Raf Yorumu: karolos_maganos (@karolos

"Osmanlı milleti, hem mekânsal hem de mesleki olarak esnaf loncaları (esnaf) içinde iç içe geçmiş bir yaşam ve çalışma ortamına sahipti; bu nedenle yemek alışkanlıklarından müziğe ve hikaye anlatımına, soyadlarından teknik terminolojiye kadar aynı değerleri ve gelenekleri paylaşıyorlardı. Hristiyanlar, Yahudiler…devamı"Osmanlı milleti, hem mekânsal hem de mesleki olarak esnaf loncaları (esnaf) içinde iç içe geçmiş bir yaşam ve çalışma ortamına sahipti; bu nedenle yemek alışkanlıklarından müziğe ve hikaye anlatımına, soyadlarından teknik terminolojiye kadar aynı değerleri ve gelenekleri paylaşıyorlardı. Hristiyanlar, Yahudiler ve Müslümanlar birbirleriyle etkileşim halindeydiler, kaynaşıyorlardı ve bazen tek bir fikir ve davranış topluluğu oluşturacak kadar birleşiyorlardı: Nasreddin Hoca veya Karagöz herkesi güldürüyordu. Selim II "sarhoş" veya Murad IV'ün Bekri Mustafa ile uzun süren içki ziyafetleri gibi güçlü şahsiyetlerin örneklerinde görüldüğü gibi, dini yasaklar kolayca çiğneniyordu; birçok Müslüman alkol tüketiyordu. 16. yüzyıldan kalma bir Avrupalı gezgine göre, Türk ve Yunan balıkçıları kabuklu deniz ürünlerine, salyangozlara, kurbağalara ve kaplumbağalara karşı aynı tiksintiyi paylaşıyorlardı. Ancak mutfak mirası ve sevilen yemekler, günümüzde bile herkes için ortaktır; zira sultanların eski tebaasının torunları hâlâ börek, döner kebap, yiro ve şavarma, hatta imam bayıldı veya yalancı dolma gibi lezzetleri takdir etmektedir! Aynı batıl inançlar herkesi harekete geçirir; Ayasofya, Müslümanlar ve Hristiyanlar için aynı zengin halk inançları havuzunu oluşturur. Hepsi aynı kıyamet korkularını paylaşır ve "kırmızı elma" temasına aşinadır; hepsi aynı repertuarı, amane veya tchiftetelli'yi, daoul'dan bağlamaya, zurnadan santur'a kadar aynı enstrümanların sesiyle söyler ve dans eder.. Bazen bu karışım o kadar yakın bir hale gelir ki, isimler, alfabeler ve diller birbirinin yerine geçebilir: bir Müslüman grup Yunanca veya Gürcüce konuşur ve Arap alfabesiyle yazarken, başka bir Hristiyan grup sadece Türkçe bilir ve bunu Yunanca veya Ermeni alfabesiyle yazar. Burada "Papaz Ahmed" bulursunuz, orada "Kosta'nın oğlu Selçuk" veya "Şahin'in oğlu Manol". Hristiyan yün tarayıcılarının koruyucu azizi Müslüman bir Sufi'dir ve Halep Ermenileri şehit bir dervişin hatırasını dindar bir şekilde korurlar."