Raf Yorumu: Hakanemrealabay (@hakanemrealabay)

Oppenheimer’ı yalnızca basit bir biyografi ya da savaş döneminde yapılmış büyük bir bilimsel keşfin hikâyesi olarak izlemek bana oldukça eksik geliyor. Bu denli vahşi ve yıkıcı bir olayın, ABD açısından güçlü bir savaş kazanımı ve dönemin koşullarında gerekli bir adım…devamıOppenheimer’ı yalnızca basit bir biyografi ya da savaş döneminde yapılmış büyük bir bilimsel keşfin hikâyesi olarak izlemek bana oldukça eksik geliyor. Bu denli vahşi ve yıkıcı bir olayın, ABD açısından güçlü bir savaş kazanımı ve dönemin koşullarında gerekli bir adım olarak ele alınması, benim gözümde filmi yer yer Amerikan propagandasına yaklaştırıyor. Oppenheimer’ın Trinity denemesinden sonra söylediği “Şimdi ben Ölüm oldum, dünyaların yok edicisi.” sözü aslında filmin anlatmak istediği birçok şeyi tek başına özetliyor. Film boyunca Oppenheimer’ın yaşadığı içsel çatışmayı, vicdanını ve pişmanlığını açıkça görebiliyoruz. Ancak meseleye yalnızca Oppenheimer’ın gözünden bakıldığında ortaya ciddi bir eksiklik çıkıyor. Kendinizi bir Japon vatandaşının yerine koyarak filmi izlediğinizde, anlatının ne kadar tek taraflı kaldığını daha net hissediyorsunuz. Üç saate yakın bir süre boyunca bombanın geliştirilmesi, Manhattan Projesi ve Oppenheimer’ın kişisel çatışmaları üzerinde durulurken, bu bombaların gerçek hedefi olan insanların yaşadığı dehşet ve yıkım neredeyse filmin dışında bırakılıyor. Ben özellikle Christopher Nolan gibi görsel anlatım gücü son derece yüksek bir yönetmenin, filmin en azından bir bölümünü Hiroşima ve Nagazaki’de faciaya maruz kalan sivillerin gözünden anlatmasını beklerdim. Patlamanın kendisini göstermekten ziyade, sonrasında geride kalan insanların yaşadıklarını görmek filmin ahlaki boyutunu çok daha güçlü hale getirebilirdi. Bu yüzden benim için Oppenheimer, anlatmak istediği büyük fikrin altında biraz yavan kalan bir film oldu. Elbette Oppenheimer’ın vicdan azabı ve nükleer silahların insanlık açısından yarattığı tehlike başarılı şekilde işlenmiş; ancak bombanın gerçek bedelini yaşayan insanların perspektifinin bu kadar geri planda kalması benim açımdan ciddi bir eksiklik. Filmin aldığı yüksek puanı anlıyorum fakat benim değerlendirmem IMDb ortalamasından oldukça farklı olurdu. Benim puanım: 6/10.