Raf Yorumu: Sümeyye (@beatrice)

Spoiler içeriyor Aynı çevrede yaşasanız hatta evleriniz karşılıklı olsa bile bir insanla aranızda uçurum olabiliyor. Bu film aşktan ziyade bana insanların birbirlerini anlamaktan ne kadar uzak olduğunu düşündürttü. Bryce ve Juli'ye baktığımızda birbirlerini anlamalarını bekleriz. Aynı çevrede yaşıyorlar, yaşları birbirlerine yakın, özlerinde…devamıAynı çevrede yaşasanız hatta evleriniz karşılıklı olsa bile bir insanla aranızda uçurum olabiliyor. Bu film aşktan ziyade bana insanların birbirlerini anlamaktan ne kadar uzak olduğunu düşündürttü. Bryce ve Juli'ye baktığımızda birbirlerini anlamalarını bekleriz. Aynı çevrede yaşıyorlar, yaşları birbirlerine yakın, özlerinde ikisi de iyi insanlar. Ama Bryce filmin sonlarına kadar Juli'yi anlamıyor. Bu anlaşılmamanın sebebini ise aile yapılarına baktığımızda görüyoruz. Juli hiçbir şeyden korkmayan, açık iletişim kuran ve hayallerini gerçekleştirmek uğruna çabalayan biri. Bu özellikleri ailesinde de görüyoruz. Anne babaları hem kendileri hayallerini takip ediyor (babasının resim yapması gibi) hem de çocukları hayallerini takip ederken onları destekliyorlar (Mark ve Matt'in müzik kariyerlerini desteklemeleri gibi). Aynı zamanda Juli iletişim kurmayı ve ilişki kurmayı da ailesinden öğreniyor. Film boyu ailesi onunla açık iletişim kuruyor. Üzüldüğünde yanında olup duygularını hiçbir zaman küçümsemiyor. Bu davranışları Juli'de de görüyoruz. Juli, Bryce'ı cesurca sevip bir kere bile açık iletişim kurmaktan vazgeçmiyor; onu sevmediğini söylediğinde dahi. Böyle bir ailede büyüyen Juli'nin aksine Bryce o kadar şanslı değil. Ailesindeki en büyük sorun babası. Babası zamanında bir müzik grubunda saksafon çalan ama sonra bu hayalini devam ettirmeye cesareti olmayan biri. Ve bu kendini gerçekleştirememe onda öfke ve nefret hissini ortaya çıkarıyor. Film boyu şikayet ettiği şey Richard Baker'ın resim yapması. Konu apayrı bir şey olsa bile o konunun suçlusu Richard'ın resim yapması oluyor. Bu cesareti Juli'de de gördüğü için içten içe ona da öfkeli. Hatta benzer cesaret Chet'te de var ve babasının onunla ilişkisi de çatışmalı. Bu durumu aslında günlük hayatta da çok görüyoruz. Kendini gerçekleştiremeyen, pişmanlıkları çok olan yaşlıların genç nesile karşı bir öfke ve nefreti oluyor. Bunu yapmayan yaşlılar ise genellikle gençlere karşı daha umutlu oluyorlar. Bryce'ın Juli'yi sevmesi ve anlaması ise Chet'in ona daha farklı bakmayı öğretmesiyle ortaya çıkıyor. Böylelikle film, bir insanın bile düşüncelerimizi, bakış açımızı, hayatımızı ne kadar çok değiştirebileceğini gösteriyor. Kitap okumanın önemi de bence buradan geliyor. Kitaplar sayesinde normal hayatta karşılaşamayacağımız kadar fazla sayıda ve türde insanla tanışıyoruz. Beni daha 18. dakikasında ağlatan sıcacık bir film. Aşkı, arkadaşlığı ve aile bağlarını incelikle, gerçek hayata yakışır şekilde anlatıyor. Oyunculuklar ise muazzam. Juli ve Bryce'ı oynayan oyuncular da çok iyi seçilmiş. Herkese öneririm.