Raf Yorumu: nisayeliz (@nisayeliz)

Spoiler içeriyor Abbas Kiyarüsteminin Ve Yaşam Sürüyor filmi, yönetmenin bir diğer eseri Arkadaşımın Evi Nerede filminin oyuncularını bulma çabasını anlatıyor. Köker'e gitmek için yola çıkıyor yönetmen. Bu bölgede olan depremin ardından yıllar önce filminde oynayan çocukların akıbetini merak ediyor. Ne kadar trafik…devamıAbbas Kiyarüsteminin Ve Yaşam Sürüyor filmi, yönetmenin bir diğer eseri Arkadaşımın Evi Nerede filminin oyuncularını bulma çabasını anlatıyor. Köker'e gitmek için yola çıkıyor yönetmen. Bu bölgede olan depremin ardından yıllar önce filminde oynayan çocukların akıbetini merak ediyor. Ne kadar trafik olsa da sorduğu herkes kökere giden başka bir yol olmadığını söylese de inadı bırakmıyor yönetmen, her yol bir yere çıkar diyor. Önce filmdeki kapı yapan yaşlı adamı sonra da defteri arkadaşında kalan Muhammed Reza yı buluyor. Her durağında etrafı inceliyor merakla, insanların hayatına, yaşadıkları yere bakıyor, geçirdikleri travmayı irdeliyor. Belki de hayata böyle derinlemesine bakabilen her küçük ayrıntıda bir şeyler bulabilen insanlar sanatçı olabiliyordur. 5 gün önce deprem olmasına rağmen ertesi günü evlenen çifte soruyor neden diye, evlerini kaybetmiş çadırda yaşamalarına rağmen dünya kupası maçını izlemek için anten kuran köylülere de soruyor aynı soruyu. Sonra da filmine isim veriyor "Ve Yaşam Sürüyor" Film insanların yas sürecini ne kadar farklı yaşadığını da gözler önüne seriyor. Öyle ki 5 gün önce evladını kaybetmiş anne gündelik işlerine devam ediyor, yine aynı şekilde yeğenini kaybetmiş bir adam anten inşaatına katılıyor. İzlediğimiz diğer yapımlara göre ilginç geliyor bu şahsen. Sonra şunu sorguluyorum: bu insanlar gerçekten kötü koşullarda yaşarken hayata devam etmek zorunda oldukları için mi yaslarını bizim beklediğimiz biçimde yaşamıyorlar? Daha iyi imkânlara sahip olsalardı acılarını yaşamak için kendilerine daha fazla alan açabilirler miydi? Belki de hayatta kalmaya çalışırken yas tutmaya bile yeterince zaman bulamıyorlardır. Bir diğer nokta ise filmin amacının başrol oyuncusunu bulmak olup son sahnede az daha vazgeçildiğine inandırılmamız, sonrasında yönetmenimizin geri dönüp çocuğun peşinden gitmesi ama bu buluşmanın bize gösterilmemesi de yine yaşamın şaşırtıcılığı ve beklentilerin karşılanamayabileceğinin güzel bir mesajıydı.