Raf Yorumu: offred (@offred)

Görüşmeyeli çok oldu yada olmadı Buralardan fazla uzak kalmadım. Ama yeniden merhaba dostlarım Ortaöğretim KPSS’ydi, YKS hazırlığıydı, kütüphane masalarıydı derken rüyamda bile ÖSYM’yle ilgili şeyler görmeye başladım. KPSS salonuna girerken naif ve umut dolu biriydim; çıkarken ise “Benden bu kadar,…devamıGörüşmeyeli çok oldu yada olmadı Buralardan fazla uzak kalmadım. Ama yeniden merhaba dostlarım Ortaöğretim KPSS’ydi, YKS hazırlığıydı, kütüphane masalarıydı derken rüyamda bile ÖSYM’yle ilgili şeyler görmeye başladım. KPSS salonuna girerken naif ve umut dolu biriydim; çıkarken ise “Benden bu kadar, anam ağladı.” kıvamına gelmiş ruhsuz bir insana dönüşmüştüm. YKS’ye bu kadar çalışsaydım kim bilir neler başarırdım.diyerekten dinlenmeden YKS’ye başlarken buldum kendimi bana sınavın nasıl geçti diye sormayın bayılacak gibi oluyorum tarih batırdı beni düşünmek istemiyorum Şimdi hedefe bilgisayar mühendisliğini koyup dediğim gibi YKS yarışına girdim. Bir yandan da ortaöğretim KPSS’den memur olma ihtimali cebimde duruyor. “Olursa ne âlâ, memur oluruz; olmazsa da nasip Okul bittiğinde 30 yaşında olacağım. Üstüne bir de iki üç yıl işsiz kalıp plazaların gri camlarına bakarak ‘Nerede yanlış yaptık?’ diyeceğim.” diye erkenden işsizlik senaryoları yazmaya başladım. Henüz üniversiteye girmedik ama mezuniyet sonrası işsizlik simülasyonunu kafama sıkıntı yaptım. Bir de hiç hesapta yokken birinden hoşlandım kendisi benim ondan hoşlandığımı bilmiyor ama çok kibar zeki düşünceli bir beyefendi Nasıl biri, nelerden hoşlanır, neye gıcık olur… Her detayını titizlikle öğrenmek istiyorum. sürekli onu düşünüyorum.içimde bir huzursuzluk ve tatlı bir heyecan var .onunla ilgili herşeyi bilmek istiyorum ona yakın olmak istiyorum doğrusu o benden hoşlanıyor mu bilmiyorum benden hoşlanmasına da gerek yok ben bu platonik aşkı sevdim çok sarıyor.iş ciddiye biner üzülürüm beni kırar falan uğraşamam böyle güzel ve zararsız doğrusu Hayatımın bir köşesinde ÖSYM, diğer köşesinde işsizlik korkusu, ortasında da bu beyefendi var. Bu arada Nasılsınız, neler yapıyorsunuz? Özlemişim sizi. Gerçi buralar biraz zincirlikuyu mezarlığına dönmüş gibi. Hani insan uzun bir aradan sonra geri döner de köşe bucak bakınıp tanıdık birilerini arar ya, aradım ama kimse yok gibi bir ıssızlık var havada. Bir zamanlar buralarda dönen muhabbetleri düşününce insan ister istemez merak ediyor: Nereye kayboldunuz yahu? Bu arada arkadaşlar, sel felaketinde Boklu Dere de taştı! biz de alt katı basan boklu su ile evde resmen Titanic sahnesi çektik.