Raf Yorumu: ruby (@whsruby)

son zamanlar qəribə şəkildə oxuduğum kitablar, təsadüfən seçdiyim seriallar və bir mövzu xətti olmadan formalaşan mövzularda çox diqqətimi çəkən və təkrarlanan bu motiv, filmi izləməyimlə də düşünməyimə və yazmağıma motivasiya oldu. filmin özü möhtəşəm bir şahəsərdir o ayrı, lakin ideası…devamıson zamanlar qəribə şəkildə oxuduğum kitablar, təsadüfən seçdiyim seriallar və bir mövzu xətti olmadan formalaşan mövzularda çox diqqətimi çəkən və təkrarlanan bu motiv, filmi izləməyimlə də düşünməyimə və yazmağıma motivasiya oldu. filmin özü möhtəşəm bir şahəsərdir o ayrı, lakin ideası daha çox diqqətimi çəkir və bu xətt üzrə yazmaq daha içimə sinər deyə düşündüm. “kelebek etkisi”, “kəpənək təsiri” və ya işləndiyini dildən asılı olmayaraq təsirinin danılmaz olduğu həmin o teoriya. bir gün yolda gedərkən atdığınız kiçik bir addımın geridə qalan bütün həyatınızı dəyişəcək bir nüans olduğunu düşünün. dediyiniz kiçik bir salamın, təsadüfən evdən tez çıxdığınız həmin günün, dostlarınızla içmək üçün aldığınız kofenin, gecikdiyiniz qatarın, saniyə fərqli ilə rastlaşdığınız insanların və daha saya bilmədiyim, ağlasığmaz dərəcədə çox kiçik ehtimalların tamam fərqli bir həyatınızı formalaşdıracaq “qapıların” açarı olduğunu düşünün. həm insana vahiməli gələn, həm də “bəlkə də, həyatımda çox şey ola bilərdim” deyə biləcəyi bir teoriyadır. “bəlkə də həmin yerə 5 dəqiqədə tez gəlsəm səninlə tanış olmazdım”, “bəlkə də həmin an sağa baxsam hal hazırda bu işdə işləməzdim”, “bəlkə də daha xoşbəxt və daha az bədbəxt olardım” və.s kimi çox fikrin keçdiyi bir labirint olur bu fikri düşündükcə beyin. lakin bir az daha həyatı analiz etməyə meyillisinizsə, “kəpənək təsiri”nin daha dərindən sizə təsir etdiyi həmin anları, həyatınız miladını və yenidən doğuşunuzu hesablaya bildiyiniz, “mənliyi formalaşdıran” situasiyaların içində olduğunuzu hiss edə bilirsiniz. və ən böyük peşmançılığınız zamanla bu analizlə “yaxşı ki”lərə çevirə, sizi olduğunuz insandan daha fərqli biri kimi formalaşdıra bilir, necə ki bu motivi hər düşününəndə tüklərimin biz-biz olmağı ilə yanaşı beynimdən keçən düşüncələr kimi. yaşamadığınız və kiçik bir təsadüflə qaçırdığınız hər həyatınızın indikindən daha az dəyərli olacağını, olmaq istədiyiniz hər “mənliyin” bir ödəməli olduğu “borclar” olduğunu və heç bir həyatın möhtəşəm olmadığı fikridə keçir bu fikirlə paralel olaraq beynimdə. seçdiyimiz yollar nə olur olsun, kiçik addımı atdığımız, həmin mesajları yazdığımız və “kaş ki dəyişə bilsəydim” dediyimiz hər an bizi biz olmaq üçün formalaşdırır, yoğurur və o doğru zamana hazırlayır. həyatımızın bir nöqtəsində kəsişdiyimiz insanlar, situasiyalar böyük bir həyat xalçasının kiçik rəngli bir ipliyi olmaq üçün toxuyur bizi. və hal hazırdakı mən olmaqdan, həyatımın sarı-narıncı, günəşin batışı tonlarında bir iplik olduğu zamanlarında olmağımdan çox xoşbəxtəm. başqa versiyalarımın fərqli bir teoriyada, fərqli bir planetdə və ya galaktikada olması fikri xoşuma gəlsədə bu yazını burda yaza biləcək versiya olmağım məni sevindirir. və filmin sonu fərqli bitsədə mən daha fərqli baxış bucağı ilə baxmağın tərafdarıyam, heç olmadığımız versiyalarımız, olub pis olduğumuz versiyalarımızdan daha az dəyərlidir və həyat bəzən bəsit günlərin təkrarlanaraq bir iplik formalaşdırdığı ideası qədər absürd, bəzən bir gün heç var olmamağı arzuladacaq qədər kədərli və günün sonunda “yaxşı ki varam” deyə biləcəyimiz qədər xoş bir nemət, şansdır. bu filmin bu düşüncəmi “tetiklemeyi” ilə birlikdə xatirə qutusu tərzi bu yazıda burda qalsın istədim, və bu yazını oxuduğun təsadüfün nə olduğunu bilməsəmdə, sənə təsir edəcək nüans olmağını arzu edirəm. indidən xoş izləmələr 🌟