Raf Yorumu: byfrodo (@byfrodo)

⛩️ “Belki de onların “pratik” ıstırabı, o yemek yemekle dindirilen türden ıstırap, aslında ıstırabın en aşırı biçimidir; belki de cehennemin en derin katlarındaki işkenceler gibi o kadar korkunç bir ıstıraptır ki benim ”bir düzine lanetim” onun yanında önemsiz kalır. Bilmiyorum.…devamı⛩️ “Belki de onların “pratik” ıstırabı, o yemek yemekle dindirilen türden ıstırap, aslında ıstırabın en aşırı biçimidir; belki de cehennemin en derin katlarındaki işkenceler gibi o kadar korkunç bir ıstıraptır ki benim ”bir düzine lanetim” onun yanında önemsiz kalır. Bilmiyorum. Yine de, durum buysa, buna nasıl tahammül ediyorlar? Her günü pes etmeden, umutsuzluğa kapılmadan, intihar etmeden, hatta siyaset tartışmaya devam ederek nasıl atlatıyorlar? Bu kadar katı egoist olabilirler mi? İşlerin böyle olması gerektiğinden o kadar eminler ki kendilerinden bir kez bile şüphe duymuyorlar mı? Eğer öyleyse, sanırım katlanmak daha kolay olabilir. Merak ediyorum, insanların böyle olup olmadığını ve onları mutlu eden şeyin bu olup olmadığını merak ediyorum. Bilmiyorum işte... Acaba geceleri rahat uyuyorlar mı, sabah dinç uyanıyorlar mı? Nasıl rüyalar görüyorlar? Yolda yürürken ne düşünüyorlar? Para mı? Eminim tek mesele bu değildir. İnsanlar yemek için yaşıyor sözünü duymuş olsam da para için yaşadıklarına dair bir şey duyduğumu hatırlamıyorum. Hayır. Fakat özellikle söyleyecek olursam... Hayır, bunu da anlayamıyorum. Düşündükçe daha da anlayamaz hale geliyorum ve kendimi, yalnızca benim tamamen farklı olduğum şeklindeki korkunç, rahatsız edici düşüncenin saldırısına uğramış buluyorum. İnsanlarla genelde konuşamam bile. Neyi nasıl söylemem gerektiğini de hiç bilmiyorum.” 🏯 “Gerçek korkak mutluluktan bile korkar. Pamuk yün bile yaralar onu. Neşeden bile incinir. Panikledim, yara almadan önce hızlıca kaçmak istedim, bu yüzden kendimi o tanıdık soytarı sis perdesiyle sarmaladım.” 🗻 “Dil Balığı’nın söyledikleri, hayır, bu alemdeki tüm insanların söyledikleri, bunun gibi karışık ve muğlaktı. Anlamsız, aşırı bir ihtiyat yüklüydü sanki. Bunu yıllar geçene kadar fark etmemiştim ama Dil Balığı sadece durumu özetlemiş olsaydı, gerçekten her şey sorunsuz bir şekilde çözülebilirdi. Gereksiz ihtiyatlılığı ya da daha doğrusu, bu dünyada aşırı yaygın olan anlaşılmaz gösteriş ve şekilcilik, tarif edilemez bir sefalete yol açtı.” 🗼“Ah, insanlar birbirleri hakkında en temel şeyleri bile bilmiyorlar. Birbirlerini zerre anlamadan en iyi arkadaş olduklarını sanıyorlar. Yaptıkları hatayı asla anlamadan sürdürüyorlar yaşamlarını ve aralarından biri ölünce ardından konuşma yaparken ağlıyorlar.” 🏮Bu kitapla ilgili söylenecek o kadar çok şey var ki, aynı zamanda hiçbir şey yok. Sonlara doğru aşırı boğuldum. Karakteri müthiş bir empatiyle çok iyi anladığım anlardan; kendisi dahil olmak üzere etrafını da özellikle kendi yarattığı ilizyonun karanlığına çektiğini gördüm. Çoğu zaman o karanlık hep başkalarıyla, toplumla, belki aileyle ilgiliydi fakat daha sonrasında o karanlık biçim değiştirdi ve kendi günahlarının bahanesine ve duygu sömürüsüne dönüştü. Hikaye Osamu Dazai’nin hayatıyla çokça örtüşüyor. Belki kurgu da içeriyor belki içermiyor bilemiyorum. O yüzden gerçek bir hayat hikayesine dayandığı için eleştirmek haddime değil. Defalarca intihar etmiş bir insandan bahsediyoruz burada. Fakat kitap üzerinden konuşursam; benim gördüğüm, hissettiği acıyı kendi elleriyle büyüten ve daha sonra onun tarafından yutulan bir insandı. Başka karakterlerin dahili, perspektifi baya değiştirdi ana karakterin üzerinden. Onların uğradığı haksızlık öyle büyüktü ki, onun acısı yanında hiç kalıyordu. Sorgulayan ve yalnızlığın, örselenmenin acısını derinden hisseden biri bunu bir başkasına layık görebilir miydi? Bence karakter yanılıyordu: Çocukluğundan beri insan olmayı becerememiş değildi. Aksine, zaman ilerledikçe insanlığını yitirdi. Ama bu yanlış kanı, bir ömür boyu bir böcek gibi hissederek, nihayetinde ona dönüşümüyle sonuçlandı. Ah neden böyle hüzünle çöktü üzerime gece? Hakikati gördüm kör gözlerinden önce. Belki sırtını sıvazlayacak olan binlerce arı, İğnelerini bıraktı teninde. Ölüme koşmak için acını görmeden önce. Neden böyle perişan bir gerçeklik kapladı alnını? Kader zaten yazacağını yazmadı mı? Bu korkaklık niye... 🇯🇵🎎👺🈲🎍👘