Raf Yorumu: offred (@offred)

Spoiler içeriyor AZ OLSADA SPOİLER VAR (BİR BAŞKADIR 2.SEZON). bir başkadırın ikinci sezonunu izlerken yine kendimi karakterlerin hayatlarının içinde buldum. aradan geçen altı yılda hayatlarında pek çok şey değişmiş ama bir yandan da sanki hiçbir şey değişmemiş gibi. karakterlerin yaşadıkları farklılaşsa da…devamıAZ OLSADA SPOİLER VAR (BİR BAŞKADIR 2.SEZON). bir başkadırın ikinci sezonunu izlerken yine kendimi karakterlerin hayatlarının içinde buldum. aradan geçen altı yılda hayatlarında pek çok şey değişmiş ama bir yandan da sanki hiçbir şey değişmemiş gibi. karakterlerin yaşadıkları farklılaşsa da kişilikleri ve hayata bakışları aynı kalmış. dizide en sevdiğim şeylerden biri karakterlerin gerçek hayatta karşılaşabileceğimiz insanlar gibi olması. hiçbiri kusursuz değil. hatalarıyla, doğrularıyla, çelişkileriyle bildiğimiz insanlar. kimse tamamen iyi ya da kötü değil. oyunculuklara da ayrı bir parantez açmak istiyorum. oyuncular karakterlerini öyle doğal canlandırıyor ki izlerken bir dizinin içinde olduğumu unutup karşımdaki insanların gerçek hayatlarına tanıklık ettiğimi düşünüyorum. öykü karayel, meryem olarak mı doğdun be ablam? bu nasıl bir oyunculuk? izlerken bir an bile rol yaptığını düşünmüyorsun. meryem’in hâllerini, bakışlarını, konuşmasını o kadar doğal yansıtıyor ki karakterle bütünleşiyorsun. açıkçası kendine kurduğu yeni hayatı görünce meryem adına gerçekten sevinmiştim. yasin salağının sürekli bağırıp çağırmalarından uzaklaşmış, kendisine daha sakin, huzurlu ve sevgi dolu bir hayat kurmuştu. hilmi iyi biriydi ve meryem’i de seviyordu. ilk defa meryem’in de yüzü gülecek, biraz olsun rahat edecek diye düşünmüştüm. tam her şey yoluna giriyor, meryem artık kendi hayatını yaşayabilecek derken yine bir şeyler çıktı karşısına. bir bırakın da kız biraz mutlu olsun artık, hak etti dedim. şom ağzımı açtım, hilmi puf oldu. meryem’in mutluluğu daha tadını bile çıkaramadan yarım kaldı. meryem’in şu sözü de aklımda kaldı, eklemeden geçemeyeceğim. hani ekmek aslanın ağzında derler ya, aslanın da midesi boş, biliyor musun? başka yere gitti iş, bambaşka yere gitti. fare de aç, aslan da. dizide hoşuma giden bir başka şey de ülkenin içinde bulunduğu duruma yapılan küçük göndermeler. öyle büyük büyük toplumsal mesajlar verme çabası yok ama ekonomik sıkıntılar, geçim derdi, toplumsal ayrışmalar ve insanların kendi küçük dünyalarında vermeye çalıştıkları hayat mücadelesi hikâyelerin arasına küçük küçük yerleştirilmiş. muzaffer ise bu sezonun beni en rahatsız eden karakterlerinden biri oldu. ilk gördüğümüzde karısının yasını tutan, yalnızlığıyla baş etmeye çalışan bir adam olarak tanıyoruz. ancak geçmişine baktıkça karşımıza bambaşka biri çıkıyor. ailesine şiddet uygulayan, mesleğini ve sahip olduğu konumu insanları baskı altına almak için kullanan, her şeyi bildiğini ve herkes adına son kararı verme hakkına sahip olduğunu düşünen biri. kısacası, izlerken pek de sempati duyabileceğimiz bir karakter değil. kadın hayattayken neredeydin? sevgini göstermemişsin, ihtiyaçlarını görmemişsin, üstelik şiddet uygulamışsın. şimdi arkasından yas tutuyorsun, geceleri uyuyamıyorsun. biraz geç kalmadın mı, kanka? sen öl ya, lütfen. üstelik muzaffer’i canlandıran kişinin dizinin yaratıcısı berkun oya olduğunu öğrenince şaşırdım. ben hiç tipine bakmamıştım. muzaffer’i izlerken ilk sahnelerden itibaren içinizde bir rahatsızlık hissi oluşuyor. bakışları, konuşma biçimi, tavırları.berkun oya, karakterin o huzursuz edici tarafını o kadar iyi yansıtıyor ki. dört bölümün sonunda bende biraz yarım kalmışlık hissi oluştu. Hem diziyi bitirmiş olup karakterleri içselleştirmemden kaynaklı hemde bazı hikâyeler tam gelişmeye başlamışken bitiyor dizide.bazı karakterlerin hayatlarına daha yakından bakmak isterken bir anda sezon bitip diğer sezon yıllar sonra gelince onlardan uzaklaşıyoruz. Sonunu seyirciye düşünmesi için bırakmak güzel ama bu kez biraz fazla bırakılmış bence neyse, belki bir altı yıl sonra yeni sezonu gelir. bekleyeceğiz artık.