Raf Yorumu: Wolvi (@wolverineh)

Herkes için bir devrin romanı farklıdır.(?) Okuyan çoğu kesimce kabullenilmiș Suç Ve Ceza da en basitinden bu niteliğe layık (devir romanı) bir kitaptır. Kitaba ve yazara böyle bir ün kazandırmanın sebebi muhakkak ki eserin toplumsal olușudur; meselelerin insanlara yakın gelmesidir.…devamıHerkes için bir devrin romanı farklıdır.(?) Okuyan çoğu kesimce kabullenilmiș Suç Ve Ceza da en basitinden bu niteliğe layık (devir romanı) bir kitaptır. Kitaba ve yazara böyle bir ün kazandırmanın sebebi muhakkak ki eserin toplumsal olușudur; meselelerin insanlara yakın gelmesidir. Tabii bizim incelememiz Rus eserine olmayacak. Kendi topraklarımızda yetișmiș, tahlilleri ile binlerce dimağda derinlik yaratan ve kalplerde coșku bırakan Peyami Safa'ya yönelik olacak. Belki birçok eserinde rastlarız, "kararsızlık" Peyami Safa ile özleșmiș bir terim haline gelmiștir. Bu kitabın ilk bölümleri, zıtlıklar içinde yașayan; rüya ile gerçeği birbirinden ayıramayan, içtimai meseleleri bir türlü içine sindiremeyen ve bir düșüncesi diğerini tutmayan.. Ferit ile doluydu. Rüya aleminde gezinen, bilinmeyene doğru atılan her bir adımlar, zamanla silikleșen evrene karamsar bakıșlar, ruhun bedenden ayrıldıktan sonra yeniden kendine geldiğinde, insandaki o tuhaf zannları ortaya koyan cümleler ve bunları müthiș bir anlamamazlık ve hayretler içinde okuyan ben, biz, okurlar... Genel manada okurken bir Ahmet Hamdi Tanpınar sembolizmi ve bunu izleyen sürrealizm ön plana çıkıyor, ama Peyami Safa bambașka bir potada karakterlerine can veriyor. Șahsen özünde insanın kibrinden arındırılmasını, maddeciliğe bir son verilmesini ve yaptığımız amelleri toplumsallıkla bütünleștirmemizi izah eden bir kitap... Barındırdığı yüzlerce felsefi terim ile birazcık kafa yorabilen ama ele aldığı kurgunun mükemmelliğinden olacak, insana sürprizler veren anlar ile dolu. Her bir alıntısı kafanızda soru ișaretleri bırakabilir. Bir koltuk üzerinden șahsiyet eleștirisi yapılıyor..bir koltuk ile tüm Türkiye felsefeye bağlanıyor ve insanın ferdiyetçiliğine atıflarda bulunuluyor ve benim çok hoșuma giden șu alıntı ile de Wolverine incelemesine son veriyor: "Münasebetlerden bașka hakikat tanımayan ve mahiyetlerin önünden kaçan maddeci ilim ve felsefe, ana dãva önünde, insan zekasını bu kadar sefil bir intihara sürüklemiștir."