Filmin siyasi analizini okuyup 2,5 sene aradan sonra tekrar izledim. İzlediğimden ötürüde boş seks sohbetlerinin olduğu dans sahnelerini falan sararak izledim.(özellikle şu zenciler iğrençsiniz amına koyiyim) Filmi hiç o gözle izlememiştim. Gaspar cidden bu işi biliyor. Verdiği mesajlar anlayana çok…devamıFilmin siyasi analizini okuyup 2,5 sene aradan sonra tekrar izledim. İzlediğimden ötürüde boş seks sohbetlerinin olduğu dans sahnelerini falan sararak izledim.(özellikle şu zenciler iğrençsiniz amına koyiyim) Filmi hiç o gözle izlememiştim. Gaspar cidden bu işi biliyor. Verdiği mesajlar anlayana çok net. Tokat gibi çarptırıyor. Ekşi Sözlük'te de filmle ilgili tamamen siyasi bir analiz varfı. Çekim açıları kameralar vs. her şey mükemmeldi. Başta çalan o müzikte iyiydi bu arda. Gaspar Noe'den bol göndermeli yine bir sanat filmi. Yani filmde gördüğünüz o kişiler-hemen hemen hepsi- ülkeleri temsil ediyor aslında. Tamamen metafor gibi bi şey o açıdan bakarsak. (sadece ülkeler yok hamile kız bakire Meryem'i temsil ediyor örneğin) Gerçekte Fransa'da 96'da yaşanan bir olaydan esinlenerek yapılan filmde böyle metafor çıkartmakda büyük yetenek ister. Yani her uiğidin harcı değil. El özet: Alına çizilen Hitler svastikası boşuna değil. Sen film çekmeye xevam et Gaspar Noe. ❤️❤️
Filmin kadrosunda Sofia Boutella ve Souheila Yacoub dışındaki tüm kişiler daha önce oyunculuk deneyimi olmayan birer dansçıdır. (oyunculuklarda ortadaydı yani... Bende tanınmamış kişiler nasıl bu kadar iyi dans yapabiliyor diyordum.)
Kaynak: Vikipedi
Spoiler alert ‼️‼️
"Babama söyleme" güzeldi bu arada.
"Tanrı Bizimle!"
Trois Gymnopedies
Bu sıcakta sizinde kitap okuma isteğiniz kaçıyor mu? Ben normalde asgari 100-200 sayfa okurken günde şimdi 50(tabii busayıda takribi bu havalarda beyniniz erimeden durabiliyorsanız şükretmeniz lazım) sayfalara düşer oldum. Performansım çok düştü ama yanımda şansa oturduğum masaya minnoş mu minnoş…devamıBu sıcakta sizinde kitap okuma isteğiniz kaçıyor mu? Ben normalde asgari 100-200 sayfa okurken günde şimdi 50(tabii busayıda takribi bu havalarda beyniniz erimeden durabiliyorsanız şükretmeniz lazım) sayfalara düşer oldum. Performansım çok düştü ama yanımda şansa oturduğum masaya minnoş mu minnoş bir kedi gelmiş onun hatrına devam ediyom. :p (kütüphane serinse iyi fikir olabilir bak)
Spoiler içeriyor
Açıkçası ilgimi çekmeyen kısımları okumadım. (ama yarısından çoğunu okudum) Bunun yerine Aşk ve İrade kitabıda vardı halihazırda okuduğum ama onunda 200.sayfalarında kaldım. Tabi ilerde kesin okurum ama şimdiki ruh halim okumaya müsait değil. Genel geçer ilişkileri özetlemeye çalışmış yazar. Ve…devamıAçıkçası ilgimi çekmeyen kısımları okumadım. (ama yarısından çoğunu okudum) Bunun yerine Aşk ve İrade kitabıda vardı halihazırda okuduğum ama onunda 200.sayfalarında kaldım. Tabi ilerde kesin okurum ama şimdiki ruh halim okumaya müsait değil. Genel geçer ilişkileri özetlemeye çalışmış yazar. Ve yine anladığım kadarıyla erkeklerde olsada ağırlık kadınlara verilmiş kadın olmasından da nalayacağınız üzere. Beklentimin bi tık altındaydı.
Altın değerinde bi pasajı bırakıp gideyim:
Freud dahil çoğu psikolog ve filozof sevginin kökeninde cinsellik olduğuna dair söylemler geliştirse de sevgi cinsellikten ayrılır. Cinsellik yaşanırken nesnenin ne olduğu önemli olmayabilirken, sevgide kimi sevdiğimiz çok önemlidir. Sevgi bir bedeni değil bir ruhu keşfetmekle yaşanır. Cinsellik kadın ve erkeği doyururken, sevginin nihai hedefi mutluluktur. Dokunmaların yaşattığı haz bir yükselir bir alçalırken, sevgi durağanlığıyla ağır bir kayaya benzer. Platon, Şölen adlı eserinde hiçbir zevkin sevgiden üstün olmadığını söyler. Her türlü istek ve arzunun boyun eğdiği tek şeydir sevgi. O yüzden sevginin üstünlüğüne pay biçer.
Ek bonus:
Kadından korkun derim ben, sadece ben demem, tarihin kayıtlarında yazar bu sözler. Yoksa Ortaçağ'da kadınlar neden yakılmıştır? Neden işkence görmüştür? Kerpetenle göğüs uçları, makasla klitorisi kesilen kadınlar neden hadım edilmiştir? Neden cadı olup olamdığını ispatlamak zorunda kalmıştır kadın? Suya atılan kadın batmamalıdır ki cadı olmadığı anlaşılsın. Tarih kadından korkanların başyapıtlarıyla doludur.
Kadın dğayı avuç içi gibi bildiğinden, doğanın bağrından topladığı bitkileri karıştırır, birleştirir, sonra da diğerlerini iyileştirirdi. Aslında onun büyücülüğünün özü bitkileri tanımak ve bu bitkilerin nasıl birleştirilip nerede kullanılacağını bilmekti. Örneğin, Kongo'da, büyücü denilen kadın heikmler ilaç ve bitkiler konusunda uzmanlaşmıştı.
"İyiliğe inandığın için, acılarının daha az olacağını mı düşünürsün?" Sago'nun bir şarkısında repliğinin geçtiğini gördüğüm ve izlediğim film. Hayatımda izlediğim en iyi savaş filmi. Yer yer ağladığım, gözümden yaşların aktığı sahneler oldu. Tarihi bir olay ama aynı zamanda roman uyarlaması(ymış).…devamı"İyiliğe inandığın için, acılarının daha az olacağını mı düşünürsün?" Sago'nun bir şarkısında repliğinin geçtiğini gördüğüm ve izlediğim film. Hayatımda izlediğim en iyi savaş filmi. Yer yer ağladığım, gözümden yaşların aktığı sahneler oldu. Tarihi bir olay ama aynı zamanda roman uyarlaması(ymış). Savaş filmi olmasından ötürü takdir edersiniz ki kanlı sahneler var ama çıplaklık içeren bir sahne yok. Tek söyleyebileceğim bu filmi deneyimleyin ve yaşayın. (ve evet itiraf ediyorum Soundtrack'ı mükemmeldir ve beni ağlatmıştır)
Terli yorgun ve sarhoş atlar Gözlerimden her akşam bi' yalnız atlar Kayıp mayıslar Bu sen değilsin, karlı bir akşam bıçak yedin Hafızan silindi, tüm gülümsemen değişti🎶🎶 Rezil ve Yalnız(şarkı sanki ortaçağda bir şövalyeyi anlatır gibi)
Kitap özetle bütün peygamberlerin ve dinlerin merkezinin inisiyasyon yoluyla Agarta'dan geçtiğini söylüyor.(ama bi düzeltme yapayım bunu ima eder gibi görünsede aslında o da bi metafor) Yine Sufi kelimesinin yünden değil saflıktan Safadan geldiğini söylüyor. Çok olası. Yalnız sonu kehanet, ahir…devamıKitap özetle bütün peygamberlerin ve dinlerin merkezinin inisiyasyon yoluyla Agarta'dan geçtiğini söylüyor.(ama bi düzeltme yapayım bunu ima eder gibi görünsede aslında o da bi metafor) Yine Sufi kelimesinin yünden değil saflıktan Safadan geldiğini söylüyor. Çok olası. Yalnız sonu kehanet, ahir zaman zart zurt bir şeyler zırvalamış alıntıyla. Yoksa yazarın kalemi ve şahsiyetinin önünde eğilinir. Dinlerde merkez sembolizmi derken ne kastediliyor dedim bu işlerle haşır neşir olmama rağmen.
Diğer bir bakış açısına göre Şekİna, Sefiröt’un sentezidir. Sefirot ağacında ‘sağdaki sütun’, Rahmet tarafını temsil ederken; ‘soldaki sütun’, Gazap yönünü temsil etmektedir. Bu her iki tezahürü Şekina’da da bulmaktayız. Hemen belirtelim ki, bu ifadeleri bir şekilde daha önceki açıklamalarla irtibatlandırmak İçİn, Gazap’ın Adalet’le, Rahmet’in ise Barış’la bir alâkası kurulabilir.*’ ‘Şayet İnsan, günah işler ve Şekina’dan uzaklaşırsa, Gazap’a bağlı güçlerin (Sârim) hakimiyeti altına girer.’ İşte o zaman Şekina, ‘gazap eli’ olarak isimlendirilir ki bu
bize derhâl çok bilinen bir sembol olan ‘adalet eli’ ifadesini hatırlatmaktadır. Aksine, ‘şayet insan Şekina’ya yaklaşırsa, kendisini azat eder’, ve Şekina bu durumda Tanrı’nın ‘sağ eli’dir, yani ‘adalet elİ’ bu durumda ‘kutsama eli’ olur. Burada söz konusu olan, ‘Adalet Evi’nin
(Beyt-Din) sırlarıdır ki, bu da yüce manevî merkezîn diğer bir ifadesidir.^ Burada herhalde açıklamaya gerek kalmayacak şekilde anlaşılmaktadır ki, biraz önce belirtilen iki taraf, Hristiyanlık’takİ ‘Hesap
günü’ tasvirlerinde, ifade edilen ‘seçilmişler’ İle ‘İânetlenmişler’dİr.
Bunu aynı zamanda Pisagorcular'ım ‘Y ’ harfi ile tasvir ettikleri iki yön ile; ya da, zahirî olarak İfade edilen Erdem ve Şer arasındaki Herkül mitosu ile; ya da aynı şekilde, Lâtin’lerde Janus sembolizmi ile birlikte kullanılan semavî ve yer altı (cehennem) kapıları şeklindeki iki kapı iÎe; veya, Hİndular’da Ganeşa sembolizmi İle irtibatlı olan aşağı inen ve yukarı çıkan çevrimsel iki devre ile mukayese edebiliriz. Sonuç itibarıyla, bütün bu açıklamalardan sonra, Stoacılar’dan Kant’a kadar yapılmış olan her türlü felsefî, ahlaki ve zahirî yorumlan bir tarafa koyacak olursak; ‘sağ duyulu’ ya da ‘iyi niyet’ {Tax hommibusbonae voluntatis’, ayrıca bizim biraz önce işaret ettiğimiz sembollere ilişkin daha başka bilgilere sahip olanlar, Noel bayramının kış gündönümüne rastlamasının boşuna olmadığını fark edeceklerdir) gibi ifadelerin gerçekte ne anlama geldikleri daha kolay anlaşılacaktır.
Öncelikle yazar burada modern ezoterizmi anlatmış(rönesans sonrası veya 18-19.yy) Yani gerçek ezoterizme hiç değinmiyor. Ama onun hakkında da Ergün Candan'ın aynı isimli kitabı mevcut.(önümde dev bir okyanus var anlayacağınız ilk kulacını atacağız diyelim) Onu da inşallah yaz okulum bittiğinde fikir…devamıÖncelikle yazar burada modern ezoterizmi anlatmış(rönesans sonrası veya 18-19.yy) Yani gerçek ezoterizme hiç değinmiyor. Ama onun hakkında da Ergün Candan'ın aynı isimli kitabı mevcut.(önümde dev bir okyanus var anlayacağınız ilk kulacını atacağız diyelim) Onu da inşallah yaz okulum bittiğinde fikir edinmek ve giriş açısından okuyacağım.
Okültizm ve ezoterizmde, dinsel
kökenli yaklaşımların yanı sıra, modern fizik ve psikolojinin kuramları ve bütüncülük (holizm) gibi akımların da etkisi vardır.
Cemaat (topluluk) olgusu, içten ve dıştan sınırlamanın garantisidir; cemaat, daha doğrusu çoğu kez, cemaatin temsilcileri; bir yerin, bir nesnenin, bir öğretinin kutsallığını belirler, hatta kutsal ile dünyevi arasındaki ayrımı gerçekleştirirler. Edimlerin ve davranışların, yani bizim ahlak olarak adlandırdığımız
olgunun ve hatta bazı durumlarda düşüncenin bile kurallarını
ve normlarını cemaat belirler. Cemaat (topluluk) aynı zamanda
üyelerinin asgari düzeyde dayanışma içinde olmasına dikkat
eder. Sürekli olarak bu kurallara karşı gelen ve bunu yineleyen
kişiler cemaatten (topluluktan) dışlanır ve cemaatin öbür dünya
hatta bazen de bu dünya için vaat etmiş olduğu sonsuz ruhsal
huzurdan yoksun kalır. Modern öncesi bütün toplumlarda sosyal cemaat, ölüm ve yaşam üzerinde karar verme hakkını saklı tutmaktaydı. Bugüne kadar çok az ülke, egemenliğin işareti
olan bu haktan vazgeçmiştir. Cemaat (topluluk), dolayısıyla cemaatin bünyesindeki işlev sahipleri, davranışlar olduğu kadar düşünceler için de belli normlar koymakta; hangi kült biçimlerinin uygun olduğunu, hangi inanç öğretilerinin ortodoks olarak tanınacağını, heterodoks olarak hangi inançlara tahammül
edilebileceğini veya hangilerinin heretik sayılıp reddedileceğini belirlemektedir. Bu normları farklı ölçülerde de dayatmaktadır.
Bundan dolayı dini cemaatler (topluluklar), N. Luhmann tarafından "çevrelerine göre sınırları görece bir değişmezlik gösteren" sistemler olarak tanımlanmıştır.4 Durkheim'a göre toplum, inançlarını ve buna bağlı ritüellerini istediği gibi gerçekleştirme
gücü olan tek mercidir. Modern çağda artık dini cemaatler (topluluklar) ve toplum birbirinden ayrılmıştır. Çünkü dini cemaatler modern devletlerin çoğunda kendilerini "gönüllü birliklere" dönüştürmüştür. (veya öyle mi acaba Tr'yi es geçmiş heralde reis 🤣) Devletin güç araçları ve toplum artık dini cemaatlerin emrinde olmadığı gibi, günümüzde birçok dini cemaat de bunu zaten reddetmektedir.
Dinin bu dayanışmacı ve ahlaki cemaatleri oluşturan öğesi, geçmişin büyük dinlerinde kolayca görülmektedir. Yalnızca örnek amaçlı sayılacak olursa, İslam' da Allah' a ve peygamberine iman etmek, kişiyi ümmet'in bir üyesi yapar. Budistler Sangha'ya yönelir ve Hıristiyanlar "kutsal olan bir genel Hıristiyanlık kilisesine" ve "kutsal cemaate" inanır. Din alanında bireycilerin, münzevilerin, mutasavvıfların ve keşişlerin varlığı da bilinmektedir. Bununla birlikte, modern öncesi tarihte ahlaki
ve dayanışmacı bir cemaatin oluşması, dinin belirgin özelliğini oluşturmuş ve söz konusu cemaatler aykırı seslere, sapkınlara ve karşıt görüşlülere (heretiklere) karşı sosyal yaptırımlara başvurmuşlar, hatta güç kullanmışlardır.
Burası da öenmli bence
Okültizm ve ezoterizm aslında tek başlarına birer olgu değildir. Okült, örneğin renkler, genleşme veya ağırlık gibi nesnelere ve süreçlere özgü
bir nitelik değildir. Okült ve ezoterik, nesne ve süreçlere yüklenen anlamlardır. Okültistler ve ezoteriğe inananlar, algı ve yorum arasında hiç değilse de yeterli düzeyde ayrım yapmazlar. Önceden benimsenen, istek ve korku vb.nin oluşturduğu anlam kalıplarıyla olgulara yaklaşırlar ve algılamak istediklerini görürler. Okültizm ve ezoterizm, yorumladıklarını gerçekten algılanmış gibi kabul eden ve her ikisinin ayrımına varamayan veya varmak istemeyen yorum sistemleridir.
Bilimsel tıp, son iki yüz yılda çok sayıda hastalıkla yapılan mücadelede olağanüstü başarı göstermiştir. Bununla birlikte, birçok hastalıkta, özellikle kronik hastalıklarda ağrı ve acıları azaltma dışında nedene yönelik bir tedavi sunamamaktadır. Spiritüel şifacılar, reiki, değerli taş tedavisi ve benzerlerine
gösterilen yaygın ilgide bu durumun da rol oynayabileceği göz önünde tutulmalıdır. Ancak hastalar, ağrı ve acılarıyla başedemediklerinden, umutsuzca çoğu kez kendilerini istismar eden
inanç şifacılarına yönelmektedir. Umutsuzlar ve aklı karışanlar
sadece ağrılı hastalarla sınırlı olmayıp; Almanya' da sayıları en
az kırkı bulduğu düşünülen ruhsatlı doktorun da muayenehanesinde spiritüel yöntemleri uyguladığı ve bunlardan bir şeyler umut ettiği bilinmektedir.
Bununla birlikte, Avrupa' daki din kavramının sömürgeleşme sürecine bağlı olarak genelleşmesine dayanan, program yönünden tanımlanamayan, yaygın bir dini tanımlama oluşturulabilir. Ancak bu tanımda, Avrupa merkezli, sömürgeci bir din kavramı temel alınmaktadır. Ezoteristler ise, sömürgeciliği şiddetle reddetmekte, hiçbir şekilde sömürgecilikle bağlantılı olmak is-
tememektedirler. Oysa (reddettikleri) maddi sömürgeciliğin ardından şimdi de bir tür bilinç sömürgeciliği uyguladıklarını, diğer bir deyimle Avrupa dışı kültürlerin ürünlerini pazarlamakta ve sömürmekte olduklarını herhalde gözden kaçırmaktadırlar.
Bir nesne önce toplum tarafından kabul edilirse ve toplum ona gerçekte taşıdığı nesnel anlamın ötesinde özel bir
anlam yüklerse, dini bir sembole dönüşebilir.
Sosyal cemaatler bazı istisnalar dışında bunları kendileri yaratmaz, çünkü öznel özgürlüklerinin kısıtlanmasını istemezler. Bu bakımdan ezoterizm ve okültizmde tüm dinlerin belirleyici bir niteliği olan, ahlaki ve dayanışmacı bir cemaat oluşturma özelliği yoktur.16 Eğer Fr. Schleiermacher, R. Otto ve diğerleri gibi dini, kendisini güvence altına alan sosyal cemaatten ayırırsak ve evren algısını ve duyumunu, evrenin tanrısal olduğu
(nümen kavramını) anlayışını dinin temeli olarak kabul edersek, ezoterizm ve okültizm de din olarak görülebilir.
Eğer ezoterik düşüncenin ayırıcı özelliği olarak kabul edilecek bir öğe varsa, bunu ezoterizmin deneylere ve eleştiriye karşı geliştirdiği bağışıklık kazandırma stratejisinde aramak gerekir. Eleştirinin yokluğu, daha doğrusu görmezden gelinmesi veya algılama ile yorumlama
arasındaki farkların yadsınması, eskiden süregeldiği gibi bugün de bilgi ve bilim olduğunu iddia ettiği sürece ezoterizmin
temel hatası olmaya devam edecektir.
Dinsellik, bir olayın, bir nesnenin, bir ilişkinin doğal olarak sahip olduğu bir özellik değildir. Dinsel, örneğin bir taşın boyutu, rengi, ağırlığı vb. özellikleri gibi, doğal bir nitelik değildir. Bir kitabın kutsal bir kitap, bir eylem sürecinin dinsel bir ayin, bir nesnenin dinsel bir simge olup olmaması, o dine inananların
anlamlandırmasına bağlıdır. Bu anlamlandırma olmaksızın bir olgunun dinsel olup olmadığını bilemeyiz ve belirleyemeyiz.
Bu kabulü kültürel geleneklerden ayırmak mümkün değildir. Bu nedenle, din bilimi açısından din, tarihsel süreç içinde
ortaya çıkan bir olgudur ve kavramın kendisi de tarihseldir. Bir olgu "dinsel" etiketini sonradan tekrar kaybedebilir.(burayı okuyunca aklıma direk Mustafa Öztürk geldi.)
Bilimi dogma gibi bir ideolojiye dönüştürenlere duyurulur.
Bilimsel dünya görüşünün ve bilimlerin de bu dünyanın ve yaşamın anlamı ve amacına ilişkin soruya yanıt verememeleri de hayal kırıklığına neden olmaktadır. Bilim, eylemlerimizin gerekçelerini araştırıp saptayabilir, aynı zamanda, her zaman kesin olmasa da bunların istenen ve özellikle de istenmeyen sonuçlarım da belirleyebilir. Ancak -özellikle vurgulamak isterim ki- daha fazlasını değil! Eğer daha fazlasını yaptığım iddia ederse hızla ideolojiye dönüşür. Bundan dolayı modern çağda, bilimler nesnel anlamlandırmalar yapmaktan giderek kaçınmaya başlamıştır. Tarih ve toplumda var olan anlamlandırmalar bilimsel olarak araştırılabilir ve bunların kaynağım oluşturan soruların ne zaman ve hangi koşullarda ortaya çıktığı ve ne gibi sonuçlar doğurduğu belirlenmeye çalışılır. Modern çağda ise anlam yüklemesi öznelere bırakılmıştır. Her insan yaşamının anlam ve amacım, eğer bu soruları kendine sorabiliyorsa, kendisi belirlemelidir. Bu nedenle sadece öznel anlam yüklemelerden söz edilebilir ve edilmelidir. Çünkü bilim bu hayat yaşamaya değer mi sorusuna geçerli bir yanıt veremez. Bunun aksini iddia eden mutlaka şaka yapıyordur. Ben de bu nedenle bilimin sınırlı ve alçak gönüllü olduğunu öğretiyorum.
Ve belkide en önemli paasajj
Bilimin yapabileceklerinin sınırlılığı eleştirilirken, yaşama anlam yükleme ve mutlak olana ilişkin düşünceleri kişiselleştirmenin, her insanın özgürlüğü için şart olduğu kolayca gözden kaçabilmektedir. Her insan, yaşamın, çoğunlukla egemen olanlar veya yabancı otoriteler tarafından belirlendiği bilinen, nesnel anlamından kurtularak kendi yaşamının anlam ve amacını kendisi belirlemelidir. Ancak bu hiç de kolay ol-
madığı için, birçok kişi tarafından yeterli ölçüde gerçekleştirilememektedir. Bu nedenle, Th. W. Adorno' nun çok da nazik
olmayan bir şekilde ifade ettiği gibi, sihirli bir sözcükle (abrakadabra ile) kendilerini zorlayan sorunların yükünden kurtulmaya çalışmaktadırlar.
Buraya artık kitap falan eklenmiyor diye kitap ekletmiyorum. Zaten yaz okulum bitsin yakında 1000 kitaba geçmeyi planlıyorum eğer yeni telefon falan alırsam. Orada en azından böyle sıkıntılar olmaz.