(@) - Raf

"Kaibutsu" (Monster) Yasujiro Ozu'nun varisi olarak gördüğüm, aile temalı filmleriyle ön plana çıkmış yakın dönem Japon sinemasının en iyi yönetmenlerinden (belki de en iyisi) olan Hirokazu Koreeda'nın son çıkan filmi. Bu sefer aile içini okula taşımış. 2023 Cannes film festivalinde…devamı"Kaibutsu" (Monster) Yasujiro Ozu'nun varisi olarak gördüğüm, aile temalı filmleriyle ön plana çıkmış yakın dönem Japon sinemasının en iyi yönetmenlerinden (belki de en iyisi) olan Hirokazu Koreeda'nın son çıkan filmi. Bu sefer aile içini okula taşımış. 2023 Cannes film festivalinde "En iyi senaryo" ödülünü kazanmış olmasından mütevellit filmin iyi olacağını düşünüyordum ve de öyle oldu. Yılın en beğendiğim 3. Filmi oldu. Mükemmeldi.. Öncelikle Koreeda'yı tebrik etmek lazım. 30 yıllık kariyerinde hiç çizgisini bozmadı. Yaptığı her filmin ayrı bir kalitesi var. Bir önceki filmi Broker (2022) kendisinin ilk yabancı (Güney Kore) filmiydi ve beklentinin altına düştüğünü iddia edenler olmuştu (bence o da iyi filmdi). Bu filmle birlikte bence daha da özüne dönmüş. Bir çocuğun dramını etkili kurgusuyla çok farklı ve yaratıcı bir biçimde oluşturmuş. Yuji Sakamoto'yu da tebrik etmek lazım zira senaryo ona ait. Filmin; babasını küçükken kaybetmiş bir çocuğun okulda öğretmeni tarafından zorbalığa uğramasını, annesinin ise okula gelerek bu durumun nedenini ve gereken cezaların verilmesini istemesini konu alıyor. Spoilersız ancak bu kadar oluyor ancak filmi izlerken kısa bir süre sonra bambaşka bir hale alıyor ki burada da kurgucuyu öveceğim.. Senaryonun da etkisiyle birlikte harika bir kurgu oluşturulmuş. Olayı farklı yönlerden zincirleme bir yol yaratılmış, sinemada aslında sık görülür ancak bu tür filmlerde pek tercih edilmez. Ekip bunun üstesinden çok iyi gelmiş. Akran zorbalığı, babasızlığın yarattığı eksiklik, aile içi kopukluk ve yetişkin bir bireylerin yaptığı hatalar.. Film birçok konuyu birlikte ele alıyor. Son yıllarda izlediğim en iyi Japon yapımlardan biri oldu. Altın Palmiye sahibi Bir Düşüşün Anatomisi'nden daha iyi olduğunu düşünüyorum. Ek olarak filmde bir tür eşcinsellik olduğu savunulmuş ancak böyle bir şey yok. Filmi yeterince anlamadıklarını düşünüyorum. Merak edenler varsa yazabilirler. Burada belirterek spoiler vermiş olmak istemiyorum. Hirokazu Koreeda Sıralamam 1- Nobody Knows (9.3/10) 2- Monster (9/10) 3- Still Walking (8.8/10) 4- Shoplifters (8.3/10) 5- After Life (8.2/10) 6- Maborosi (8.1/10) 7- Like Father Like Son (8/10) 8- Our Litter Sister (7.7/10)

saburo 2 years ago

Doğu Yolculuğu

Hermann Hesse

4 Gönderi

"Bana öyle geliyor ki, dünya tarihi, insanların en şiddetli, en kör arzusu olan unutma arzusunu yansıtan bir resimli kitaptan başka bir şey değil. Her yeni kuşak bir önceki kuşağın en önemsediği şeyleri yasaklarla, susup geçiştirmelerle, alaylarla yok etmiyor mu? Yıllarca…devamı"Bana öyle geliyor ki, dünya tarihi, insanların en şiddetli, en kör arzusu olan unutma arzusunu yansıtan bir resimli kitaptan başka bir şey değil. Her yeni kuşak bir önceki kuşağın en önemsediği şeyleri yasaklarla, susup geçiştirmelerle, alaylarla yok etmiyor mu? Yıllarca süren büyük, dehşet verici bir savaşın bütün halklar tarafından yıllar yılı unutulduğunu, inkar edildiğini, bastırıldığını ve sanki sihirle yok edildiğini ve şimdi azıcık dinlenip kendine gelen bu halkların, birkaç yıl önceki budalalıklarını ve acılarını sürükleyici savaş romanlarıyla anımsamaya çalıştıklarını görmüyor muyuz?" (Sayfa 14) "Doğu Yolculuğu" nobel ödüllü Alman/İsviçreli yazar Hermann Hesse'nin 1932 yılında yayımladığı eseri. Yazardan daha önce dört kitap okumuştum ve hepsini ayrı ayrı sevmiştim. Modern edebiyatın en güçlü kalemi olmaya aday bir isim. Kitabın içeriğinden çok fazla bahsetmeyeceğim zira bahsedilmeye çalışılacak bir konusu yok. (anlatılmaz okunur) Sadece şunu söylebilirim Hesse, daha önce Bozkırkurdu (1927) kitabında oluşturduğu atmosferi burada farklı tonlarda ama benzer bir biçimde oluşturmuş, ek olarak okurken yer yer Öteki (Dostoyevski) havası sezdim. Karakter "H. H." (aslında yazarın kendisi) -Buradan yola çıkarak esere yarı otobiyografik diyebiliriz- ne yaptığını tam olarak bilmeyen, bildiğini sanan -yazarın daha önce yazdığı "Siddartha (1922) karakteri (bu kitapta alıntısını da eklemiş) gibi kendi "ben"liğini arayan bir karater oluşturmuştur. Olduğunu sandığı bu yolda karakter (hesse) kendi "ben"liği üzerinden biz okuyucuları da içerisinde katarak düştüğü karamsar ve varoluşsal soruna odaklanmaktadır. Hatta eserin içeriğinde sıkça "roman" kurallarını yıkarak (sinemadaki dördüncü duvar misali) biz okuyuculara sorar, biz okuyucuları içine dahil eder. Yani yazar kitabı hem kendisi, hem yarattığı karakteri hem de biz okuyucuları bütünleştirmekte.. Ben şahsen beğendim. Hermann Hesse aldığı nobeli sapına kadar hakediyor. Başlangıç olarak bunu tercih etmeyin zira sevmeyebilirsiniz. Modern klasikler içinde okunması gerektiğini düşünüyorum.

saburo 2 years ago

"Sen kış güneşi misin, Yakarsın ısıtmazsın. Bir ırmağın ortası yoksa, Seni mi hatırlayacağım? Bu dünyada olup bitenlerin, Olup bitmemiş olması için, Ne yapıyorsun? Sizin evin duvarları taştan, Dumanı da mı taştan? Seni kız arkadaşlarından, Sevinç gözyaşları içinde, Öpen olmayacak mı?…devamı

saburo 2 years ago

199 Film 16 Dizi 46 kitap İle sezonu kapatıyorum.. Umarım 2024 daha iyi olur.

saburo 2 years ago

Nasıl Seks Yapacağız?

Molly Manning Walker

4 Gönderi

90 dk buzdolabını seyretseydim daha çok şey kazanırdım.. İzlemeyin, izlettirmeyin.. (Cannes'da un certain regard kazanmasına çok kızdım. Korkunç)

saburo 2 years ago

Alacakaranlık

Sadık Hidayet

4 Gönderi

"Yeryüzünde yaşayanların varlığını da inkâr ediyorum. Aslına bakarsanız, yaşayanların varlığı diye bir şey var mı acaba? Bir mevhumdan öte bir şey mi? Bir avuç gölge. Korkunç bir karabasan ya da bir esrarkeşin gördüğü dehşet verici bir kâbus sonucunda oluşan bir…devamı

saburo 2 years ago

"Bugün cuma; Büyükannemi hatırlıyorum, Dolayısıyla çocukluğumu, Uzun olaydı o günler! Yere düşen ekmek parçasını Öpüp başıma götürdüğüm günler! O zaman inandığım gibi, Sahiden bir öbür dünya varsa eğer, Orada da cumaysa bugün, Başında bulutlardan beyaz örtüsü, Büyükannem namaz kılmaktadır, Namahrem…devamı

saburo 2 years ago

Zacharius Usta

Jules Verne

60 Gönderi

Kibir bir insanı ne kadar etkileyebilir? 1854 yılında yazılmasına şaşırdım. Etkileyici bir eser..

saburo 2 years ago

Asla Kimseyi Öldürmedi Benim Babam

Jean-Louis Fournier

15 Gönderi

Fransız yazar Jean-Louis Fournier'in 1998 yılında kaleme aldığı yky'de basılan ilk kitabı. Anlatı türünde olan kitap, yazarın çocukluk döneminde babasıyla yaşadığı olayları ve hikayeleri anlatıyor. Açıkçası bayılmadım güzel ama bu tür kitaplar kişiye pek bir şey katmaz. Yazardan daha önce…devamı

saburo 2 years ago

Görme Biçimleri

John Berger

12 Gönderi

"Bir imge, yaratılmış ya da yeniden üretilmiş görünümdür. İmge ilk kez ortaya çıktığı yerden ve zamandan-bir kaç dakika ya da birkaç yüzyıl için- kopmuş ve saklanmış bir görünüm ya da görünümler düzenidir. Her imgede bir görme biçimi yatar. Fotoğraflarda bile.…devamı"Bir imge, yaratılmış ya da yeniden üretilmiş görünümdür. İmge ilk kez ortaya çıktığı yerden ve zamandan-bir kaç dakika ya da birkaç yüzyıl için- kopmuş ve saklanmış bir görünüm ya da görünümler düzenidir. Her imgede bir görme biçimi yatar. Fotoğraflarda bile. Çünkü fotoğraflar çoğu zaman sanıldığı gibi mekanik kayıtlar değildir. Her bir fotoğrafa baktığımızda, ne denli az olursa olsun, fotoğrafçının sınırsız görünüm olanakları arasından o görünümü seçtiğini fark ederiz." (Sayfa 10) "Fotoğraf makinası, resmin fotoğrafını çekerek imgesinin taşıdığı biricikliği ortadan kaldırmış oldu. Bunun sonucunda resmin anlamı değişti. Daha kesin söylersek resmin çoğaldı, birçok anlama bölündü." (Sayfa 19) "Geçmişin sanatı, eskiden olduğu gibi değildir artık bugün. Yetkesini yitirmiştir. Onun yerine bir imgeler dili oluşmuştur. Şimdi önemli olan bu dili kimin, ne amaçla kullandığıdır. Bu da yeniden canlandırmaların yayın hakkı, sanat basımevleriyle yayınevlerinin kimin elinde olduğu, sanat galerilerinin, müzelerin genel tutumu sorununa gelip dayanır. Çoğu zaman dendiği gibi bunlar sanatı ilgilendiren, sinırlı sorunlar değildir. Bu denemenin amaçlarından biri de gerçekten tehlikede olan şeyin çok daha büyük olduğunu göstermektir. Kendi geçmişinden kopmuş bir halk ya da sınıf, seçmede ve eyleme geçmede tarih içinde kendi yerini bulmuş bir sinif ya da halktan çok daha az özgürdür. İşte bunun için -tek neden de budur zaten- geçmişin tüm sanatı bugün siyasal bir sorun olarak karşımızdadır." (Sayfa 33) "Erkekler davrandıkları gibi, kadınlarsa göründükleri gibidirler. Erkekler kadınları seyrederler. Kadınlarsa seyredilişlerini seyrederler. Bu durum, yalnız erkeklerle kadınlar arasındaki ilişkileri değil, kadınların kendileriyle ilişkilerini de belirler. Kadının içindeki gözlemci erkek, gözlenense kadındır. Böylece kadın kendisini bir nesneye -özellikle görsel bir nesneye- seyirlik bir şeye dönüştürmüş olur." (Sayfa 47) "Bizi sürekli mülkten söz etmekle suçluyorlar. Bunun tam tersidir doğru olan. İncelediğimiz toplumun, kültürün ta kendisidir mülkten başka bir şey düşünmeyen. Ne var ki bir şeye saplanıp kalan kişiye saplantısı, nesnelerin doğasında varmış gibi gelir. Bu yüzden de o şey, olduğu gibi algilanamaz hiçbir zaman. Mülkle Avrupa kültüründe ortaya çıkan sanat arasındaki ilişkiler bu kültüre doğal gelmektedir. Bu yüzden birisi çıkıp da belli bir kültürel alanda mülk çıkarlarının ne denli yaygın olduğunu gösterdiğinde bu tutum, gerçeği gösterenin saplantısı olarak yorumlanıyor. Böyle bir yorum, kültürel Kurum'un benimsediği kendi yalanci imgesini bir süre daha sürdürmesine yardım ediyor." (Sayfa 109) "Reklamın insanlara özgür seçme hakkı verdiği sanılır. Reklamlarda bir tür ürünün, bir firmanın öbürüyle yariştığı doğrudur; ne var ki her reklam imgesinin öbürünü güçlendirdiği, hızlandırdığı da doğrudur. Reklamlar yalnızca birbiriyle yanişan bir mesajlar topluluğu değildir. Reklam, hep o aynı hiç değişmeyen o genel öneriyi yapmak için kendi başına kullanılan bir dildir. Reklamlarda şu kremle bu krem, şu arabayla bu araba arasında bir seçme yapmaya çağrılırız; oysa dizgesel olarak ele alındıklarında reklamlar bir tek şeyi önerir her zaman. Reklamlarla her birimize bir nesne daha satın alarak kendimizi ya da yaşamlarımızı değiştirmemiz önerilir. Aldığınız bu yeni nesne der reklam, sizi bir bakıma daha zenginleştirecektir - aslında o nesneyi almak için para harcayarak biraz daha yoksullaşacak olsanız bile!" (Sayfa 131) " Reklam, içimizde yatan doğal bir zevk açlığını işleyerek girişir işe. Ne var ki gerçek zevk nesnesinin aslını sunamaz bize: o zevkin aynı olan, o zevkin yerini tutabilecek ölçüde doyurucu başka bir şey yoktur... ...İşte bunun içindir ki reklam, alıcıya sunduğu ürün ya da olanağı gerçekten gösteremez; alıcı da daha tatmamış olmalıdır bunları. Reklam hiçbir zaman bilinen bir zevkin alıcıya yeniden tattırılması olamaz. Reklam hep gelecekteki alıcıya seslenmek zorundadır. Alıciya satmaya çalıştığı ürünle ya da olanakla çekicilik kazanmış olan kendi imgesini yansıtır. Bu imgeyle alıcıda, kendisinin gelecekte olabileceği durumu özleten bir kıskançlık uyandırir. Bu kıskanılası Ben'i yaratan nedir öyleyse? Başkalarının duyduğu kıskançlıktır elbette. Reklam nesneleri değil toplumsal ilişkileri amaçlar. Reklam, zevk değil mutluluk vaat eder bize: dışardan, başkalarının gözüyle görülen bir mutluluk. Kıskanılmanın getirdiği bu mutluluk da çekicilik yaratır." (Sayfa 132) "Para yaşamdır. Parasız açlıktan öleceksiniz demek değildir bu. Kapitalin insana, başka bir sınıfın tüm yaşamı üzerinde egemenlik sağlaması demek de değildir. Paranın her türlü insan yeteneğini gösteren bir şey, bunlara giden yolu açan bir anahtar olması demektir. Para harcama gücü, yaşama gücüyle bir tutulur. Reklamlarda anlatılan masallara bakılırsa, para harcama gücü olmayanları gerçekten kimse sevmez. Para harcama gücü olanlarsa sevilir." (Sayfa 143) İngiliz yazar ve eleştirmen John Berger ve dört arkadaşı (Richard Hollis, Chris Fox, Sven Blomberg ve Michael Dibb) tarafından 1972 yılında bir Tv programı sonrası yayımlanan, 7 denemeden oluşan inceleme eseri. Görsel sanatın eski dönem ressamlarından, günümüz modern estetik biçimine denk gelişen süreci, bolca eleştiri ile anlatmaktadırlar. Normal hayatımızda fark etmediğimiz birçok detay açık bir şekilde, görseller eşliğinde aktarılmaktadır. Ben özellikle 7. Bölümü çok beğendim. Reklamın bu denli amaç güttüğünü ve proletarya'dan burjuva sınıfına kadar her kesimi ele aldığını bilmiyordum.. Bence okunması gereken bir kitap. Farklı bakış açıları kazandırıyor.