(@) - Raf

İki engelli çocuğa sahip birinin zihninin içinde gezmeye, aklından geçirdikleriyle karşı karşıya gelmeye hazır mısınız? Ben pek hazır değilmişim sanırım. Kitap beni öyle sarstı ki bittikten sonra bir müddet kendime gelemedim. Bir babanın duygu ve düşüncelerini bu kadar sansürsüz bir…devamı

sadecemihri 2 years ago

Pür Dikkat

Cal Newport

8 Gönderi

Kendimi dikkatli bir insan olarak tanımlarım hep. Bir işe hemen yoğunlaşabilirim ve tabiri caizse top patlasa o işten başımı kaldırıp bakmam. Kitabın adını ilk gördüğümde gururla "Ben istedim mi her şeye pürdikkat yoğunlaşırım yeaa" dedim. Ta ki bu kitaptaki "pürdikkat"…devamıKendimi dikkatli bir insan olarak tanımlarım hep. Bir işe hemen yoğunlaşabilirim ve tabiri caizse top patlasa o işten başımı kaldırıp bakmam. Kitabın adını ilk gördüğümde gururla "Ben istedim mi her şeye pürdikkat yoğunlaşırım yeaa" dedim. Ta ki bu kitaptaki "pürdikkat" kavramıyla tanışana kadar. Pürdikkat benim bildiğim gibi bir şey değilmiş anlaşılan. İnsanlar aylarca kendini soyutlayıp hiçbir sosyal mecranın yanından geçmemişler. Ben kırk dakika masa başından kalkmıyorum diye neredeyse kendimi manastır keşişi ilan edecektim. Neyse ki kitapta ilerledikçe pürdikkat çalışma modelinin, "keşiş modeli" ile sınırlı kalmadığını öğrendim. Benim gibi kendisine kule yaptıramayacak olan garipleri de düşünmüşler, sağ olsunlar. Kitapta odaklanma ve çağın getirdiği dikkat dağıtıcı unsurlardan kaçınma için çok faydalı stratejiler var. Stratejiler, hayata geçirmeyi kolaylaştırmak adına uygulanabilir şekilde seçilmiş ve sunulmuş. Bu sayede, bu teknikler ile birkaç gündür ekran süremi azalttığımı ve günümü çok daha verimli geçirdiğimi söyleyebilirim. Kitaptan çok fayda görmeme karşın sürükleyicilik noktasında sınıfta kaldığını düşünüyorum. Verilen örneklerle anlatım güçlendirilmeye çalışılmış ancak ben yeterince okuma keyfi alamadım. Bazı bölümlerde bilindik tavsiyelere gereğinden fazla yer vermesi ve iş hayatına yönelik tavsiyelerin yoğunlukta olması şu an için bana hitap etmedi. @Lecastor'dan öğrendiğime göre (tekrardan teşekkürler efenim) Cal Newport beyefendi öğrenciler için de ayrı bir pürdikkat kitabı çıkartmış. Türkçeye çevrilirse o kitabı da okumak isterim. Gerçi ben öğrencilik ile çalışma hayatı arasında, KPSS boşluğunda süzüldüğüm için belki o kitabı da tam olarak kendime uygun bulamam, bilemiyorum. Sonuç olarak kitaptan çok yararlandım fakat Luluş-Dikkat etkinliği olmasaydı kitabı uzun müddet okuyamaz elimde süründürürdüm.

sadecemihri 2 years ago

Güneşin Çekirdeği

Johanna Sinisalo

3 Gönderi

Spoiler içeriyor Platon'un Ütopyasından Johanna Sinisalo'nun Feminst Distopyasına DİKKAT! BU YAZI GÜNEŞİN ÇEKİRDEĞİ VE H.G. WELLS'İN ZAMAN MAKİNESİ KİTABINA DAİR SÜRPRİZBOZAN İÇERMEKTEDİR! (Sürprizbozan kelimesini literatürüme kazandıran @hmmmmm'a teşekkürlerimi iletiyorum.) Mükemmel toplum, mükemmel genler ve üstün insan oluşturmak mümkün müdür? Bu soruları Platon,…devamıPlaton'un Ütopyasından Johanna Sinisalo'nun Feminst Distopyasına DİKKAT! BU YAZI GÜNEŞİN ÇEKİRDEĞİ VE H.G. WELLS'İN ZAMAN MAKİNESİ KİTABINA DAİR SÜRPRİZBOZAN İÇERMEKTEDİR! (Sürprizbozan kelimesini literatürüme kazandıran @hmmmmm'a teşekkürlerimi iletiyorum.) Mükemmel toplum, mükemmel genler ve üstün insan oluşturmak mümkün müdür? Bu soruları Platon, Devlet kitabında oluşturduğu ütopya ile cevaplamıştır. Platon'a göre, toplumun düzgün idare edilebilmesi için elit bir sınıf olmalıydı. Ütopyasında, Gardiyanlar denilen bir yönetici sınıfı, toplumun temelini oluşturuyordu. Bu sınıfın özel mal ve mülkleri olmayacak ve sıkı bir eğitimden geçmeleri gerekecekti. Bu sınıfı toplumun diğer kesiminden ayıran en önemli özellik ise yalnızca Gardiyanlar arası evliliklerin yapılacak olmasıydı. Böylece elit Gardiyanların elit çocukları olacaktı. Bu çocuklar devlet tarafından diğer Gardiyan çocukları ile büyütülecekti. İstenmeyen özelliklere sahip çocuklar ise bu gruptan uzaklaştırılacaklardı. Platon'un temellerini attığı bu düşünce yapısı Galton tarafından "öjeni" olarak adlandırılmıştır. Yunanca “iyi doğmuş” ya da “iyi tür” anlamına gelen eugenes kelimesinden türetilmiş olan öjeni, arzu edilen niteliklere sahip nesillerin teşvik edilmesi ve istenmeyen özelliklere sahip soyların kurutulması, ortadan kaldırılması manasını taşımaktadır. Çeşitli öjeni politikaları içerisinde en korkunçlarından biri ise zorunlu kısırlaştırılmalardır. Amerika'da birçoğunu zenci ve kadınların oluşturduğu altmış bin insan bu politika doğrultusunda kısırlaştırılmıştır. Johanna Sinisalo ise bu kısırlaştırma politikalarından etkilenerek feminist bakış açısıyla Güneşin Çekirdeği'ni kaleme almış. Kitabımız daha sağlıklı insanların oluşturulması fikrinden yola çıkarak bazı kadınların kısırlaştırıldığı Ösisratik Finlandiya Cumhuriyeti'nde geçiyor. Bu ülkede kadınlar iki cinsiyete ayrılıyorlar: eloiler ve morloklar. (Zaman Makinesi Sürprizbozanı geliyor) H.G. Wells'in Zaman Makinesi'nde gördüğümüz, yerin üstünde sefa içinde yaşayan, güzel görünüşlü, saf eloiler, Güneşin Çekirdeği'nde dişil özellikleri ön planda olan ve doğum yapmasına izin verilen kadınlar olarak can buluyor. Yine Zaman Makinesi'nde yerin altında yaşayan, zor koşullar altında çalıştırılan, fiziksel ve karakter olarak insaniyetten uzaklaşmış olarak resmedilen morloklar ise Güneşin Çekirdeği'nde kısırlaştırılan zeki kadınları temsil ediyor. (Zaman Makinesi Sürprizbozanı bitmiştir) Başkarakterimiz Vanna eloi görünüşüne sahip bir morlok. Gerçek bir eloi olan kız kardeşiyle birlikte eloi okullarına gitmiş, araştırmacı ve zeki olmasına rağmen göz önünde olduğu her an kız kardeşini taklit etmiştir. Kız kardeşinin kaybolmasıyla birlikte, devlet tarafından yasaklanan, acı biber içinde bulunan kapsasin adındaki uyurana bağımlı hale gelmiş ve kız kardeşini bulmak için Jare ile acı biber satışı yapmaya başlamıştır. Vanna'nın kız kardeşini ararken yaşadığı iniş çıkışları takip ederken bir yandan da bu totaliter devletin morlok ya da eloi fark etmeksizin her kadını nasıl yok saydığına ve kullandığına şahit oluyoruz. Bu durumun en büyük örneği ise Eloilerin erkeklere iyi bir eş olmak, onlara hizmet etmek ve çocuklarını doğurmak için eğitimden geçirilmesi. Kitap bu yönüyle akıllara Damızlık Kızın Öyküsü'nü getirse de iki kitabın birbirinden ayrıldığı pek çok nokta var. Mesela Güneşin Çekirdeği'nde yazar, distopik evreni tanıtma yolu olarak farklı bir tercihte bulunmuş. Vanna'nın kız kardeşine yazdığı mektuplar, ses kayıtları, sözlükler, reklamlar, anayasa maddeleri, ödevler, şarkılar ve cinsiyet testleri ile evreni tanıyor ve anlıyoruz. Bu tercih ile kitabın ilgi çekiciliğini artıyor yazar. !SÜRPRİZBOZAN! Sürükleyici, ilgi çekici ve yüksek okuma zevki tattıran bir kitap olmasına rağmen eksik yanları da vardı. Karakterlerimiz sistemden memnun olmasalar bile tam anlamıyla bir sorgulama ve başkaldırı görmüyoruz. Sadece başka devletlere kaçma hayalleriyle sınırlı kalıyor bu memnuniyetsizlik. Acı biberin ne amaçla yasaklandığı, tam anlamıyla ne işe yaradığı, dini grubun amaçlarının ne olduğu gibi soruların cevabı ise alelacele verilmiş ve tatmin edici değildi kesinlikle. Çok daha güzel bir finali hak eden bir kitaptı. !SÜRPRİZBOZAN BİTMİŞTİR! Kitaptan çok beğendiğim bir alıntıyla bu uzun yazıya son veriyor, eksiklerim ve yanlışlarım varsa düzeltmelerinizi bekliyorum. "Her yaratığın bir kullanım alanı vardır. Ya isyan ederlerse? Sonra ne olur? Sessizliğe bürünene kadar ezilirler. Delinirler ve zincirlenirler. Etiketlenirler. Alınıp satılırlar. Kendi dışkılarının içinde yattıkları ve tekrar kullanılmayı beklemekten başka bir şey yapmadıkları, uyuşmuş ve çaresiz kaldıkları karanlık bir yere kilitlenirler. Aklınıza gelebilecek her türlü şekilde kullanılırlar. Ne şekilde olursa olsun. Her şey mümkündür. Aşağılamaktan zevk alanların zevki için." Platon ve öjeni hakkındaki kısımda yararlandığım kaynaklar: Fularsız Entellik - Aptallaşıyor muyuz 1: Öjenik ve İdiokrasi Öjeni ve Sağlam Bedenlilik - Nuran AYTEMUR SAĞIROĞLU

sadecemihri 2 years ago

Atomik Alışkanlıklar

James Clear

46 Gönderi

Pek fazla kişisel gelişim kitabı okumadığım için Atomik Alışkanlıklar'a olumlu ya da olumsuz bir ön yargım olmadan başladım. Bu nötr düşüncelerim kitapta ilerledikçe olumlu yöne doğru hızlı bir kayma gösterdi. Zaten kendime yeni bir düzen oluşturmaya çalıştığım, değişime çok açık…devamı

sadecemihri 3 years ago

Whiplash

Damien Chazelle

193 Gönderi

Whiplash: Saplantılı Bir Tutku Dram-müzik türünün yanına bir de gerilim etiketi eklenmesi gereken film. İçinde korku unsuru barındırmamasına rağmen beni gerim gerim gerdi. Tabiri caizse diken üstünde izledim. Film bittiğinde kendimi o kadar yorgun hissettim ki...Bana bütün duyguları gerçekçi bir…devamı

sadecemihri 3 years ago

Küs Kardeşler Limited Şirketi

Wes Anderson

20 Gönderi

Spoiler içeriyor The Darjeeling Limited, üç kardeşin babalarının ölümünden bir yıl sonra aralarına giren mesafeleri kapatmak için birlikte çıktıkları tren yolculuğunu konu ediniyor. Bu içleri ısıtan, yer yer güldüren filmi izlerken sık sık Adler'in doğum sırası teorisi aklıma geldi. Adler'in doğum sırası…devamıThe Darjeeling Limited, üç kardeşin babalarının ölümünden bir yıl sonra aralarına giren mesafeleri kapatmak için birlikte çıktıkları tren yolculuğunu konu ediniyor. Bu içleri ısıtan, yer yer güldüren filmi izlerken sık sık Adler'in doğum sırası teorisi aklıma geldi. Adler'in doğum sırası teorisine göre, insanın kişiliğini etkileyen önemli unsurlardan biri de kişinin kardeşler içinde hangi sırada yer aldığı. Ben de karakterleri genel olarak bu bağlamda incelemeye çalıştım. Eksiklerim, yanlışlarım varsa bana bunları açıklamanızdan büyük mutluluk duyarım. Okuyup geri bildirim verecek olanlara şimdiden teşekkür ederim efenim. Dikkat! Yazının bu noktadan sonrası ağır sürprizbozan (lügatıma bu kelimeyi kazandırdığı için buradan @hmmmmm'a teşekkürlerimi iletiyorum.) içermektedir! 🚂 FRANCİS (EN BÜYÜK ÇOCUK) Francis, filmin büyük bir kısmında izleyeceğimiz tren yolculuğunu ayarlayan kişi. Yolculuğun tüm detaylarını planlamış ve hiçbir aksamaya tahammülü olmayan mükemmeliyetçi biri. Kardeşlerinin planın dışına çıkmaması adına pasaportlarına el koyacak kadar da kontrolcü. Adler’e göre, ilk doğan çocuklar daha sorumlu, ciddi ve mükemmeliyetçi oluyorlar. Aynı Francis gibi. Francis sorumluluğu üstüne alarak aileyi tekrar bir araya getirmeye çalışıyor. Babalarının cenazesinde de yine aynı sorumlulukla herkesi toplamak için uğraştığını görüyoruz. Adler'e göre, başkalarını koruyup kollama arzusu ilk doğan çocukların önemli özelliklerinden kabul edilmiştir. Bundan dolayı, küçük kardeşlerine onların anne-babalarıymış gibi davranabilirler. Filmde bunu, Francis'in "Bir bakıma sizi ben büyüttüm, ebeveyniniz ben sayılırım" dediği detayıyla anlıyoruz. 🚂 PETER (ORTANCA ÇOCUK) Peter ise Adler'in ortanca çocuk imajına hem uyuyor hem de uymuyor. Ortanca çocuklar hoşgörülü, dışa dönük, girişken ve sosyaldirler. Oysa Peter'ın insanlara tahammülü olmadığını görüyoruz (belki de hala babasının ölümünü atlatamamasından kaynaklı depresif ruh halindendir). Trendeki kadınların seslerine dayanamayıp sert bir şekilde onları uyarması bu duruma bir örnek olabilir. Adler, ortanca çocukların en büyük ve en küçük gibi sıfatlara sahip olmadığı için aile dinamiğinde kendilerine yer bulmaya çalıştıklarını, önemsiz, sıkışmış ve itilmiş hissedebileceklerini söylüyor. Peter, babasının eşyalarını kullanmakta hak sahibi olduğunu göstermek için kardeşlerine babasının favorisi olduğunu söylüyor. Buradan ailede değerli bir yeri olduğunu kanıtlamak istediğini çıkartabiliriz. Ortanca çocuklar, aile içinde arabulucu ve uzlaşmacı görevi görmektedirler. Peter, kardeşleri arasındaki çatışmaları çözmek için bir uğraşa girmese de manastırda anneleri ile sorunları açık bir şekilde konuşup iletişim kurmak için ilk adımı atan kişi oluyor. Son olarak ortanca çocukların özgür ruhlu, asi ve isyankar olduklarını savunuyor Adler. Babasının cenazesine giderken kimseyi dinlemeden babasının arabasını almakta diretmesi, hamile karısına haber bile vermeden tren yolculuğuna çıkması Adler'in bu düşüncesiyle Peter'ın uyuştuğunu gösteriyor bence. 🚂 JACK (EN KÜÇÜK ÇOCUK) Jack, duygu ve düşüncelerini, yaşadıklarını hikayeler yoluyla açıklayan bir yazar. Yazdıklarını babasına ve kardeşlerine okutup onay alma ihtiyacı hissettiğini fark ediyoruz. Bu da Adler'in, en küçük çocuğun diğer aile üyelerine kıyasla güçsüz ve deneyimsiz olduğu için aşağılık duygusu geliştirme olasılığının yüksek olduğu ve sürekli kendini kanıtlamak istediği düşüncesine çok iyi bir örnek teşkil ediyor. Ayrıca Adler'e göre, en küçük çocuklar diğer kardeşlere göre kişiler arası ilişkilerde en itaatkar olan kişilerdir. Hem kardeşleriyle ilişkisinde hem ayrılamadığı eski sevgilisiyle ilişkisinde hem de trendeki Hintli kadınla olan ilişkisinde Jack'in itaatkar olduğunu görüyoruz. Kardeşler ne kadar farklı karakterde olurlarsa olsunlar en nihayetinde bir zamanlar aynı evi, aynı sofrayı ve aynı anne-babayı paylaşmış kişilerdir. Bu görünmez bağ, kardeşleri birbirlerine öyle sıkı sıkıya bağlar ki ister sevsinler ister sevmesinler birbirlerinden kopmaları mümkün değildir. Adler'in teorisini göz önüne alacak olursak karakterleri dahi birbirleriyle ilişkilidir. Hayatlarının sonuna kadar birbirlerinden izler taşırlar. Filmde bu kardeşlik bağı çok güzel işlenmiş. Aradaki çatışmalara ve tartışmalara rağmen en sonunda yaşadıkları acı dolu anıları birlikte geride bırakıyorlar. İzlerken duygulanacağınız hele de kardeşleriniz varsa sizde ayrı bir yer edinecek film. Yani bende öyle oldu. Filmi bir kez de ablamla izleme isteği geldi. Zaten film, verdiği mesajla, mesajı iletme şekliyle, oyunculuklarla, görüntü ve müzikleriyle tekrar tekrar izlesem de sıkılmayacağım türde bir film. Aynı duyguları -bu kadar yoğun olmasa da- Tenenbaum Ailesi'nde de hissetmiştim. Nitekim inceleme yazılarına bakarken yönetmenlerinin aynı olduğunu gördüm. Kesinlikle yönetmenin diğer filmlerine de bir göz atmaya karar verdim. Bana hitap ediyor gibi görünüyor. Velhasılkelam bu uzunca yazıyı sıkılmadan buraya kadar okuduysanız KittoKatto'dan bir adet çatal bıçak seti kaz-(yok yok bu şakayı yapmayacağım). Buraya kadar okuduysanız hemen şimdi Raf'tan çıkıp filmi izlemeye gitmenizi tavsiye ederim.

sadecemihri 3 years ago

İnsanlığımı Yitirirken Cilt 3

Osamu Dazai, Usamaru Furuya

1 Gönderi

Spoiler içeriyor Osamu Dazai'nin İnsanlığımı Yitirirken kitabından uyarlama bir manga serisi. Mangasını indirimdeyken almış önce kitabı okuyup sonra seriye başlamaya karar vermiştim. Kitap mangaya olan beklentilerimi artırdığı için ufacık bir hayal kırıklığı yaşadığımı itiraf edebilirim. İlk önce Osamu Dazai'nin kalemini okuduğum için…devamı

sadecemihri 3 years ago

Muhabbet Tılsımı

Hüseyin Rahmi Gürpınar

1 Gönderi

Bir süredir kendimi maruz bıraktığım dramatik kitap ve filmlerden sonra ilaç gibi geldi Muhabbet Tılsımı. Hüseyin Rahmi Gürpınar'ın birey ve toplum eleştirisi yaparken kullandığı mizahi dil beni bayağı eğlendirdi. Hicvettiği konu bakımından Gulyabani kitabıyla benzer nitelikler taşıyordu Muhabbet Tılsımı. Her…devamıBir süredir kendimi maruz bıraktığım dramatik kitap ve filmlerden sonra ilaç gibi geldi Muhabbet Tılsımı. Hüseyin Rahmi Gürpınar'ın birey ve toplum eleştirisi yaparken kullandığı mizahi dil beni bayağı eğlendirdi. Hicvettiği konu bakımından Gulyabani kitabıyla benzer nitelikler taşıyordu Muhabbet Tılsımı. Her iki romanda da batıl inançlara bağlanmanın ne derece tehlikeli olduğuna değiniliyor. Hangi kesimden olduğu fark etmeksizin insanların çıkarları uğruna akıl almayacak yollara başvurmaları canlı ve inandırıcı bir üslupla sunuluyor. Bu cahil ve açgözlü insanlar, kendilerini öyle komik durumlara düşürüyorlar ki ağlanacak hallerine gülmekten kendinizi alamıyorsunuz. Zaten Hüseyin Rahmi Gürpınar da toplumdaki ağlanacak hali iğneleyici diliyle harmanlayıp bir karikatür misali sunuyor önümüze. Bize de yer yer gülüp alacağımız mesajı sindirmek kalıyor. Muhabbet Tılsımı'nda bir konaktaki ahlaksızlıklardan yola çıkarak aile ve kadın-erkek ilişkilerinin basitleşmesi sorununa da parmak basılıyor. İlişkilerin karmaşık ve kopuk olmasını hep zamane sorunu olarak atfetmiştim. Sanki geçmişte her şey saf ve masum, sevgililer dürüst ve sadık, arkadaşlar güvenilir, aile ise baskıcı olmasına rağmen sığınılacak sıcak bir liman...Bu romantik düşüncelere varmama ne sebep oldu bilmiyorum fakat Hüseyin Rahmi Gürpınar gerçekleri bir tokat gibi şiddetli olmasa dahi yüzüme vurdu. Yıllardır aynı sorunlara ev sahipliği yapıp bir arpa boyu yol gidememek beni bir miktar üzdü. Yine de Nelson Mandela'nın "Dünyayı değiştirmek için kullanabileceğiniz en güçlü silah eğitimdir." sözüne inanıyor ve ülkeme olan umutlarımı yitirmemeye çalışıyorum. Çocuklara verilecek kaliteli bir eğitimle ahlaklı ve gelişmiş bir toplumu inşa edebileceğimize dair bir ateş taşıyorum gönlümde. Benim idealist öğretmen hislerimi bir kenara bırakıp tekrar kitaba dönecek olursak, yazarın toplumu ve bireyi ne kadar iyi gözlemlediğini ve tahlil ettiğini görüyoruz. Kitaptaki tüm karakterlerin psikolojisi, verdikleri her kararda, söyledikleri her sözde derinlikli bir şekilde yansıtılıyor bize. Böylece kitap, roman olmaktan çıkıyor ve hayatımızın ta kendisi haline geliyor. Dolayısıyla kitabı beğenmemek ve Hüseyin Rahmi Gürpınar'ın eleştirilerine hak vermemek imkansız hale geliyor. "Ayvazdan paşaya kadar ahlakça bozuk düzen giden bu süslü ve refah sefalet evinde herkesin birer zaafı, işlemeden duramadığı birer günahı vardı. Fakat yine de birbirlerini yermekten, ayıplamaktan geri duramazlardı."

sadecemihri 3 years ago

Tehlikeli Oyun: Tetrist Merhabalar, Raf'ta bulamadığım bir filme dair düşüncelerimi paylaşmak adına bu bağımsız gönderiyi yazmaya karar verdim. Üzerine konuşmak istediğim film "Tetrist". Burada bulunmadığı için film hakkında ufak bir bilgilendirme verip kendi yorumuma geçeceğim. Film 2010 yılında, Canlandıranlar Festival'i…devamıTehlikeli Oyun: Tetrist Merhabalar, Raf'ta bulamadığım bir filme dair düşüncelerimi paylaşmak adına bu bağımsız gönderiyi yazmaya karar verdim. Üzerine konuşmak istediğim film "Tetrist". Burada bulunmadığı için film hakkında ufak bir bilgilendirme verip kendi yorumuma geçeceğim. Film 2010 yılında, Canlandıranlar Festival'i kapsamında İstanbul Avrupa Kültür Başkenti yetenek kampında Melis Bilgin tarafından oluşturulmuş bir kısa animasyon. İstanbul'daki kentsel dönüşümü konu edinen film, benim izlediğim en kısa film oldu. Zira hepi topu 3 dakika. Ancak kısa oluşu, verilmek istenen mesajı iletme konusunda bir engel değil. Aksine kısa, öz ve net olmuş. Tetris ve İstanbul'un birleşimi: Tetrist. İstanbul'un yapılarının yıllar içerisinde değişimini tetris oyunu ile ifade eden kısa animasyon. Yönetmen, İstanbul'un mimarî değişimini tetristeki taşların değişmesi ve üst üste binmesi ile simgelemiş. Bu farklı yaklaşım filme karşı merakları uyandırıyor. Filmin başında bizi Matrakçı Nasuh'un minyatürü karşılıyor. Başta bu minyatür çok hoşuma gitti fakat sonradan biraz göz yorucu geldi. Belki de göz yormayı amaçlamıştır yönetmen. Bilemiyorum. Mimari her değiştiğinde arkadaki müzikler de döneme uygun bir tempo alıyor ve eski Türk müziklerinden popüler müziklere doğru bir geçişle filmin temasını tamamlıyor. Taşlar üst üste bindikçe oyun hızlanıyor, hızlandıkça daha çok bina dikiliyor. En nihayetinde de binaların yükselebilecekleri bir alan kalmıyor. Oyun bitiyor ve bizi "Game Over" yazısı ile baş başa bırakıyor. Peki yeni bir oyuna daha başlamak mümkün mü? Bu yeni oyunu değerlendirebilecek miyiz? Bu soruların 13 yıl önce sorulmuş olması ve hala aynı soruların geçerliliğini yitirmemesi alacağımız cevaptan korkmamızı sağlıyor. 3 dakikada çarpık kentleşmeyi çok güzel ve farklı bir yaklaşımla ele almış yönetmen. Vurucu bir film olmuş.

sadecemihri 3 years ago

Ölmüş Bir Kadının Evrak-ı Metrukesi

Güzide Sabri

8 Gönderi

Spoiler içeriyor Neden bilmem, sürekli okumayı ertelediğim bir kitaptı Bir Kadının Evrak-ı Metrukesi. Okumaya başladığımda ise yazım dili ve kalbi hüzünle sarmalayan hikayesi beni kendine esir etti. "Bir sayfa daha okuyup bırakacağım" derken çoktan kitabın son satırlarında gözlerimin gezmeye başladığını fark ettim.…devamıNeden bilmem, sürekli okumayı ertelediğim bir kitaptı Bir Kadının Evrak-ı Metrukesi. Okumaya başladığımda ise yazım dili ve kalbi hüzünle sarmalayan hikayesi beni kendine esir etti. "Bir sayfa daha okuyup bırakacağım" derken çoktan kitabın son satırlarında gözlerimin gezmeye başladığını fark ettim. Sanki Fikret'in düştüğü bu imkansız aşka kendim düşmüşüm gibi yoğun bir kedere bulandı kalbim. Bu sadece kurgu bir öykünün oluşturabileceği duygular değil, bu, evlenmek zorunda kalan ve aşkını kalbine gömen birçok kadının gerçekte var olmasının getirdiği bir hüzün. Bu, tüm hayatını derin sessizlikler içinde geçirip sırrını en kuytu köşelerde saklayan kadınların gözyaşlarına duyulan bir efkar. Beni en çok etkileyen, Fikret'in aşkının asla ihanetle kirlenmemesi oldu. Onun aşkı Nejat'ın aksine hep masumluğunu korudu. Hele bir de içinde hissettiği yangınlara rağmen kocasına karşı koruduğu saygısı...Ve bu saygının yapmacıklıktan uzak olması...Fikret, sen nasıl bir kadınsın?! Tüm bu acılara katlanırken, biraz olsun teselli bulduğu kızı Nezret'in talihi de Fikret gibi mi olacak merak etmeden duramadım. Yazar, ikinci kitapta Nezret'i mutlu bir yaşam ile bezeyerek içimize su serpmiştir umarım. Ne yazık ki bu dileğin gerçekleşeceğini pek sanmıyorum. Zira Türk edebiyatı, Güzide Sabri gibi melankolik yazarlar tarafından acı ve elemle yoğrulmuştur. Ben de son zamanlarda kendimi bu melankoliden, acıdan ve elemden geri çekemiyorum sanırım. Hatta büyüleniyor ve üzüntü içinde olsam dahi daha fazlasını istiyorum. Belki de hiç çekmediğim acılarla avunuyorumdur. Kitapların hiç bilmediğimiz hayatlara açtığı kapı, hepimizi bir noktada avutuyordur diye düşünüyorum. Bir Kadının Evrak-ı Metrukesi'nde beni etkileyen, hüzünlendiren ve avutan birkaç alıntıya yer vererek yazımı sonlandırıyorum efenim. 🍂 Onların varlıklarında bir benzerlik, bütün duygularında göze çarpan bir aynılık vardı. Bu ise ruhların kendiliğinden, ezeli bir tanışıklığı demek değil miydi? 🍂 Bu iri inciyle karışık pırlanta bir gerdanlıktı. Ah!..zavallı adam şu parlak maden parçalarının süsleyeceği yerin altında nasıl kanlı bir yara bulunduğunu bilseydi!.. 🍂 Benim için vicdanımın sesinden başka çekinecek bir kuvvet yoktur. Ben ona karşı bir suçlu sıfatıyla yaşadıktan sonra o biçare adamı, o masum kocayı aldatmak pek kolaydır, değil mi? 🍂 İnsan kalbini ezerek, bütün arzularını öldürerek yapamayacağını zannettiği şeyleri yapar. Bunlar insanlığın son gayretleridir. 🍂 Şimdi, şurada arabadan inip çamların simsiyah gölgesine gizlenerek istediğim gibi ağlamak istiyordum. Bu gece ruhumda buna derin, karşı koyulmaz bir ihtiyaç vardı. Heyhat! Bu mümkün müydü?.. Ben istediğim zaman gözyaşlarımı akıtabilmek iznine sahip miydim? 🍂 O hiçbir zaman ciddi, masum ve sabırlı bir aşka mesken olacak bir kalbin var olduğunu bile tasavvur etmemiştir. Onun için sevmek bir cinayet, sevilmek ise ondan beter bir kabahatti. 🍂 Emin ol ki annen aşkın bütün günahlarına karşı masum kalmış bir kadındır. Lakin görüyorsun ya, bu hal affa sebep olmuyor. İnsan daima kınayan bakışlar altında bir suçlu gibi başını önüne eğmeye mecbur oluyor.