(@) - Raf

Spoiler içeriyor Yeşilçam tadında dramatik bir öykü. Ann Eliza ve Evelina adlı iki kız kardeşin monoton hayatlarına Bay Ramy'nin girmesi ile günlük yaşamlarının seyrinin değişmesi anlatılıyor. Hikayeyi okurken başta Yaprak Dökümü'ndeki Leyla ve Necla ikilisinin kaosu gibi çirkin ilişkiler ağı olacak sanmıştım.…devamı

sadecemihri 3 years ago

İnsanlığımı Yitirirken

Osamu Dazai

174 Gönderi

Spoiler içeriyor Osamu Dazai'nin içinde otobiyografik ögeler barındıran melankolik kitabı. Kitabı okuma sürem ile üzerine bir şeyler yazma sürem biraz zıt düştü. Kitabı elimden bırakamadım diyebilirim. Ancak gelin görün ki yazmak istediğim şeyleri bir türlü toparlayıp da bir araya getiremedim. Belki yazacaklarımın…devamıOsamu Dazai'nin içinde otobiyografik ögeler barındıran melankolik kitabı. Kitabı okuma sürem ile üzerine bir şeyler yazma sürem biraz zıt düştü. Kitabı elimden bırakamadım diyebilirim. Ancak gelin görün ki yazmak istediğim şeyleri bir türlü toparlayıp da bir araya getiremedim. Belki yazacaklarımın çok incelikli ve kitaba yakışır bir edebi değere sahip olmasını istediğimden yazmaya başlamak zor gelmiştir. Bilemiyorum. Baktım kitabın üzerine başka bir kitap bitirmek üzereyim dedim, artık kafamda belirlediğim standartlara uysa da uymasa da inceleme yazmanın vakti geldi. Kitabı okurken neredeyse her yerin altını çizdim. Genellikle kendimden bir şeyler bulduğum, kendime benzettiğim kısımların altını çizerim. Fakat İnsanlığımı Yitirirken'de benim düşüncelerimden çok uzakta olan satırları bile etkilenmiş bir şekilde çizerken buldum kendimi. Kitaptaki cümleler karakterin iç dünyasını, zayıflıklarını ve umutsuzluklarını çarpıcı bir şekilde vurguluyordu. Pek de zarif olmayan bir yaşantıyı, korkunç bir melankoliyi incelikli bir şekilde önümüze sunmuş yazar. Osamu Dazai'nin okuduğum ilk kitabıydı ve yazım dilini çok beğendim. Ancak kitabı birkaç ay önce okusam bu dil, karamsarlığıma karamsarlık katardı kesinlikle. Bu yüzden depresif hissediyorsanız okumanızı tavsiye edemeyeceğim. İlgisiz ve sevgisiz bir ailenin ana karakterimiz Yozo'nun ruhunda oluşturduğu boşluğu ve onları memnun etme endişesinin Yozo'yu kendinden nasıl uzaklaştırdığını yavaş yavaş okuyoruz kitapta. Ayrıca kitabın yazıldığı dönem, ikinci dünya savaşının olduğu döneme denk geliyor. Dolayısıyla yazarın karamsar, melankolik ve umutsuz hallerini anlayışla karşılayabiliriz. Tabii sadece ailesine ve yaşadığı döneme suçu atarak Yozo'yu yaptığı şeylerden sıyıramayız. Sonuçta herkes hayatına kendi seçimleri ile yön veriyor. Bu seçimleri etkileyen faktörler olsa bile sonunda seçimlerin niteliğini kendimiz belirliyoruz. Yazarın kitabı, intiharından hemen önce yazması ve hayatından çokça parça taşıması sebebiyle İnsanlığımı Yitirirken'in bir intihar notu olduğunu düşünenler var. Bence yazar bu kitapla yaptığı onca şeyi aklamak ve yine toplum tarafından kabullenilmek istemiş. Kitapta sık sık kendine acıdığını ve bu yolla sanki bizlerden teselli beklediğini hissettim. (Sürpriz bozan!!!) Özellikle hayatına girmiş olan kadınların tümü hakkında kendisini kullandıklarını söylemesine rağmen olay akışına baktığımızda o kadınları umursamadığını, aldattığını, paralarını kullandığını hatta karısının gözü önünde tecavüze uğramasına sesini çıkartmadığını görüyoruz. Öyle ki içinde bu olay hakkında insanlara güvenini tamamen kaybettiğini ve karısını affedip affedemeyeceğini düşünüyor. Yazar, başına gelen diğer olaylarda kendini eleştirir gibi görünse de satır aralarında hep insanları anlayamadığını söyleyerek suçu insanlığa atıp kendini haklı çıkarmaya çalışıyor bence. Kapanış bölümünde Madam'ın, "Hepsi babasının suçu, benim tanıdığım Yo-çan çok nazik ve inceydi. Ah içmeseydi...hayır, içtiği zaman bile...çok iyi bir çocuktu. Bir melekti." dediği cümleleri son veriyor kitaba. Bu son cümleler ile yazarın toplumdan, hayattan kopup, ölmek istemesine karşın hala toplum tarafından onaylanmak istediğini anlıyoruz. Hala birileri tarafından iyi olarak anılmak istiyor. Zaman zaman Yozo'ya acıdığım ve üzüldüğüm oldu fakat çoğunlukla bende tiksinti uyandıran bir karakterdi. Anlayış ya da empati duygularını hissedemedim ne yazık ki. Sonuç olarak, kitabın insanlığa ve hayata karşı olan bakış açısı bana uymasa da bu bakış açısının sunuluş dilini çok beğendim. İntihara meyilli ve depresif biri değilseniz kitaba bir şans vermenizi öneririm. Ben de hemen kitabın ardından İnsanlığımı Yitirirken'den uyarlama manga serisini okuma listeme ekledim. Manga yazarının konuyu nasıl ele aldığını merak ediyorum doğrusu.

sadecemihri 3 years ago

Dünyayı Değiştiren Konuşmalar

Kolektif

1 Gönderi

Hitabet ve etkili konuşma ile kitlelerin nasıl yönlendirilebileceğini, siyasetçilerin en korkunç emellerini süslü cümleler arkasında nasıl da gizlediklerini, aktivistlerin ve haklarını arayan insanların herkese bir adım atmaları için nasıl cesaret verdiklerini görebileceğiniz bir kitap. Özgürlük konuşmalarıyla dolu bir kitap. Bir…devamı

sadecemihri 3 years ago

Can Dostum

Olivier Nakache

230 Gönderi

Spoiler içeriyor Yine bir gerçek öykü uyarlaması yine bir dram...yine bana hüsran bana yine hasret var...Gerçi film komedisi ağır olan dram-komedi türündeydi ama yine de hüzünlenmemek elde değildi. Film kısaca zengin, ekstrem sporları seven ve bu sevda sonunda bir kaza sonucu boynundan…devamıYine bir gerçek öykü uyarlaması yine bir dram...yine bana hüsran bana yine hasret var...Gerçi film komedisi ağır olan dram-komedi türündeydi ama yine de hüzünlenmemek elde değildi. Film kısaca zengin, ekstrem sporları seven ve bu sevda sonunda bir kaza sonucu boynundan altı felç kalan Philippe ile Fransa'nın kenar mahallerinden gelen ve eski bir mahkum olan Driss'in hikayesini konu alıyor. Driss, Philippe'nin hasta bakıcısı olunca ikili arasında hem komik hem de duygusal bir arkadaşlık başlıyor. Klasik bir konu klasik bir şekilde işlenmişti ancak ben bu zıt karakterlerin birbirine iyi gelmesine, değiştirip geliştirmesine her seferinde hayran kalıyorum. Film ortalama olmasına rağmen bayıldım. Buna rağmen filmin festivallerde çok fazla ödüle aday olmasına pek bir anlam veremedim. O kadar da abartılacak gibi değildi. Keyifli vakit geçirmenizi sağlıyor ve yüreğinize dokunuyor ama medyada sanki biraz abartılı bir ilgi görmüş gibi geldi bana. Film boyunca Philippe'nin 'elit' sanatsal zevklerinin Driss'i, Driss'in deli dolu enerjik tavırlarının Philippe'yi nasıl etkilediğini nasıl değiştirdiğini görüyoruz. Philippe, bir yerde "Sanat, birinin ayrılırken arkada bıraktığı tek şeydir." diyor. Ancak aslında bir insanın hayatına dokunmanın da arkamızda bıraktığımız çok güzel bir iz olduğunu anlıyoruz filmde. Her iki karakterde birbirlerinde unutamayacakları izler bırakıyorlar. Böylece Philippe'nin onca kalifiye, tecrübeli hasta bakıcı arasından Driss'i neden seçtiğini daha iyi anlıyoruz. Driss, Philippe'nin sadece fiziksel bakımıyla ilgilenen bir hasta bakıcının ötesine geçiyor. Philippe'nin sosyal yaşamıyla, duygularıyla ve ailesiyle de ilgileniyor. Onunla arkadaş oluyor. Böyle tatlı tatlı anlatınca her şey güllük gülistanlık gibi duruyor ancak tam olarak öyle değil. Driss karakteri bana -özellikle başlarda- çok itici geldi. Kaba, yılışık, uygunsuz şakalar yapan ve resmen tacizci bir karakter. Tabii bu özelliklerinin büyük bir kısmı yetiştiği çevreden kaynaklanıyor. Filmde de zaten ara ara karakteri daha net anlayabilmemiz için ailesinin yaşadığı evden ve mahallesinden kesitler görüyoruz. Bu sahneleri gördükçe ve karakterin derinliği arttıkça Driss'e karşı hissettiğim olumsuz duygularda bir azalma olmadı değil. Driss'in ailesinin olduğu sahnelerle, Philippe ve Driss arasındaki sınıf farklılığı gösterilmek istenmiş. Bence bu sahneler arasında sınıfsal farklılığını en iyi ifade eden sahne banyo sahnesiydi. Filmin başında Driss'in kendi evinde banyo yaptığı sahnede küçük ve kalabalık bir evde mahremiyetin olmaması ve kardeşleri suyu açınca Driss'in suyunun gitmesi resmen yoksulluğun tablosuydu. Philippe'nin evini ve Driss'e ayrılan odayı gezdiği sahnede ise en çok kendine özel bir banyosu olmasına sevindiğini ve en çok banyoda gözlerinin takıldığını fark ediyoruz. Mahremiyetin bile sınıfsal olduğunu anlamamızı sağlıyor bu ufak dokunuş. Bu sınıf farklılığı ikili arasındaki ilişkiyi asla değiştirmiyor. Velhasıl kelam, harika bir dostluk hikayesi. Herkese tavsiye ediyorum efenim.

sadecemihri 3 years ago

Peygamberliğin İspatı - Haber Delili

Altay Cem Meriç

4 Gönderi

Aylaaar aylar önce başladığım ve hayatın getirdikleri sonucu kitap okuma işine biraz ara verdiğim dönemde kitaplığımın arka taraflarında kalmış bir kitaptı. Hayatımın anlamını, yaşama şeklimi sorguladığım ve mutluluk üzerine çokça düşündüğüm bu dönemde tekrar elime aldım kitabı. İyi ki de…devamı

sadecemihri 3 years ago

Konuşan Hayvanlar

Mustafa Kotan

1 Gönderi

Televizyonda gezinirken karşılaştığım ve 15 dakika anca dayanabildiğim film. İzlediğim 15 dakika bitip de kanalı değiştirdikten sonra "Ben az önce ne izledim ya?" diye uzaklara daldım bir süre. Film, bir hayvan koruma parkında geçiyor ve isminden de anlayacağımız üzere buradaki…devamı

sadecemihri 3 years ago

Ooku: The Inner Chambers

Takasugi Rika

6 Gönderi

Spoiler içeriyor Japonya'nın küçük bir kasabasından tüm ülkeye yayılan ve sadece erkekleri öldüren bir hastalığın olduğu distopik bir evrende geçiyor anime. Konusunu ilk okuduğumda aklıma "Kadınlar Ülkesi" kitabı geldi. Kitapta da bir savaş sonucu erkek nüfusun azalması en nihayetinde de yok olması…devamıJaponya'nın küçük bir kasabasından tüm ülkeye yayılan ve sadece erkekleri öldüren bir hastalığın olduğu distopik bir evrende geçiyor anime. Konusunu ilk okuduğumda aklıma "Kadınlar Ülkesi" kitabı geldi. Kitapta da bir savaş sonucu erkek nüfusun azalması en nihayetinde de yok olması sonucu sadece kadınların yer aldığı bir ülke anlatılıyordu. Kitabın aksine animede erkek nüfus henüz yok olmuş değil. Bunun sonucunda kadınlar birçok iş kolunda etkinliğini artırırken erkekler de bir nevi damızlık görevi görmeye başlıyor. Yer yer güç dinamiklerinin değişmesi sonucu erkeklerin bu kadar aşağılanması ve hor görülmesine şaşıp kalırken yer yer de ülkede benimsenmiş olan kadın erkek rollerinin hala tam olarak bırakılamadığını görüyoruz. Kadınların birçok iş kolunda etkinliğinin arttığından bahsetmiştim. Tabii ülkenin kralı olarak adlandırılan "şogun"luk da kadınlara geçiyor. Anime de "ōoku" adı verilen, şogunun erkek cariyelerinin yer aldığı harem üzerinden ilerliyor. "Acaba erkek nüfusu azalsa ve kadınların sözünün daha çok geçtiği bir ülke olsa nasıl olurdu?" sorusu bu harem içerisinde yaşananlar ile cevaplandırılmaya çalışılmış. Haremde sadece erkeklerin bulunması hasebiyle türlü iğrençliklerin dönmesi, izlerken beni çok rahatsız etti. Allah’tan bu tarz sahnelere sıkça yer verilmemişti de seyir zevkim çok bozulmadı. Gelelim karakterlerimize. İlk bölümde ülkenin hastalıkla başa çıktığı 80.yılı görüyoruz. Bu dönemin şogunu, mevcut düzeni değiştirmek isteyen, sadelikten yana ve bazı gelenekleri anlamlandırmaya çalışan bir kadın. Muhtemelen gelecek sezonlarda kendisinin şogunluk yıllarını izleyeceğiz. Ülkeyi yavaş yavaş değiştirmeye çalışmasını izlemenin keyifli olacağını düşünüyorum. Fakat bu sezon, merak ettiği geleneklerin ortaya çıktığı döneme, ilk kadın şogunun, Iemitsu’nun hikayesine tanıklık ediyoruz. Iemitsu, tek varis ve gayrimeşru olması sebebiyle gizlice ölen babasının yerine geçiriliyor. Yıllarca erkek gibi giyinmek zorunda olması ve yaşadığı sayısız travmadan sonra nefret dolu ve etrafındaki herkese saldırmaya hazır biri haline geliyor. Öfkesini de genellikle Ōoku’daki cariyerlere yöneltiyor. Bu şımarık, öfkeli çocuğun altında aslında çok zeki, siyasetten anlayan bir şogun yatıyor. Fakat ülkenin dayattığı fikirleri o kadar benimsemiş ki bir kadının şogunluk yapabileceğine inanmıyor. Zaten tarih çizgisi üzerindeki görevini de erkek varis doğurmak olarak görüyor. Bu erkek varis için baba adayı olarak da Ōoku’ya soylu bir rahip olan Arikoto’yu zorla getiriyorlar. Arikoto, sakin, olgun, tam iyilik timsali bir karakter. Öyle ki Iemitsu’nun tüm deliliklerini sineye çekip bir de üstüne Iemitsu’nun içindeki güzelliği görüyor. Arikoto’nun Iemitsu’ya deli divane aşık olmasını asla anlayamasam da içimdeki iflah olmaz romantik, ikilinin sahnelerini gözlerinden kalpler çıka çıka izledi. Iemitsu karakterinin yavaş yavaş olgunlaşmasını izlemek, zihinsel dinginliğe ulaştığını görmek güzeldi. Hatta Arikoto’yla ayrılıklarını anlayışla karşılayacak kadar büyümesine şahit olduk. Bazı yorumlarda animenin sonunun mutsuz bittiğini söyleyenler olmuş. Bence Arikoto ve Iemitsu’nun sonunda birlikte olmamaları tam anlamıyla bir mutsuz son değildi. Her iki karakter de birbirine çok fazla şey kattı. Çok yol aldılar. Bence olması gereken gerçekçi bir şekilde işlenmiş. Animeyi, pek çok açıdan beğendim. Konuyu siyasi, toplumsal ve ekonomik açıdan ele alması animenin güzel taraflarından biriydi. Sonraki sezonda neler olacağını merak ettirdi. Merakımı gidermek adına biter bitmez de mangasına baktım ama evi, arabayı satmadan alınacak gibi değil. Artık nasıl ilerleyeceğini görmek için ikinci sezonu bekleyeceğim mecbur.

sadecemihri 3 years ago

Luka

Enrico Casarosa

82 Gönderi

Yaz sıcaklarının tavan yaptığı bu aylarda izlemelik eğlenceli bir yaz filmi. Tam bir animasyon delisi olarak Pixar'ın son yıllarda çıkardığı diğer filmler kadar etkileyici bulamadım Luka'yı. Yine de görselleriyle, hikayesiyle keyif alacağınız bir yapım. Birbirini değiştiren ve geliştiren arkadaşlıklar, büyüme,…devamı

sadecemihri 3 years ago

Sabır Taşı

Necip Fazıl Kısakürek

2 Gönderi

Halk arasında birçok farklı isimle anılan, Necip Fazıl Kısakürek tarafından ise Sabır Taşı adı ile tiyatro haline getirilmiş masaldır. Sabır Taşı, “Vaka ezeldeki mazi, ebetteki İstikbal’de geçer.” cümlesiyle başlıyor. Her masal başlangıcında gördüğümüz klasikleşmiş "evvel zaman içinde kalbur saman içinde"…devamıHalk arasında birçok farklı isimle anılan, Necip Fazıl Kısakürek tarafından ise Sabır Taşı adı ile tiyatro haline getirilmiş masaldır. Sabır Taşı, “Vaka ezeldeki mazi, ebetteki İstikbal’de geçer.” cümlesiyle başlıyor. Her masal başlangıcında gördüğümüz klasikleşmiş "evvel zaman içinde kalbur saman içinde" ifadesinin bu farklılaştırılmış hali çok hoşuma gitti. Daha sanki başlangıcında masala farklı bir bakış açısı katacağını hissettirmiş N. Fazıl Kısakürek. Masalın diğer varyasyonlarında yer almayan bazı dini ögeleri görüyoruz tiyatroda. Derviş karakteri, şehzadenin adak adayıp hacca gitmesi gibi. Bu yönüyle N. Fazıl Kısakürek, masaldaki sabretme erdemine yeni bir boyut kazandırarak "Allah yolunda sabretme" mesajını vermek istemiş. Masalların sonunda kötülerin cezalandırılması, masalların temel özelliklerinden biridir. Fakat Sabır Taşı'nda kötü karakterimizin affediliyor oluşu yine dini-tasavvufi düşünce yapısındaki intikam gibi ruhu zedeleyecek hislerden uzaklaşmak gerektiği mesajını veriyor. (Bu konu hakkındaki detayları okumak için yazının sonuna künyesini bırakacağım makaleye bakabilirsiniz.) Kitap yalın dili ve içerisinde okuduktan sonra belli bir vakit düşüncelere daldıran sözleri ile benim beğenimi kazandı. Bir gün içerisinde okuyup bitireceğiniz, keyifli vakit geçireceğiniz ve bolca öğüt alacağınız nitelikte bir kitap. Sizin insan dediğiniz bir acayip mahlûk! Yüz binde, doksan dokuz bin dokuz yüz doksan dokuzu, gözüne mertek sokulsa görmez de, bir tanesi, nokta kadar tohuma bakınca içindeki ağacı görür. Dert gökyüzü gibi bir şey! Ayrı ayrı seyretsek de hepimizin çerçevesi. Üstüne perde çekilemiyor. Dert hava gibi bir şey! Ayrı ayrı ciğerlerimizi doldursak da hepimizin malı. Bir kişinin sandığına kilitlenemiyor. Bahsettiğim makale: Bastem, Nuriye. (2015). Necip Fazıl’ın “Sabır Taşı” Adlı Tiyatro Eseri İle Billur Köşk Masallarından “Muradına Eren Dilber” Adlı Masal Üzerine Karşılaştırmalı Bir Çalışma.

sadecemihri 3 years ago

The Minimalists: Less Is Now

Matt D'Avella

10 Gönderi

İzledikten hemen sonra ani bir kararla gecenin bir vakti ablamla odamızdaki bazı eşyaları atma kararı aldıran belgesel. Hatta belgeselin gazıyla sadece eşyalarda değil başka alanlarda da sadeleşmeye gideyim diye düşünerek bütün sosyal medya hesaplarımı dondurdum. Öyle etkisi oldu bende. Tabii…devamı