1 Karanlığın içimdeki ışıkla aydınlandığı bir gecede balkonda paketteki son kalan sigarayı da tüttürürken şehrin manzarasına bakıp iç çekmiştim. Bacalardan çıkan dumanlardan kaynaklanan sisin işgal etmiş olduğu gri gökdelenler, karanlık sokaklarda bir oraya bir buraya sallanan cesetler, taksilerin önünde kuyruk…devamı1
Karanlığın içimdeki ışıkla aydınlandığı bir gecede balkonda paketteki son kalan sigarayı da tüttürürken şehrin manzarasına bakıp iç çekmiştim. Bacalardan çıkan dumanlardan kaynaklanan sisin işgal etmiş olduğu gri gökdelenler, karanlık sokaklarda bir oraya bir buraya sallanan cesetler, taksilerin önünde kuyruk oluşturduğu loş lambalı oteller ve bahsetmeden geçemeyeceğim, öylesine soğuk bir havada içimin birkaç dakikalığına da olsa ısınmasına vesile olan, ellerinde poşetlerle kol kola gezen bir çift. Tüm bunların tam ortasında, gündüz–gece döngüsünü kaybetmiş, uykusunu bolca aldığı için uyuyamayan, yarasadan hallice görüntüsüyle bütün estetikleri katletmiş, ortamın verdiği melankoliyi de fırsat bilip yazı yazmak için hep cebinde tuttuğu, tıpkı sahibine benzeyen not defterini çıkarmaya hazırlanan ben. Neyse ki defterin içi sahibinden hallice bir durumdaydı ki o kadar karmaşaya rağmen boş bir sayfa bulabilmiştim. Peki ne yazacaktım? Sadece melankolik olma durumu bir şeyler yazmak için yeterli miydi? Daha öncesinde beni yazmaya iten durumları düşündüğümde bu sorunun cevabını verebilecek yeterliliği kendimde görüyordum. Yazmaya iten dediğim için yanlış anlaşılmak istemem. Yazmak elbette benim için hatrı sayılır bir eylemdir; ancak bazen, az sonra tekrar deneyimleyeceğim “zorlama” olarak adlandırdığımız hissi sezdiğimde yazı yazmak benim için bir ödevden farksız oluyor, ki ödevleri kimse sevmez. Zaten çoğu zaman not defterinde boş alan arayana kadar aklımdaki yazılar yok olup gidiyor. Bazen düşünüyorum da acaba onları yazabilseydim ortaya neler çıkardı? Neyse, asıl konumuza dönelim. Melankolik havanın yazma isteğimi körüklediği anda yazacak olduğum konunun esasen ortada olmayışı; ama bir o kadar da güçlü duygular hissetmemin sonucunda yazma arzumun giderek alevlenmesi tezatlığıyla karşı karşıyaydım. Elimdeki sigaranın bitmiş olduğunu fark ettiğim anda ikinci sigarayı yakma isteğimin gelmesi; ancak ortada öyle bir ihtimalin olmayışıyla hevesimin anında kaybolması gibi bir duyguydu. Artık ne yazacak bir konum ne de geceyi en hafif hasarla atlatmamda bana yardımcı olacak bir sigaram vardı. Şimdi bir karar vaktiydi: Sokağa inip sigara almak mı yoksa on dakika önce çekiciliğini çoktan kaybetmiş şehri izleyip uykuya dalmak mı?
03.56
26.11.25
Web yapım aşamasındadır.
En iyi deneyim için mobil uygulamamızı indir.
En iyi deneyim için mobil uygulamamızı indir.
1 Karanlığın içimdeki ışıkla aydınlandığı bir gecede balkonda paketteki son kalan sigarayı da tüttürürken şehrin manzarasına bakıp iç çekmiştim. Bacalardan çıkan dumanlardan kaynaklanan sisin işgal etmiş olduğu gri gökdelenler, karanlık sokaklarda bir oraya bir buraya sallanan cesetler, taksilerin önünde kuyruk…devamı
Ama gör, perişan düşmüş bedenimi, ama görme, kırılan kalbimi. işit, avaz avaz bağıran sesimi, ama işitme, içimde kopan nağmeleri. dokun, buz kesmiş ellerime, ama dokunma, solmuş hevesime. kokla, sana hediye ettiğim kaktüsleri, ama koklama, üstünde açan çiçekleri. tat, sana sunduğum…devamı
İstek Kahverengi gözlerinle o bakışların, Neşeli gülüşlerin, ince tebessümün, Coşkulu sohbetin, içten muhabbetin, Hepsi yalan mıydı? Başını omzuma yaslayışların, Elini elimle buluşturmaların, Sessizce yanımda uyumaların, Hepsi yalan mıydı? Şimdi sen başka gözlere bakarken, Gülüşün hâlâ kulağımda yankılanır. Başını başka omuzlara…devamı
Elzem Loş odanın içinde düşünürüm Elimde kağıt kalemle Derhal yazmam gerekir Elzem olanı bir hikayeyle Çok uzaklarda düşünürüm Ayağımda ayakkabıyla Galiba tüymem gerekir Hikayeyi yaşamak amacıyla Bir sokakta düşünürüm Kafamda bereyle Şimdi yaşanması gerekir Hemen ötede, bir hevesle Tam o…devamı
Sigara sigaranın dumanı yüzüme gelir, rüzgârın esintisiyle. küller uçar, eskileri yâd etmeye gider. bir kül tablasına düşer, dört sandalyeli masasıyla. şimdi boştur, oturacakları bekler. birisi kapıdan belirir, elinde sigarasıyla. kül tablasına yanaşır, derin nefes çeker. dumanı odada süzülür, sigarayı silkeler.…devamı
Buluşma Koca bir ayrılık sonrası geriye unutulan yüzler, hatırlanamayan isimler ve buruk kalpler kalır. Kaybolan yılları geri getirecek hiçbir güç şimdiye kadar ortaya çıkmadı. Arada geçen sıkıntılar, zorluklar, krizler, ağlamalar ve sayısız ızdırap da bilinmez olarak kalır. Eskiden aynı hikâyenin…devamı
Hemşehri Büyük şehirde yaşayanların anlamakta zorlanacağı bir terimdir hemşehri. Anlamını herkes bilir ama duygusunu çok azı yaşar. Doğduğumuz topraklar bizi adeta bir mıknatıs gibi çeker. Hele ki o topraklarda onlarca yıl yaşamışsanız, genlerinize kodlanır havası, suyu, kokusu ve bu yazıya…devamı
Caramel Macchiato ... Onlar caramel macchiato eşliğinde dedikodu yaparken, ben savaşın ortasında elimde tek saçmayla hayatta kalmaya çalışıyorum. Onlar aileleriyle tatillerde oradan oraya gezerken, ben evde odadan odaya bile zor gidiyorum. Onlar kolejlerde el bebek gül bebek büyütülürken, ben taşrada…devamı
Sessizlik Uzun süredir kimseyle konuşmuyorum. Yanlış anlaşılmasın; sizler, kendi anlamak istediğinizi anladığınız için gayet de yanlış anlamaya müsait insanlarsınız. Konuşuyorum, birçok insanla sohbet ediyor, vakit geçiriyorum. Benim burada kastım, birisiyle gerçekten konuşmak. Siz, gündelik hayattaki saçma yaşantılarınızı birisiyle paylaştığınızda konuştuğunuzu…devamı
Spoiler içeriyor
Kitaptan bahsetmeden önce aklıma takılan bir noktaya değinmek istiyorum. Beyaz Diş neden bir çocuk kitabı olarak pazarlanıyor anlamış değilim. Eminim ki bu yazıyı okuyan birçok kişi küçük yaşlarında kitabın ince versiyonlarını okumuştur veya en azından görmüştür. Aslında başlangıçta ben de…devamı