(@) - Raf

Before Night Falls - Karanlıktan Önce Bu film gerçekten de tam bir başyapıt ve zamanına göre ödülleri birer birer toplayan oldukça akıcı ve gerçek bir hikayeden uyarlanan biyografi filmidir. Yönetmen Julian Schnabel’e ait olan bu film, Javier Bardem’in Reinaldo Arenas…devamıBefore Night Falls - Karanlıktan Önce Bu film gerçekten de tam bir başyapıt ve zamanına göre ödülleri birer birer toplayan oldukça akıcı ve gerçek bir hikayeden uyarlanan biyografi filmidir. Yönetmen Julian Schnabel’e ait olan bu film, Javier Bardem’in Reinaldo Arenas karakterine hayat verirken karakteri genç ve canlı tutan performansı ile bir bütün haline getiriyor. Yazar olan Reinaldo Arenas’in hayatına tanıklık ettiğimiz bu kısa süreli film açıkçası karakteri daha yakından tanımamıza yardımcı oluyor. Filme detaylı baktığımızda yardımcı karakterlerden biri olan Johnny Depp ise çok şaşırtıcı bir şekilde karşımıza çıkıyor. 1943 yılında başlayan hikayemiz, çocukluk yıllarındaki Küba maceralarından, 1958 yılına kadar gençlik ve direniş bağlılıklarına ve oradan ise 1964 yılına geçerek edebiyatın olanaklarını gösterirken aynı zamanda karakterimizin bir eşcinsel olarak savaş verdiği ve Küba’da olan direnişin zorluklarını gösteren bu filmin ilk bir saati gerçekten de efsane bir bütünlük yaratmıştı. Edebiyatın içerisinde yazarın kendi notlarının da bulunduğu bu film 26 Ekim 1964 yılına kadar gelirken aynı zamanda 15 Kasım’da ki hapishane zamanlarını da gösteriyor. Küba‘daki son yıllarını 1980’lere kadar getiriyor ve ardından karakterimizin uzun yolculuğunun sonuna geliyoruz. Diyaloglar bakımından incelendiğinde edebiyatın dışında karakterlerin ve oyunculuk performanslarının öne çıktığı bu film son saatlerinde aslında ‘Karanlık Çökmeden Önce’ kitabından esinlenerek tamamlanmıştı. Yazarımız 1990 yılında 47 yaşında iken ölüyor fakat ardında çok güzel kitaplar ve hikayeler bırakıyor. Bu hikaye de aslında bizlere şunu anlatıyordu; eşcinsellerin hor görüldüğü her dönem gibi, edebiyatın en büyük kalemiz olduğunu, yazmanın ne demek olduğunu ve aynı zamanda bir yazar dışında aslında aşkın, sevmenin ve de sevişmenin ne demek olduğunu çok güzel bir şekilde gösteriyordu. Filmin içerisinden aldığım çok güzel bir notu sizlerle paylaşmak istiyorum: ‘Güneşin bile karneye bağlandığı bir yerde, eşcinsel mahkumlar, haftada bir kez, El Morro’ya bir gece kulübüne çeviriyorlardı. “Leonardo da Vinci eşcinseldi, Michelangelo, Socrates ve Shakespeare da öyle ve hemen hemen bizim güzellik diye algıladığımız şeyleri yaratan diğer herkes gibi eşcinseldi.”’. Haziran ayının ilk günlerinde izlediğim bu film açıkçası beni çok etkiledi. Sizlerin de kesinlikle izlemesini tavsiye ettiğim bu film aslında direnişin içindeki bir yaşam hikayesiydi ve bu direniş bana göre güzel sonlandı. Daha fazla spoiler vermeden kaçıyorum ben. Keyifli izlemeler.

seris_comment 1 year ago

Suspiria

Luca Guadagnino

16 Gönderi

Suspiria AppleTv’de dolanırken denk geldiğim ve sonunda izlemem gerektiğini düşündüğüm Suspiria filmini izledim. Yönetmen koltuğunda oturan Luca Guadagnino’nun çok sevdiği 1997 Suspiria yapımında benzer tarzdaki şeyleri farklı yorumlamasını gelin nasıl yapmış bakalım. Perde perde ilerleyen bu oyun eksi filminin çıkış…devamıSuspiria AppleTv’de dolanırken denk geldiğim ve sonunda izlemem gerektiğini düşündüğüm Suspiria filmini izledim. Yönetmen koltuğunda oturan Luca Guadagnino’nun çok sevdiği 1997 Suspiria yapımında benzer tarzdaki şeyleri farklı yorumlamasını gelin nasıl yapmış bakalım. Perde perde ilerleyen bu oyun eksi filminin çıkış tarihi ile aynı zamanda başlıyor. 1977 yılında başlayan ve Berlin duvarı zamanında geçen ve duvarının iki tarafını da gösteren bu film altı perde ve bir kapanışla seyirciyi bambaşka diyarlara götürüyor. İlk perdeyi yorumlayacak olursam, giriş perdesi filmin temelini ve akışını gayet sağlam veriyordu. 1977 yılının ilk yarısında başlayan bu film çok iyi oyuncu kadrosuyla ve yönetmen Luca Guadagnino’nın sinematografisi ile Tilda Swinton ve Dakota Johnson ikilisinin performanslarını gösteriyordu. İkinci perde de ise bence bambaşka bir seviyeye geçiyordu. “Gözyaşı Sarayları” adıyla adlandırılan bu perde 18+ olayların artması ile başlıyordu. Bu olaylar o kadar mistik ve gerilimliydi ki müzikler ve Tilda ile efsane oluyordu. Dakota ise bu sahnede büyük bir destekleyici yan karakteri sergiliyordu. Üçüncü perde “Ödünç Alma“ adı ile Dakota ve Tilda dışında tüm kadronun efsane performansını gözler önüne seriyordu. Tabii bunların içinde Mia Goth’un tam bir gerilim/korku film oyuncusu performansı vardı. Dördüncü “Ele Geçirme” ve beşinci “Tımarhanede Tüm Katlar Karanlık” ve altıncı “Suspiria” perdelerinde de çok güzel diyaloglar, gerilim ve korku türüne ait senaryo yapısında tamamen işlenebilecek ve gerilimi kemiklerinize kadar hissettiğiniz sahneler bulunuyordu. Bu sahneleri aslında 1997 filminde izlememe rağmen onun kat ve kat üstünde olduğunu hissetmeme olanak sağladı. Son sahne olarak kapanış perdesi aslında bambaşka bir efsaneyi kapatıyordu. Bu perdede aslında her bir karakterin derinlemesine işlenen konusu ve hissiyatını bambaşka bir şekilde sonlandırmışlardı ki bu sonlandırma bence çok güzeldi. Bu perde biraz aşkı ve aşkın bekleyişini dile getiriyordu ve aynı zamanda filmin sonuna doğru Dakota'nın karakterini tam olarak açıyordu. Aslında işlenmesi gereken çok detay ve karakter var ama spoiler vermeden bitirmek istiyorum yazımı. 2018 yılında çıkış yapan bu filmi uzun zamandır listemde tutmanın pişmanlığı ile bitiriyorum. Sizler benim gibi bekletmeyin diyorum. Keyifli izlemeler.

seris_comment 1 year ago

Çıplak Ten

Pedro Almodóvar

3 Gönderi

Live Flesh - Çıplak Ten Bir süredir takıntılı olarak takip ettiğim ve filmlerini severek izlediğim yönetmen Pedro Almodóvar‘ın bir filmini daha izledim. İzlediklerim arasında ortalamalarda yer alan bu film erotik tarzı ile dikkat çekerken İngiliz yazar Ruth Rendell'in 1986 basımı…devamıLive Flesh - Çıplak Ten Bir süredir takıntılı olarak takip ettiğim ve filmlerini severek izlediğim yönetmen Pedro Almodóvar‘ın bir filmini daha izledim. İzlediklerim arasında ortalamalarda yer alan bu film erotik tarzı ile dikkat çekerken İngiliz yazar Ruth Rendell'in 1986 basımı aynı adlı romanından uyarlanan ve Pedro Almodóvar tarafından yazılan ve yönetilen 1997 yapımı erotik, romantik, gerilim ve drama filmi olarak karşımıza çıkıyor. Film akıcı ve sürükleyici tarzı ile ilgimi çekerken erotik anlayışını diğer türler ile güzel bir şekilde birleştiriyor. Ocak 1970 yılında Madrid’de başlayan bu hikâye psikopat bir karakterin ve bir polisin hayat hikayesini birleştiriyor. Bu birleşmeye ortalama 20 yıl boyunca şahit olabiliyoruz. Bu 20 yıl içerisinde de pek çok olay meydana geliyor ve olayların içeriği ise oyuncuların performansları ile oldukça akıcı, gerilimi yüksek ve erotik bir tarzda olduğunu söylemem gerekiyor. Oyuncu kadrosundaki üç ana oyuncunun performanslarına hayran kalmamak elde değildi. Javier Bardem, Liberto Rabal ve Francesca Neri performansları ve oynadıkları karakterlerin geçmişi birbirinden çok farklı noktalara değiniyordu aslında. Bu değinme kısacası şu tonda olmuştu: Belediye otobüsünde doğan ve iyi bir insan olmak isteyen ama filmin içerisinde psikopat yönünü önümüze seren Vitor’un ilerleyen zamanlarda polisle yaşadıkları durumu bambaşka bir seviyeye taşıyan David ile yaşadıklarının birleşimiydi bu film. Filmin başlarında Penélope Cruz’u da görmenin beni aşırı mutlu ettiğini de belirtmek isterim. Yer yer 18+ sahneleri ve yer yer İspanya’nın yerel ve siyasi atmosferini gösteren tarzı ile bambaşka bir boyut kazanan ve aslında sürükleyici ve ilgi çekici olan konusuna hakim olmaktan mutluluk duyacağınız tarzın güzel bir yansıması bu film. Sevgiyi, dramayı, korkuyu ve gerilimi çok güzel yansıtan ve bunları dengeleyebilen bu film ayrıca yönetmen Pedro Almodóvar’ın efsane sinematografisini de taşıyor. Zamanı olanın kesinlikle izlemesini önerdiğim bu filmi daha fazla spoiler vermeden sizlere önermek istiyorum çünkü anlatmaya devam ettikçe filmin büyüsü bozulacak diye korkuyorum. Keyifli izlemeler.

seris_comment 1 year ago

Love Letter

Shunji Iwai

6 Gönderi

Love Letter - Aşk Mektubu Arkadaşımın sürekli önermesi üzerine izlediğim ve açıkçası hayran kaldığım ve II Dünya Savaşı’ndan sonra Güney Kore’de ilk kez sinemalarında gösterilen Japon yapımı Love Letter filmini sizlere şiddetle tavsiye ediyorum. Arkadaşımın bu önerisi açıkçası benim bakış…devamı

seris_comment 1 year ago

Mahalia

Kenny Leon

1 Gönderi

Robin Roberts Presents Mahalia (gecen senemin yazısı) Yıl bitmeden pek bilinmeyen filmleri izlemeye devam ediyorum. Yıl sonuna doğru keşfettiğim, 2021 yapımı olan bu biyografi filmini çok beğendim. Film aklımda, yeni bir sanatçı tanıdığım bi’ yapım olarak kalacak. Mahalia Jackson’ın doğuşuna…devamı

seris_comment 1 year ago

Challengers

Luca Guadagnino

29 Gönderi

Challengers - Rekabet Challengers yani Rekabet çevirisi ile akıllarımızda yer edinen, gerçekten de rekabet hırsını iliklerimize kadar hissettiren ve başarılı oyuncu ve yönetmen kadrosu ile hayran bıraktıran Luca Guadagnino’nun yeni filmi ile geldim. Yönetmenin bu filmle birlikte toplamda 4 filmini…devamıChallengers - Rekabet Challengers yani Rekabet çevirisi ile akıllarımızda yer edinen, gerçekten de rekabet hırsını iliklerimize kadar hissettiren ve başarılı oyuncu ve yönetmen kadrosu ile hayran bıraktıran Luca Guadagnino’nun yeni filmi ile geldim. Yönetmenin bu filmle birlikte toplamda 4 filmini izlemiş olmam beni fazlasıyla heyecanlandırıyor ve böylesine harika bir yönetmenin kariyerini yakından takip ediyorum. Filmde tenis, ter, aşk üçgeni ve dostluğu simgeleyen yapı taşları bulunuyor ama asıl olay tenisin aşkla birlikte kalbimizin hızını arttırmasıydı. Oyuncu kadrosunda dikkat çeken Zendaya’nın güçlü bir kadın izlenimi vermesini, film boyunca tanrı konumunu çok iyi korumasını ve gitgide hızlanan tenis oyunlarının anlamlarını ve Mike Faist ile uyumunu düşündükçe bir terleme ve heyecan beni hala basıyor. 2024’ün ilk yarısında böyle bir film izlemek benim yılın geri kalanından beklentimi ve çıtamı çok ciddi derecede yükseltti. Filmin ilk yarım saati sıkmadan ve yormadan üçlünün geçirdikleri atakları izlettiriyor ve beni fazlasıyla heyecanlandırıyordu. Aşk üçgeni de gördüğüm yer yer komik göndermeleri ile birlikte harika bir film olduğunu en başından hissettim. Oyuncu kadrosunda çok beğendiğim Faist ve Josh O'Connor ikilisinin de yakınlaşmalarını ve dostluklarını güzel, komik ve eğlenceli buldum. Şarkının yer yer hızlandığı ve her duyduğumda şaşırdığım (😱) bazı sahneler de izledim. 18+ sahneler dışında bence bu efsane üçlüyü izlediğimiz ve olaylara tanıklık ettiğimiz her sahnedeki sinematografik özelliklerde ifade etmek istedikleri heyecanı ve gösteriyi çok güçlü bir şekilde vermişlerdi. Bol terlemeli ve arzulu olan ve ince detayların sonucunda harika bir filme imza atan yönetmen Luca Guadagnino ve oyuncu kadrosu, benim bekletimi oldukça karşıladı. Fazla bağlanan ve bundan dolayı üzülen ama bağlanmamanın da elinde olmaması hissini, bir karakterin temelindeki yanlışları ve kendini güçlü sanan ama sadece sanmakla kalan güçlü izlenimi veren bir kadını izlemiştik. Daha fazla tutmadan size filmi önermek istiyorum, keyifli izlemeler.

seris_comment 1 year ago

Tereddüt Çizgisi

Selman Nacar

12 Gönderi

Tereddüt Çizgisi Uzun zamandır beklediğim ve yönetmenliğini Selman Nacar’ın üstlendiği ve oyuncu kadrosunda ise Tülin Özen, Gülçin Kültür Şahin ve Erdem Şenocak’ın bulduğunu Tereddüt Çizgisi benim beklentimi oldukça karşıladı. Filmin her detayı eleştirmeye açık olmasına rağmen, hukuksal ve psikolojik analizlerin…devamıTereddüt Çizgisi Uzun zamandır beklediğim ve yönetmenliğini Selman Nacar’ın üstlendiği ve oyuncu kadrosunda ise Tülin Özen, Gülçin Kültür Şahin ve Erdem Şenocak’ın bulduğunu Tereddüt Çizgisi benim beklentimi oldukça karşıladı. Filmin her detayı eleştirmeye açık olmasına rağmen, hukuksal ve psikolojik analizlerin seyirci üzerindeki etkisiyle birlikte, tartışmaları beraberinde getirdiğini belirtmeliyim. Filmde daha fazla hukukçuların anlayacağı terimlerinin bulduğunu da söylemek isterim. Tülin Özen, ana karakter olarak güçlü bir kadın duruşu sergiliyordu. Aslında detaylı olarak bakıldığında anne, kız ilişkisini ve başarılı bir hukukçu olmanın tereddüt çizgisini anlamak mümkündür. Tereddüt’ü spoiler vermeden yazacak olursam aslında film kaybetme korkusunu karakterin annesi ve işi üzerinden anlatıyordu. Bazı seyircilerin boş ve gereksiz sorularının dışında ciddi soruların içinden Tülin Özen'in canlandırdığı Canan karakterinin gözler önüne serdiği duruşu, emin tarzı ve içindeki duyguların dışa aktarımlarını daha net anladım. Kız kardeş film analizinde de bulunan Gülçin Kültür Şahin’li sahne de aslında Türk toplumunun en temel sorunlarını anlatıyordu. Birisi hayallerini yaşarken diğerinin yaşayamaması ikilemi normal gibi gözükse de Belgin karakterinin katmanlarını oluşturuyordu. Filmin sinematografisini eleştirmem gerekirse, yönetmen Selman Nacar hukuk sisteminin çöküşünü, surların patlamasını ve hukukçuların konuşma ve anlatım tarzlarını güzel deteylandırmıştı. Oyuncu Tülin Özen’in efsane bir performansı vardı ve her bir kelimesinde gerildim ve problemleri çözme mücadelesi ile birlikte kendimi onun yerinde buldum. Hukuk sistemi analizi sağlam yapılmıştı ve oyuncu kadrosu performanslar bakımında çok profesyoneldi. Hukuk bilenlerin ve detaylara hakim olanların filmi olarak adlandırabilir ve hukukun üstünlüğünün Türkiye'de nasıl yıkıldığını gözler önüne seriyordu. Yönetmenin profesyonel olarak imzasını taşıdığını düşündüğüm bir filmdi. 43. İstanbul Film Festivali’nde Tereddüt Çizgisi, En İyi Kadın Oyuncu ödülünü Tülin Özen almıştı ki bence sonuna kadar hak etmişti. Birden fazla yardımcı oyuncu olsa da tek karakter ve tek mekan olarak adlandırdığımız zaman Tülin Özen gerçekten de efsane bir seçim olmuştu. Analizim bitmez ama ben sizi filme almak istiyorum. Akan ve zevkle izlediğim Tereddüt Çizgisi’ni sizlere öneriyorum. Keyifli izlemeler.

seris_comment 1 year ago

Woman Of...

Michal Englert

1 Gönderi

Woman Of… - … Kadın Woman Of…, Bu film, Aniela Wesoly’ın kendini bulma ve bedeniyle yüzleşme yolculuğunu gözler önüne seriyor. Festival’de izlediğim son film olan Türkçe ismi ile …Kadın, Aniela Wesoly’ın özgürlüğünün peşinde koştuğu detaylar ile çok güzel bir dramaya…devamıWoman Of… - … Kadın Woman Of…, Bu film, Aniela Wesoly’ın kendini bulma ve bedeniyle yüzleşme yolculuğunu gözler önüne seriyor. Festival’de izlediğim son film olan Türkçe ismi ile …Kadın, Aniela Wesoly’ın özgürlüğünün peşinde koştuğu detaylar ile çok güzel bir dramaya bağlanıyor. İnsanların değişmeyen huylarını ve düşüncelerini gözler önüne seren bu filmde bana göre süresi dışında hiçbir şey göze batmıyor. Özgürlüğü ve kendini bulma yolculuğunu film ilk birkaç dakikasında harika göstersede sağlam bir oyuncu kadrosuna sahip olduğunu afişten ve giriş sahnesinden belli oluyordu zaten. Oyuncu kadrosunda Mateusz Wieclawek, Joanna Kulig ve Aniela Wesoly’ın yaşlılığını oynayan Malgorzata Hajewska kKrzysztofik bulunuyordu. Karakterimizin ilk yarım saatte bastırılmış duygularını oldukça iyi gösteren oyuncularımız aslında benzerlik açısından da harika bir detaylara sahipti. Duyguların, hormonların ve eskimiş umutların yeşermesi niteliğinde olan …Kadın filmi, aslında Małgorzata Szumowska ve Michał Englert yönetmenlerinin üstlendiği çarpıcı bir hikâyeye sahip. Bu hikaye uzun uzun detaylandırıldığında kasabanın değişimine ve özgürlüğüne tanık olsak da karakterimizin ve trans bireylerimizin halen daha özgür olamadığını çarpıcı bir şekilde gözler önüne seriyor. İnsanların değişmesi gerektiğini gösteren bu film, yasalar değişse bile aslında insanlarında değişmesi gerektiğini altını defalarca çizerek gösteriyordu. Festival’de izleyenlerin dışında zaman bulabildiğiniz an vaktinizi bu filme ayırmanızı tavsiye ediyorum. 43. İstanbul Film Festivali'ni de bu şekilde sonlandırmış oldum. Toplamda 8 filme gittiğim bu festivalden sonra Filmekimi’nde ki filmleri merakla bekliyorum. Unutmayın ki; Bütün köy bir çocuğu yetiştirebildiği gibi pekala ona tecavüz de edebilir. Herkese saygı duymamız ve inanmamız gerekir. Keyifli izlemeler.

seris_comment 1 year ago

Yurt

Nehir Tuna

36 Gönderi

Yurt Yurt, 90’lı yılların seküler ve islama uygun olarak yaşamayı seçen iki zıt kutbu barındıran siyasi bir Türk ikliminde geçiyor. Nehir Tuna’nın izlediğim ilk filmi olan Yurt filminin onu tanımama vesile olması beni çok mutlu etti. Yurt, dini istismarı ve…devamıYurt Yurt, 90’lı yılların seküler ve islama uygun olarak yaşamayı seçen iki zıt kutbu barındıran siyasi bir Türk ikliminde geçiyor. Nehir Tuna’nın izlediğim ilk filmi olan Yurt filminin onu tanımama vesile olması beni çok mutlu etti. Yurt, dini istismarı ve aile baskısını kendine toplumda yer bulamayan Ahmet ile Hakan karakterleri üzerinden ergenlik dönemlerinin geçtiği 90’lı yılları izlettiriyor. İki kutbun zorlayıcı baskısını çocuklar üzerinden gösteren ve özgün tarzıyla bütünleşen senaryo ve sinematografisi ile film gerçekten de harikaydı. Din, bastırılmış ve azınlık olarak çoğalan ve içlerindeki kirli ve baskıcı duyguları ortaya koyan ve 90’lı yıllardan sonra artan kötü insanların eline geçmiş bir durumdur. Din göreceli bir kavramdır ve ailelerin çocuklarını zorlamadan göstermesi ve anlatması gerekir. Din, hangi ülkenin, kitabın ya da insanın olursa olsun karşısındakine zorlama yapmaması gerekiyor. 90’lı yılların çocuklarının kaçınılmaz ikilemini gösteren Yurt, baskıcı siyasi durumları, dini kavramları, bastırılmış duyguları ve yaşantıları 17 yaşındaki Ahmet ile gözler önüne seriyor. Özel okulda modern bir insan olma çabasını gösteren ama Yurt’da da dini kitapların içinde kaybolan Ahmet, babası ve annesi ile birlikte büyük bir mücadele içine giriyor. Siyah ve beyaz perde kullanımı ile sohbetleri, senaryo yapısını sağlam bir şekilde gösteren Nehir Tuna bence yerinde bir şekilde kimsenin hassas damarlarına değmeden büyük bir ülke problemine imza atıyor. 1990’lı yılları anlatan ve büyük ölçüde çocukların evrimlerine değinen Yurt, ‘Kafana göre bir şeyler yapma Ahmet, biz sana ne veriyorsak onunla yetin.’ alıntısı ile modern toplumdan uzakta olan ve dini kötü amaçla kullanan insanların zorlayıcı baskısını gözler önüne sermektedir. 17 yaşındaki çocuklara bunları anlatmak ve hissettirmek onları zorlayıcı psikolojik bozukluklara itiyor. Psikolojik baskının da dillendirildiği bu film her şeyi ile tam bir gerçekliğe sahip. Şarkıları ve oyunculukları yerinde ve metni sağlam olan filmde Doğa Karakaş, Can Bartu Aslan, Tansu Biçer, Didem Ellialtı ve Ozan Bilen gibi güçlü oyuncularla harika bir konuyu gün yüzüne çıkarıyor. Film belki daha iyi olabilirdi düşüncesi ile detayları fazla olmasından yorulsam da bir anne ve çocuk draması altında toplanan ve bence 90’lı yılların en kötü zamanına denk gelen ergenlikle birlikte büyük bir değişimin başlangıcını gösteren bu filmi kesinlikle bu şekilde kabullenip izleyin diyorum. Dini taciz ve istismar anlatımını ve çocuk zorbalıklarını gösteren aynı zamanda da Türk siyasetinin ne kadar zorlayıcı olduğunu gözler önüne seren Yurt, arkadaş bağlarının temelini, başlangıçta üstünkörü gösterse de film ilerledikçe bağların temelerine gitgide daha derin bir anlam kazandırmıştı. Batı coğrafyasında tepkilere ve sorulara yol açtığını dile getiren yönetmen, soru cevaplarındaki sadeliği ve modernlikle bütünleştirdiği 90’lı yıllara güzel bir perde aralayıp insanların içindeki birikmişlikleri aktarması harikaydı. Zamanı olanın kaçırmadan izlemesini öneririm. Keyifli izlemeler.

seris_comment 1 year ago

Geçiş

Levan Akin

8 Gönderi

Crossing - Geçiş Levan Akın’ın yönetmenliğini üstlendiği Geçiş filmini 43. İstanbul Film Festivali’nde izleme şansı yakaladım. Yönetmenin diğer bir filmi olan Ve Sonradan Dans Ettik filmini Mubi sayesinde keşfetmiştim. Crossing filminin ilk gösterimini Türkiye’de festivalde yapılmasını deneyimlemek ve oyuncuların neler…devamıCrossing - Geçiş Levan Akın’ın yönetmenliğini üstlendiği Geçiş filmini 43. İstanbul Film Festivali’nde izleme şansı yakaladım. Yönetmenin diğer bir filmi olan Ve Sonradan Dans Ettik filmini Mubi sayesinde keşfetmiştim. Crossing filminin ilk gösterimini Türkiye’de festivalde yapılmasını deneyimlemek ve oyuncuların neler hissettiğini görebilmek çok ayrı bir duyguydu. Gerçekten de Levan Akın gibi yönetmenler sayesinde LGBTQ+ bireyler göz önüne gelebiliyor. Konusundan kısaca bahsetmem gerekirse Crossing, kardeşine verdiği sözü yerine getirmeye çalışırken kendisini beklenmedik durumların içerisinde bulan bir kadının hikâyesini konu ediyor. Ve bu durum bizleri İstanbul’un Kadıköyü’nden Taksim’ine kadar büyük bir yolculuğa çıkartıyor. 3 ana oyuncudan söz edecek olursam da Mzia Arabuli, kaderimizin ön yargılarını yıkmak istemesi ile başlayan performansının her bir karesiyle hem güldürdü hem de yerin kat ve kat altına indirerek gözyaşlarına boğulmamıza neden oldu. Komik diyaloglarıyla bir bütün olan Lucas Kankava ise Mzia Arabuli’nin başarılı bir yardımcı oyuncusu olmuştu. İkili bütün İstanbul’un her noktasına benim için çok anlamlı sözler ve anılar bıraktı. İkilin diyalogları arasından aldığım bir sözle filmi anlatacak olursam da: “Sanırım İstanbul insanların kaybolması için geldikleri bir yer.” derim. Film aslında buydu, bir teyzenin yeğenini araması ile başlasa da tüm önyargılarımızı kırmamız gerektiğini de anlatıyordu. Bu sözü binlerce farklı duruma uyarlayabiliriz lakin asıl mesele yaşama hakkımızın elimizden alınmasını oldukça yerinde detaylandırabilmesiydi. Deniz Dumanli’yi ise şaşıracak kadar fazla sevdim. Kendisinin aşk hayatına girişi ve karakteri ile tamamlanan dil ve beden bütünlüğünü yansıtmasına bayıldım. Yönetmen Levan Akın'ın ise teknik olarak anlatılmak istenen senaryo boşlukları ve detaylandırma yapılarının ayrıntılarını özenle su üstüne çıkarması ve aktarması güzeldi. Bu temel olarak filmdeki tüm pürüzleri ortadan yok etmişti. Filmin sinematografisini yeterli bulduğumu da söylemek isterim. İncelememin çok uzun olduğunu biliyorum ama değinmeden edemeyeceğim, bu filmin ilk gösterimi Türkiye’de idi. Türkiye ve Gürcistan arasında bir farkın olmadığını gözler önüne seriyordu ve Ve Sonradan Dans Ettik filmi ile bağdaşıyordu. Böyle bir yönetmeni tanıdığım için çok mutlu oldum. Onu yakından izlemek ve sohbetini tatmakta ayrıca güzeldi. Zamanı olanın Festival’de kaçırmamasını öneriyor ve mutlaka listenize alın diyorum. Keyifli izlemeler.