(@) - Raf

Babygirl Babygirl: Hem Tutkunun Hem de Trajikomik Gerçeklerin Dansı Uzun zamandır nefesimi tutarak beklediğim Babygirl filmi, sonunda karşıma çıktı. Filmekimi’nde izleme umuduyla sabırsızca beklemiş olsam da, bu bekleyişin sonunda filmi izlemek adeta bir ödül gibiydi. İlk bakışta size Grinin Elli…devamıBabygirl Babygirl: Hem Tutkunun Hem de Trajikomik Gerçeklerin Dansı Uzun zamandır nefesimi tutarak beklediğim Babygirl filmi, sonunda karşıma çıktı. Filmekimi’nde izleme umuduyla sabırsızca beklemiş olsam da, bu bekleyişin sonunda filmi izlemek adeta bir ödül gibiydi. İlk bakışta size Grinin Elli Tonu havası verebilir; evet, biraz ihtişam, biraz tutku ve oldukça etkileyici bir estetik var. Ancak, Babygirl’ün bundan çok daha fazlası olduğunu kısa sürede anlıyorsunuz. Film, hem trajikomik bir dominantlık öyküsü hem de güldürürken düşündüren bir serüven sunarak izleyicisini derinden etkiliyor. Nicole Kidman’ın büyüleyici varlığı, zaten bir film için başlı başına bir çekim noktası. Buna bir de son dönemde yükselen yıldızlardan biri olan Harris Dickinson’ın performansı eklenince ortaya etkileyici bir kimya çıkıyor. Her sahnede gözlerinizi ekrandan ayıramıyorsunuz; öyle ki, filmdeki kimi sahneler sanatsal çekiciliğiyle adeta izleyenleri hipnotize ediyor. Filmin yönetmeni Halina Reijn, bana göre cinselliği ve dominantlığı sinematografik bir dille anlatma konusunda çığır açıyor. Aylardır yükselen beklentilerimden dolayı film beni hayal kırıklığına uğratabilir diye düşünmüştüm. Ancak tam aksine, Babygirl bu beklentilerin çok daha ötesine geçti. Film, bir yandan modern toplumun güç dinamiklerini masaya yatırırken, diğer yandan bu hikâyeyi zekice işlenmiş mizahıyla harmanlıyor. Günümüz sinemasında bu tür yenilikçi ve cesur dokunuşları görmek, gerçekten etkileyici. Ancak, bu noktada biraz eleştirel bir bakış açısıyla bir soruya dikkat çekmek istiyorum: Babygirl’ün ele aldığı cinsellik ve dominantlık teması, Queer sinemasındaki birçok filmle benzerlik taşıyor. Peki neden bu film rahatça vizyona girerken, birçok Queer yapım aynı özgürlüğe sahip değil? Bu durum, sinema dünyasında hâlâ çözülmeyi bekleyen bir adaletsizliği gözler önüne seriyor. Umarım bu ayrımcılık, yakın zamanda sona erer ve daha fazla hikâye hak ettiği görünürlüğü elde eder. Filmde Antonio Banderas da kısa bir süreliğine karşımıza çıkıyor ama bu kısa süre bile onun zarif dokunuşlarını hissetmemiz için yeterli. Hem komedi hem de dram yönüyle filme etkileyici bir derinlik katıyor. Keşke sahneleri biraz daha uzun olsaydı diye iç geçirdim ama bıraktığı etki o kadar güçlüydü ki, bu bile yeterliydi. Bir de filmin Oscar yarışındaki şansı! Babygirl, orijinal müzik kategorisinde kısa listeye girmeyi başardı ve bence burada zirveyi zorlayacak gibi görünüyor. Film, sadece görsel değil, işitsel anlamda da izleyicisini içine çekmeyi başarıyor. Daha fazla detay verip büyüyü bozmak istemem. Şunu söyleyebilirim ki, Babygirl, hem derin bir hikâye hem de estetik bir şölen arayanlar için kaçırılmaması gereken bir deneyim. İzlerken tutkuyu, gülümsemeyi ve sorgulamayı aynı anda hissedeceğiniz bir yolculuğa hazır olun. Şimdiden keyifli seyirler!

seris_comment 1 year ago

Büyükannem Ölmeden Nasıl Zengin Olurum

Pat Boonnitipat

15 Gönderi

How to Make Millions before Grandma Dies Bu filmi bir büyüme ve evrimleşme hikâyesi olarak tanımlayabilirim. Anlattığı her şey, beni derinden etkileyerek gözlerimin dolmasına neden oldu. Filmdeki anlatım ve oyunculuklar o kadar güçlüydü ki izlerken babaanemle dedeme sarılma isteği uyandırdı.…devamı

seris_comment 1 year ago

Konsey

Edward Berger

25 Gönderi

Oscar’ın Ayak Sesleri: Conclave Oscar’ın ayak sesleri yavaştan duyuluyor ve bence her kitleye hitap eden bir yapım olan Conclave filmi, bu yıl Oscar adaylık listelerinde fazlaca konuşulacak bir yapım olabilir. Gerek yönetmeni gerekse oyuncu kadrosuyla dikkat çeken, oldukça etkileyici bir…devamı

seris_comment 1 year ago

Motion Picture

Peter Tscherkassky

1 Gönderi

Yönetmeni çok seviyorum, bulmuşken bir çoğu filmini izlemek istedim. Bu filmde açıkçası ortalamayı da ama diğer film filmleri kadar efsane değildi. 8 filmini izledim ama her zaman ki gibi burada ekli değil… -2024’ün son günlerine geliyorken 370 filmi bitirmiş bulunuyorum.…devamı

seris_comment 1 year ago

Maria

Pablo Larraín

16 Gönderi

Maria 2024 yılının en fazla merakla beklenen filmi olan Maria, kendi adından bu denli söz ettirmesini hem Angelina Jolie’nin yer almasına hemde usta oyuncumuz Haluk Bilginer’in güçlü bir karakteri canlandırmasına borçlu. Maria filmi Callas’ın son dönemine eşlik ediyor gibi görünse…devamı

seris_comment 1 year ago

Emilia Pérez

Jacques Audiard

11 Gönderi

Emilia Pérez Efsane bir filmle karşınıza gelmekten her zaman mutluluk duyuyorum. Bu filmde onlardan birisi. Adından çokça bahsedeceğimiz ve sıkça anacağımız bir film olmuş. Yönetmen koltuğunda her filmini büyük bir merakla beklediğim ve izlediğim Jacques Audiard oturuyor. Bu sürükleyici filmde…devamıEmilia Pérez Efsane bir filmle karşınıza gelmekten her zaman mutluluk duyuyorum. Bu filmde onlardan birisi. Adından çokça bahsedeceğimiz ve sıkça anacağımız bir film olmuş. Yönetmen koltuğunda her filmini büyük bir merakla beklediğim ve izlediğim Jacques Audiard oturuyor. Bu sürükleyici filmde kuir insanlardan, kötü bir insanın değişimine, kadın olmanın anlamına ve kadının dokunduğu yerlerin nasıl çiçek gibi mis ve huzurlu olduğuna şahitlik ediyoruz. Filmi ilk kez Filmekimi zamanında duymuştum ve açıkçası hiç ilgimi çekmediğini ve fragmanının içime çokta sinmediğini düşündüğümden ilgilenmedim. Lakin şu an çok pişmanım ve sinemada izlenmesi gereken bir yapım olduğunu düşünüyorum. Filmin sinematografisi ve yönetmenliği dışında Emilia Peréz, Cannes’da dört başrol oyuncusuna da en iyi kadın oyuncu ödülünü getirdi ve ana yarışmada ise iki ödül birden kazanan nadir filmlerden birisi olarak tarihe geçti. Aynı zamanda da Oscar’da Fransa’nın adayı seçildi. Anlayacağınız bu kadar ödülü kazandıysa mutlaka göz atmanız gereken nadide filmlerden birisi demektir. Dört ana kadın oyuncu olan Carlos Gascón, Selena Gomez, Zoe Saldaña ve Adriana Paz harika sergiledikleri karakteri bizlere oldukça profesyonel bir şekilde göstermişlerdi. Her ne kadar Selana Gomez’i daha fazla görmek istesemde bu film için alkışı en çok Carlos Gascón ve Zoe Saldaña hak ediyordu. Eleştirime filmin içinden çıkardığım bir replikle devam etmek istiyorum: “Bedeni değiştirmek toplumu değiştirir. Toplumu değiştirmek ruhu değiştirir. Ruhu değiştirmek toplumu, toplumu değiştirmek her şeyi değiştirir.” Bu replik aslında toplumsal tabularımızı, siyasetimizi (adeta Türkiye içinde bulunduğumuz şartları yansıtmışlardı), insan ilişkilerinin değişimini ve en önemlisi kadınların melek gibi olduğunun kanıtıdır. Şiddeti, sevgiyi ve kendini bulmanın dışında günümüz sorunlarını da harika bir gerilim ve müzikal tadında anlatan bu filmin bence sakin bir zihin ile izlendiğinde sürükleyici ve oyuncu performansları ile hayran bırakan bir serüvene sürükleyeceğini düşüyorum sizi. Daha fazla spoiler vermeden kaçıyorum. Keyifli izlemeler.

seris_comment 1 year ago

Monte Cristo Kontu

Alexandre de La Patellière

8 Gönderi

The Count of Monte-Cristo “Haydee, sana yazmamalıyım. Bu yüzden sana yazmıyorum. Seninle buluşmamalıyım, bu yüzden yarın saat 5’te Jardine des Plantes’te buluşmamızı önermiyorum. Yarın olamayacağım bu yer, Paris’in en gizemli çiçeklerinin barındırıyor. Bulutlar ve yaseminler diyarı lakaplı bir ülkeden geliyorsun.…devamıThe Count of Monte-Cristo “Haydee, sana yazmamalıyım. Bu yüzden sana yazmıyorum. Seninle buluşmamalıyım, bu yüzden yarın saat 5’te Jardine des Plantes’te buluşmamızı önermiyorum. Yarın olamayacağım bu yer, Paris’in en gizemli çiçeklerinin barındırıyor. Bulutlar ve yaseminler diyarı lakaplı bir ülkeden geliyorsun. Bulutlar için Paris gökyüzüne güvenebiliriz, yakama yasemin takacağım. Bu yüzden sana yarın görüşürüz demeyeceğim. Ve seni gördüğümden beri sana şunu söylemiyorum ki, sesini ve yüzün beni hiç terk etmiyor. Albert Bazen filmlerden bir şeyler koparmak isteriz hayatımıza dair bazen ise filmlerin içinde kaybolmak isteriz. Bu film, zaman zaman bir şeyler koparırken zaman zaman da dalıp gittiğimiz bir yapım. Filmin dekorasyon, animasyon ve cast ekibinin performanslarıyla birlikte adeta filmin içinde kaybolabiliyoruz. Fransa’nın bu yılın en yüksek bütçeli filmlerinden birisi olarak adını yazdıran The Count of Monte-Cristo filmi, aslında sessiz sinema dönemine dayanan 1908 yılından başlıyor ve 2024 yılına kadar gelen sekiz filmin her birine meydan okuyor. Bazı eleştirmenler kitaba uymayan ve tam olarak yansıtılamayan yönlerini eleştirse de, sinema eleştirmenlerinin adeta hayran kaldıkları dekorasyon, dizayn, kostüm ve makyajın birinci sınıf iş olduğunu dile getirdikleri de bir gerçek ve ikilemdir. Filmin ilk 1,5 saati gerçekten hızlı akan ve senaryosuna oldukça sıkı bağlanmış olan oyuncu kadrosuyla birlikte yönetmenlerin -Alexandre de La Patellière ve Matthieu Delaporte- güçlü sinematografisi eşsiz bir kitap uyarlaması ortaya çıkarıyor. “İnsan sadece bir kez gerçekten sever.” cümlesinin anlamı ile bağdaştırılan ve adeta ‘’Şarkıların sesi kısıldı.’’ cümlem ile bütünleştirdiğim bu aşk gerçek aşkı henüz tatmayanlara gelebilir. Diğer 7 filmi daha önce izlemediğim için nasıl bir tartışma yaratıyor bilmiyorum ama bu sene Oscar’ın aday filmleri arasında yer alacak gibi duruyor. Pierre Niney, Anamaria Vartolomei, Vassili Schneider, Anaïs Demoustier ve sayamadığım her bir oyuncuyu gerçekten ayakta alkışlıyorum. Performansları ve teker teker her bir sahneleri harikaydı. Dahası filmin müzikleri de şahaneydi. Keyifli izlemeler.

seris_comment 1 year ago

Gladyatör 2

Ridley Scott

46 Gönderi

Gladyatör 2 24 yılın ardından Ridley Scott'ın yönetmenliğini üstlendiği Gladyatör 2 filmini izledim. Gladyatör filmini büyük bir heyecanla ve merakla beklememe rağmen filmin bazı yerlerinde sıkıldığımı ve süresini yetersiz bulduğumu da söylemeden edemeyeceğim. Detaylara daha fazla yer verilmesini ve zamana…devamıGladyatör 2 24 yılın ardından Ridley Scott'ın yönetmenliğini üstlendiği Gladyatör 2 filmini izledim. Gladyatör filmini büyük bir heyecanla ve merakla beklememe rağmen filmin bazı yerlerinde sıkıldığımı ve süresini yetersiz bulduğumu da söylemeden edemeyeceğim. Detaylara daha fazla yer verilmesini ve zamana yayılmasını ve 24 yıl önceki ilk film gibi büyük bir destanın temelinin atılmasını dilerdim. Bazı olaylar oldukça banel ve ana metni yetersiz olsa da oyuncuların performanslarının üst düzeyde olduğu gerçeğini göz arda edemeyeceğim. Filmin başından itibaren Connie Nielsen karakterinin Lucilla’nın benliğine oldukça fazla yakışması ve performansını tam olarak en iyi şekilde gösteremese dahi yeterli olması beni fazlasıyla mutlu etti ve eski filmi büyük bir zevkle anmama yardımcı oldu. Marcus karakteri ise benim için bu filmde yetersiz olan tek karakterdi. Niçin geldi ve neden gitti pek anlayamadım. Anlamaya çalıştığım bazı sahneler fazla hızla geçilmiş, yüzeyselliği ve detaysızlığıyla sınıfta kalan tek karakterdi. Pedro Pascal’ın en iyi performansına izin verilmemiş olsa da bence onun yeteneği kelimenin tam anlamıyla harcanmıştı. Denzel Washington’ın ise karakterine olan saygısı ve güveni o kadar fazlaydı ki izleyici olarak benim bile o özgüveni ve heyecanı hissettiğim nadide karakterlerden birisi oldu. Macrinus benim film boyunca unutamadığım tek karakter olarak aklımda kalacak. Son karaktere gelecek olursam, fragmanlarında çok methedilen ve benim de heyecanla beklediğim Lucius’un bu kadar iyi olmasını beklemiyordum. Fakat Paul Mescal’ın bu performansında gösterdiği özgüvensizlik de gözümden kaçmadı değil. Sanki performansını tam olarak göstermekle göstermemek arasında kalsa da bence en iyi performanslar arasına Paul Mescal, Denzel Washington ve Connie Nielsen geliyordu. Yönetmen Ridley Scott’un sinematografisini ve yeteneğini bu işe daha fazla sokmasını ve karakterlere biraz daha özenli bir bakış açısı yaratmasını isterdim. Bazı yerlerde sırf ilk filme saygımdan dolayı özenle izlemiş olsam da yetersizliği ile benim ortalama olarak beğendiğim bir yapım oldu. Daha fazla spoiler vermeden sizlerinde izlemesini ve IMAX ile görsel bir şölen yaşamasını diliyorum. Keyifli izlemeler.

seris_comment 1 year ago

Benim Babam, Benim Oğlum

Hirokazu Koreeda

10 Gönderi

Like Father, Like Son - Benim Babam, Benim Oğlum Arkadaşımın şiddetle önerdiği ve izlemem için beni kelimenin tam anlamıyla gaza getirdiği bu film, duygularımı açıkça ifade edemeyeceğim birkaç filmden birisi oldu. Bu hikayenin çocuk psikolojisi kısmına değinirken diyebileceğim en önemli…devamıLike Father, Like Son - Benim Babam, Benim Oğlum Arkadaşımın şiddetle önerdiği ve izlemem için beni kelimenin tam anlamıyla gaza getirdiği bu film, duygularımı açıkça ifade edemeyeceğim birkaç filmden birisi oldu. Bu hikayenin çocuk psikolojisi kısmına değinirken diyebileceğim en önemli nokta senaryosunun, metninin ve sinematografisinin kusursuz işlenmesidir. Yönetmenliğini Hirokazu Koreeda’nın üstlendiği ve senaryosundaki her bir detayı muhteşem performansları ile ortaya koyan Lily Franky, Masahura Fukuyama, Machiko Ono ve Yoko Maki, kusursuz şekilde işlenmiş karakterlerine o kadar sıkı bağlanmışlardı ki psikolojik olarak kendimi her bir karaktere ayrı ayrı yakın hissettim. İki çocuğun birbirlerine olan bağları ve aile yaşantılarının dışında baba figürünü baz alan bu hikayedeki iki babaya da olan bakış açılarını çok iyi göstermişlerdi. Şunu da söylemeden edemeyeceğim ki iki çocuk oyuncunun yolları şimdiden oldukça açık görünüyor. Bunun dışında psikolojik olarak, anne ve baba ilişkilerinin ve değişen hayat tarzlarının çarpıcı bir şekilde ortaya konulduğu bu psikoloji türüne ait olan film açıkçası anne-baba ilişkisini konu edinirken aslında babaların neler yaptığına ve nasıl psikolojik evreler yaşadığına dair izleyicide küçük de olsa bir pencere açıyor ve bakış açısı sunuyordu. Hikâyede anlatılan noktaların hepsinin aslında çocuk psikolojisine olan etkisini, anne ve baba ilişkisinin zamanla değişmesini ve hayatın akışındaki diğer psikolojik noktaları da çok iyi değerlendiren bir filmdi. Bu filmi izleyenlerin çok fazla aksiyon bulamayacağı, macera içeren bir yapısının olmadığını sadece kült ve sanatsal değerlerin içerisinde anlatılan psikolojik bir hikaye olduğunu hatırlatmak isterim. Asya yapımları arasında bu tarz filmlerin benim daha çok ilgimi çektiğini düşünmeye başladım. Anlatırsam çok fazla spoiler olacak bu bir buçuk saat süren filmin her detayını notlamamız gerekir. Şimdiden keyifli izlemeler.

seris_comment 1 year ago

Vahşi Robot

Chris Sanders

58 Gönderi

The Wild Robot - Vahşi Robot Yönetmen Chris Sanders’in Ruf Der Wildnis filmini izlemiştim şimdi The Wild Robot izleyince aklıma geldi. Animasyonu, metni, anlatmak istediğini anlatabilen ve 1,5 saatte gerçekten farklı duygular içinde olabildiğim bir filmdi. Doğa ile teknolojinin birleşimden…devamı