"böyle olması gerekiyormuş" kabullenişinin kalbi sızım sızım sızlatan bir yanı var. başka türlü olabilecekken, ileride çok güzel günler yaşayabilecekken, bu hikâye başka bir ihtimal ile de yazılabilecekken "buraya kadarmış" diyorsun ve diline gelen ne varsa hepsini yutuyorsun.
"Hepimiz daha fazla önem arz eden şeylerin arayışındayız. Ama hayat akıp giderken, yanı başımızdan geçen asıl gerçek şeylerin farkına bile varmıyoruz. Ve bir süre sonra, zamanında bize o kadar önemli, o kadar büyük gelen her şey yavaş yavaş anlamını yitirmeye,…devamı"Hepimiz daha fazla önem arz eden şeylerin arayışındayız. Ama hayat akıp giderken, yanı başımızdan geçen asıl gerçek şeylerin farkına bile varmıyoruz. Ve bir süre sonra, zamanında bize o kadar önemli, o kadar büyük gelen her şey yavaş yavaş anlamını yitirmeye, tamamen önemsizleşmeye başlıyor."