(@) - Raf

Spoiler içeriyor 'Puslu Kıtalar Atlası' bu kitap hakkında ne söylesem bilemiyorum, gerçekten çok güzel bir kitap. Romanın, 17. yüzyıl Osmanlı İstanbul'unu anlatan o puslu atmosferi çok hoşuma gitti. Romanda rüya ve gerçeği ayırt etmek başta biraz karışık gelse de okudukça taşlar yerine…devamı'Puslu Kıtalar Atlası' bu kitap hakkında ne söylesem bilemiyorum, gerçekten çok güzel bir kitap. Romanın, 17. yüzyıl Osmanlı İstanbul'unu anlatan o puslu atmosferi çok hoşuma gitti. Romanda rüya ve gerçeği ayırt etmek başta biraz karışık gelse de okudukça taşlar yerine oturdu ve beni içine çekti. Ebrehe'nin dediği gibi, Bünyamin'in yaşadığı her macera ve duyduğu her söz, babası Uzun İhsan Efendi'nin zihninde kurduğu ve kağıda döktüğü o büyük atlasın, yani Puslu Kıtalar Atlası'nın sayfalarından kulağına fısıldanmaktadır. Ebrehe ile Bübyamin arasındaki ilşiki çok farklıydı. Ebrehenin ölmesine üzüldüm açıkçası son konuşmaları beni çok etkiledi o yüzden buraya bırakıyorum son konuşmalarını " Yolun sonu göründü sevgili Bünyamin. Benimle birlikte büyük bir bilgi kaynağı da yok olacak diye çok üzülüyorum. Kasettiğim şey, teşkilatın yıllardır biriktirdiği bilgiler. Uzak ülkelerdeki casuslar merkezden haber alamayacakları için artık dağılıp gidecekler. Hazine odasındaki paraları yağma eden şu zavallılara bak eğer kitaplıktaki ciltler dolusu bilgiyi kullanabilecek durumda olsalar, talan ettikleri paranın on katını, belki de yüz katını elde edebileceklerini bilmiyorlar. Teşkilattaki altın ve gümüşten yapılma her şeyi yağmaladıktan sonra burayı ateşe vereceklerini de biliyorum. Koskoca bir beyin öylece yok olacak. Ben ise bir günahkâr olarak ölmüş olacağım. Eğer varsa, ötedünyada bir tek şey hissedeceğime eminim: Utanç. Belki de yıllardır, Kıyametten değil, bu duygudan kaçıyordum. Sana gelince Bünyamin, senin Uzun İhsan Efendi'nin oğlu olduğunu ta başından beri bildiğimden eminsindir muhakkak. Aradığım kişinin sen olduğunu, daha benim hayatımı kurtardığın gün anlamıştım. 'Para sendeydi, koynunda sakladığın o garip kitabın arasında. Şaşırma! Bundan da haberim var. Sen geceleri uyurken odana girdiğimde fark ettim. Evet, odana da girdim. Uyanmana imkan yoktu çünkü içtiğin kahvelerde sana derin bir uyku verecek ezcalar vardı. Uyurken seni uzun uzun seyrettim. Yüzünün asıl halini düşledim. Babana benziyordun. Sana karşı hissetiklerimi anlatmama imkan yok. Bir duygu anlaşılmıyorsa duygu değildir zaten. Seni ta baştan öldürebilir ve 'parayı' alabilirdim ama bunu yapmak istemedim çünkü nasıl olsa elimdeydin ve benim için nerdeyse o para kadar değerliydin. Sanki kasıtlı olarak karşıma çıkarılmıştın bu yüzden seni yakından incelemek istedim böylece güçsüzlüğün ve silikliğin ne olduğunu öğrenme fırsatı buldum aynı zamanda gücün ve her türlü iktidar tutkusunun da ne kadar büyük bir erdemsizlik olduğunu da bu sayede gördüm. Hayatta kalabilmek için bizler kadar çaba göstermiyordun. Yok edilmeye belki de çoktan razıydın. Senin amacın varlığını sürdürmek değil de sanki bambaşka bir şeydi sen bir şahittin. Evet, artık bundan eminim kesinlikle bir kahraman değildin o küstahça sözlerini de sanki biri kulağına fısıldıyor ve benimle adeta alay ediyordu sanki benim, onların ve herkesin başına gelen bütün şeyler senin görmen, öğrenmen içindi. Güçsüz biri olan sen, her çeşit iktidarın sahibi olan benim üzerimdeydin çünkü olaylara müdahale etmeden hepimizi gören, seyreden sendin. Seni ezdiğimizde ağlıyordun. Güçsüzlük belirtisi olarak yorumlanabilen bu şey aslında senin yaşamındı. Oysa biz taşlar kadar güçlü, bir o kadar da cansızdık. Gücün kendisinin ölüm olduğunu da senden böylece öğrendim çünkü seni seyrettim. Ah! Keşke dünyayı da senin gibi seyredip, senin ona baktığın gibi bakabilseydim! Oysa ben ona bir güç malzemesi olarak bakıp onda kendi karanlığımı gördüm. Hayatım boyunca görebildiğim en iyi, en güzel şey sendin Bünyamin. Sana çok şeyler söylemek isterdim ama dakikaların sayılı bu yüzden benim için son bir şey yapmanı rica ediyorum. O 'parayı' ben öldükten sonra ağzıma koy ve çenemi bağla çünkü onun, hiç kimsenin eline geçmesini istemiyorum. Hoşçakal! Hoşçakal Bünyamin! " 10/10 💚 📚

sudeep 1 month ago

Nasıl Ölünür

Emile Zola

1 Gönderi

Spoiler içeriyor "Bambaşka hayatlar, bambaşka ölümler... Émile Zola bu eserinde, fakirlikten, hastalıktan ya da hayatın getirdiği ağır yüklerden dolayı hayata gözlerini yuman beş farklı insanın hikayesini anlatıyor. Ölümün bile sınıflara göre nasıl şekillendiğini görmek çok çarpıcıydı. Kısa ama derinliği çok büyük bir…devamı

sudeep 1 month ago

Bülbül

Kristin Hannah

17 Gönderi

Spoiler içeriyor "Savaşta erkekler öldürür, kadınlar yaşatmaya çalışır." Beni çok derinden etkileyen bir kitaptı. Kristin Hannah'yı Unutulmuş Kadınlar adlı romanıyla tanıdım ve dilini çok beğendim. Kitaplarında aynı anda hem ağlayıp hem gülüp hem de çok heyecanlandım. Bana tüm duyguları aynı anda hissettirebilen…devamı"Savaşta erkekler öldürür, kadınlar yaşatmaya çalışır." Beni çok derinden etkileyen bir kitaptı. Kristin Hannah'yı Unutulmuş Kadınlar adlı romanıyla tanıdım ve dilini çok beğendim. Kitaplarında aynı anda hem ağlayıp hem gülüp hem de çok heyecanlandım. Bana tüm duyguları aynı anda hissettirebilen bir yazar. Kitaplarını öyle bir kaleme alıyor ki kendinizi o dönemde, sanki II. Dünya Savaşı'ndaymış gibi hissediyorsunuz. Roman, birbirine zıt karakterlere sahip iki kız kardeşin hikayesini anlatıyor. Vianne ve Isabelle, ilk önce annelerinin ölümüyle, daha sonra da savaşın çökertip bir hayli değiştirdiği babalarının onları terk etmesiyle iki kez derinden sarsılıyor.Vianne 14 yaşındayken, Isabelle ise henüz 4 yaşındayken yapayalnız kalıyorlar. Vianne hayata tutunmak için bir dal olarak Antoine'ı seçiyor; önce sevgili olup sonra evleniyorlar. Isabelle ise ilgiye muhtaç küçücük bir kızken ablası Vianne tarafından (kendi çaresizliği yüzünden) yanına alınmıyor ve yatılı okula gidiyor. Tabii inatçı, asi ve cesur bir kız olan Isabelle yatılı okula da sığamıyor ve sürekli okul değiştiriyor. Vianne ve Antoine’ın evliliğinden Sophie adında bir kızları oluyor. Sophie 8 yaşlarındayken Almanların Fransa'yı işgal etmesiyle II. Dünya Savaşı resmen başlıyor ve Antoine da dahil olmak üzere yine bir nesil erkek savaşa gönderiliyor. Savaş başladığında 18 yaşında olan Isabelle, Paris'te babasının yanında kalmak için yalvarıyor ama babası onu ısrarla ablası Vianne'in yanına yolluyor. Vianne'in evine bir Nazi subayı yerleşiyor. Yüzbaşı Beck, her ne kadar bir Nazi subayı olsa da Vianne'e yardım etmeye çabalıyor ve kocası Antoine'ın esir düştüğünü söylüyor. Isabelle, Yüzbaşı Beck'i başta dobra ve asi bir şekilde karşılarken, daha sonra halkı direnişe çağırmak için basılan bildirileri dağıtmakla görevlendirilince daha temkinli davranmaya başlıyor. Isabelle daha sonra daha büyük bir görev için Paris'te müttefik pilotların İspanya'ya kaçmasına yardım ediyor. Orada "Juliette Gervaise" kimliğiyle ve "Bülbül" kod adıyla mücadelesine devam ediyor. Pireneler Dağları'nı aşarak birçok kez başarılı operasyon yapıyor fakat son görevinde yakalanıyor. Daha sonra babası onun suçunu üstleniyor. Isabelle esir kampına gönderiliyor ve orada çok kötü muamele görüyor. Eve döndüğünde eski halinden eser kalmıyor; saçları, kaşları dökülmüş ve cılız bir şekilde hayata tutunmaya çalışıyor. Her ne kadar çabalasa da çok geçmeden hayata gözlerini yumuyor. Savaşın kadınlar üzerindeki yıkımını ve gizli kahramanlıklarını okumak isteyen herkes kesinlikle şans vermeli. 10/10 🐦 📚