(@) - Raf

Yazarlar bazen sorulur “Neden yazıyorsunuz?” diye. Kimse sormazsa onlar kendilerine sorarlar. Daha tehlikesiz işler varken kim bilir hangi dürtüyle kaleme sarılmışlardır. Daktiloya ya da bilgisayar klavyesine. Bakınız Marquez’in yanıtı nasıl da sevecen: “Dostlarım beni daha çok sevsin diye yazıyorum.” Oysa…devamıYazarlar bazen sorulur “Neden yazıyorsunuz?” diye. Kimse sormazsa onlar kendilerine sorarlar. Daha tehlikesiz işler varken kim bilir hangi dürtüyle kaleme sarılmışlardır. Daktiloya ya da bilgisayar klavyesine. Bakınız Marquez’in yanıtı nasıl da sevecen: “Dostlarım beni daha çok sevsin diye yazıyorum.” Oysa Samuel Beckett çok daha net: “Yazıyorum çünkü hayatta başka bir boka yaramıyorum.” Milan Kundera “Kimsenin söylemediğini söylemek zorunda olduğumuz için yazıyorum” diyerek giriyor topa. “Kimsenin söylemediğini söylemek, herkesin söylediğinin tersini söylemek anlamına gelir. Demek ki, yazmak tersini söylemek zevkidir.” Bilimkurgunun babası Isaac Asimov “Hangi nedenle nefes alıyorsam o sebeple yazıyorum” yanıtıyla eli yükseltiyor. “Çünkü yazma uğraşım olmasa sanırım ölürüm.” Umberto Eco genelde olduğu gibi babacan. “Çocuklarım büyümüştü, artık kime öykü anlatacağımı bilemiyordum.” Mısır’ın Nobelli romancısı Necip Mahfuz ise netameli. “Zevk için, karanlık gücü hoşnut etmek için ya da bir ağırlıktan kurtulma arzusu olarak da görebiliriz bunu. Yazmak ve yaşamak arasında ayrım yap deseler bir cevap veremem.” Şiirimizin büyük ustası Murathan Mungan “Yazıyorum ve bilmiyorum…” diyor. “Tek bildiğim, bunun iyi geldiği.” Edebiyata “Vadideki Zambak” başyapıtını hediye etmiş Balzac belki de en harbice yanıtlayanlardan. “Zengin ve ünlü olmak için.” Bu satırların yazarına sorarsanız, yıllar içinde bulduğu bir yanıt var. “Kendimle iletişim kurabilmek için.” İstiyorum ki bilinçaltımın karanlık dehlizler, kuytu odalar ve sonu görünmeyen koridorlarla dolu derinliği gözümde bir nebze aydınlansın. Bu deneyi sadece yazarken yapabiliyorum. Bazen bir kapının açıldığını, oradan kendi içime girdiğimi hissediyorum. Bunun heyecanı yazma tutkumu diri tutuyor. Madem tunaloji yolcususun, sen de sor kendine. Ama acele etme. Çünkü bazı şiirler gibi, asıl yanıtlar da bekler bazı yaşları.

sufle55 1 year ago

Dahomey

Mati Diop

3 Gönderi

Mati Diop’un, Dahomey’i bir eve dönüş öyküsü… 1892 yılında Fransız sömürge kuvvetleri Afrika’daki Dahomey Krallığı’ndan yaklaşık 7000 sanat eseri yağmalamış. Belgesel, bunlardan 26 tanesinin 2021 Kasım ayında bugünkü Benin Cumhuriyeti’ne geri gönderilmesini konu alıyor. Büyük boyutlu eserlerin dikkatle kutulanması, kargolanması,…devamıMati Diop’un, Dahomey’i bir eve dönüş öyküsü… 1892 yılında Fransız sömürge kuvvetleri Afrika’daki Dahomey Krallığı’ndan yaklaşık 7000 sanat eseri yağmalamış. Belgesel, bunlardan 26 tanesinin 2021 Kasım ayında bugünkü Benin Cumhuriyeti’ne geri gönderilmesini konu alıyor. Büyük boyutlu eserlerin dikkatle kutulanması, kargolanması, sergilenecekleri müzenin restorasyonu, kutuların açılıp içindekilerin sınıflandırılması gibi işlemlerin arasında birden 26 numaralı eser dile geliyor! Kral Ghezo’nun gaipten gelen sesini duyuyoruz. Bir daha gün yüzü göremeyeceğini sanan Ghezo’nun tüyler ürperten sesi Belgeselde anlatılan olaydan bir yıl sonra vizyona giren Gina Prince-Bythewood imzalı Kadın Kral filmiyle bütün dünya Dahomey Krallığı’nı ve Ghezo’yu tanıdı. Tabii daha çok kadınlardan oluşan Agojie ordusunu ve kurmaca bir karakter olan ordu komutanı / kadın kralı… Mati Diop, yağmalanan sanat eserlerinin eve dönüşünün yarattığı etkiyi enine boyuna irdeliyor: Adeta milli bayram havası esiyor Benin’de! Halk sokaklarda geleneksel giysileriyle şarkılar söyleyip dans ediyor, bayrak sallıyor, sergi açılışına göz kamaştırıcı resmi giysileriyle önemli şahsiyetler katılıyor… Toplumun tüm kesimlerinde haklı bir gurur ve sevinç var… Diop’un bütün olan bitene mesafesini koruyan gözlemsel belgeseli Abomey-Calavi Ünivesitesi’nde düzenlenen bir açık oturumla doruğa ulaşıyor. Heyecanlı gençler bu olayın bütün boyutlarını tartışıyor. Son derece çarpıcı belirlemelerde bulunuyorlar. Biri 7000 eserden sadece 26’sının geri verildiğinin altını çiziyor, bir başkası ne olursa olsun bu eserlerin sergilenmesinin kültürleriyle, kimlikleriyle bağ kurmasına hizmet ettiğini söylüyor; hala sömürgecilerin diliyle (Fransızca) konuştuklarını söyleyen bir öğrenci kültür ve kimlik meselesine noktayı koyuyor. Dahomey iyi sinema yapmak için ille de kurmacanın dolambaçlı yollarından geçmek gerekmediğini gösteren, içerikteki ‘temiz’liğini biçimine aktaran bir film.”

sufle55 1 year ago

Anora

Sean Baker

65 Gönderi

Normalde “çok güldüm, çok komik sahneler vardı, keyifle izledim “ deyip geçeceğim bir filmi, bu kadar büyük bir övgü yağmuruna tutulduğu için mecburen ütü tahtasına yatırıyorum. Florida Projesi ile tanıdığımız yönetmen Sean Baker’ın son filmi. Bu filmle yönetmen Cannes’da Altın…devamıNormalde “çok güldüm, çok komik sahneler vardı, keyifle izledim “ deyip geçeceğim bir filmi, bu kadar büyük bir övgü yağmuruna tutulduğu için mecburen ütü tahtasına yatırıyorum. Florida Projesi ile tanıdığımız yönetmen Sean Baker’ın son filmi. Bu filmle yönetmen Cannes’da Altın Palmiye’yi kazandı.( İkinci fotoğraf) Anora en iyi film, en iyi yönetmen, en iyi kadın oyuncu, en iyi senaryo ve en iyi erkek oyuncuda Altın Küre adayı. Dolayısıyla Oscar yolcusu. Cidden şaşkınım. Tamam filmin başrol oyuncusu Mikey Madison olağanüstü, diğer oyunculuklar da iyi ve seyretmesi çok keyifli ama… Kesinlikle bir başyapıt değil. Senaryoda ciddi karışıklık var, film ne anlatmak istiyor belli değil. Herkesin pek bayıldığı şu “seks işçisi genç sevimli kadın / aşırı zengin yakışıklı oğlan hikayesi” yine karşımızda. Filmin başlarında Anora’ ın iş hayatından (!) bol bol görüntüler, sonra zengin, sorumsuz ve şapşal görünümlü Rus oğlanın ortaya çıkışı (Tam Borat tipli bir şey), sonra ani bir Vegas düğünü, sonra durumu öğrenen Rus oligark babanın kuduruşu, bizimkilerin üstüne sakar bir gangster takımını salışı, evde bir sürü acayip komik itiş kakış sahnesi, sonra evliliğin bitişi ve son sahnede, piç edilmiş bir duygusallık. Ve son. Filmin ne anlattığı belli değil. Mickey Madison çok iyi oynuyor ama Anora karikatür gibi. Tüm karakterler karikatür gibi. Bir de film üstünden on ton feminizm yazıları döktürenler olmuş. Anora esasen zengin oğlan kekledim, asla bırakmam diyen yırtıcı, tatlı, güçlü bir fahişe. Nikah yüzüğüne aşırı önem veriyor falan.. Rus oğlanı seviyor mu? Yoo. Rus oğlan da bunu sevmiyor. Kafalar kıyakken yapılmış bir evlilik sadece. Sırf komedi kısmında tutulsa film şahane olurmuş. Ama yok! Uzun uzun sex club sahneleri, Vegas sahneleri… Filmin ortalık yerinde, şaşkın gangsterlerden birinin kıza abayı yaktığını görüyoruz. Acaba buradan tatlı bir hikaye çıkar mı derken… Maalesef çıkmıyor. Anora burnunun dibindeki gerçek aşkı algılayamıyor. Giden yüzüğüne ağlıyor..

sufle55 1 year ago

Kuşlar da Gitti

Yaşar Kemal

16 Gönderi

Şu koskocaman şehrin sokaklarında dolaşanların yüzlerine bakın… Yüz mü bunlar! Sararmış, uzamış… Gülmeyi unutmuş… Bu yüzler sevinci unutmuş. Sevmeyi unutmuş. Şöyle yürek dolusu, can dolusu, kucak dolusu sevmeyi unutmuş. Ağız dolusu öpmeyi unutmuş bunlar. Şöyle sağlıklı, kütür kütür öpmeyi unutmuşlar.…devamı

sufle55 1 year ago

Döşek

Katai Tayama

2 Gönderi

Katai Tayama'nın kendi yaşamından derin izler sakladığı bu romanı bir "itiraf romanıdır." Konu: Kahramanımız bir yayınevinde yarı zamanlı çalışan evli ve üç çocuk babası, yazar Tokio'dur. Tokio, öğrencisi Yoshiko Yokoyama'ya karşı yoğun duygular beslemeye başlar. Yoshiko ise Tokio'nun duygularından bihaber…devamı

sufle55 1 year ago

Tutunamayanlar

Oğuz Atay

152 Gönderi

“Oğuz Atay”ın Anısına... Edebiyat dünyasının en güzel, yakışıklı abilerinden, O... Onunla tanışan herkesin hayatına bir iz bırakmayı başaran bir güzel adam, O... İnsanın düşünce dünyasını karıştıran yazardır, O... 13 Aralık (1977) O’nun ölüm yıldönümü... ‘Tutunamayanlar’la insanı anlattı; ‘Tehlikeli Oyunlar’la izlerini…devamı“Oğuz Atay”ın Anısına... Edebiyat dünyasının en güzel, yakışıklı abilerinden, O... Onunla tanışan herkesin hayatına bir iz bırakmayı başaran bir güzel adam, O... İnsanın düşünce dünyasını karıştıran yazardır, O... 13 Aralık (1977) O’nun ölüm yıldönümü... ‘Tutunamayanlar’la insanı anlattı; ‘Tehlikeli Oyunlar’la izlerini sürdük hayatın; ‘Korkuyu Beklerken’le yüreğimiz hüzünle çarptı durmadan... İyi ki hayatımızdan geçtin, iyi ki hayatımızda yer ettin Oğuz Atay... Hiç Oğuz Atay okumamışlar... Olric'i yaratan mühendisi, zamanında ‘Tehlikeli Oyunlar’ oynamak isteyen büyük yazarı okumamışlar... Yerinizde olmak, onunla yeniden tanışmak, kitaplarını ilk defa okumak çok isterdim... Anlaşılamamayı, onun verdiği hüznü, içindeki 'büyük ve güzel şeyler'in hasretini ve tüm anlaşılamayanları anlattığını tekrar tekrar okumak isterdim... Okuyun hiç okumamış olanlar, “Canım insan” diyerek okuyun... “- Herkes geçer diyor. Geçer mi olric? Herkes ne bilir acımı. Herkes ne bilsin acımızı. Yaşar gibi yapmaktan, özlemez gibi yapmaktan, iyiymiş gibi yapmaktan, nefes alıp onu içimde tutmaktan ve o nefeste boğulmaktan sıkıldım. Ki nefessizlikten değil, nefesten boğulmaktır marifetimiz olric. - Evet efendimiz. - Bana katıldığını bilmek güzel. Arada ses vermen güzel. İçimin sesi de olmasa ölürüm yalnızlıktan.” “Cam kırıkları gibidir bazen kelimeler, ağzına dolar insanın. Sussan; acıtır, konuşsan; kanatır.” “Kafam cam kırıklarıyla dolu doktor. Bu nedenle beynimin her hareketinde düşüncelerim acıyor, anlıyor musun?" “Yalnızlığına iyi bak, sahip çık. Kaç kişinin emeği var onda kim bilir.” “Çocukluğun biteceğini bilseydim, her ne pahasına olursa olsun oynardım; ben de hiç olmazsa ihanet ederdim...haini oynardım, korkağı oynardım, fakat oynardım; kimse beni sahneden çıkaramazdı. Büyüyünce bu rolleri oynamak pek hoş olmuyordu.” “Çok yükseğe çıkamam, bende yükseklik korkusu var ve kimseyi yarı yolda bırakamam, bende 'alçaklık korkusu' var.” "Ne zaman hayata tutunmaya çalışsak, hep mahrem yerleri geldi elimize.” “Bırakın bu ayakları, kaçınız çırılçıplak bedenler karşısında yalnızca gözlere baktınız. Sorsak güya hepiniz âşıktınız.” "Neden yalnızlıktan şikâyetçidir ki insan. Ne yani, mutlu olması için bir sevgiliye mi muhtaçtır her zaman..." “Durup bir yerlerde çay içelim olric, Lüks arabaların şımartılmadığı bir yer olsun...” “Gözleriniz çok ses çıkarıyor, albayım.” "Kelimeler, kelimeler albayım bazı anlamlara gelmiyor." “Kendime şişman neşesi istiyorum. Üstüme bol gelebilir, olsun. Dökümlü durur, serin tutar... Kim bilir...” “Güçlü olmak artık beni yoruyor olric, herkese karşı dimdik olmak. Arkasında durmak attığım her adımın, yoruyor...” "İnsan seviyorsa kaybetmekten korkar. Kıskançlık da bir kaybetme korkusudur. Kıskanmıyorsa eğer, yeterince sevmiyordur." “Hayır olric. Yüreğinde bir yer açıp oraya oturttuğun her kimse, seninle birlikte gider her yere..." “Ver elini olric... Aşk’ın bizi bıraktığı sahilden başlayıp bırakalım içimizdeki tüm gereksiz cam kırıklarını...” “İnsan çok sevdiği halde neden her defasında terkedilir? Ve beklenenler, neden hep vazgeçildikten sonra gelir?” “Ki buralarda bilmem hangi uykunun hangi köşesinde… Beklemedeyim hiç gelmeyecek olanı...” “Dağılın! Kukla oynatmıyoruz burada. Acı çekiyoruz.” "Sürekli başkalarının kötülüğünden söz ederek kendini iyi kılamazsın!" “Başkalarının yanlışlarını silmeye çalıştım, mürekkeple yazılmışlar oysa. Ben kurşun kalem silgisiydim, azaldığımla kaldım...” “Nedensiz ve sebepsiz sevdim seni. Çünkü bir sebebi olsa, aşk olmazdı bunun ismi...” “Artık gelecek planlarımı hayattan gizli yapıyorum. Sanki hayat, işini gücünü bırakıp planlarımı bozmak için herşeyi yapıyor.” “Hayat bu işte: Kanatlanıp uçmak isterken, dört duvar arasında hapsolursun. Yaşamak için bir neden ararken, ölmek için bulursun...” “Öyle çok kuş girmiş ki kafese, kafesin dışında kalanlar kendilerini tutsak ve yalnız hissetmeye başlamışlar.” “İstediğin kadar uzağa git; hep aynı gökyüzünü paylaşacağız.” “-Yağmur yağıyor olric. Islanıyor etraf. Ağlasak kimse anlamaz değil mi? - Anlamaz efendimiz.” * * * Son gecesi şöyledir Oğuz Atay'ın: Bir dostlarının evindedirler. Oğuz Atay bir ara banyoya gider. Bir süre çıkmaz. Bir sessizlik olur. Dostları merak edip seslenirler “Nasılsın Oğuz?” diye. Oğuz Atay, “Sevinmeyin, daha ölmedim.” karşılığını verir banyodan. Sonra yine bir sessizlik olur ve yine bir merak başlar. Dostları banyoya koşarlar, “Nasılsın Oğuz?” diye seslenirler. Bu defa ölmüştür. “Sevinmeyin, daha ölmedim.” Oğuz Atay'ın son sözleridir. 43 yaşında da ölünür mü be üstad! Oğuz Atay’ın anısına saygıyla .. 🙏

sufle55 1 year ago

Cadılar

Elizabeth Sankey

2 Gönderi

Tahrip gücü en yüksek ilişki anne-bebek ilişkisidir. Hem bebek hem de anne için. Çünkü bebek doğmuş olsa da annenin ruhsal rahmi içindedir hâlâ. Anne bebeğini hayatta tutmak zorunda olduğu bir dış uzuv gibi algılar. Ve bu dış uzuv, aslında her…devamı

sufle55 1 year ago

Sinema tarihinin en önemli yönetmenlerinden : Yol, Derman, Katırcılar, Almanya Acı Vatan, Sen Türkülerini Söyle, Polizei, Kurbağalar, Tomruk, Yılanların Öcü, Firar, Beyoğlu'nun Arka Yakası ve daha nice unutulmaz filme imza atan büyük usta Şerif Gören'i kaybettik. Tüm sevenlerin başı sağolsun…devamı

sufle55 1 year ago

Gerçek Charlie Chaplin

Peter Middleton

1 Gönderi

Charlie Chaplin 88 yıl yaşadı Bize 4 önemli mesaj bıraktı: 1. Bu dünyada hiçbir şey sonsuza dek kalmaz, sorunlarımız bile. 2. Yağmurda yürümeyi seviyorum, çünkü kimse gözyaşlarımı göremez. 3. Hayatımızdaki en kayıp gün, gülmediğimiz gündür. 4. Dünyanın en iyi altı…devamı

sufle55 1 year ago

Apokalipto

Mel Gibson

56 Gönderi

Ve insan yalnız kalmıştı. Hüznün derinliklerinde yüzüyordu. Etrafındaki tüm hayvanlar ona yaklaştı ve şöyle dediler: Seni bu kadar üzgün görmek istemiyoruz, ne dilersen dile, senin için gerçekleştirelim. İnsan dedi ki : Daha iyi görmek istiyorum. Akbaba dedi ki : Görüşüm…devamı