(@) - Raf

Hayatımın büyük bir bölümünü mutluluğu arayarak geçirdim; oysa şimdi zevkin peşindeyim. Zevk sevişmeye benzer, başlar ve biter. Haz almak istiyorum. Hoşnut olmak istiyorum, ama mutluluk başka. Artık o tuzağa düşmüyorum. Paulo Coelho ~ Portobello Cadısı .. 📝

sufle55 1 year ago

Veda Etmiyorum

Han Kang

3 Gönderi

🏆 2024 Nobel Edebiyat Ödülü sahibini buldu. İsveç Kraliyet Bilimler Akademisi'nde düzenlenen basın toplantısında, ödülün "Tarihi travmalarla yüzleşen ve insan yaşamının kırılganlığını açığa çıkaran yoğun şiirsel düz yazısı" nedeniyle Güney Koreli yazar Han Kang'a verildiğini duyurdu. HANG KANG KİMDİR? 27…devamı

sufle55 1 year ago

- Az önce o adama ne dedin ... ? - Daha hızlı çalışmasını söyledim ... ! - Ona ne kadar ücret veriyorsun ... ? - Günde 15 dolar ... ! - Ona vereceğin parayı nereden buluyorsun ... ? - Malları…devamı

sufle55 1 year ago

Savaş Atı

Steven Spielberg

26 Gönderi

- Sen de onun kadar berbat haldesin! - Babam nerede? - Hâlâ aşağıdaki tarlada.. - Tökezleye tökezleye geliyordu.. - Tökezlemesinin nedeni içki değil Albırt! - O içiyor anne!!! - Onun yaşayıp gördüklerini görseydin, sen de içerdin! - Bana hiç bahsetmiyor..…devamı

sufle55 1 year ago

Yalnız Kurtlar

Jon Watts

13 Gönderi

Wolfs izlemeden önce çok düşük bir beklentim vardı. Hatta sıkıcı bir filmle karşılaşacağımı düşünüyordum. Ancak tam tersi hem sürükleyici hem de eğlenceli bir macerayla başbaşaydım. Wolfs iki efsane aktörün müthiş uyumuyla, hikayesindeki sürprizlerle birlikte alıp götürdüğü bir film. Filmin #IMDb…devamı

sufle55 1 year ago

Cevher

Coralie Fargeat

162 Gönderi

Hiç kendinin daha iyi bir versiyonunu hayal ettin mi? O, sen olacaksın. Her bakımdan daha iyi olacaksın. Cidden. Bu yeni ürünü mutlaka denemelisin. Buna Cevher denir. Hayatını değiştirecek, başka bir benlik yaratacak. Yeni, daha genç, daha güzel, daha mükemmel bir…devamıHiç kendinin daha iyi bir versiyonunu hayal ettin mi? O, sen olacaksın. Her bakımdan daha iyi olacaksın. Cidden. Bu yeni ürünü mutlaka denemelisin. Buna Cevher denir. Hayatını değiştirecek, başka bir benlik yaratacak. Yeni, daha genç, daha güzel, daha mükemmel bir benlik! Yalnızca tek bir kural geçerli : Zamanı paylaşmalısınız. Bir hafta senin için, bir hafta yeni benliğin için. Her biriniz için yedi gün. Mükemmel bir denge. Gayet kolay,değil mi? Bu dengeye saygı duyarsanız, ne ters gidebilir ki? "Yaşlandığı için televizyondaki işinden kovulan eski oyuncu Elisabeth Sparks da böyle düşünmüştü ama hiyerarşi tersine dönüp, sınırlar korunamadığında neler olabileceğini bilseydi keşke.. " Coralie Fargeat'ın bu oldukça stilize, " body horror" türündeki filmi , 2024 Cannes Film Festivalinde tam 11 dakika ayakta alkışlanarak rekor kırmıştı. Haketmiş gerçekten de. Demi Moore zaten başarılı bir kariyere sahip. The Substance ise onun zirvesi olmuş, oldukça cesur ve özgüvenli buldum. Margaret Qualley ise tatlı bir lolipop gibi.. Filmin verdiği feminist mesajları deşifre etmek zor değil. Erkek egemen dünyamızın, yaş ayrımcılığı nedeniyle kadınları birbirine düşman etmesi belki bilindik bir konu olabilir ; ilginç olan, burada karşıt tarafların aynı kişi olması.. Coralie Fargeat sadece senaryoyu yazmakla kalmamış, başarılı bir yönetmenlik de yapmış. Canlı renkler kullanarak oldukça estetik çekimler gerçekleştirmiş. Sinematografisi gerçekten dikkat çekiyor. Görsel efektler ve makyajlar üst düzeyde. En önemli detayı paylaşmadan edemeyeceğim: The Substance, pek çok filme atıfta bulunuyor. İzlerken anımsayacaksınız : The Fly'dan, Jamie Lee Curtis'in Perfect'inden, Elizabeth Berkley'nin Showgirls'inden, Alien'deki canavar sahnesinden , Death Becomes Her'deki dövüşlerden, Shining'in simetrik kanlı koridorları ve beyaz tuvaletlerinden , Spartalı'daki tekme sahnesinden, The Elephant Man' dan, Carrie'den de sahneler var. Düşünsenize, tüm bunların bir arada olduğu bir body-horror filmi! Müthiş.. .

sufle55 1 year ago

Zoraki Komşu

Nicholas Hytner

8 Gönderi

Bugün Maggie Smith'in bu dünyadan ayrıldığını öğrenince, kendisinin hangi filmlerini izleyebileceğime hızlıca bir baktım. İlk olarak Netflix'de Zoraki Komşu diye çevrilmiş olan The Lady in the Van'ı izledim. Müzikler harika, karakterler güçlü, hikaye anlatımı çok başarılı. Hikayenin gerçek olay ve…devamıBugün Maggie Smith'in bu dünyadan ayrıldığını öğrenince, kendisinin hangi filmlerini izleyebileceğime hızlıca bir baktım. İlk olarak Netflix'de Zoraki Komşu diye çevrilmiş olan The Lady in the Van'ı izledim. Müzikler harika, karakterler güçlü, hikaye anlatımı çok başarılı. Hikayenin gerçek olay ve kişilerden esinlenerek yazılmış olması da insanın düşünce ve duygu dünyasını farklı etkiliyor. Dramın naif bir şekilde anlatıldığı, sıkmayan ve yormayan bir film olmuş. Ve Maggie efsanevi bir oyunculuk dersi vermiş resmen. Maggie bu film ile 73. Altın Küre Ödülleri'nde Müzikal veya Komedi Dalında En İyi Kadın Oyuncu adaylığı ve 69. BAFTA Ödülleri'nde En İyi Kadın Oyuncu adaylığı elde etti, ayrıca Evening Standard Film Ödülleri'nde En İyi Kadın Oyuncu ödülünü kazanmış. İkinci olarak, Google TV'de The Best Exotic Marigold Otel ve devamı olan The Second Best Exotic Marigold Otel'i izledim. İlk hikaye Avrupa'da başlıyor ve Hindistan'da devam ediyor. İkincisi ise tümü ile Hindistan'da geçiyor. Yaşları hayli geçkin 7 insanın farklılık beklentilerini, kabuklarına çekilip ölümü beklemektense yaşamaya devam etme çabalarını çok güzel anlatıyor. Hayatın her zaman değiştirilebileceği mesajını öyle saçma sapan umutlandırmadan tüm gerçekliği ile veriyor. Maggie burada başta huysuz bir kadını canlandırsada, filmin kaderini değiştiren ve ikincisinin çekilmesine neden olan rol ona ait ve bu rol ile Kadın Film Eleştirmenliği Birliği'nden "En İyi Kadın Komedi Oyuncusu" ödülünü almış. Ben sevgili Maggie Smith'in ardından başarılı oyunculuğuyla bu güzel seyir keyfini yaşattığı için kendisine teşekkür ederim. Sıraya aldığım diğer filmlerini de mutlaka izleyeceğim. 😉 Ve The Best Exotic Marigold Otel'den bir repliği sizinle paylaşmak isterim. "sonunda her şey iyi biter, iyi değilse henüz bitmemiş demektir." Not 1: Netflix'de olan filmi bu ayın sonunda yayından kalkacak. Not 2: Prime TV'de ise Downton Abbey'i izleyebilirsiniz.

sufle55 1 year ago

Güzel ve Sebastian

Nicolas Vanier

3 Gönderi

- Çocuğu tek başına mı gönderdin? + Tek başına değil o .." Yönetmenliğini Nicolas Vanier'in üstlendiği, Cecile Aubry'in 1966. yılında kaleme almış olduğu " Belle Et Sebastien " romanından sinemaya uyarlanan Fransa yapımı macera, dram filmidir. 2. Dünya savaşı esnasında…devamı

sufle55 1 year ago

Faruk

Asli Özge

3 Gönderi

Aslı Özge’nin Faruk filmiyle buluşmam, bir arkadaşımın film ile ilgili yorumunu okuduktan sonra oldu. Filmin her bir karesinde, 80’li yaşlarını süren ve yalnız yaşayan annemi, İstanbul’u, annemin yıkılan evini, benim çoğunlukla uzaktan ancak telefonla dâhil olabildiğim, yaklaşık 10 yıl önceki…devamıAslı Özge’nin Faruk filmiyle buluşmam, bir arkadaşımın film ile ilgili yorumunu okuduktan sonra oldu. Filmin her bir karesinde, 80’li yaşlarını süren ve yalnız yaşayan annemi, İstanbul’u, annemin yıkılan evini, benim çoğunlukla uzaktan ancak telefonla dâhil olabildiğim, yaklaşık 10 yıl önceki kentsel dönüşüm sürecinin içinde kendimi buluverdim. Aslı Özge’nin çocukluk ve gençlik yıllarını geçirdiği evin kentsel dönüşüme kurban edildiği yıllar ile annemin kentsel dönüşüm sürecinin başladığı yıllar benzer. Hatta semt olarak da oldukça yakın yerler. Böyle olunca film ile kurduğum bağ da çok yüksek oldu. Yaşlılık, çaresizlik ve İstanbul’a yapılan ihanet. Tüm bunları yaklaşık bir on yıl sonra tekrardan ve dışarıdan izlemek de beni epey bir bunalttı. Dolayısıyla, tanıtımına da illaki kendi yaşadıklarımı, duygu ve düşüncelerimi koymadan edemedim. Filmi kısaca özetlemek gerekirse, 90’lı yaşlarını sürmekte olan Faruk, İstanbul’da tek başına yaşamaktadır. Neredeyse her İstanbullunun, bir gün zorunlu olarak karşı kalacağı, kentsel dönüşüm (rantsal dönüşüm demek daha doğru) zorbalığıyla mücadele zamanı, onu oldukça geçkin bir yaşında yakalamıştır. Yönetmen olan kızı Özge ise yurtdışında (Almanya), çekmekte olduğu filmiyle ve finansal sorunlarla uğraşmaktadır. Film içinde filme dönüşen bir kurgu yapılmış. Bu açıdan filmi çok başarılı ve samimi buldum. Yönetmenin ve çekim ekibinin filme dâhil olduğu sahneler muzip ve sıra dışıydı. Oyuncular çoğunlukla amatör, başoyuncu Faruk’ da, yönetmenimizin babası. Film de kente yapılan ihaneti, bu şehirde yaşayan yaşlı bir adamın duygu ve sıkıntılarını, baba-kız ilişkisinin güzelliğini izliyorsunuz. Bir taraftan da yönetmenimizin incelikli dokundurmaları vardı. Örneğin, evin yakınındaki Özgürlük Parkına cami ve Avm yapılmasına karşı, aktivistlerin yaptığı eylemde, bir kadının uçuş-uçuş kırmızı elbiseli görüntüsü, Taksim Gezi Parkı direnişindeki kırmızılı kıza bir göndermeydi. İhaleyi alan firmanın isminin Saray olması, apartmana ruhsat alınıncaya kadar alt kısmın mescit olarak gösterilmesi gibi, gibi… Kızının son sekansta söyledikleri ise, mutenalaştırmanın etkilerini, sınıfsal değiş tokuşu tam olarak hissetmemizi sağlıyor. “Baba sen zaten hep deniz kenarında bir yerde oturmak isterdin.” Mütenalaştırma ile ilgili şöyle bir şey okumuştum “Değeri artan mülkiyetin eski kullanıcıları, bu artan değeri artık karşılayamadıkları için yerinden edilerek, kentin daha ucuz ve merkeze daha uzak yerlerine taşınmaktadırlar. Yeni orta sınıf ise mutenalaşan bu mekân içinde merkezileşmeye başlar.” Yıkıma en isteklilerden olan Nurdan Hanım karakteri (benim uzaktan methini duyduğum annemin komşusu ile benzer bir tipleme), alaycı gülümsemesi ve sakin görünümüyle müteahhidimiz, yaşlıların akıl sağlığı alma rapor sahneler, yaklaşık 10 sene önceki hayatımızdan bir parçaydı. Berlinale’den FIBRESCI ödülüyle dönen film, ayrıca Tetouan International Mediterranean Film Festival’inden de Faruk karakteriyle en iyi oyuncu ödülünü alıyor. Filmin kurgusu, senaryosu, bizleri anlatan hikâyesi, amatör oyuncuların ustalıklı oyunlarını görmek için bu filmi izleyin derim. Ne diyelim Faruk’un yolu açık olsun. Nice festivallere katılsın, nice ödüller alsın.

sufle55 1 year ago

Kinds of Kindness

Yorgos Lanthimos

5 Gönderi

Seyircisini rahat koltuklarından çekip alarak insan ruhunun derinliklerinde, iyilikle kötülüğün karıştığı o karanlık labirentlerde kaybolmaya zorlayan, rahatsız edici gerçekliklerle yüzleştiren çok katmanlı bir deneyim Kinds of Kindness. Birbirinden bağımsız gibi görünen fakat Lanthimos’un ustaca işlediği anlatım dokusuyla iç içe geçen…devamıSeyircisini rahat koltuklarından çekip alarak insan ruhunun derinliklerinde, iyilikle kötülüğün karıştığı o karanlık labirentlerde kaybolmaya zorlayan, rahatsız edici gerçekliklerle yüzleştiren çok katmanlı bir deneyim Kinds of Kindness. Birbirinden bağımsız gibi görünen fakat Lanthimos’un ustaca işlediği anlatım dokusuyla iç içe geçen üç hikâye üzerinden ilerliyor film. Lanthimos; bu üç hikâyede her zaman olduğu gibi insan ruhunun en karanlık köşelerine ışık tutuyor ancak bu kez bu karanlıkta iyiliğin ne anlama geldiğini, ne ölçüde masum kaldığını ve ne denli ikircikli bir kavram olabileceğini sorguluyor; onun her zaman nahif bir gülümsemenin ardına saklanmış bir lütuf olmadığına, bazen de karanlık niyetlerin, derin yaraların ve kaçınılmaz seçimlerin ürünü olabileceğine dikkat çekiyor. Her karakterin kendi karanlık yüzleşmeleri içinde iyiliğin farklı bir biçimiyle karşılaştığı filmde kimi zaman bu iyilik, ahlaki doğruların sınırlarını zorlayarak kötülüğün kıyısında dans ediyor. Lanthimos’un karakterleri hayatın içinden kopup gelen, gerçekliğiyle insanı rahatsız eden, karmaşık ruh halleriyle dolu figürler olarak zihinlerimizde yer ederken, yaşadıkları olaylar aslında iyilik dediğimiz o soyut kavramın ne kadar göreceli olabileceğini sorgulatıyor. Lanthimos, alışık olduğumuz soğukkanlı ve mesafeli estetiğiyle izleyiciyi adeta bir buzdağının görünmeyen yüzüne bakmaya zorlarken film boyunca izleyicisini rahatlatmak yerine, içsel bir huzursuzluk yaratarak onları kendi etik ve ahlaki yargılarını yeniden gözden geçirmeye davet ediyor. Lanthimos'un karakterlerine biçtiği ağır roller, onların her birini kendi içsel kaoslarında boğarken bizlere insan doğasının çelişkilerle dolu, sancılı bir portresini sunuyor. Lanthimos’un her zamanki gibi izleyicisini sarsan, rahatsız eden ve düşündüren tarzı, Kinds of Kindness’ta da kendini güçlü bir şekilde hissettiriyor. İnsan ruhunun derinliklerine inmekten korkmayan, karanlığı kucaklayan ve ışığı aramaktan vazgeçmeyen bir film olarak Kinds of Kindness, Lanthimos filmografisinde çok güçlü bir halka değil belki ama hem her biri birbirinden sıra dışı üç hikâyesi hem de güçlü oyuncu kadrosuyla izlemeye değer bir eser.