(@) - Raf

Dijital yayın kanalları arasında kıyasıya bir rekabet var. Netflix, Amazon prime, Disney'in yayına, ekonomik olarak yaklaşmak mümkün değil. Özellikle Netflix. Fakat, BluTV, tüm bu kanallarla baş edebilecek diziler ve filmler yapıyor. Bu nedenle, açıkçası BluTV yi çok başarılı buluyorum. Tüm…devamıDijital yayın kanalları arasında kıyasıya bir rekabet var. Netflix, Amazon prime, Disney'in yayına, ekonomik olarak yaklaşmak mümkün değil. Özellikle Netflix. Fakat, BluTV, tüm bu kanallarla baş edebilecek diziler ve filmler yapıyor. Bu nedenle, açıkçası BluTV yi çok başarılı buluyorum. Tüm bunlardan ayrı, MUBİ bambaşka ve bana göre çok üst düzeyde bir sinema platformu. Bugünlerde, BluTV de yönetmenliğini 1988 doğumlu çok genç bir yönetmen, Yunus Ozan Korkut yaptığı, Magarsus adlı diziyi seyretme imkanı buldum. Dizinin ilk sezonunu izledim. 8 bölüm her bölüm 45 dakika civarı. Magarsus, Adana'ya çok yakın antik bir bölge. Narenciyesiyle ünlü. Dizi, ülkenin kanayan yaralarına bir bir parmak basmış. Artık Narco Devlet sınıfında kabul edilen ülkemizde, uyuşturucu kaçakçılığının, ne yollarla yapıldığı, çok uluslu özellikle ABD li firmaların, topraklarımızı nasıl yavaş yavaş istila ettiği, ülkenin en verimli topraklarında, altın madeni ruhsatlarının nasıl alındığı hakkında çok ciddi ipuçları, yönetmen tarafından mükemmel bir şekilde verilmiş. Dizinin oyuncu kadrosu çok iyi. Uzun zamandır bir çok filmini ve dizisini izlediğim Berkay Ateş mükemmel bir oyun çıkarmış. Keza, taptaze Cannes Ödüllü, Merve Dizdar harika. Genel anlamda tüm oyuncu kadrosu başarılı olmakla beraber, acaba Çağlar Ertuğrul yerine, daha esmer ve koyu renk gözlü, daha fazla yöre insanına benzeyen bir karakter seçilemezmiydi? Çağlar Ertuğrul kötü mü? Asla. Ama o yörenin insanlarından farklı bir fizik yapıya sahip. Özetle ana konusu aşk, meşk, ihanet üzerine kurulu bir çok diziden, çok daha iyi bir dizi olduğunu söyleyebilirim. En azından şu TV de oynayan bir çok dizi dahil, bir gecenizi izlediğiniz dizinin bir bölümü için harcamıyorsunuz. 2 bölüm izleseniz bir film saati ediyor. Arada reklam olmadığı içinde dikkatinizi dağılmıyor, konsantrasyonunuz bozulmuyor. Magarsus'u tüm sinemasever, dizi severlere öneriyorum.

sufle55 2 years ago

Kör Baykuş

Sadık Hidayet

68 Gönderi

"Artık ne arzum kaldı ne de kinim. İçimdeki insanı yitirdim. Kaybolsun diye de bir yere bırakıverdim. Hayatta insan ya melek olmalı ya doğru dürüst insan ya da hayvan. Ben onlardan hiçbiri olmadım. Hayatım ebediyen kayboldu. Ben bencil, acemi ve zavallı…devamı

sufle55 2 years ago

Kuru Otlar Üstüne

Nuri Bilge Ceylan

225 Gönderi

Nuri Bilge Ceylan’ın ilk dönem filmlerine göre karakterlerini çok daha fazla konuşturmaya başladığı Bir Zamanlar Anadolu’dan bu yana çektiği filmlerini, dramaturji içinde diyaloğa dayalı aksiyon ve gerilim barındırdığı için dramatik aksiyon olarak nitelendirmişimdir kendimce. İşte bu halkanın son filmi olan…devamıNuri Bilge Ceylan’ın ilk dönem filmlerine göre karakterlerini çok daha fazla konuşturmaya başladığı Bir Zamanlar Anadolu’dan bu yana çektiği filmlerini, dramaturji içinde diyaloğa dayalı aksiyon ve gerilim barındırdığı için dramatik aksiyon olarak nitelendirmişimdir kendimce. İşte bu halkanın son filmi olan Kuru Otlar Üstüne filmi de, geleneksel seyircinin NBC’nin ilk dönem filmlerinden kalma uzun süren sessizlikler algısını yıkan, hatta bazı sahnelerde derinliksel gevezelik ettiği, diyalogları takipte ve anlamlandırmada efor sarfedilmesi gereken bir film..Evet, Samet (Deniz Celiloğlu) ile Nuray’ın (Merve Dizdar) sofradaki sohbeti, Kış Uykusu filminde Aydın (Haluk Bilginer) ile Necla’nın (Demet Akbağ) önce alttan alttan sonra açıktan birbirini iğnelediği atışmaların devamı niteliğinde..Samet’in adeta sorgulandığı, yargılandığı sorularda Samet’in cevabını merak ederken eş zamanlı olarak o soruları kendinize soruyor ve kendinizle yüzleşiyorsunuz..En azından benim için öyle bir deneyim oldu. Sevim karakteri ise Bir Zamanlar Anadolu’da filminde kimsenin kendisinin farkında olmayacağı bir coğrafyada yok olup gitmenin eşiğindeki muhtarın küçük kızı Cemile’nin farklı bir senaryo ve coğrafyadaki karşılığı gibi..Rutin ve sınırlı bir dünya içinde enerjisiyle parlasa da kendisine biçilen küçük rolü oynamaktan kurtulamayacak..Ancak toprağı işleyebilecek..Ya da Komiser Naci (Yılmaz Erdoğan) ya da Samet’in bu pesimist/realist tavrına karşıt bir görüşte misiniz? Neyse daha fazla devam edersem spoilera gireceğim muhakkak..Ancak bir ara Mads Mikkelsen’in Jagten (Onur Savaşı) filminin Anadolu kırsalı versiyonu mu geliyor demedim değil..Unutmadan, Merve Dizdar’ın Cannes’daki ödülü ön plana çıkmışken Deniz Celiloğlu’nun üstün performansını ayrıca vurgulamak isterim. ‘Umut etmekten yorulanlar’ diye kendi kendime mırıldanırken, filmi kendi içimde demlenmeye bırakarak sizi salonlara davet edeceğim.

sufle55 2 years ago

Speak No Evil

Christian Tafdrup

22 Gönderi

Baştan pamuk şeker yumuşaklığında başlayıp sonlara doğru sizi öfke ve çaresizlik içinde koltuğa mıhlayan, gerilimi iliklerinize dek hissettiren, darbe üstüne darbe vuran, son derece rahatsız edici, travmatik bir film "Speak No Evil" Filmde Danimarkalı bir aile, Toskana'da tatil yaparken tanıştıkları…devamı

sufle55 2 years ago

Rüzgarların Arasında

Martti Helde

2 Gönderi

Estonya doğumlu yönetmen Martti Helde, ilk uzun metraj filmiyle !f İstanbul’un Keşif kategorisinde yer aldı. Kimlik ve üslup sahibi tavrıyla festivaldeki diğer birçok filmden rahatlıkla ayrılan Rüzgarların Arasında, hikayesini ele alış ve işleyiş biçimiyle de şahane bir iş çıkarmış. Filmin…devamıEstonya doğumlu yönetmen Martti Helde, ilk uzun metraj filmiyle !f İstanbul’un Keşif kategorisinde yer aldı. Kimlik ve üslup sahibi tavrıyla festivaldeki diğer birçok filmden rahatlıkla ayrılan Rüzgarların Arasında, hikayesini ele alış ve işleyiş biçimiyle de şahane bir iş çıkarmış. Filmin en öne çıkan unsuru hikayeyi anlatım biçimi. Anlatımını diyaloglarla inşa etmek yerine tamamen kamerasının gücünü kullanan Helde, şiirsel bir atmosfer kurmuş. Bu şiirsel anlatımını ilk andan itibaren hissettiren film, izleyiciyi olaylara gerçek anlamda tanık etmek için kullandığı plan sekanslar ile bir tabloya dönüşmüş. Yaşanmış olayları canlandırmaktan ziyade, izleyicisine her karesini yaşatan bir sinematografi kurmayı başarmış. Ayrıca filmin siyah beyaz olması da, savaş ortamının umutsuzluğunun başarılı bir şekilde resmedilmesini sağlamış. Plan sekanslar arası geçişleri de oldukça yumuşak yapan Helde, kendi tercihleriyle işini zorlaştırsa da, bir bütünlük oluşturmayı da başarmış ayrıca. Senaryosunda diyalog kullanmayan yönetmenimiz, sürgünün gerçekleştiği zamanlardan yadigar kalan mektupları kendisine kaynak olarak belirlemiş. Senaryosunu oluşturduğu mektupların her birini ayrı bir kaynak olarak kullanılması ve sahne geçişlerini bu düzene göre yapması sonucunda bütünlüğünü bozmadan devam ettirmiş. Mektupların hikayesini beyazperdeye aktarırken kullandığı teknik ile de farklı bir noktaya ulaşmış. Gerek hikaye içinde olması gereken ayrımları ve gerekse genel bütünlüğünü iyi oturmuş bir film olan Rüzgarların Arasında, genç bir yönetmenin elinden çıkan şahane bir ilk film. Hem tekniği ile hem de sarf ettiği cümlelerin gücüyle beslenen ve bunu sinematografisi ile de destekleyen çok başarılı bir iş. Anlatımı doğrultusunda belli kalıplara sıkışmak istemeyen yetenekli bir yönetmenin geçmişine yaktığı bir ağıt misali .. ✌️

sufle55 2 years ago

Boyalı Kuş

Jerzy Kosinski

10 Gönderi

Aman Allahım nasıl bir kitaptı!... İkinci Dünya Savaşı ve soy kırımlarına dair çok kitap okudum. Ama bu kitap bir başka. İkinci Dünya Savaşı sırasında yakalanarak toplama kamplarına gönderileceği bilinen aileler, çocukları yaşasın diye tanımadıkları insanlara bilmedikleri yerlere götürmesi için çocuklarını…devamı

sufle55 2 years ago

Past Lives

Celine Song

76 Gönderi

Koreli-Kanadalı yönetmen Celine Song’un yazıp, yönettiği Past Lives, bizi kader olgusuna benzeyen budizm kökenli In-Yun inancı etrafında gelişen bir aşk üçgenine götürüyor. In-Yun inancına göre sokakta karşılaşan ve yan yana geçerken elbiseleri birbirine değen insanlar geçmiş yaşamlarında bağlantılardır, ayrıca bu…devamı

sufle55 2 years ago

Kadın Kokusu

Martin Brest

159 Gönderi

Al Pacino’nun unutulmaz bir karakter çizdiği film, aslında 1974 yapımı İtalyan Profumo di Donna’nın yeniden çekimi. Yine de, bir çoklarına göre orijinalini aratmayacak derecede iyi. Tango sahnelerine özellikle dikkat .. 😍 Giovanni Arpino’nun 1969 yılında yazdığı roman ilk kez 1974…devamıAl Pacino’nun unutulmaz bir karakter çizdiği film, aslında 1974 yapımı İtalyan Profumo di Donna’nın yeniden çekimi. Yine de, bir çoklarına göre orijinalini aratmayacak derecede iyi. Tango sahnelerine özellikle dikkat .. 😍 Giovanni Arpino’nun 1969 yılında yazdığı roman ilk kez 1974 yılında Dino Risi yönetmenliğinde beyazperdeye uyarlandı. Ancak 1992 yılında Martin Brest yönetmenliğinde yapılan uyarlama, romandan ve önceki uyarlamadan daha çok duyulup hafızalardan silinmeyecek bir film haline geldi. Burslu öğrenci Charlie Simms’in paraya ihtiyacı olmasıyla birlikte tatil sırasında iş aramasıyla başlar her şey. Bulduğu iş, gözleri görmeyen emekli yarbaya hafta sonu eşlik etmek olmuştur. Ancak iş hiç kolay değildir. Çünkü emir vermeye fazlasıyla alışmış yarbay huysuz bir ihtiyardır. İşi tereddütle kabul eden Charlie bundan sonrasında ise yarbaya göz kulak olmaktan çok onun peşinde sürüklenip durur. Senaryosundan ve yönetmenliğinden çok Al Pacino’nun oyunculuğuyla adından söz ettiren film, 1993 senesinde, daha önce 6 kez Oscar’a aday gösterilmesine rağmen ona “En İyi Erkek Oyuncu” ödülünü kazandıran film olması itibariyle de önemlidir. Aynı yıl “Glengarry Glen Ross” filmiyle “En İyi Yardımcı Erkek Oyuncu” ödülüne de aday olan Al Pacino, toplamda 8 kez aday olduğu Oscar törenlerinde “The Godfather” filmleriyle dahi kazanamadığı heykelciği bu filmdeki üstün performansıyla elde etti. Öyle ki gerçekten gözlerinin görüp görmediğini düşündürecek kadar rolünün hakkını veren usta oyuncu, Gabrielle Anwar ile tango yaptığı sahnenin sonunda ayakta alkışlanmayı bile hak etti. Bu sahne için yapılabilecek en güzel yorumu yapan bir arkadaşımın sözlerini size aynen aktarmak istiyorum: “Tango sahnesi öyle bir sahne ki film boyunca bizi gözlerinin görmediğine inandıran Al Pacino, dans ettiği sırada ‘acaba gözleri görüyor mu’ diye düşündürecek kadar bizi şaşkına çeviriyor.” Büyük oyuncu Al Pacino’nun neden büyük oyuncu olduğu sorusunun da en güzel cevabıdır bu film. Filmde his dünyasının bu yoğun atmosferi Al Pacino’nun canlandırdığı emekli yarbay Frank Slade karakterinin kör olmasına rağmen, duyularını kullanmayı herkesten iyi bilmesinden ileri geliyor. Frank, geçmişte askerlikte yaptığı bir hata nedeniyle kör olmuştur. Kendisinin ve yakınlarının deyimiyle “başından beri hep kötü” olan Frank; aksi, huysuz, öfkeli ve sevgisiz bir adamdır. Filmde Frank’le duygusal bağı kurabilen tek insan ise para kazanmak için ona hafta sonu refakatçilik eden Charlie Simms adındaki öğrencidir. Charlie burslu okuduğu üniversitede ihtiyaçlarını karşılamak için iş aramaktadır. Okul panosunda gördüğü bir ilan üzerine bu huysuz yaşlıya hafta sonu eşlik edecektir. Fakat Charlie için bu iş oldukça zordur, zira Frank asker olmanın da etkisiyle disiplinli, otoriter, sevgisiz, başına buyruk ama aynı zamanda son derece deneyim sahibi bir adamdır. Charlie ise hayat karşısında daha tecrübesiz, kurallı, etik ilkelere sadık “iyi” bir gençtir. Başka bir deyişle Charlie’nin gören gözleri henüz hayatın kötülüklerine karşı hazırlıklı değildir. Okulun önemli bir bağışçısının oğlu ile birlikte tanık olduğu bir olay yüzünden üniversite komitesi tarafından, başarılı ve dürüst olmasına rağmen yargılanacaktır. Ve bu olayda Charlie’nin öteki çocuk gibi yanında herhangi bir ebeveyni ya da cebinde kendini kurtaracağı bir parası yoktur. Cebinde taşıdığı tek şey, insaniyetidir. Evdekilerin Şükran Günü sebebiyle şehir dışına çıkmasının ardından Frank, eşyalarını topladığı gibi Charlie’yi de yanına alarak New York’a gider. Burada lüks bir otelde kalmaya başlayan ikili gün geçtikçe birbirlerinden hayat dersi almaya başlar. Frank, “kötü bir adam” olduğunu ve elinde kendi duyularından, kendi hislerinden kısacası yalnızlıktan başka bir şey kalmadığını düşündüğü için yaşamına son vermek ister. Frank’i bu kadar kötü ve yalnız olduğuna inandıran şey ise günümüz dünyasının kaybedilmiş hislerini üstünde taşıması ve yapaylıktan uzak, son derece açık bir insan olmasıdır. Onun eleştirdiği, tartıştığı insanların yüzüne vurduğu gerçekler, muhatapları tarafından “kabalık”, “kötülük” olarak nitelendirilir. Kendi yeğenine bir kadını nasıl sevebileceğini öğretmeye çalıştığı için “zaten her zaman kötüydün!” yorumuna maruz kalır. Bu dünyanın adamı değildir Frank. Öylesine söylenen iltifatlar, hissedilmeyen aşklar, görmeyi bilmeyen bakışlardan yana değildir. İşte tam da bu nedenle, gerçekten hissetmeyi bildiği için kadınları etkilemeyi başarır. “Dünyadaki en kötü görüntü kesilip atılmış bir ruhtur”. Filmin yan öyküsünü oluşturan Charlie’nin okul yönetimi tarafından yargılanması süreci, eğitim sisteminin ve günümüz dünyasının etik olmayan kar odaklı yapısına dikkat çekiyor. Filmin yapım yılı olan 1992 yani doksanlar neoliberal politikaların yükselişte olduğu, rekabetçi birey anlayışının giderek günlük yaşamda etkisini hissettirdiği bir döneme tekabül ediyor. Gerçek dostluklar, samimiyet duygusu, yardım ve dayanışma duyguları da zaten bu sosyo-ekonomik dönüşüm sebebiyle kaybediliyor. Ailesi nüfuzlu olan gençler, burslu okuyanlar arasından sıyrılıp en tepelere çıkarılırken, parası olmayan başarılı gençlerin önüne bir deste Amerikan doları geçiyor. Eğitim kurumları insan olmak yerine hırs atı olmayı ve kendilerine biat etmeyi aşılıyor. Filmin bir sahnesinde Frank’in Dreyfus Davası’na olan göndermesi de bu fikri destekliyor. 19. yüzyılın en önemli olaylarından biri olan Dreyfus Davası, Aldfred Dreyfus’un haksız yere casuslukla yargılandığı bir davadır. Film, Charlie Simms’in istemeden tanık olduğu bir olay ile Dreyfus Davası arasında özdeşim kurarak; milliyetçilik, adaletsizlik, ayrımcılık gibi kavramları kavramları sorguluyor. Diğer yandan film bu saflığı ve naifliğine karşı öyle bir ritme sahip ki ─duygusal ritm demek daha yerinde olacak─ izleyiciye her an farklı hisler yaşatıyor. Bir yandan Frank’in kaba mizah anlayışı güldürürken, diğer yandan hikâyenin alt metninde saklı yalnızlık ve adaletsizlik duygusu öfkelendirip, üzüyor. Tabii bu duyguları izleyicinin kalbine ulaştıran en büyük aracı da Al Pacino’nun kusursuz oyunculuğu. Sonuç olarak Kadın Kokusu, sadece hayat dersi vermekle kalmıyor, unutulmaz tango sahnesiyle dans etmeyi, hissetmeyi ve aynı zamanda bir türlü görülmek istenmeyen adaletin önemi de hatırlatıyor. Scent of a Woman farklı bir filmdir. İzledikten sonra ağzınızda değişik bir tat bırakacak, koku duyunuzu hassaslaştıracak, gözlerinizi kör edecek kadar başarılı bir yapımdır. Tekrar tekrar izlemekten sıkılmayacağınıza emin olduğum filmin Carlos Gardel’in ‘Por una Cabeza’ eşliğindeki en akılda kalıcı sahnesiyle sizleri baş başa bırakıyorum.

sufle55 2 years ago

Dövüş Kulübü

Chuck Palahniuk

19 Gönderi

♨️..."Parçaları kaybolmuş puzzle gibi artık insanlar. Kiminin ruhu, kiminin beyni, birçoğunun kalbi yok"...♨️ ✍Chuck Palahniukun ilk romanı, tüketim kültürüne, hırs ve üstünlük duygusuna, güzellik idealine ve iş dünyasına zehir zemberek bir eleştiri yöneltiyor. Palahniuk, karanlık bir mizahla desteklediği güçlü ve…devamı

sufle55 2 years ago

Orada Olmak

Hal Ashby

4 Gönderi

Jerzy Kosinski'nin politik alegorik romanı " Bir Yerde de Chance " isimli kitabından sinemaya uyarlanmıştır. Çalıştığı evin bahçesinin dışına hiç çıkmamış, yarım akıllı bir bahçıvan vardır. Tek yaptığı şey çiçeklerle ilgilenmek ve mutfakta Tv seyretmektir. Dolayısıyla hayatı da sadece tv'den…devamı