(@) - Raf

Keanu Reeves ile Patrick Swayze’nin başrolünü paylaştığı bu film, yalnızca bir aksiyon klasiği değil; aynı zamanda 90’ların ruhunu taşıyan eşsiz bir zaman yolculuğudur. Genç bir FBI ajanı Johnny Utah’ın (Keanu Reeves) özgür ruhlu sörfçü Bodhi’nin (Patrick Swayze) dünyasına girişi, aslında…devamı

sufle55 8 months ago

Yurt

Nehir Tuna

38 Gönderi

"Yurt", yönetmenliğini ve senaristliğini Nehir Tuna'nın yaptığı Türkiye, Almanya, Fransa ortak yapımı dram filmi. Prömiyerini Venedik Film Festivali'nde yapan eser, Venedik dışında da birçok festivalden ödüllerle dönmüş. Nehir Tuna'nın ilk uzun metrajlı filmi olma özelliğini taşıyan Yurt, otobiyografik bir yapıda.…devamı

sufle55 8 months ago

Sefiller

Tom Hooper

29 Gönderi

Duyuyor musun söylenen şarkıyı? Öfkeli insanların şarkısını? Bir daha köle olmayacak... ...insanların müziği bu. Yürek atışının ritmi... ...anımsattığında davul seslerini. Başlayacak yeni bir hayat. Yarın olduğunda. Katılacak mısın savaşımıza? Kim duracak dimdik yanımda? Barikatın ötesinde... ...bekliyor mu o arzuladığın dünya?…devamı

sufle55 8 months ago

The Ugly Stepsister

Emilie Blichfeldt

42 Gönderi

"18. yüzyıl Orta Avrupa’sında, Swedlandia’dayız. Annelerinin yaptığı yeni evlilikle birlikte Elvira, küçük kız kardeşi Alma’yla beraber bundan sonra yuvaları olacak görkemli malikaneye taşınır. İlk günlerde, üvey kardeşleri Agnes’in sıcak karşılaması içlerini biraz olsun rahatlatır. Ancak babalarının ani ölümüyle birlikte her…devamı"18. yüzyıl Orta Avrupa’sında, Swedlandia’dayız. Annelerinin yaptığı yeni evlilikle birlikte Elvira, küçük kız kardeşi Alma’yla beraber bundan sonra yuvaları olacak görkemli malikaneye taşınır. İlk günlerde, üvey kardeşleri Agnes’in sıcak karşılaması içlerini biraz olsun rahatlatır. Ancak babalarının ani ölümüyle birlikte her şey değişmeye başlar. Güzelliğin tek geçer akçe olduğu bu dünyada, Elvira belki Agnes’in zarafeti ve güzelliğiyle anılmasına; kendisinin ise çirkin üvey kardeş olarak damgalanmasına katlanabilirdi. Ancak yıllardır hayallerinde aşk yaşadığı Prens, sadece bir kişiyi seçecekti" İşte hikaye tam olarak bundan sonra başlıyor ve biz, Elvira'nın güzelleşmek uğruna acı verici operasyonlar ve yöntemlerle, neredeyse kendini yok eden bir dönüşüm sürecine girmesine şahit oluyoruz. Film, klasik masalların parlak ve umut dolu dünyasını altüst ederek karanlık bir body-horror hikayesine dönüşüyor. Ancak bunu aralara mizah serpiştirip, grotesk bir atmosfer yaratarak, yumuşatılmış şekilde sunuyor. Filmin kurgusu, sinematografisi, müzikleri o karanlık, soğuk ama etkileyici atmosferin sağlanmasında etkili. Body-horror öğeleri çok olmasa da çarpıcı. Filmin başrolünde Elvira’yı canlandıran Lea Myren, karakterin fiziksel acılarını ve içsel çatışmalarını büyük bir inandırıcılıkla yansıtırken; Thea Sofie Loch Næss, güzel ve soğuk Agnes rolüne tam uyuyor. Ane Dahl Torp de, manipülatif ve soğukkanlı anne rolünde başarılı. Emilie Blichfeldt'in hem yönetmenliğini hem senaristliğini üstlendiği bu Norveç yapımı film, 2025 Sundance Film Festivalinde prömiyerini yapmış, devamında Berlin Film Festivalinde de gösterilmiş. Filmin klasik masalı ters yüz edip, body-horror türüyle harmanlamasını oldukça yenilikçi ve ilgi çekici buldum. Ayrıca cesur, başarılı görselleri ve güzellik standartlarına sert, eleştirel yaklaşımı da hoşuma gitti . Öte yandan uyarmalıyım ki, çoğunluğa hitap etmeyebilir, izlemesi zor gelebilir. Bu tür filmleri sevenler beğenecektir diye düşünüyorum..

sufle55 8 months ago

The Night Of

Steven Zaillian

33 Gönderi

"The Night Of", 2008 İngiliz dizisi "Criminal Justice''in ilk serisinden esinlenerek çekilen sekiz bölümlük bir mini dizi. Bir suç draması olarak seyrini alan dizi, "underrated" tanımının dizi kategorisindeki en net karşılıklarından biri olabilir. HBO'nun kaliteli yapımları arasındaki diziye takılması gereken…devamı"The Night Of", 2008 İngiliz dizisi "Criminal Justice''in ilk serisinden esinlenerek çekilen sekiz bölümlük bir mini dizi. Bir suç draması olarak seyrini alan dizi, "underrated" tanımının dizi kategorisindeki en net karşılıklarından biri olabilir. HBO'nun kaliteli yapımları arasındaki diziye takılması gereken apolet, çok daha parlak olmalıydı. Dizi; suç, polisiye, hapishane, hukuk temalarından hikaye örgüsünü alıyor ama her şeyden öte, bana göre tam bir "karakter draması". Dizideki karakterlerin gelişimi, değişimi hayranlık uyandırıyor. ABD'deki adalet ve hukuk sisteminin çürümüşlüğünü, kusurlarını, eşitsizliğini gözler önüne seren dizinin kurgusu, gerçekliği, diyalogları, detayları da kusursuz. Kapalı mekan çekimleri, renk paletindeki soğuk ve depresif tutum, kamera kullanımları bahsi geçen gerçeklik olgusunun en temel ögelerini oluşturuyor. Müziği de son derece etkileyici olan dizinin en can alıcı noktalarından biri de oyunculuklar. Egzamalı avukat John Stone rolünde bir John Turturro gerçeği var ki Saul Goodman ile koy yan yana foto-finish ayıramaz. Öyle büyük, öyle devasa bir iş çıkarmış. Bu rol için ilk olarak James Gandolfini düşünülmüş. Dizinin yapımcıları arasında da bulunan Gandolfini'nin zamansız ölümü bu hayalin suya düşmesine neden olmuş. Ardından bir dev, Robert De Niro'ya teklif gitmiş. De Niro'nun işi reddetmesinin ardından ibre Turturro'ya dönmüş ve Turturro karakterin soyadının hakkını verircesine Jack Stone rolünde taş gibi bir performans sergilemiş. Yine Riz Ahmed, Naz rolünde sergilediği karakter gelişimi ve metod oyunculuğuyla üst düzey bir performansta. Dizinin en güzel sürprizlerinden biri ise İranlı oyuncu Peyman Moadi'nin aldığı rol olmuş. Hayranlıkla izlediğim İran sinemasındaki usta işi performanslarının ardından bu dizide onu görmek güzeldi. Dizinin konusundan da kısaca söz ettikten sonra yazımı sonlandırayım: 23 yaşındaki Pakistan asıllı Amerikalı öğrenci Nasir “Naz” Khan’ın, babasının taksisini izinsiz alarak bir partiye doğru yola çıkmasıyla başlıyor dizi. Taksinin boş ışığını söndürmeyi bilmediği için arabasına müşteriler biniyor ama onları bir şekilde indirmeyi başarıyor. Sonrasında Andrea Cornish isimli güzel bir kız yalnız başına taksiye bindiğinde ona fazla direnemiyor ve yola çıkıyorlar. Biraz dolaştıktan sonra kızın evine gidiliyor, içki ve uyuşturucu âleminin ardından gece devam ediyor. İlk kez uyuşturucu kullanan ve büyük ihtimalle bu yüzden sızan Naz uyandığında kendini mutfakta buluyor. Yukarı kattaki yatak odasına çıktığında kızın kanlar içinde yattığını görüyor. Öldüğüne kanaat getirip hızla evden çıkıyor. Taksiye binmek için hamle yaptığında taksinin anahtarını evde bıraktığını hatırlıyor ve tekrar eve girebilmek için kapının camını kırıyor. Sesi duyan karşı komşu polise ihbarda bulunuyor. Taksiyle dönerken hatalı dönüş sonucu polis tarafından yakalanıyor ve önce tesadüfen suç mahalline, sonra da karakola götürülüyor. Dizi, bundan sonra ivmesini katlıyor ve heyecan içinde devam ediyor. Derken nasıl bittiğini anlamıyorsunuz. Şimdiden keyifli seyirler dilerim. 🎬🎥🍿

sufle55 8 months ago

The Life of Chuck

Mike Flanagan

6 Gönderi

"Dünya bir kıyametin eşiğindedir. Günler geçtikçe şehirler de sessizleşir. Doğal felaketler oluşur, ışıklar söner, trafik durur , telefonlar kesilir, internet çöker..İlginç olan ise, insanlar her yerde aynı yüzün olduğu afişler görmektedir, üstelik hepsinin de üzerinde aynı cümle yazılıdır : “Teşekkürler,…devamı"Dünya bir kıyametin eşiğindedir. Günler geçtikçe şehirler de sessizleşir. Doğal felaketler oluşur, ışıklar söner, trafik durur , telefonlar kesilir, internet çöker..İlginç olan ise, insanlar her yerde aynı yüzün olduğu afişler görmektedir, üstelik hepsinin de üzerinde aynı cümle yazılıdır : “Teşekkürler, Chuck.” Film kareleri aktıkça biz, kim olduğu bilinmeyen bu adamın hikayesine dahil oluruz. " The Life of Chuck, Stephen King’in aynı adlı kısa öyküsünden uyarlanan, Mike Flanagan’ın yazıp- yönettiği ; dram- fantezi ve biraz da bilimkurguyu harmanlayan çok özel bir yapım gerçekten de. Mike Flanagan bu kez şaşırtarak, korku yerine yaşamın güzelliğine değiniyor. Film, aynen yaşam gibi, bazı anlarda melankoli, bazı anlarda neşe ile seyirciye dokunuyor. The Life Of Chuck, “Küçük anların” aslında ne kadar anlamlı ve büyük olabileceğini hatırlatan ; alışılmışın dışında, umutlu bir Stephen King uyarlaması olarak hafızamıza kazınıyor. Bu üç perdeden oluşan, ters kronolojili hikayede, hayatın son anlarından çocukluk anılarına doğru bir yolculuk yapıyoruz. Başrolde Tom Hiddleston, Chuck karakterine derinlik katıyor ve izleyicinin sempatisini kazanıyor. Chiwetel Ejiofor ve Karen Gillan, güçlü performanslarıyla dikkat çekerken ; Mark Hamill ve Mia Sara, küçük Chuck’ın dünyasını incelikle tamamlıyor. Görüntü yönetmeni Eben Bolter’ın sade ama çarpıcı kadrajları ve The Newton Brothers’ın duygusal müzikleri, filmi görsel ve işitsel açıdan unutulmaz kılıyor. Hiddleston’ın dans sahnesi unutulmayacaklar arasına girdi bile! 2024 Toronto Film Festivali’nde prömiyerini yapan film, izleyiciden TIFF Halkın Seçimi Ödülü'nü alarak dikkat çekti. The Life of Chuck'ı mutlaka izlemelisiniz, çünki beklenenin aksine bu bir kıyamet filmi değil, bir yaşam kutlaması. İzlerken, bazen gülümseyip, bazen hüzünleneceksiniz. Zaman tersten akarken, bir hayatın içinde koca bir evrenin saklı olduğunu fark edecek ; bazen en büyük hikayelerin aslında bir insanın kısacık anlarında olduğunu hatırlayacaksınız.

sufle55 9 months ago

Saykoterapi: Bir Seri Katil Hakkında Yazmaya Karar Veren Yazarın Sığ Hikayesi

Tolga Karaçelik

5 Gönderi

"Keane, ilhamını yitirmiş, üzerinde çalıştığı romanı yarım kalmış bir yazardır. Kendi içine kapanmış halde yaşarken, evliliğinin tehlikede olduğunun bile farkında değildir… Ta ki eşi Suzie, ondan artık pek de hoşlanmadığını söyleyene kadar. Her şeyin kötüye gittiğini düşündüğü bir akşam, barda…devamı"Keane, ilhamını yitirmiş, üzerinde çalıştığı romanı yarım kalmış bir yazardır. Kendi içine kapanmış halde yaşarken, evliliğinin tehlikede olduğunun bile farkında değildir… Ta ki eşi Suzie, ondan artık pek de hoşlanmadığını söyleyene kadar. Her şeyin kötüye gittiğini düşündüğü bir akşam, barda karşısına yaşlı bir adam çıkar. Bu adam, biyografisini yazması için Keane’e teklif sunar. İlginçtir ki, ismi Kollmick olan bu yaşlı adam, emekli bir seri katildir! Olaylar beklenmedik şekilde gelişir ve bir dizi yanlış anlaşılma sonucunda, emekli seri katil Kollmick, kendini çiftin evlilik terapisti olarak bulur." Tür olarak, ne tam bir suç hikayesi ne de sadece evlilik üzerine bir dram diyebiliriz. İki türün iç içe geçtiği, kara mizah öğeleriyle de harmanlandığı, eğlenceli bir yapım olarak karşımıza çıkıyor. Yönetmenliğini ve senaristliğini Tolga Karaçelik’in üstendiği “Psycho Therapy”, aynı zamanda kendisinin İngilizce dilinde ilk uzun metrajlı filmi olup ; prömiyerini 8 Haziran 2024’te Tribeca Film Festivali’nde yaparak seyirci ödülünde ikincilik kazandı. New York'ta gerçekleşen çekimlerde, hem dış hem de iç mekanlar dikkat çekerek, adeta rol çalıyor. Loş ışıklar ve uygun renk paleti kullanımına bayıldım. Filmin müzikleri de bu sahneleri tamamlayıcı unsurlar arasında. Kalabalık bir oyuncu kadrosuna sahip olmayabilir ama hepsinin de akıllıca seçilmiş oldukları farkediliyor: Buscemi, soğuk mizacı ve mimikleriyle Kollmick’i ustalıkla canlandırıyor. John Magaro’nun kırılgan, çaresiz yazar portresini başarıyla yansıtıyor. Britt Lower ise Suzie rolünde kesinlikle sıradışı. Bu üçlü arasındaki kimya, filmin en güçlü unsurlarından. İzlerken, kimin terapist, kimin hasta olduğu, hatta kimin tehlikeli kimin tehlikede olduğu belirsizleştikçe bunu daha iyi anlıyorsunuz. “Psycho Therapy”, kara mizahı seven, ilişkiler üzerine farklı bir pencereden bakmak isteyenler için kesinlikle keyifli bir deneyim sunuyor. Sırf Tolga Karaçelik'in uluslararası arenadaki başarısına destek olmak için bile izlenmeli.

sufle55 9 months ago

Late Shift

Petra Biondina Volpe

8 Gönderi

İsviçre’de bir hastanede bir hemşirenin ara vardiyasını takip eden sade ama etkileyici bir yapım Heldin. Hemşirelik mesleğinin ve hastalarla uğraşmanın ne kadar zor, özveri isteyen bir iş olduğunu yüksek tempolu bir anlatıyla aktaran film; sağlık personeline empati kurma konusunda seyirciye…devamı

sufle55 9 months ago

Sinir Krizinin Eşiğindeki Kadınlar

Pedro Almodóvar

9 Gönderi

1980’ler, Madrid. Şehirde sıradan bir gün gibi görünse de Pepa için durum hiç de öyle değildir. O, sanki bir kabusun içine uyanır: Sevgilisi Iván hiçbir açıklama yapmadan ortadan kaybolmuştur. Üstelik Iván, yalnızca sevgilisi değil, aynı zamanda iş yerinde birlikte çalıştığı…devamı1980’ler, Madrid. Şehirde sıradan bir gün gibi görünse de Pepa için durum hiç de öyle değildir. O, sanki bir kabusun içine uyanır: Sevgilisi Iván hiçbir açıklama yapmadan ortadan kaybolmuştur. Üstelik Iván, yalnızca sevgilisi değil, aynı zamanda iş yerinde birlikte çalıştığı seslendirme partneridir. Saatler ilerledikçe, gün giderek daha kaotik bir hâl alır. Iván’ın eski karısı, gizemli yeni sevgilisi, oğlu Carlos, Carlos’un nişanlısı Marisa ve Pepa’nın en yakın arkadaşı Candela… Hepsi farklı nedenlerle Pepa’nın kapısında belirir. O andan itibaren tempo hızlanır; yanlış anlamalar, absürt karşılaşmalar ve baş döndürücü olaylar birbirini izler." “Women on the Verge of a Nervous Breakdown”, mizahı melodramla ustaca harmanlayan, güldürürken düşündüren; sürükleyici ve enerjik, tipik bir Almodóvar klasiği. Filmin hem senaristliğini hem de yönetmenliğini üstlenen Pedro Almodóvar, uluslararası alanda tanınmasını sağlayacak çıkışını bu yapımla gerçekleştirdi. Kırmızı ve mavinin hakim olduğu canlı renkler, her karesi tabloyu andıran teatral setler, baş döndürücü tempo, abartılı kurgu, keskin diyaloglar ve gerçekçi karakterler dikkat çekiyor. Carmen Maura, kırılgan olduğu kadar güçlü de durabilen Pepa rolünde harika bir performans sergiliyor. Antonio Banderas, genç ve saf Carlos rolünde inandırıcı. Onlara; Fernando Guillén, Julieta Serrano, María Barranco, Rossy de Palma ve Chus Lampreave gibi, Almodóvar’ın birlikte çalışmayı sevdiği başarılı oyuncular eşlik ediyor. Bu filmi özel kılan iki unsur var: İlki, baskıcı-sansürcü diktatör Franco’nun ölümünden sonra ortaya çıkan, 1980’lerin Madrid’inde gelişen Movida Madrileña kültürel hareketinin izlerini taşıması ve dönemin özgür ruhunu başarıyla yansıtması. İkincisi ise, bir komedi hikayesini feminist bir bakışla sunması. Bu nedenle “Women on the Verge of a Nervous Breakdown”, feminist sinemanın önemli eserlerinden biri olarak kabul ediliyor. Belki duygusal derinliği olan bir dram değil, ama kendi türünde gayet başarılı ve özgün. Üstelik kara komediyi, o dönem İspanyasının ruhunu, feminist direnişi ve sinemasal ifade özgürlüğünü tek yapımda, ustaca harmanlayan bir film. Biraz eski bir film olsa da, izleme fırsatı bulamamış olanlar için hala canlı ve güzel bir deneyim olacaktır..

sufle55 9 months ago

Kara Kafa

Korhan Yurtsever

3 Gönderi

“Kadın varsa yaşam vardır. Kadın özgürse, yaratıcıysa ve yön verense, sömürü ve zulüm yoktur. Kara Kafa’nın ana teması bu. Bu nedenle Kara Kafa hala güncel ve ayrıcalığı olan bir çalışma.” Dönemin sansür kuruluna takılıp gösterime çıkamayan, dünya prömiyeri 2011 yılında…devamı“Kadın varsa yaşam vardır. Kadın özgürse, yaratıcıysa ve yön verense, sömürü ve zulüm yoktur. Kara Kafa’nın ana teması bu. Bu nedenle Kara Kafa hala güncel ve ayrıcalığı olan bir çalışma.” Dönemin sansür kuruluna takılıp gösterime çıkamayan, dünya prömiyeri 2011 yılında Antalya Film Festivali’nde yapılan, İstanbul Film Festivali’nde ve 2023 Berlin Film Festivali’nde gösterilen “politik bilinç aşılama” filmi Kara Kafa’nın yönetmeni Korhan Yurtsever, kendisiyle yakın zamanda yapılan bir söyleşide söylüyor yukarıdaki cümleleri. Film, Almanya’da işçi olarak çalışan Cafer’in (Savaş Yurttaş), ailesine güvenli ve paralı bir gelecek inşa etmek adına ailesini Almanya’ya götürmesiyle başlayan film, ailenin gurbetçi yaşamını, Cafer’in işsiz kalışını, eşi Hacer’in (Betül Aşçıoğlu) fabrikada tanıştığı politik işçi sayesinde (Gülsen Tuncer) siyasal bir örgüte girip bilinçlenmesini ve tek derdi para kazanmak olan kocası Caferle kaçınılmaz olarak çatışmasını, Almanya’da babası Cafer tarafından küçük kardeşine bakmakla görevlendirilen Zeynep’in (Özlem Güler) bunalımı ile Almanya ortamına uyum sağlayamayıp dümeni serseriliğe kıran Kerem’i (Cüneyt Kaymak) anlatıyor. Kara Kafa’yı, dönemin toplumsal-politik koşulları tarafından biçimlendirilen sinema anlayışının gözlüğüyle izlerseniz nostaljik tatlarla donanmış, orijinal yanları hayli fazla bir yarı belgesel çıkacak karşınıza. Eğer sinemasever gözlüğüyle izlemeyi tercih ederseniz teknik aksaklıklardan oyunculuklara, senaryodan kurguya kadar dudak bükeceğiniz pek çok sahneyle dolu propagandist bir filmle burun buruna gelecekseniz. Hangi seçeneği seçerseniz seçin, sinema tarihimiz açısından önemli olan bu filmi atlamamanızda yarar var. Filmin çekim süreci de yönetmenin yaşamı da oldukça ilginç. Korhan Yurtsever, içlerinde Lütfi Akad’ın da olduğu bir çok yönetmene asistanlık yaptıktan sonra çektiği ilk filmi “Fıratın Cinleri”nin (1978) gösterimi için Berlin Film Festivali’ne davet edilir. Festivalde büyük ilgi görür ve Berlin Eyalet Başbakanı Dietrich Stobbe ile tanışır. Stobbe ona Almanya’da yaşayan Türklerin sorunlarını anlatan bir film yapmasını önerir. Teklife sıcak bakan Korhan Yurtsever, 6 ay Berlin’de yaşayıp araştırmalar yapar. Senaryoyu Bülent Oran (filmde oyuncu olarak da yer almış), Levent Ersin ve Zehra İpşiroğlu ile birlikte yazar. Çekimler, Kapadokya, Berlin ve Duisburg’da sesli olarak gerçekleştirilir. Ancak film, Türkiye’de o dönemde var olan sansür kurulu tarafından “dost ülke Almanya’nın onuruyla oynandığı” gerekçesiyle yasaklanır ve yönetmene soruşturma açılır. Bu gelişmelerin ardından 05 Eylül 1980 günü (darbeye yakalanmaması büyük şans) tekrar Berlin’e giden yönetmen orada 6 yıl sürgün hayatı yaşadıktan sonra ülkeye geri döner ve film çalışmalarına devam eder. 2011’deki gösterim kötü bir Betacam kopya ile yapılır. Filmin negatifleri uzun uğraşlar sonucu ancak 2021’de bulunur ve restore edilerek İstanbul, İzmir, Berlin film festivallerinde gösterilir. 2024 yılında Köln’de yapılan gösterime, film çekildiğinde 8 yaşında olan ve Kerem’i oynayan Cüneyt Kaymak da gider. Filmi ilk kez Köln’deki gösterimde izleyen oyuncu kimbilir neler hissetti? O yılları yaşayanların ve feministlerin film hakkında söyleyeceklerini merak ediyorum.