(@) - Raf

Son yıllarda izlediğim beni benden alan bu baş yapıt animasyonu lütfen izleyin. filmin hazırlanması oldukça uzun sürmüş, slovenya doğumlu, budapeşte'de yaşayan yönetmen Milorad Krstic'in ilk uzun metrajlı animasyon filmi. kısa metrajlı ve 'gümüş ayı'lı My Baby Left Me adlı filminden…devamı

sufle55 1 year ago

Moritanyalı

Kevin Macdonald

5 Gönderi

Moritanyalı, 2002'den 2016'ya kadar Guantanamo Körfezi gözaltı kampında (ABD askeri hapishanesi) herhangi bir suçlama olmaksızın tutulan Moritanyalı Mohamedou Ould Slahi'nin hayat hikayesine odaklanan, biyografik bir drama. Politik film ve hukuk filmi kimliklerini de rahatlıkla karşılar film. İlk etapta güçlü oyuncu…devamı

sufle55 1 year ago

Pis Moruğun Notları

Charles Bukowski

4 Gönderi

"- Biliyor musun Sebastian, bazen Tanrıyı hiç anlamıyorum. - Tanrı mı efendim? Hangi Tanrı? - O ne demek öyle Sebastian? Kaç tane Tanrı var ki? - Bilmiyorum efendim. Sizce kaç tane var? - Elbette bir tane var Sebastian. O da…devamı

sufle55 1 year ago

The Breakthrough

Oskar Söderlund

6 Gönderi

THE BREAKTHROUGH - GENOMBROTTET (2025) Yönetmen: Lisa Siwe Bölüm sayısı: 4 Üke: İsveç İsveç’in sakin Linköping şehrinde bir sabah okula giden küçük bir çocuk ile işe giden komşusu 56 yaşındaki bir kadın bıçaklanarak öldürülür. Öldürülen çocuğun Lübnan asıllı bir aileden…devamı

sufle55 1 year ago

Nosferatu

Robert Eggers

42 Gönderi

1838 kışında, Almanya'nın Wisborg şehrindeyiz. Yeni evli, mutlu bir çift olan Helen ve Thomas bu kez ne yazık ki sıradan bir sabaha uyanmamıştır. Emlak bürosunda çalışan Thomas, bulundukları şehirde eski bir evi satın alan kont Orlok'a sözleşme imzalatmak üzere Karpat…devamı1838 kışında, Almanya'nın Wisborg şehrindeyiz. Yeni evli, mutlu bir çift olan Helen ve Thomas bu kez ne yazık ki sıradan bir sabaha uyanmamıştır. Emlak bürosunda çalışan Thomas, bulundukları şehirde eski bir evi satın alan kont Orlok'a sözleşme imzalatmak üzere Karpat Dağları'na, Transilvanya' ya gönderilir. Oraya vardığında, kontun istediğinin sadece ev olmadığını farkedecektir " Robert Eggers'ın , FW Murnau'nun 1922 tarihli sessiz korku filmi Nosferatu'yu yeniden yorumlayarak beyazperdeye aktardığını duyunca oldukça heyecanlandım. Eggers, şüphesiz son zamanların en heyecan verici yönetmenlerinden biri. Hırslı, çalışkan ve estetik bakış açısına sahip ; üstelik fantastik-metafizik- folklorik korku türlerine tutkun. Filmi sinemada izledim. Bir hikayenin içinde kaybolmayı , rahatsız hissetmeyi ve endişeyle nasıl sonuçlanacığını merak etmeyi özlemişim doğrusu. Nosferatu için, orijinal filme saygı duruşunda bulunan ve yeni nesil sinemaseverlere alıştıklarından farklı bir korku türü deneyimleme fırsatı veren görsel ve duygusal bir şölen diyebilirim. Lily -Rose Depp, Helen rolünde muhteşem. Karakterine derinlik katıyor. Nicholas Hoult, Thomas'ın masumiyetini ve saflığını başarılı bir şekilde seyirciye aktarıyor. Bill Skarsgård, Orlok rolü için kinesiyoloji ve ses telleri için yoğun bir hazırlık yapmış, efekt kullanılmamış. Korkutmaktan çok tiksindiriyor. Kostümler, ürpertici ama masaldan fırlamış gibi görünen muhteşem manzaralar, kasvetli binalar, karanlık sokaklar, uçurumlar, siyahın hakim olduğu bir dünya ; hepsi hikayemizin gelişmesi için gerekli olan gotik arka planını oluşturuyor. Eggers'in yönetmenlik yeteneği, Robin Carolan'ın senfonik müzikleri, Jarin Blashcke'nin olağanüstü sinematografisi birleşerek büyüleyici ve bir o kadar da ürkütücü atmosferi ortaya çıkarıyor. Kısaca özleyecek olursam : Nosferatu, başarılı performansları, sürükleyici kurgusu, gotik atmosferi ve etkileyici yönetmenliğiyle kaçırılmaması gereken bir yapım...

sufle55 1 year ago

Yüzündeki Sır

Christian Petzold

2 Gönderi

Haziran 1945. Bir zamanlar Berlin'de kabare şarkıcısı olan Yahudi Nelly, Auschwitz'de gördüğü işkenceler nedeniyle yüzü deforme olmuş bir halde sağ kurtulmuştur. Tedavi olmak için gittiği klinikte estetik operasyon geçirerek yeni yüzüne kavuşur. Yeni ve güvenli bir başlangıç yapması gerekirken Nelly,…devamı

sufle55 1 year ago

Sanat ve Arzu

Ulus Baker

1 Gönderi

ULUS BAKER .. 📝 7 Dil Bilen, Türk Filozof.. 10 yıldır aralıksız okuduğum, okumaktan öte aşık olduğum bir dahiden bahsedeceğim... ULUS BAKER... Düşüncelerime yön veren yüce bir Türk filozof... Bir dahi, yazar, eleştirmen, sosyolog, çevirmen, ODTÜ öğretim üyesi… 7 dili…devamıULUS BAKER .. 📝 7 Dil Bilen, Türk Filozof.. 10 yıldır aralıksız okuduğum, okumaktan öte aşık olduğum bir dahiden bahsedeceğim... ULUS BAKER... Düşüncelerime yön veren yüce bir Türk filozof... Bir dahi, yazar, eleştirmen, sosyolog, çevirmen, ODTÜ öğretim üyesi… 7 dili anadili gibi bilirdi. Muhteşem bir Türkçesi vardı... ODTÜ Sosyoloji Bölümünden mezun olduktan sonra aynı üniversitede öğretim üyesi olarak dersler vermeye başladı. Fransız, Alman, İtalyan ve Rus öğrencilerinden sorularını kendi dillerinde sormalarını ister ve o dillerde cevap verirdi. Sosyoloji, Felsefe, Sinema, Tarih, Müzik ve Matematik alanlarında olağanüstü bir bilgi birikimi ve anlatım gücüne sahipti.. Sinema üzerine yaptığı eleştiriler halen Avrupa Üniversitelerinde ders olarak okutulmakta... Deleuze, Hegel, Spinoza’dan çeviriler yaptı. Spinoza’yı o kadar çok okudum ki ondan sonunda beni de Spinozacı etti. Saçı başı dağınıktı. Yakın dostları uyarmasa günlerce duş almazdı. Kıyafet alırken beden numarasına bakmazdı. Aynı kazağı yıllarca giydi. Dirsekleri delik olurdu. Pantolonu kendine daima bol gelirdi. Sokaklarda yatan şarapçılardan hiç farkı yoktu. Bu dünyaya ait hiçbir şeye önem vermedi. Gözlüğünün bir camı düştüğünde ‘’Yahu Ulus gözlüğünün camı düşmüş değiştirsene’’ diyenlere ‘’O benim sağlam gözüm zaten niye değiştireyim ki’’ dedi ve yıllarca tek camlı gözlükle yaşadı... Derslerini ciddiyetle dinleyen öğrencilerin dikkati, Ulus hoca gözünü kırık yerden ovuşturunca bozulurdu. Sonra gözlüğü düştü ve ortadan kırıldı. Yenisini almadı selobantla tutturdu. Yamuk gözlükle yaşadı bir süre. Sinüziti vardı. Yağmurlu havaları sevmezdi. İki kedisi vardı. İkisinin ismini de ‘’Spinoza’’koymuştu. Sakin ve mütevaziydi. Yemeği biri hatırlatırsa yer, kahveyi elinden düşürmezdi. Sürekli votka ve samsun 216 içerdi. Bir ders boyunca bir paket sigara bitirdiği olurdu. Kahvaltısı biraydı... Fakat bu adam konuşmaya başladıktan sonra profesörler dahil herkes susardı. Psikanalizin teorik, mantıksal, epistemolojik açmazlarını onun kadar başarılı hiç kimse betimleyemedi. 10 yıldır Youtube’daki seminerlerini izlerim. Felsefeye azıcık merakınız varsa her şeyi bırakıp izleyin. Sizi alıp uzun bir süre geri gelemeyeceğiniz bir yere götürecek. Pantolon kemeri yerine ip bağlardı ama ODTÜ kütüphanesinin kokusu üzerine sinmişti resmen. Okunması gereken her şeyi okumuştu... Ulus Baker’i bu ülkeden çıkarırsan Sosyoloji ve Felsefe çöker. Bandista isimli müzik grubu adına şarkı yaptı; ‘’Her Şeyin Şarkısı’’… Annesi Kıbrıs'lı şair Pembe Marmara’yı kanserden kaybetti. Ruh bilimci babası Sedat Baker evli sevgilisinin kocası tarafından bir otel lokantasında öldürüldü. Ulus çocukken Kıbrıs’ta savaş vardı. Evleri tarandı, babası rehin alındı. Bütün bu bunalımlardanmıdır bilinmez, elinden kadehi asla düşürmedi. 2007 Temmuz'unun bulutlu bir sabahında 47 yaşında toprağa kavuştu. Dahi bedeni alkole daha fazla dayanamamıştı. Kıbrıs Lefkoşa’da mezarı var, gidin bir bakın mezarına. Kendisi gibi sade bir mezarın üstünde votka şişeleri, şiirler, samsun 216 paketleri, albüm kapakları, kitaplar, penalar daha neler neler… Giderken bir isteği vardı ; ‘’Hüzün geriye kalandır, biraz Blues dinleyin benim için’’ dedi… Dinliyorum… Hangi dinin cennetindeysen selam olsun Ulus hocam. Seni unutturmayacağım… Siyaset denen illetle kirlenmiş ülkemde bu adamlar unutulurken beyni pislik çuvalından farksız dalkavuklar saatlerce ekranları, meydanları ve zihnimizi kirletiyor.

sufle55 1 year ago

Sieranevada

Cristi Puiu

3 Gönderi

Rumen yönetmen Cristi Puiu’nun yazıp yönettiği, modern Romanya toplumuna dair keskin bir gözlem sunan Romanya dram filmi, Romanya Oscar adayı olmuş. Film, bir ailenin ölen babalarının anısına düzenlediği geleneksel bir toplantı için bir araya gelmesini konu alır. Ancak bu toplantı,…devamı

sufle55 1 year ago

One Hundred Years of Solitude

Santiago Espinosa-Aristizabal

19 Gönderi

Biir zamanlar, sarp dağların koynunda gizlenen, kuş uçmaz kervan geçmez bir vadide Macondo adında bir köy yükselirdi. Bu köy, sonsuz bir yalnızlık döngüsüne mahkûm olmuş Buendia ailesinin efsanevi tarihine beşiklik etti. Ne geçmişten kaçabilen ne de geleceği değiştirebilen bu aile,…devamıBiir zamanlar, sarp dağların koynunda gizlenen, kuş uçmaz kervan geçmez bir vadide Macondo adında bir köy yükselirdi. Bu köy, sonsuz bir yalnızlık döngüsüne mahkûm olmuş Buendia ailesinin efsanevi tarihine beşiklik etti. Ne geçmişten kaçabilen ne de geleceği değiştirebilen bu aile, insan olmanın çetrefilli çelişkileri arasında salınarak zamanın amansız akışında kayboldu. Köyün kurucusu Jose Arcadio Buendia, göklerin sırrını çözmeye, yıldızları avuçlarında tutmaya çalışan bir düş gezginiydi. Onun gözlerinde büyü, bilimle kol kola yürür, mucizeyle delilik arasındaki o ince çizgide bir hayat inşa edilirdi. Ancak kader, onun aklını dahi bir rüyanın girdabına teslim etti; sonunda, yalnızlıkla mühürlenmiş bir deliliğin karanlık sularında kaybolup gitti. Ailenin gerçek omurgası ise Ursula idi. Sabırlı elleriyle yalnızca ekmeği değil, ailenin parçalanan kaderini de yoğurmaya çalıştı. Her ne kadar yıllar onu yorsa da, o, Buendía ailesinin ağır yükünü sırtlanan sessiz kahramandı. Ancak kader, bir döngüyü başka bir döngüye bağlarken, Buendia soyunun adeta genlerine işlenmiş laneti iş başındaydı: Aynı isimler, aynı hatalar, aynı acılar… Yalnızlık, adeta bu ailenin damarlarında akan bir kan, aldıkları her nefeste içlerine dolan bir yazgı oldu. Macondo'nun yitik zamanlarına ışık tutan Melquiades, ölümsüz bir çingene ve gizemli bir kâhindi. Onun arkada bıraktığı şifreli yazılar, hem ailenin tarihini hem de sonunu içine hapsediyordu. Ama o yazılar, yalnızca soyun son torunu Aureliano tarafından anlaşılabilecek bir sırrı barındırıyordu. Ve bu sır, aile için dönüşü olmayan bir sona açılan kapıydı. Yıllar geçtikçe Macondo da Buendia ailesi gibi çürümeye yüz tuttu. Altın çağını yaşamış bu köy, doğanın sessiz gazabıyla sararıp soldu, unutuşun kanatları altında yavaşça silindi. Sonunda, Buendia ailesinden yalnızca Aureliano kaldı. Aile geçmişini ve kaderini çözmeye çalışırken, yazıların son cümlesiyle dehşetle yüzleşti: Buendía soyunun varlığı, başlangıçtan beri sona yazgılıydı. Ve kasırga, onların hikâyesini tarihten bir daha hatırlanmamak üzere sildi. Macondo, son gününde, yıllar boyu taşımış olduğu yalnızlığı bir kasırga gibi göğe savurup kendi içine çöktü. Hiçbir iz kalmadı geride; ne bir ad, ne bir taş, ne bir hatıra. Buendía ailesi ve Macondo’nun hikâyesi, evrenin sonsuz boşluğunda yankılanan silik bir sese dönüşse de, verdiği mesaj anlamlıydı. İnsanlık, yalnızlığın pençesinde bir döngüden diğerine savrulurken, geçmişle yüzleşmeden, kaderin ağırlığından kurtulamaz. Tarihin ve hayatın döngüselliği içinde, her şey bir gün silinir. Ancak unutulmaz olan, bu döngüyü anlamak ve ona direnerek kendine özgü bir anlam yaratmaktır. Dünya edebiyatının en iyi romanlarından biri olarak kabul edilen, Nobel Edebiyat Ödüllü Kolombiyalı yazar Gabriel Garcia Marquez'in "Yüzyıllık Yalnızlık" isimli başyapıtı Netflix'de dizi olarak yayınlanıyor. Ben çok başarılı buldum.Romana yakışmış. İzlemeyenlere tavsiye edilir.

sufle55 1 year ago

Çocukların Treni

Cristina Comencini

23 Gönderi

İlk cümle; "Çoook güzel." Öncelikle filmin konusundan bahsedeyim. Viola Ardone'nin kitabından uyarlanan film; Italya'da ünlü olmuş Maestro Amerigo'nun çocukluk anıları.. 2.Dünya Savaşı sonrası, 1946 Napoli'sinde yaşayan bir anne ve oğlunun hikayesi. Savaş sonrası Güney İtalya'da yoksulluk, kıtlık ve yıkım hakim.…devamıİlk cümle; "Çoook güzel." Öncelikle filmin konusundan bahsedeyim. Viola Ardone'nin kitabından uyarlanan film; Italya'da ünlü olmuş Maestro Amerigo'nun çocukluk anıları.. 2.Dünya Savaşı sonrası, 1946 Napoli'sinde yaşayan bir anne ve oğlunun hikayesi. Savaş sonrası Güney İtalya'da yoksulluk, kıtlık ve yıkım hakim. Koministlerin önderliğinde Mutluluk Treni olarak adlandırılan (Çocukların Treni) bir proje başlatılır. Aileler çocuklarını, daha iyi bir yaşam ve öğreni becerileri elde etsinler diye bir süreliğine savaştan çok etkilenmemiş Kuzey İtalya'daki kominist ailelerin yanlarına gönderirler. Tabii Güney İtalya'da buna karşı çıkan ve aslında çocukların Kuzey İtalya'ya değil, başka yerlere gönderilip orada onlardan sabun yapıp, gaz odasına tıkıp, ellerini kesip, hatta onları yiyeceklerini söyleyen gruplar vardır. Bu söylemler zaten savaşın ortasında yaşayan çocuklara daha çok korku salıp, travma yaşatır. Antonietta'nın oğlu Amerigo'da o çocuklardan biridir. Tren ile Kuzey İtalya'ya gidip, tek başına kalan mutsuz ve çocuk bakımından anlamayan Dema ile kalmak zorunda kalır. Ve bütün hikaye Amerigo'nun çocuk perspektifinden anlatılır. Amerigo'nun savaş içinde keşfettiği sanat aşkı mı yoksa anne sevgisi mi ağır basacak? Anlatım dili müthiş etkileyici bir film. Bir kere en çarpıcı olan filmi tamamen çocukların bakış açısından izliyor olmamız. Finale baktığımız da ortada tam anlamıyla bir yanlış yok. Çocuğun gözünden baktığınızda da doğru diyorsunuz, annenin gözünden baktığınızda da doğru diyorsunuz. Filmde gözüme çarpıp beni etkileyen, çok ince düşünülmüş detaylar var. Mesela; filmin başında sokağa bir bomba atılıyor. Her taraf toz duman, bembeyaz bir duman kaplıyor ve Antonietta o gözgözü görmeyen beyaz dumanın içinde Amerigo'yu arıyor ve sonunda birbirlerini buluyorlar. Daha sonra Kuzey İtalya'da iken Amerigo, geldiğinin ertesi günü çiftlikte Dema ile dışarı çıkmak için kapıya yöneliyor ve büyük bir korku ile geri sıçrıyor. Sabah sisi her yeri bembayaz kaplamış. Bomba atıldığını sanıyor. Filmde bunlar iyi bunlar kötü diye tam bir ayırım yapılmamış. Yeri geldi mi çuvaldızı kendilerine batırmaktan hiç çekinmemişler. Evet koministler çok iyiler, çocuklarla çok iyi ilgilenip onları gerçekten seviyor ve travmalarına merhem olmaya çalışıyorlar. Bundan Amerigo da etkileniyor tabii ki ve boynuna kırmızı bir fular bağlayıp kominist olmaya karar veriyor. 1 Mayıs eğlencesinde Dema ve kominist bir adamın sahne arkasında bir konuşmasına şahit oluyor. Dema kadınlarında sahneye çıkıp konuşma hakkının olduğunu savunuyor. Erkekler kadar kendilerininde savaşta aktif yer aldıklarını, yeri geldiğinde düşmana bomba bile atmaktan çekinmediklerini ve sahnede yer almak istediklerini ısrar edince, adam ona tokat atıyor. Amerigo bunu görünce boyundaki fuları çıkarıp kominist olmaktan vazgeçiyor. Ve daha birkaç çocuk ruhu ile işlenmiş etkileyici sahneler serpiştirilmiş senaryoya. Filmin sinematografisi çok yüksek. Muhteşem resimler izliyoruz zaman zaman. Işık ve renk geçişleri dramaya hizmet ediyor ve çok ustalıkla işlenmiş. Oyuncular ve sunulan atmosfer çok iyi. Reji, çocuk dünyası ile empati yapmamızı sağlıyor. Bir yetişkin olarak ara ara bana kendimi sorgulatıp, yüreğimi parçaladı diyebilirim. Resmen üzerimde bir farkındalık yarattı. Yaşanan olay yetişkin için önemsiz bir durumken, çocuğun gözünde aslında ne kadar önemli olabileceğini ve onun masum, ince ruhunu nasıl yaralayabileceğini gösterdi. Bazen çocuğa kızdık, bazen anneye. Ama sonunda ikisininde gözünden bakınca, "Yahu ikisi de kendince haklı" dedik. Bu da filmin güzel yanlarından biri. Asla ajite etmeyen bir duygusallığa sahip film. Sanki üzücü veya ürkütücü bir olay yaşandığında çocuğun eline elma şekerini verip, ruh halini yumuşatıp ilerliyor drama grafiği. Her ne kadar koministlerden bahsedilse de çok fazla siyasi atıfta bulunmuyor film, dediğim gibi odak noktamız çocuklar ve onların dünyasında ne kadar siyaset varsa o kadarı işlenmiş. Yönetmen Cristina Comencini, zaten sinema dünyasına yabancı değil, içine doğmuş. Bu durumda zaten rejisindeki sağlamlığa ve kaliteye yansıyor. Ünlü yönetmen Luigi Comencini'nin kızı. Kızkardeşi Francesca Comencini'de Politik İtalyan sinemasının iyi yönetmenlerinden biri. Hatta bu filmin senaryo kadrosunda Cristina'nın kendisi ile birlikte Francesca'nın oyuncu olan kızı Camille'de var. Tamamen sanat ile yoğrulmuş, babalarının izinden giden bir aile. Eh böyle bir aileden de kötü film çıkmaz diyor insan. Cristina aynı zamanda da kitap yazarı. Hatta "Italya'da bir Türk Sevdim" kitabının yazarı. Ve de ekonomi mezunu. Ben filmi inanılmaz beğendim. Beni çok etkiledi. Çoook sevdim. Size de izlemenizi tavsiye ederim.