Ne huzur değerdi ruhuma, ne de tebessüm dudaklarıma. Okyanusu aşacak hüznü göz yaşları. Ve ilerleyen saniyeler aleyhime işler. Kemiklerimi ezip geçen dakikalar Sonunda öldüren saatler ve günler... Ama hayır, yaşıyorum büsbütünyle zamansız.
Üzerime ağır bir yük yüklenirdi; öylece bakardım durmaksızın ilerleyen zamana. Oysa biraz durup dinlenmeye ihtiyacım vardı. Her geçen gün, kendimi kendimden soyutluyordum...
Bir insanın kalbi acır mı hiç? Evet bugün kat ve kat hissettim onu buraya içimi dökmek beni rahatlatıyor ama tam anlamıyla iyi hissetmiyorum. Anlaşılmaya ihtiyacım var... Artık şiir yazmak kitap okumak yada film izlemek bile unutturmuyor bazı acıları. Hayatın bu…devamıBir insanın kalbi acır mı hiç? Evet bugün kat ve kat hissettim onu buraya içimi dökmek beni rahatlatıyor ama tam anlamıyla iyi hissetmiyorum. Anlaşılmaya ihtiyacım var...
Artık şiir yazmak kitap okumak yada film izlemek bile unutturmuyor bazı acıları.
Hayatın bu kadar sert çıkışması her yolumun kapanması benim umudumu tamamen bitirdi.
Sanki kurtarılmaya ihtiyacım var ama kurtarılmayacak kadar dipteyim...
Hiç kendinizi lanetli hissettiginiz oldu mu? Kiminle ufak bı diyalog kursam karşı tarafa hep bir zarar geliyor.Artik kimseyle iletişim kurmak istemiyorum
Bana bencil deme ben sadece sencilim Seninle dolup taşar bu ruhum Usulca değmek tenine ve öpmek nefesinden Saçlarının dalgasında boğuluş ve nefessiz kalış Gözlerinde kaybolmak ve bir daha asla var olmamak...
Ve sonra sustuk. Ayrılık getirdi bize sevişler. Sen başka hayatlarda, ben ise hâlâ aynı düşteyim. Seninle var olan rüyalarım ve sensiz kabuslarım… Sen olmayan uykuya uyumak ne mümkün.
Gerçekten de çok istediğimiz bir hedefe ulaşmak mı bizi var eder, yoksa o uğurda harcadığımız çabalar mı? Bu animasyon, işte tam da bu iki sorunun cevabını vermektedir.