İlayda (@tabassum)

Filmimiz iki genç kızın tüm yazı Barselona'da geçirmek üzere bir maceraya atılmasıyla başlıyor. Ardından kendilerini bir sanat galerisinde denk geldikleri kırmızı satenler içindeki Juan ve eski karısı Maria Elena'nın tuhaf ikili ilişkisinde buluyorlar kendilerini. Sanki bu ilişki merkezdeymiş de geriye…devamıFilmimiz iki genç kızın tüm yazı Barselona'da geçirmek üzere bir maceraya atılmasıyla başlıyor. Ardından kendilerini bir sanat galerisinde denk geldikleri kırmızı satenler içindeki Juan ve eski karısı Maria Elena'nın tuhaf ikili ilişkisinde buluyorlar kendilerini. Sanki bu ilişki merkezdeymiş de geriye kalan herkes figüranmış gibi. Filmin görsel açıdan doyurucu olması bir yana, Penelope hanımcımı görmek bile sanattan ibaret zaten. Javier bence yakışıklılığın değil de karizmanın bir erkekte daha önemli olduğunu kanıtlayan ve hissettiren bir örnek. Bu ikilinin uyumunu hayatımın sonuna kadar onaylayacağım. Filme dönmek gerekirse, Vicky daha ayakları yere basan, realist bir karakterken Cristina tam aksine sürekli bir şeyler arayan, kendini doğrularını bulmaya çalışan biri. Aslında bu iki karakter insanın içindeki iki farklı düşünce fikrini temsil etmiyor mu sizce de? Bir yanımız düzenli ve ciddi bir hayat kurmak isterken diğer yanımız kuş olup uçmak istiyor. Ruhu hicrete çıkarmak ve hiç dönmemek... Bu ikisinin arasındaki dengeyi bulmak oldukça zor olsa gerek. Deneyen herkese bol sevgiler. Ben de sizlerdenim. Vicky nin bir erkekten beklentisi potansiyelli ve sadık olması. Cristina'nınkini bilmiyoruz. Filmin ilk saatlerinde Vicky yi kendi doğrularını savunurken görsek de ilerleyen kısımlarda belki de dinlerken yarıda kesip yargılayacağı bir aşk üçgenini arkadaşı Cristina'dan dinlerken bunu anlayışla karşılayıp 'cesurca' bulması Barselona'nın onda bıraktığı etkinin tam olarak etkisiydi. Barselona ona yumuşak geçişler kattı-Bu garip ve saçma bir eski karı-koca ilişkisini cesurca (!) Bulmak olsa da- Cristina ise bu gezide isteklerini netleştirmişti. Artık neyi istemediğinden emindi en azından. Juan Antonio'nun babasının söyledikleri bence filmin en kıymetli parçasıydı. Sanatın insanlarla paylaşılmasına dair fikirleri ve dilleri hakkındaki naifliği beni etkiledi. Onunla oturup uzunca sohbetler etmek isterdim. Akılda kalıcı bir karakter olmuş. Maria Elena ya daha fazla detay yüklenmesini isterdim. Hayata bakış açısını, fikirlerini, aşırı dozun sebebini, her şeyi sormak isterdim. Sıradan bir sanatçı sendromu olmasını kabullenmeyi reddediyorum. Hayatla alıp veremediği şeyleri duymak isterdim gerçekten. Vicky'nin ise hayatının devamını merak ettim. Judy'nin söyledikleri ona bir etki yarattı mı acaba? Aslında Vicky bu aşk üçgenine yeni karakter olarak girmeye bir şans verecekken Maria'nın ateş etnesiyle gelen aydınlanmayla bu hikayeden geri çekildiğini düşünüyorum. Juan Antionio'nun ise tamamen bitmiş aşk hikayesini alevlendirmek için üçüncü kişilere ihtiyaç duyduğunu düşünüyorum. Aslında hiçbirine karşı aşk hissetmiyor. Sadece Maria'yı eğlendirmek için komiklik yapıyor, dikkatini çekmek için yeni mutfaklar denettirmeye çalışıyor. Filmin kostüm seçimleri de hoşuma gitti. Javier'a kırmızı saten çok yakışmıştı. Kimin aklına gelirdi ki ona bunu giydirmek değil mi ? 🙃 Klasik girişlerde kadınların kırmızı saten elbiselerinin erotikliğine erkek başına meydan okumuş oldu. Film bana hayat arası bir seyahate çıkmış gibi hissettirdi. Ciddi bir hayata başlamak üzereyken özgür kuş kısmımı da beslemem gerektiğini hatırlattı. Ayrıca Oysho'nun bazı fikirlerinin bu filmle uyuştuğunu farkettim. Bu evliliğin kommün bir ilişki olmasını Oysho beğendi. Umarım izlerken güzel zamanlar geçirirsiniz. Ben izlerken keyif aldım. Etik açısından tartışılır tabii...

tabassum 5 months ago

When Life Gives You Tangerines

Im Sang-choon

191 Gönderi

Benim ve diğer izleyip beğenen herkes için çok anlamlı bir dizi olduğundan eminim. Bu diziye nasıl veda etmem gerektiğini bilemedim. Her bölüm hem ağlattı hem güldürdü. Her gözyaşı ve her tebessüm gerçekti. Bu kadar iyi bir hikayeye tanık olmak da…devamı

tabassum 1 year ago

Chup

R. Balki

3 Gönderi

"Bugün Van Gogh ona yemek vermeyecek restoranların duvarlarını, onu akıl hastanesine kapatacak doktorların muayenehanelerini ve onu hapse tıktıracak avukatların yazıhanelerini süslüyor." -Aynalar kitabından * Her şeyden önce son zamanlarda içi boşalan Bollywood sinemasının deliklerini yamalamaya çalışan bir film olmuş. Teknik…devamı"Bugün Van Gogh ona yemek vermeyecek restoranların duvarlarını, onu akıl hastanesine kapatacak doktorların muayenehanelerini ve onu hapse tıktıracak avukatların yazıhanelerini süslüyor." -Aynalar kitabından * Her şeyden önce son zamanlarda içi boşalan Bollywood sinemasının deliklerini yamalamaya çalışan bir film olmuş. Teknik sıkıntılar harici verdiği mesajlar filmi not ala ala izletiyor. İzleyiciyi"suçlu kim?" labirentine sokmadan, akışta ve yavaşça olayın örgüsünü biz izleyicilere tattırmış. Nila karakteri yan karakter gibi kalsa, sanki senaryonun dışında olsa bile Dulquer salmaan bu açığı kapatmış. Filmin yıldızı olarak gerçekten harika bir şekilde oynamış. Kötü,iyi,kaybolmuş,kendini bulmuş her duygu durumunu tıpkı camsille silinmiş bir ayna gibi yansıtıp üstesinden gelen Dulquer salmaan son zamanlarda artık romantik filmlerde oynamayacağına dair yapmış olduğu açıklama ile üzse de filmde gösterdiği performansla suç ve gerilime daha çok odaklanmasının sebebini şimdi anlıyorum. Gerçekten yetenekli bir oyuncu ve onu bu şekilde izlemek gerçekten harika. Filmin çiçekçide geçen her sahnesi aklıma mıhlanmış durumda. Herkes çiçekleri sever. Eminim her izleyici Danny's flowers'ın bütün çiçeklerini ve mini minmak detaylarını görmek,incelemek istemiştir benim gibi. Film eleştirmenlerinin samimiyetsiz eleştirilerinden haz almayan karakterimizin travmatik geçmişi ve psikopatlık araştırma uzmanımız Zenobia seri cinayetlerin sebebini kabına uygun bir duruma oturtturmuş. Minareyle kılıfı birbiri için yaratılmış diyebiliriz. Bu filmi izlerken ak vs ak gibi gerçekliğe yakın ama gerçek olmadığı da bariz bir yapım olduğu gibi fikri düştü aklıma. İzlemeyenler için Anil Kapoor ve Anurag Kashyap arasında oyuncu- yönetmen çekişmesini sunan bir filmdi. Tıpkı diğer sanat sektörüileri gibi sinema sektörüne verilen emeği eleştrimenler ya da bizim gibi sıradan izleyiciler filmi değersizleştirebiliyor, yeri geliyor pireyi deve yapıp filmi küçümseyebiliyoruz. Ortada bir emek olduğunu unutmamak ve buna göre davranmak en uygunu olacaktır. Bu ben de dahil herkes için geçerli. Kendim için de kişisel dersler çıkardığım bir film oldu. Her konuda emek, kaybı önlenmeyen tek çabadır. Asla telafisi olmaz bu filmde de Kagaaz ke phool filmindeki zayi olan emeği ve hiç uğruna taşlanan, şimdinin başyapıtı olarak anılan fakat hak etmediği hicivleri alan filmin gün yüzüne çıkıp işlenmesi bize akıl parası oldu. Genel olarak severek izlediğim bir film oldu. Film eleştirmenlerini hedef alan seri katil fikri de çok parlak bir fikirdi bu yadsınamaz bir gerçek. İzlemenizi tavsiye ederim fakat "şiddetle" değil ,rica ile ☺️☺️ kendinize iyi bakın ❤️

tabassum 1 year ago

Ye Dua Et Sev

Ryan Murphy

57 Gönderi

Yazar ve evli olan bir kadının bir anda matrixinden uyanıp kendini aramaya çıkması ve onun için değerli olan üç mihenk taşını (tad almak, ibadet etmek, sevmek) farklı topraklarda bulmasını anlatıyor. Tüm parçaları birleştirerek kendi yapbozunu tamamlıyor. Hayatımıza giren, çıkan herkes…devamıYazar ve evli olan bir kadının bir anda matrixinden uyanıp kendini aramaya çıkması ve onun için değerli olan üç mihenk taşını (tad almak, ibadet etmek, sevmek) farklı topraklarda bulmasını anlatıyor. Tüm parçaları birleştirerek kendi yapbozunu tamamlıyor. Hayatımıza giren, çıkan herkes birer öğretmendi. Anlamsız bir bitiş bile bize dersler verdi. Günün sonunda biz yine bize kaldık. Önemli olan yaşanan, gelen,giden ve hissedilenlerden ders çıkarmaktır diyor film kısaca. Kendin ol ve kendine ait anılar biriktir. Hisset. Sevgiyi, korkuyu, cesareti, bırakmayı,yalnızlığı... Liz seyahatinin başında sanki sonsuza dek bu yolculukta yalnızmış gibi hissediyordu. Fakat sonradan bir şeyler oldu ve kaderi liz'i yanılttı. Hayat da böyledir ve oyunun ne zaman döneceğini gerçekten yaratıcımız bilir. Sadi Şirazi'den hatırladığım bir alıntı şöyle diyor: "Bir ömür daha gerekli çünkü bu ömrü ümit ederek geçirdik." Sözüm ona ki : Bir yerlerden bir şeylere başlamak ve hevesle devam etmek gerek. Yol boyu konforlu bir seyahati beklemek aptallık olur. Hayatın baharatı da biraz zorluğunda. Yaşamayı sevmek zorlukları eğlenceli kılar. Umarım hepimizin eğlenceli ve zevkli hayatları olur. Sadece oturup beklersek bize gelecek olan şey nedir ki? Harekette bereket vardır. Düştüğümüz yerden kalkıp silkelenmeli ve bazen oradan koşarak kaçmalı bazen de kaldığımız yerden devam etmeliyiz. Filmi izlerken okuduğum kitapla çok iniltili olduğunu farkettim ve akıl tutulması yaşadım. Diyojen'in kinik felsefesiyle bağdaşan bir film olduğunu düşünüyorum. Kinik felsefesinin kökenini "köpek gibi yaşamak" olarak tanımlayabiliriz. Karakterimiz liz de konforlu ve estetik kaygıların önplanda olduğu hayatını, kontrolün elinde olması rahatlığını bırakıp tıpkı diyojen gibi bir fıçının içinde yaşamaya başladı adeta. Ve fıçının içinde kendini bulmaya başladı. Elbette diyojen'in fıçıda yaşama fikri gibi uçukça bir hareket değil ülkeleri seyahate çıkmak fakat yaşadığı ortamı ve konfor alanını geride bırakarak sıradan kıyafetler içinde yeri geldiğinde ocakta duş almak için su kaynatarak,yeri geldiğinde sivrisinek ısırıklarının geçmesini bekleyerek kendi fıçısını şekillendirmiş oldu. Bazı şeyleri elimizin tersiyle itip kendi fıçımızı oluşturmak kulağa cesurca geliyor. Acaba günümüzde insanların kaçta kaçı bunu yapmaya cesaret edebilir? Ayrıca filmdeki denge kısmı beni çok etkiledi. Bu filmin benim için bir tevafuk olduğunu düşünüyorum çünkü son zamanlarda denge işine kafayı bozmuş durumdayım. Her şeyi ölçüsünü kaçırmadan yapmak istiyorum ve ölçüyü kaçırma düşüncesi bile beni üzüyor. Fakat liz in de dediği gibi: "hadi karşıya geçelim" bazen de karşıya geçmek gerekiyor. Bence film ikigai felsefesi üzerinde de durmuştu fakat ikigai hakkında köklü fikirlerim olmadığı için bu konuda bilgi edindikten sonra yorum yapsam daha iyi olacak. Bu film tam olarak "durup dinlenme limanı" olarak adlandırdığım filmlerden oldu. Yaşamak, yaşamak ve yaşamak... Bize sunulan armağanı umarım hepimiz iyi değerlendiriyoruzdur. Bu arada... Julia Roberts o kıyafetlerin içerisinde nasıl bu kadar çekici anlayabilmiş değilim. Dişillik akıyor resmen. Bazı kadınların aurası gerçekten de çamurda yetişen lotus gibi.

tabassum 2 years ago

Anjaam Pathiraa

Midhun Manuel Thomas

2 Gönderi

Spoiler içeriyor Malayalam suç - gizem filmlerini seven sayılı kişilerden olsam gerek. Keşke daha çok kitleye ulaşsa da hak ettiği övgüleri alsa bu daldaki filmler diyorum. Ekstra mükemmel bir kurgu olmasa da iyiydi. Bazı boşluklar ve kafama oturmayan yerler oldu filmin üzerine…devamıMalayalam suç - gizem filmlerini seven sayılı kişilerden olsam gerek. Keşke daha çok kitleye ulaşsa da hak ettiği övgüleri alsa bu daldaki filmler diyorum. Ekstra mükemmel bir kurgu olmasa da iyiydi. Bazı boşluklar ve kafama oturmayan yerler oldu filmin üzerine düştükçe boşlukları doldurabileceğimi de düşünüyorum. İzleyiciyi harekete geçiren bir film. Hatta bazı sahneleri gördükçe bağıra bağıra ,ya şurayı araştır burayı araştır ey psikolog!, diye haykırdım. Film , bir psikoloğun adli vakalara olan ilgisiyle birlikte arkadaşının yardımıyla departmana girmesiyle başlıyor. evren bu konuda ona yardımcı oluyor ve o sırada kurban olarak polis memurlarını seçip onların kalplerini ve gözlerini canlı canlı çıkartıp alakasız yerlere atan ve eserlerinin hemen yanına bir adalet biblosu iliştiren seri katil patlak veriyor. Psikolog ve katil çoğu filmde olduğu gibi kedi-fare oyunu yapmadan, katilin kişisel işlerini hallettiği, bu sırada da araştırmacı ekipten birkaç adım önde olduğu için izleyenlere daha çekici görünüyor. Kedi-fare kısmından her ne kadar emin olmadığım birkaç sahne olsa da genel olarak kovalamaca olmadığını düşünüyorum. (KISA SPOİ ALLERT!!) Her ne kadar hacklenme ve cinayeti videoya alma sahnesi biraz göz dağı niteliğinde olsa da ... (SPOİ BİTTİ!!) Film boyunca psikoloğumuz soru işaretlerini toplayıp büyük resmi görmeye çalışıyor ve Yüksek Rütbeli KADIN polis memurumuz , pasif de olsa ona bir şekilde destek veriyor. Psikoloğumuzun eşi de bu dosyaya yardımcı olmatı unutmuyor. Bir kadının dokunuşu her yerde belli ❤️ Malayalam filmlerinin giriş kısmını gereksiz yere uzun ve sıkıcı buluyorum ama filmin bam teli her zaman 1 saatten sonra tıngırdıyor. Bu sizi sıkmasın sabırla bekleyin derim. Toplumsal yaralara tuz basan filmleri severim. bu film de kendi ülkelerindeki sıkıntılara adeta meydan okuyor. Kurbanların cesetlerinin çıplak olması tuhaf bir gerçeklik hissiyatı verse de yine de beklediğim gerçekçi bir makyajdı bunu inkar edemeyeceğim. Biraz bu yörenin suç filmlerini izlediyseniz altında yatan sebebi anlayabilirsiniz. Ama film emektarları izleyicilere olaylar silsilesinin nedenini sezdirip hikayeyi kendisi anlatmak istemiş. Bence iyi de olmuş. Öncelikle Reddy Vanga gibi aklı başından beş km öte yürüyen kafayı "alfa"lık adı altında sosyopatlığa ve kadınları küçük düşürmeye kalkışan film yapımcılarının yanında Ashiq Usman tıpkı bir kohinor gibi parlıyor. Kabul, belki filmde çok kadın rolü olmasa da kadınların dokunuşu ihmal edilmiyor. Bence bu çok özel ve güzel. Bu saatten sonra Ashiq Usmancı'yız diye yorumladım ahah. ( İstemsizce karşılaştırdım. Animal, arjun reddy filmlerimi her ne kadar eğlenerek izlesem de taşlamam gereken yerler mevcut ve gayet bariz) (SPOİ ALLERT AGAİN !!) Kurbanlar birer kalpsiz olduğu için kalpleri sökülmüş ve her şeye göz yumdukları için gözleri de onlardan alınmış. Çünkü bunları kullanmıyorlardı ve bunlara ihtiyaçları yoktu. Katil memurlara iyi bir ders verdi. Ama hedefin dışındakilerin suçları neydi? Bu düşünce de Katili gerçek bir suçlu yapar. Cezayı hak ediyordu bu yüzden sonunu hak ettiğini düşünüyorum. Konunun çok dışına çıkmadan aklımda beliren bazı soru işaretlerini buraya bırakmak istiyorum. 1- Katil neden Psikoloğun evine polis memurunun cesedini gönderdi. Bu bir göz dağı mıydı? Eğer öyleyse neden? 2- Benjamin'in bu işi kişiselleştirmesinin sebebi neydi? 3- Hipnoz kısmı gerekli miydi, madem adli tıpta iz bırakacak bir ilaç seçtiniz , bu neden o ilaçtı? Uyku doğurucu herhangi bir ilaç ya da çırpınma önleyici bir ilaç etki etmez miydi? Kim yanında Hipnoz için bir alet taşısın ki? Bu fazladan ağırlık olmaz mı? 4- Rahib'i ilk kurban olarak seçmesi gerekmiyor muydu? Rahib e ne oldu? Yoksa bu kısmı kaçırdım mı? 5- kör adam portreyi nasıl böyle detaylı çizdi,kızı mı yardımcı oldu? Bu kısım kafama oturmadı. Söyleyeceklerim bu kadar. izlerken keyif aldığım bir filmdi. Önerebilirim :)

tabassum 2 years ago

Tatlı Bir İhtiyarın Karmakarışık Dosyaları

E. L. Konigsburg

1 Gönderi

Bence bir çocuk kitabı değildi. Eğer öyleyse asla sıradan bir çocuk kitabı değildi. Sahafta avare gibi dolaşırken rast geldiğim bir kitaptı. Okuyor olduğum kitabı hızla bitirip bu kitaba başladım . Küçükken rastlamak isteyebileceğim bir kitap oldu. Kişisel düşüncelerime girmeden kitaba…devamıBence bir çocuk kitabı değildi. Eğer öyleyse asla sıradan bir çocuk kitabı değildi. Sahafta avare gibi dolaşırken rast geldiğim bir kitaptı. Okuyor olduğum kitabı hızla bitirip bu kitaba başladım . Küçükken rastlamak isteyebileceğim bir kitap oldu. Kişisel düşüncelerime girmeden kitaba gelirsek: Genç ebeveynlerinin ihmalkârlığı ve fazladan yüklenmiş sorumluluktan bunalan toy Claudia ve pinti Jamie bir plan yapıp Newyork 'un oldukça büyük ve kalabalık falanca müzesinde konaklamaya başlarlar. Acaba Claudia ve Jamie bu planı başarıyla tıkır tıkır işletebilecek midir? Jamie ve Claudia aynı evlerde yaşayan farklı yaşam tarzına sahip olacak iki kardeşler. Sevgili yazar da bu konuya çok güzel parmak basıyor. Not ettiğim alıntı: << erkeklerin esneyen çoraplarıyla kızlarınki arasında bir fark olmasa da birbirlerinin çoraplarını hiymeyi akıllarına bile getirmiyorlardı. Hep ayrı yatak odaları olmuş çocuklar böyledir işte.>> Bunun dışında basit cümlelerle aslında çok da can alıcı noktaların üzerindeydi yazar. Bir çocuk kitabı için fazla eğiticiydi. Küçük prens'le bu konuda aynılar. Yetişkinlerin içindeki çocuklar için yazılmıştır belki de. Not ettiğim birkaç alıntı daha: << "Jamie ve Claudia bir grubun yanında olma ama o grubun parçası olamama yeteneği kazanmışlardı (...) (Bazı insanlar Saxonberg bunu yapmayı tüm hayatları boyunca ya beceremiyorlar , bazıları da bunu fazlasıyla iyi yapıyor.)>> << Evi özlemek parmağını emmek gibi bir şey, kendinden çok emin olmadığında olan bir şey.>> << Her şey sona erer ve hiçbir şey hiçbir zaman yeterli değildir. Tatile gitmekle aynı şeydir bu. Bazı insanlar eve döndüklerinde arkadaşlarına iyi vakit geçirdiklerini gösterebilmek için tatildeyken tüm zamanlarını fotoğraf çekerek geçirirler. Tatilin onların içine sızmasını ve söyleyece onu yanlarında eve getirmeyi başaramazlar.>> Okurken çok eğlendiğim bir kitap oldu. Bence naif ve samimiydi. Claudia 'ya çok benzediğimi farkettim bu yüzden ne kadar Jamie tuhaf ve zeki biri olsa da Claudia benim favorim oldu. Beş kişilik ailenin içinde iki kişilik takım olmayı başarabildiler. Çok hoştu ❤️

tabassum 2 years ago

Sarı Botlu O Kız

Anurag Kashyap

1 Gönderi

Spoiler içeriyor Ruth, tuhaf kolyeleri ve sarı botları olan 21 yaşında ingiliz bir kızdır. Hindistan'lı olan babasından gelen bir mektup vasıtasıyla genç yaşta hindistan a gelip arka sokaklarda yaşamayı öğrenen Ruth , hem Aspa Spa adlı bir masaj salonunda çalışır hem de…devamıRuth, tuhaf kolyeleri ve sarı botları olan 21 yaşında ingiliz bir kızdır. Hindistan'lı olan babasından gelen bir mektup vasıtasıyla genç yaşta hindistan a gelip arka sokaklarda yaşamayı öğrenen Ruth , hem Aspa Spa adlı bir masaj salonunda çalışır hem de babasını aramaya başlar. Film boyunca içinde biraz da olsa "sevilebilme" umuduyla uzunca bir yol kat eden Ruth , aynı zamanda sıska erkek arkadaşının peşinde olan serserilerle de filmin belirli bir kısmı boyunca uğraşır. Bana kalırsa bu serseriler filme bir tür hava katmıştı. Chittiappa rolünü canlandıran Gulahan Devaiah, her zamanki gibi iyi iş çıkarmıştı. Spoi Allert aman dikkat!! Waiting adlı filmde de Kalki Koechlin'le bir arada gördüğümüz Naseeruddin dedem, Divakar rolünde idi. Anurag Kashyap kafaları karıştırmayı, fesimizi önümüze alıp düşündürmeyi sever. Burada da divakar rolünü kurguya soru işaretleri serpiştirmek için kullanmıştı. Aslında tahmin edilebilir senaryosu olduğunu düşündüğüm bu film sakin ilerleyen ve repliklerinde çirkin dünya duygularını ve aciziyeti bulabileceğimiz türden. Filmde kullanılan neon ışıklar ve özenle seçilen sarı botlar Anurag Kashyap yapımı olduğunu kabak gibi gösteriyor. Neden bilmiyorum ama yeşil lambalar bana Anurag Kashyap'ı hatırlatıyor. Daha önceki filmlerinden olsa gerek. Filmin can alıcı karakterlerinden biri olan Rurth'un ablası , genç yaşta intihar etmiştir ve sebebi ise hamile olmasıdır. Eminim Ruth ,yol boyunca "iyi ki babam beni küçükken sevmemiş" diye şükretmiştir. Maalesef acayip hastalıklı düşünceleri olan ve bunları eyleme geçirmekten asla çekinmeyen insanlar var. Anurag kıytı köşede kalmış toplum yarasına tuz basmış adeta. Melankolik, romantik ya da mutlu son filmlerine meydan okuyan Anurag Kashyap'ın bu filmi bence izlenmeye değer. Durum öykü ve filmerini seviyorsanız eh, buyrun. "Annem bir azize olmamı istiyor, sen de benimle yatmak. Dünyadaki diğer insanlar da mutlu sonlarını istiyor." Sevgi maskesi altında kaç tane insandan darbe yediniz?

tabassum 2 years ago

Dünyaya Orman Denir

Ursula K. Le Guin

2 Gönderi

İlk kitap yorumumu az önce bitirdiğim bu güzel kitapla yapmak istedim. Üzülerek söylüyorum ki çok okuyan biri olmasam da çok dinleyen bir insanım. Ama ursula Le Guin kitaplarını birinin ağzından dinlesem okurkenki zevki almayacağım çok iyi biliyorum. Kendine ait dünyaları…devamı

tabassum 3 years ago

Pathaan

Siddharth Anand

7 Gönderi

Benim için koca bir hayal kırıklığı. Filmin izlenmesi için abartılı sahneler artık kabak tadı veriyor. Mantık hataları eskisi gibi görmezden gelinemiyor. Srk'ın bu filmdeki lookunun boşa harcandığını düşünüyorum. Bunun yerine Don 3 çekilse daha mantıklıydı yaa Farhan duy beni duy...…devamı

tabassum 3 years ago

777 Charlie

Kiranraj K

2 Gönderi

Filmin etkisini kolay kolay atlatmam pek mümkün değil. Siz izleyeceklerin de kolay kolay atlatacağını düşünmüyorum. An itibariyle en sevdiğim filmler arasında bu çok çok özel film. Kannada yapımı olması gözünüzü korkutmasın çünkü diğer Kannada yapımları gibi konu etrafında dolaştırıp filmin…devamıFilmin etkisini kolay kolay atlatmam pek mümkün değil. Siz izleyeceklerin de kolay kolay atlatacağını düşünmüyorum. An itibariyle en sevdiğim filmler arasında bu çok çok özel film. Kannada yapımı olması gözünüzü korkutmasın çünkü diğer Kannada yapımları gibi konu etrafında dolaştırıp filmin son demlerinde olayı bayatlatıp sunmuyor. İzlediğiniz ilk 10 dakikadan itibaren kişiyi olay örgüsünün içine alıp seyirciyi ekrana kitliyor film. Film boyunca bir kere bile sıkılmadım diyebilirim tabiki bu kişiden kişiye değişebilir. Kapakta görüldüğü üzere bir köpek ve sahibinin arasındaki bağ etraflıca işleniyor. Ama konu sadece bu bağ etrafında dönmüyor aynı zamanda karakterimiz depresif Dharma'nın dilsiz ufak tefek iyiliklerini ve niyetini seyirciye gösterip bizlere bu dünyada bir yerlerde hâlâ iyi insanların olduğu inancını aşılıyor. Filmin tek eksiğinin şarkıları olduğunu düşünüyorum. Bir şarkı harici diğer şarkılar yetersiz geldi. Bu film de diğer hayvan temalı filmler arasında ezilip kalsın istemiyorum. Film gerçekten güzel ve büyük bir ilgiyi hak ettiğini düşünüyorum. Filme tekrardan dönecek olursak... Mükemmel bir özveriyle çekilmiş filmdi. Sadece bir sahne çekmek için 3 gün harcandığını okudum. Buna değdiğini düşünüyorum. Ana karakter Dharma ve Köpek Charlie gerçekten iyi iş çıkardı. Aslında anlatacağım çok şey var ama yazınca fikirlerim duman olup uçuyor. Normalde hayvan temalı filmlerde sosyal mesaj işlenmesi çok zordur. Anlamlı bi kamuspotu geçilmesi filme çok yakışmış artık mesajı mı kurguya kurguyu mu mesaja kalibre etmişler ne yapmışlar bilmiyorum ama çok muhteşem olmuş. Eğer evcil hayvan sahibiyseniz ya da sıkı bir hayvanseverseniz bu film sizi derinden etkileyecektir. Charlie'nin gerçekten çok özel bir köpek olduğunu düşünüyorum. Bu arada 777 numerolojide sıkça kullanılan bir sekanstır. 777 melekleri temsil eder genelde rakam rakam okunup sıkı bi şeklide odaklanarak aktive edilir. Kullanım alanı en geniş melek rakamıdır diyebilirim. Amacı mucizedir. Yaratıcımızın bize verdiği mucizeleri temsil eder. Koruyucu bir meleğinizin olduğunu ve bu meleğin yaratıcımızın bir lütfu olduğunu sembolize eder. Charlie'nin de Dharma'nın gerçekten de koruyucu meleği olduğunu görüyoruz. İçgüdüsel olarak Anksiyete eğitimi verilen köpeklerin komutlarını uygulaması bu düşünceyi destekliyor. Genel olarak da dini ya da efsanevi kısalarda da 7 sayısının büyük bir önemi vardır. Charlie 'nin rekor kırdığı platformun sayısı 7 idi. Dharma' nın bitik hayatına Charlie tıpkı bir güneş gibi doğdu ve batarken bile çok ihtişamlı ve yürekten battı. Filmi listenize eklemekte fayda var kesinlikle farklı bir bakışaçısı sunan yenilikçi bir film. Böyle nice filmler görmek ve üzerinde muhabbet etmek dileğiyle. Sevgiler 🍀✨