teferruc (@teferruc)

Dili sade ve anlaşılır olsa da edebi bir yönü olduğunu pek sanmıyorum. Sakin, beklenir durumlar aktarılıp zaman zaman klişe anlatımlara yer veriliyor. Buna rağmen insanın kendi keşfini somut anlamda yolculukla betimlenmesini okumak huzurlu hissettirdi. Bu kitabı benim için esas anlamlı…devamı

teferruc 1 month ago

" Derin bir iç çektim ve sandalyenin arkalığına yaslandım. Kendimi dayanılmaz bir yokluk içinde hissettim. " (Bulantı/Jean-Paul Sartre)

teferruc 1 month ago

İlk Öğretmenim

Cengiz Aytmatov

9 Gönderi

"Sadece insanlar âleminin bireyine değer vermeyi ne zaman unuttuk?"

teferruc 1 month ago

Varsayalım, birkaç dakika sonrasında hayattan yitip gideceğinizi kuvvetlice hissediyor ve hatta fark ediyorsunuz. Bu evcikteki varlığınızın son birkaç dakikası. Hemen evvelinde yakınlarınızla vedalaştınız, ağlaştınız. Sizi son yolculuğunuza uğurlamak için -sessizce ve mecburi onay haliyle- birkaç dakika daha beklemekteler. O birkaç…devamı

teferruc 1 month ago

TRT Dinle uygulaması üzerinden sesli kitap dinlemeye başladığımdan beri romanları, hikayeleri direkt olarak okuyamaz oldum. Bu durum serzenişte bulunmamı gerektirecek boyutta olmasa da yavaş yavaş kitaptan uzaklaştırdığına dair bir kehanet oluşturmaya başladım. Sanırım böyle bir ihtimal, dinlemenin keyfini ve verimini…devamı

teferruc 1 month ago

Ne yazık ki çoğu zaman bizden bekleneni yaşama aktarmamız gerekiyor. Aksi takdirde içsel huzurumuzu, anlayışımızı kendi hayatımız içerisinde biraz olsun önceliklendirip bunu gayet yapıcı bir şekilde karşı tarafa izah etmemize rağmen muhakkak sorun çıkarmaya müsait insanlar bulunabiliyor. Sebebi kendi isteklerinin…devamı

teferruc 2 months ago

Usulca, kızmadan, kırmadan, yıkmadan, şikayet etmeden olan pes edişleri ve hatta kabullenişleri daha asil, daha fevkalade bulur oldum.

teferruc 2 months ago

Tüm tereddüt ve endişeleri bir kenara bırakıp yalnız gecenin bu vakti ilahiye kulak veriyorum. Huzur, bu kadar ulaşılabilir olsa da unutulmaya pek müsait yerlerde saklı.

teferruc 2 months ago

Var mısın?

Doğan Cüceloğlu

53 Gönderi

Kitabın yarısına kadar beklentimin karşılanmadığını ve sırf başladığım için devam etmeliyim durumunun oluştuğunu söyleyebilirim. Ancak sonlara doğru tüm parçalar bütünlük kazanıp anlamlı hâle gelince iyi ki okudum dedim. Özellikle beni en etkileyen kısımlar kıymetli hocamızın yaşamındaki kesitler oldu. Doğan Cüceloğlu'nun…devamıKitabın yarısına kadar beklentimin karşılanmadığını ve sırf başladığım için devam etmeliyim durumunun oluştuğunu söyleyebilirim. Ancak sonlara doğru tüm parçalar bütünlük kazanıp anlamlı hâle gelince iyi ki okudum dedim. Özellikle beni en etkileyen kısımlar kıymetli hocamızın yaşamındaki kesitler oldu. Doğan Cüceloğlu'nun zihnimde oluşan bir profili vardı, sanki her daim şükran ve anlam hâli içerisinde hayatını sürdürmüş gibi gelirdi. Muhakkak ki özünde bu iyimser hâli hep mevcut kılmıştır. Ancak kitabında bu hâli yaşamının belli süreçlerinde forma dönüştüremediğinden söz ediyor. Ne yapacağını bilememesi, beklentilerin içinde yer edinmeye çalışması, anlaşılmadığının hissiyatı... Bunun gibi acı tecrübelerin sonucunda özüne ulaşan bir Doğan Hoca var. Merhale merhale kendisini inşa ve ihya etmiş, kendi milletine faydalı olmak adına çeşitli çalışmalarda yer almış gayretli ve inançlı bir kıymetimizdi. Kitap bittikten sonra kendisine karşı olan hürmetim daha da bi' arttı. Kitabın bana tek kelimeyle neyi çağrıştırdığını söyleyecek olursam eğer buna "değerler" derim. İnsanın olabileceği en iyi insan olma çabasında bulunmasının temel değer gayesi olduğu sık sık vurgulanıyor. Kitap boyu bu meselenin üzerinde durulmasını okumak nasıl iyi geldi, anlatamam. Özellikle her şeye yetişmek mecburiyetinde hissettirildiğimiz, böyle olmadığı takdirde küçümsenip hiçleştiğimiz günümüz dünyasında var oluşu basit ve anlamlı bir amaca taşıyor. Şu veya bu konumda, şöyle kabiliyetlerde olmak zorundasın demiyor. İyi insan olma gayretinde ol, gerisi muhakkak gelir anlayışının daha sağlam bir temele sahip olduğu vurgulanıyor. Son sayfalarda yazarın film, kitap ve müzik tavsiyelerinin yer alması pek güzel olmuş. Müzik kısmında Anadolu'nun türkülerinden öneriler olunca hocamıza olan sevgi ve samimiyetim arttı. Bizden biri olmaktan çekinmeyen ve böylelikle de kendi milletine faydasını arttıracağını inandığını bazı sayfalarda da dile getirmişti. Hocamızın kitap boyu özellikle bir cümlesi boğazımda yumru oluşturdu. Bu yumrunun sebebi Doğan Hoca'nın artık nefes alıp vermeye kudreti olmayan bir insan olduğunu hatırlayıp böyle bir gerçekle tekrardan yüzleşmemdendi. Niyetlerinden birinin bir konferansının ardından sahneden inmeyip müzik aletini Silifke'nin bir türküsü eşliğinde çalmak olduğunu yazmıştı. Basit bir niyet gibi gelse de bunu gerçekleştiremeden hayattan göçtü ve artık bu niyeti sonuca da vardıramaz. Sadece bu cümle hayatın geçiciliğini ve bizim özümüzden, vicdanımızdan uzaklaşıp hayatı ziyan etmeye hakkımız olmadığını sertçe yüzüme çarptı. Hayat biz istesek de istemesek de tükeniyor. Bu tükeniş hayra mı batıla mı hizmet ediyor diyerekten kişinin kendi gönlünü her daim sorguya çekmesi gerekir. Yoksa geriye dönûp baktığımızda hiçliğin, anlamsızlığın içinde yer edinmeye çalışırız.

teferruc 4 months ago

Tavsiye edebileceğiniz neşeli ve umut verici film, mini diziler, kitaplar var mı? Son zamanlarda fazlaca dram üzerine olan izleme ve okumalarımın kendi kasvetli günlerimi daha da bi' pekiştirdiğini fark ettim. Bu kasvetli atmosferden uzaklaşmak iyi gelebilir. Özellikle ücretsiz ve yasal…devamı