İçeriğe geç
KasiyerKitap · 2019

Tüm Gönderiler

Geçen gün gönderilerim arasında gezinirken buraya gönderi atmayı ne kadar özlediğimi fark ettim. Bu sene 90 içerik tüketmiş olmama rağmen maks 5-6 şeye gönderi atmışımdır. Bundan sonra yine aktif olacağım 🫡 Çok tuhaf bir kitaptı. İnsanlığımı Yitirirken'i pek çok kişi okumuştur, oradaki karakterin bir amaç bulmuş versiyonu gibiydi. Bu amaç bir süpermarkette çalışmak olsa da. Başkarakter kadın normları anlamaktan aciz, normal olmak için elinden geleni yapan ancak o normalliğe en eriştiği yerin süpermarket olduğu biriydi. Japon edebiyatı normalde aşırı ilgimi çekmiyor fakat bu çok farklı oluşu açısından hoşuma gitti. Yine de o kadar ataerkil söylemler vardı ki (erkekler avlanır kadınlar ev işi yapar vs) bir noktada durup bunlar dalga gibi görünüyor ama ciddi mi diye bakmak için kitabın yazarının cinsiyetine bakma gereği duydum. Dalgaymış. Dönüşüm mucize bir postla olmayacak gibi görünüyor ne yazık ki, Shirahara(?)'ya sövmek vakit kaybı gibi hissettiriyor, bu yüzden oraya girmeyeceğim ve taş çağından beri ne değiştiğinden/değişmediğinden bahsetmeyeceğim. Bu sebeple kısa bir gönderi oluyor. Affedin. Kitabı tuhaf çerez bir kitap istiyorsanız okuyun

Toplumun "normal" olarak kabul ettiği hayatı yaşamak zorunda olmadığı gibi, sırf toplum öyle bekliyor diye kendisini duygusal olarak yok edecek bir hayatı seçmek?.. Evet Furukura biraz farklıydı, ama farklılığı nedeniyle aslında çok kötü bir hayat sürmüyordu. Kendini farklı ve "normal" kalıbında görmemesi toplum yüzündendi. Toplumda "normal" sayılabilmek için kendiyle tamamen bütünleşmiş kimliğinden var geçip, en mutsuz olacağı kimlikte var olmak zorunda mıydı? Ben genel olarak kitabı beğendim, finali de gayet kabul edilir oldu.

Japon bir yazardan okuduğum ikinci kitap: Kasiyer. İki kitabin da yazım dilinin benzediğini söyleyebilirim. Bu durum açıkçası biraz japon edebiyatına olan ilgimi arttırdı.Merak ediyorum, genele vurulduğunda japon edebiyatının yazım dilinin bu olup olmadığını. Şimdi daha önce yapmadığım bir şey yapıp az da olsa kitabın konusundan bahsederek payalaşacağım bu yazıyı.{Sizi bilmem ama ben genelde okuduklarımın ve izlediklerimin konusuna bile bakmıyorum.Böyle olunca alacağım zevk artıyor.} Baş karakterimiz Keiko çoçukluğundan itibaren anormal olduğuna inanarak yaşamış birisi çünkü etrafında ki tüm insanlar bu konuda hemfikir ; ebeveynleri, kardeşi, öğretmenleri, arkadaşları.Bu yüzden etrafındaki insanları taklit ederek normal biri gibi görünmeye çalışıyor. İş arkadaşlarının kızdığı şeylere kızıyor, 36 yaşında biri gibi gözükebilmek için 37 yaşındaki iş arkadaşının gittiği mağzalara gidiyor vs . Zaten bu yüzden marketi çok seviyor. Orada yapılması gereken her şey belli ve bir kitapta yazıyor, ayrıca insanlar üniformalarını giydiğinde sadece bir market çalışanından başka bir şey değil. Yaş, cinsiyet,din ayrımı yok. Sadece market çalışanı olmak var. 📠"Aslında bugünkü ben, neredeyse tamamen çevremdeki insanların parçalarından ibaretim." Keiko işşsiz bir erkekle yaşamaya başladığını söylediğinde etrafındaki insanların hemen buna uygun hikayeler üretip buna inanması çok iyi bir detaydı. Gerçekten de insanlar için ne yaşadığımızın pek bir önemi yok. Onların kafasında oluşacak 'olması gereken ,normal' senaryolara bir taslak ve karakter lazım o kadar.Ama her insan için normal farklıyken kimin normaline göre yaşayacağız? Şireha'nın nasıl bir adam olduğunu bilen yengesi Keiko'ya kesinlike çocuk sahibi olmamaları gerektiğini söylerken , arkadaşları çoçuk yaparlarsa adamın düzeleceğini savunuyorlardı.Kimin normali 'olması gereken' şimdi? Kitapta dikkat çeken bir diğer konu ise: etiket.Kendimize yapıştırdığımız etiketlerimiz ve toplumsal etiketler. Keiko çocukluğundan itibaren anormal olduğuna inandığı ve inandırıldığı için ortaokul ve lise yıllarında tamamen sessizliğe gömlüyor.Kİmseyle konuşmuyor ve birisi ona nasıl yapılması gerektiğini söylemedikçe kendi başına bir işe kalkışmıyor. Kasiyerlik yapmaya başadıktan sonra ise tam bir market çalışanı gibi yaşıyor. Sırf işine sağlıklı,dinç ve özenli gidebilme düşüncesiyle uykuya dalabiliyor,besleniyor ve kişisel bakımına dikkat ediyor. Sizi bilmem ama bu durumu ben de yaşıyorum. Hem insanların hem de kendimin bana yapıştırdığı etiketlerle savaşmaya çalışıyorum.Bazı arkadaşlarım depresif ve sessiz olduğumu söylediği için ister istemez onların yanında öyle davrandığımı hissediyorum. Bazı arkadaşlarım da hiç bir şeyi kafaya takmadığım ve hep neşeli, konuşkan olduğumu söylediği için onların yanında söylediği şeylere bürünüyorum. Kendime mantıklı düşünebilen bir insan olduğumu söylüyorum ama her zaman öyle davranmıyorum. Sevdiğim şarkıcıların tüm şarkılarını sevmiyorum....Bu liste daha da uzar gider. Kısacası her duruma ve insana yaklaşma biçimimiz farklı.Aynı olaylarla ve kişilerle karşılaştığımız zamanlar farklı.Yarın ki Kübra bugün olduğum kişiden farklı.(Babam bana dakikan dakikana uymuyor der.)Tek tip olamayız ,olmamalıyız da zaten. 📠 Yaşadığımız dünya ilkel çağlardan farklı değil. Köyün işine yaramayan insanlar silinir gider. Ava çıkmayan erkekler, çocuk doğurmayan kadınlar… Günümüz dünyasına bak. Sürekli bireyselliğe vurgu yapılır ama köye aidiyet göstermek istemeyen insanların yaşantılarına karışılır önce, sonra zorlamalar gelir, en sonundaysa köyden kovulurlar. Kitap zaten kısa , bir kaç saat bile sürmedi bitirmem.Bence şans vermelisiniz. Son olarak : Şiraha Allah sana uyuz versin de tırnak vermesin inşallah.

İlginç bir kitaptı. Cümleleri çok kısa ve basitti. Ama bu cümle yapısı şimdiye kadar okuduklarımdan gördüğüm kadarıyla Japon edebiyatının genel tarzı diye düşünüyorum. Bu tarz beni çok tatmin etmiyor. Aşırı ağdalı cümleleri de aşırı yalın cümleleri de sevmem. Kitabın tarzı da cümle tarzını yansıtıyordu. Hikaye basit, yalın ilerliyordu. Aynı şekilde bitti. Başkarakterin kişiliği ilginçti. Tamamen duygusuz ve topluma, normlarına yabancıydı. Böyle bir karakteri okumak değişikti ama ben fazla beğenemedim. Karakterin yansıtılışı, olaylar vesaire biraz havadaydı sanki. Kitabın olay örgüsü, karakterleri oturmamış gibi hissettim. Bir türlü içine giremedim. Sonuç olarak bence okunması illa gerekecek bir roman değildi. Ben pek beğenmedim. "Normal dünya zorba bir yer, yabancı maddeler derhal sorgusuz yok edilir. Makul olmayan insanların mutlaka icabına bakılır. Öyle ya, işte benim de bu yüzden düzelmem gerekiyor. Düzelmezsem makul insanlar tarafından yok edilmem kaçınılmaz olur." "Düzelmemi söylerken , düzelmenin ne demek olduğunu en baştan bu kadar net söyleseler, benim de dolaşmama gerek kalmazdı diye geçiriyordum aklımdan." "Beni dünyadan saklamanı istiyorum...Artık hiç tanımadığım insanların bile bana karışmaya kalkmasından bıktım usandım."

Kitap toplum normlarına bir şekilde ayak uyduramamış ve çocukluk, ergenlik ve yetişkinlik zamanında da normal görülmeyen market çalışanı bir kadının; bir market çalışanı olarak aslında, normal yaşadığını kabul ettiğimiz bir hayat ve sosyal yeteneklere sahip insanları, taklit etmesini konu alıyor. İnsanlar yaşamak için normal kabul edilen davranışlara sığmak zorunda bırakılıyor. Kitap da buna bir eleştiri yaparken olanları bize tekrar hatırlatıyor. Örneğin "Kadınsan evlen ve çocuk yap. Erkeksen iş bul, evlen, çocuk yap." gibi yirmili yaşlarınızın başındaysanız sıkça duymuş olabileceğiniz ve duymaktan bıkmış oldunuz baskılar. Bana kalırsa kitabı okuduktan sonra bir kez daha normal kabul edilen hayatlarımızı yaşarken hayatı bizim için anlamlı yapan değerleri yaşamayı da bırakmamak ve bunları yaparken kendi normalimize uymayan insanları onlar istemedikleri sürece de eleştirmemek ve sormamak gerektiğini düşündüm. Merak edenleri varsa okunası, kısa bir kitap. Şiddetle olmamakla birlikte tavsiye edebilirim.

"Normal dünya zorba bir yer, yabancı maddeler derhal sorgusuz yok edilir. Makul olmayan insanların mutlaka icabına bakılır. Öyle ya, işte benimde bu yüzden düzelmem gerekiyor. Düzelmezsem makul insanlar tarafından yok edilmem kaçınılmaz olur.”

Akıcı kolay okunan, umut vaadeden bir girişi vardı. Çok bayıldığım bir kitap olmadı fakat değindiği düşünceler anlatmak istediği konular güncel toplumsal problemlerden... modernleşen insanin hayata tutunmak icin bir tiplemeye dahil olmak ihtiyacı üstüne kurulmus genel olarak, farklı insanlar toplumun ayrık otları olarak ayak uydurmaya tiplerden biri gibi gözükmeye çalışırken kendilerini ve toplumsal alandaki yerlerini sorguluyorlar.Disaridaki insanlarin hayatimizi nasil ele gecirmeye calistiklari ve kafalarinda kategorize etmek için uğraştıklarının güzel bir örneği... Benim için sonu biraz açıkta kaldı daha uzun bir kitap olabilirmiş. Ama en beğendiğim böyle ödüllere layık kitaplığın olmazsa olmaz Japon Edebiyatı köşesinde yer alacak bir eser değil benim gözümde

Kasiyer toplumsal normların kendisine dayattığı doğrulara sıradışı düşünce yapısı ve sevdiği işi yaparken gösterdiği azimle karşı koyan Keiko Furukura'nın hikâyesini anlatıyor. Keiko uzun yıllardır bir markette yarı zamanlı kasiyer olarak çalışmaktadır. Zaman zaman sürüdeki tek kara koyun gibi hissetse de aslında o ev ve iş arasında geçen düzenli yaşamından memnundur. Aile ve arkadaş çevresi onu ideal bir yaşam biçimi olarak görüdükleri evli - mutlu - çocuklu üçgeninin içine hapsetmeye çalışırken bıçak kemiğe dayandığında, Keiko bu baskıdan kurtulabilmek için bir çıkış yolu aramaya başlar. Herkesin içinde Keiko'nunkine benzer aykırı bir taraf olabilir. Zaman zaman toplumun genel beklentilerine uymayan seçimler yapabilir, Samed Behrengi'nin Küçük Kara Balık masalındaki o ufaklık gibi hissedebiliriz. İçinde yaşadığı toplumun beklentilerine göre şekilenen "normal" tanımının kendisi için doğru olup olmadığını sorgulayan bir kadının hikâyesini anlatan bu roman, verdiği mesajlarla okurun kendine de bir ayna tutmasına olanak sağlayabilir. Tavsiye ederim. Umarım yazarın diğer eserleri de yakın zamanda Türkçe'ye çevrilir. Merakla bekliyor olacağım.

“Normal dünya zorba bir yer, yabancı maddeler derhal sorgusuz yok edilir. Makul olmayan insanların mutlaka icabına bakılır. Öyle ya, işte benim de bu yüzden düzelmem gerekiyor. Düzelmezsem makul insanlar tarafından yok edilmem kaçınılmaz olur."

Ne izledin, ne okudun? Herkese anlat.

E-posta ile Devam Et