muhlise (@uzlet)

at vuruldu; içim paramparça rüveyda*

'çünkü oğuz atay'ı da okudum. seni de tanıdım. diyebilirsin ki: "bir insanı fotoğraflarından ve hakkındaki haberlerden ne kadar tanıyabilirsin?" haklısın, belki de çok az... o zaman şöyle demeliyim: seni az tanıyorum. az. sen de fark ettin mi? "az" dediğin küçük…devamı

uzlet 2 days ago

Bazen bir şeyler için heyecanlandir dururdum, artık o heyecanın bile bana ugramadigini fark ediyorum. İnsan öyle bir noktaya geliyor ki ihtimallerin heyecanı bile kendisin için bir şeyler ifade etmez bir duruma geliyor. İşin garip tarafı, olan her şeye bir süre…devamı

uzlet 5 days ago

'göğsümde bir yanardağ kıvranıyor rüveyda, yaralar kapandıkça kanıyor rüveyda' • nurullah genç | rüveyda

uzlet 1 week ago

'fakat ben bütün gayretime rağmen, içinde bulunduğum hayata ısınamadım. bu hayatı anlayamadım.' • içimizdeki şeytan | sabahattin ali

uzlet 1 week ago

Dönüşüm

Franz Kafka

254 Gönderi

Spoiler içeriyor Dönüşüm ya da daha doğru bir söylemle başkalaşım? Siz nasıl adlandırırsanız artık. Toplumda her birey kendisine bir amaç edinir ve geleceğini bu doğrultuda şekillendirmek için yeni adımlar atar. Bazılarımızın bu adımları kendinden ziyade her zaman "başkalarının" daha iyi oluşu içindir.…devamıDönüşüm ya da daha doğru bir söylemle başkalaşım? Siz nasıl adlandırırsanız artık. Toplumda her birey kendisine bir amaç edinir ve geleceğini bu doğrultuda şekillendirmek için yeni adımlar atar. Bazılarımızın bu adımları kendinden ziyade her zaman "başkalarının" daha iyi oluşu içindir. Çünkü kendisinin iyi oluşu o "başkalarının" iyi oluşuna bağlıdır. Bu yol içerisinde insan kendisini unutabiliyor, gün geçtikçe kendisi olmaktan uzaklaşıyor. Esasında yapmaktan hoşlanmadığı işler yapıyor, bulunmaktan memnun olmadığı ortamlara giriyor ve bunun gibi birçok olumsuz örnek... Bu koşullara katlanmak, "başkalarının" iyi olması için olması gereken şeyler mi? Bu koşulların sonucunda insan, elde ettikleriyle o başkalarının mutluluğu ile yetinebilecek mi? Burada yol ikiye ayrılıyor: Kişinin yaptığı fedakârlığa değecek başkaları ve de değmeyecek. Değenlere sözümüz yok pek tabii; lakin değmeyen kesime göz attığımız zaman nasıl bir hayatın bize sunulacağının en somut örneğidir bu kitap. Gün sonunda insan, kendisinden fazlasıyla uzak bir noktaya varıyor. Gregor Samsa ise kendisinden o kadar uzaklaştı ki esasında bir böceğe dönüşmedi; attığı adımlar ve idealleri doğrultusunda kendisini bir böcek olarak nitelendirmeye başladı ve hayatını böyle idame ettirdi. Bu noktaya gelmesine sebebiyet veren şeylerden ziyade suçu her daim kendisinde buldu, çünkü düzen tarafından fazlasıyla manipülatif davranışa maruz kalmıştı. Franz Kafka, kitaplarına fazlasıyla kendinden bir şeyler katan bir yazar. Okuduğunuz müddetçe diğer kitaplarında işlediği karakterler ile bağ kurmanız muhtemeldir. Baba figürünü incelediğimiz zaman pek bir şeyden hoşnut olmayan birini görüyoruz; annede ise her halükarda sessiz kalma eğilimi mevcut. Bu kitaptaki aile bireylerinin kişiliklerini incelediğimiz zaman, yazarın Babaya Mektup kitabında anlattığı aile ile birebir örtüşme yaşanması ise ayrı bir konudur. Geleceğinizde attığınız her adımın kendiniz için en iyi olması dileğiyle. Sağlıcakla kalın.

uzlet 1 week ago

'beni bir gün unutacaksan, bir gün bırakıp gideceksen, boşuna yorma derdi; boş yere mağaramdan çıkarma beni. alışkanlıklarımı, özellikle yalnızlığa alışkanlığımı kaybettirme boşuna.' • tutunamayanlar

uzlet 2 weeks ago

"nereden anlatmaya başlayayım jülide? kelimelerin kifayet etmeyeceğini bile bile söze girmek kadar elem verici ne olabilir? insan, sonu kötü biten bir hikâyeyi anlatmaya nereden başlayacağını bilemiyor, sen söylemiştin. şimdi ben de aynı durumdayım. içimdeki hararetli sıkıntıyı giderecek serin sözler peşindeyim.…devamı

uzlet 3 weeks ago

tüm samimiyetimle kurduğum cümlelere verilen dümdüz cevaplardan nefret ediyorum, az insan olmak zor değil ya

uzlet 3 weeks ago

• ''bilmem kaç kavim göçer bu alemden, sen göğsümden bir milim kaymazsın.''