. (@walle)

Ben artık raf kullanmama kararı aldım okuduğum kitapları filmleri ve dizileri yazarım hatta sadece kitapları yazarım artık her şey boş geliyor bu uygulama bana samimi 2 ilişki verdi biri gerçek aşk biri gerçek dostluk ve yeni güzel insanlarla da tanıştım…devamı

walle 1 month ago

23 Numara

Joel Schumacher

89 Gönderi

O kadar iyi kurgulanmış bi film ki jim carreyin alışık olmadığımız dışında bi tarzını gördük ve sanırım bu film ile adamın tüm filmlerini izlemiş oldum anlamadığım o kitabı agatha verdi ya doğum gününde o nasıl biliyordu yoksa onu da mı…devamı

walle 2 months ago

Asılacak Kadın

Pınar Kür

17 Gönderi

Kitabın dili çok garip geldi bana hiç böyle yazılmış bi kitap okumamıştım uzun zamandır Türk klasiği de okumuyordum en son 3 5 sene önce dokuzuncu hariciye koğuşunu okumuştum. çok merak etmiştim bi reels videosunda görüp eklemiştim ama ilk sayfalarda sürekli…devamı

walle 2 months ago

Olağanüstü Bir Gece

Stefan Zweig

219 Gönderi

45 sayfadır at yarışı anlatıyor kitap zaten 70 sayfa beni o kadar çekmedi ki yani sürekli bi içsel duyguları anlatıyor bi olayı 10 farklı şekilde betimliyor ki daraldım kısa 1 günde okur bitiririm diye aldım 1 hafta oldu 40 sayfa…devamı

walle 2 months ago

Kuzey Güney

Ece Yörenç

33 Gönderi

Spoiler içeriyor Duygusalım sayın seyirciler duygusalım kuzeyi unutmamak için başladığım diziyi gözlerim dolu ağlayarak bitirdim vay be bu diziyi 11 yıl önce televizyonda gördüğümde izlemediğim ama kıymetli dizileri izliyorum bundan önce de poyraz karayel bitirmiştim dile kolay 80 bölümü devirdim. Karakterlerin hepsi…devamıDuygusalım sayın seyirciler duygusalım kuzeyi unutmamak için başladığım diziyi gözlerim dolu ağlayarak bitirdim vay be bu diziyi 11 yıl önce televizyonda gördüğümde izlemediğim ama kıymetli dizileri izliyorum bundan önce de poyraz karayel bitirmiştim dile kolay 80 bölümü devirdim. Karakterlerin hepsi ailem olmuş gibiydi her birinin gelişimine şahit oldum Ve o kadar iyi oyuncular ki hepsi de özellikle kuzey güney ve handan rolleri tam karakterlerini yansıtmışlar tüm dizi boyunca her gün Handan’a sövdük dizide beni en çok üzen olay sanırım Banu’nun intiharı oldu daha önce de psikolojik sorunları olduğu için bunu atlatamadı ama onun için böyle bi son gerekli miydi bilemedim annesi ebruya da çok üzüldüm öz kızı gözünün önünde intihar etti. Allahım tüm kızları güney gibi bi karakterden korusun hırsın bedene bürünmüş hali manipülasyonun ta kendisi. Dizide çok güzel şeyler de oldu mesela Alinin kardeşliği gerçek bi dost olması.. kuzey öz kardeşinden görmediği yakınlığı Ali’den gördüğünde hep mutlu oldum ama Ali adına da üzüldüm çünkü Ali kuzey için iyiydi ama kuzey Ali için değildi ve sonucunda da kuzey için Ferhat tarafından öldürüldü 1. Sezon sonunda.. Herkes keşke Zeynep ölseydi falan dedi ben de öyle düşünmüştüm ama Ali ölmeseydi pek anlamı olmazdı. bazıları Alinin ölümünü kendilerince final düşünüp 2. Sezonu izlemedi bazıları da Ferhat’ın ölümünü bekledi ama senaristler ille de güneyi hapse sokup cemreyle kuzeyi evlendireceğiz dediler çok zamanınız yoksa Ferhat’ın ölümünden sonra direkt finali izleyebilirsiniz 2. Sezon 1. Ye göre çok iyi değildi ama izletti kendini güney rolunü öyle güzel oynadı ki dizi zaten merak uyandırıcı değil de samimiyetinden izletiyor kendini. Ben bu dizide Cemreyi hiç sevemedim asla ısınamadım ona hep bi soğuk samimiyetsiz geldi bana. Kuzeyin bu durumlara düşmesinin yek sebebi de Cemredir hep bunu düşündüm yada güney, kuzeyin Cemreyi sevdiğini bile bile devam etti kendine o zaman suç cemrededir ama ben onları hiç uyumlu bulmadım cemre kuzeyin sümüğü gibiydi asla ısınamadım dizi boyunca dizinin en güzel kısmı da YouTube dan izlediğim için yorumlardı. Bu diziyi izleyen bi kemik kitle var mizah seviyeleri o kadar yüksek ki her okuduğumda patlaya patlaya güldüm insanlar 6 sene önce ne kadar yaratıcı daha komikmiş diye düşündüm yorumlardaki herkesle arkadaş olsaydık bomba bi arkadaş grubumuz olurdu. Taksici yunusun hikayesi de çok iyiydi dizinin yönetmeni gerçekten taksici olan yunusun taksisine biniyor samimiyetinden etkileniyor oyuncu olarak diziye alıyor hatta kıvanç tatlıtuğ da yunusu şok sevdiği için birçok dizide oynamasını sağlıyor falan dizi inanılmaz samimiydi çok güzel duyguları çok güzel yansıtıyordu kötü olanları da aynı şekilde mesela Alinin ölüm sahnesindeki kıvanç tatlıtugun muhteşem oyunculuğu güney karakterini canlandıran buğra gülsoyun kriz sahnelerinin mükemmelliği. Kıvanç tatlıtugu bu diziyi izlemden önce hiç yakışıklı bulmuyordum ama adamın türkiyenin en yakışıklı erkeği olduğu kalıbının bi anlamı varmış hele sonlara doğru o kadar yakışıklı oldu ki ve gerçek hayatta da mükemmel bi insan. Neyse ben en çok gülten karakterini sevdiğimi söylemek istiyorum. Allah herkese gülten gibi anne nasip etsin onca zorluğa tek başına göğüs germiş ve neşesinden hiçbirsey kaybetmemiş hem samimi hem gözaçık mükemmel bi kadındı ona hayran oldum hayatında erkek olmadığı için olabilir skdkclcllc. dizideki bazı saçmalıklardan biri de saminin Handan’ı boşayıp evlenmesiydi. Yeni karısını hiç sevmedi ki bari sevseydi de evlendiklerine değdiğini görseydik izledikçe allahım bizi sami gibi erkeklerden de korusun. O değil de cidden handan o kadar iyi oynuyordu ki onu ekrandan boğazlamak istedik milletçe her karakter ayrı güzeldi finalin son sahnelerinde Zeynebin jesti de çok güzeldi Zeynep’le kuzeyin beraber olması da aşırı saçmaydı bari görüştüler cemre onla arkadaş olmasaydı aşık olduğun adamın eski sevgilisiyle arkadaş olup yiyip içmek ne demek ya bi de Alinin ölümünü hemen sindirmeye çalıştırdılar bize 2 ay sonra demet şerefe aşık oldu falan yine de senarist sürekli Aliyi hatırlattı bazı dizilerde ölen hemen unutuluyor senarist demişken de can katmanoğlu adamdır.Dizi bitti gelin doblandı yabalım yorumlarda.

walle 2 months ago

Zootropolis: Hayvanlar Şehri

Byron Howard

122 Gönderi

Askimlaaaa izlediğimiz ilk filmmm onun da izlediği ilk animasyonnnn o yüzden çok değerli benim içinn. Bazı yerleri çok komikti kahkaha attık ben romantik olsun diye nick ve judynin sevgili oldukları bölümü izlediğimizi sanıyordum ama tanışma bölümüymüş onu da sonra izleriz…devamı

walle 2 months ago

Vincent'ten Sevgilerle

Dorota Kobiela

95 Gönderi

Bu filmi yapmak için 60 bin tane yağlı boya yapılmış hem de elle şoklar içindeyim bugün bunu izleyeceğim çok merak ettim

walle 2 months ago

Simyacı bir şişe açıp konuğunun bardağına kırmızı renkli bir sıvı koydu. Şaraptı ve ömrü boyunca hiç içmediği en güzel şaraplardan biri. Ama şarabı şeriat yasaklamıştı. "Kötülük," dedi Simyacı, "insanın ağzından giren şeyde değildir. Kötülük oradan çıkandadır."

walle 3 months ago

Bayramda hazır yurtta kalmışken ve kimse yokken bitirmeyi hedeflediğim kitaplar Bugün simyacı kitabını bitiriyorum normalde 60 sayfam kalmıştı ama 50 sayfayı anlamadan okuduğum için baştan okucam (anksiyetik ortamda kitap okumak saçmalıktır) bugün 110 sayfa okuyup simyacıyı bitiriyoruz çok akan bi…devamı

walle 3 months ago

Seninle ilk konuşmaya başladığımız gün, konunun bir gün buraya geleceğini hiç düşünmezdim. Seni, hayatımda kısa süre konuşacağım insanlardan biri sanmıştım. Bana bunları hissettireceğini, aşkı seninle bu kadar derin yaşayacağımı gerçekten tahmin edemezdim. Bir yıldan fazla zaman geçti. Şimdi dönüp baktığımda…devamıSeninle ilk konuşmaya başladığımız gün, konunun bir gün buraya geleceğini hiç düşünmezdim. Seni, hayatımda kısa süre konuşacağım insanlardan biri sanmıştım. Bana bunları hissettireceğini, aşkı seninle bu kadar derin yaşayacağımı gerçekten tahmin edemezdim. Bir yıldan fazla zaman geçti. Şimdi dönüp baktığımda bana yaşattığın bütün duyguların ne kadar güzel olduğunu görüyorum. Evet, aramızda kötü şeyler de oldu ama nedense aklımda sadece güzel olanlar kalıyor. Seni düşününce sadece iyi şeyler geliyor aklıma. Seni o kadar çok sevmişim ki, yaşanan her şeyin üstünü sevgim örtmüş sanki. Bazen kendi kendime “Neden böyle oldu?” diye düşünüyorum. “Neden şu an bu haldeyiz?” Ben gerçekten seninle evleneceğimi düşünmüştüm. Seninle ilgili o kadar çok hayal kurmuştum ki… Hâlâ içimde duran, gerçekleşmemiş ama hiç kaybolmamış hayaller. Aslında içimde sana dair çok daha fazla şey var ama yazmaya başlayınca kelimeler eksiliyor. Hissettiklerimi tam anlatamıyorum. Çünkü seni düşünmek başka, seni anlatmaya çalışmak başka. Sen hep aklımdasın. Hiç çıkmıyorsun aklımdan. Nasıl böyle biri olabiliyorsun bilmiyorum. Nasıl tam hayalimdeki insan gibi olabildin? Ben hayatım boyunca böyle bir hayal kurmamıştım. Ama senin karakterin, davranışların, bana hissettirdiklerin bende bir hayal oluşturdu. Kusursuz bir insanın var olabileceğine senin sayende inandım. Evet, senin de hataların vardı ama ben hiçbirini hatırlayamıyorum artık. Çünkü güzel olan şeyler o kadar fazla ki, kötü olanların üstünü kapatıyor. Seni uzun bir süre unutamayacağımı biliyorum. Ama galiba unutmak da istemiyorum. Çünkü böylesine güzel bir aşk yaşamışken, sana karşı bu kadar derin duygular hissederken neden unutmak isteyeyim ki? İçimde kalan bu sevgiyi yaşatmak istiyorum. Seninle çok hayal kurduk. Belki en çok da ben kendi içimde kurdum o hayalleri. Gerçekleşmedi… Belki zamanı değildi. Belki bir gün olur, belki olmaz. Ama içimde hâlâ küçücük de olsa bir umut var. Çünkü ben o hayalleri boşuna kurmuş olmak istemiyorum. Sana baktığımda içimden sadece gülümsemek geliyor. Ama aynı anda canım da çok acıyor. En çok da gerçekleşmeyen ihtimaller acıtıyor insanı. Yine de umudumu tamamen kaybetmek istemiyorum. Biraz azaldı belki ama hiç bitmedi. Sen bana aşkı öğrettin. Gerçekten sevmeyi, özlemeyi, birine ait hissetmeyi seninle öğrendim. Senin her şeyin olmak istedim. Sana iyi gelmek istedim. Yaşadığın bütün kötü şeyleri unutturmak, yanında huzur olmak istedim. Sadece mutlu olalım istedim. Senin yanında sevildiğimi hissettim. Hem de en derin hâliyle. Evet, bazen beni çok kırdın, çok kötü hissettirdin. Ama iyi hissettirdiğin zamanlarda da dünyanın en mutlu insanı gibi hissediyordum kendimi. Belki de bu yüzden seni içimden söküp atamıyorum. Şimdi sadece umarım iyisindir diyorum. Çünkü seni çok özledim. Her geçen gün daha da fazla özlüyorum. Beraber çok fazla anımız olmasa bile konuşmalarımızı, kurduğumuz hayalleri düşünüyorum sürekli. Ve seni özlemek her gün biraz daha büyüyor içimde. Sana kızmam gerekiyor biliyorum. Belki affetmemem gerekiyor. Ama içten içe biliyorum ki bir gün gelirsen seni yine affederim. Ve kendime sürekli şunu söylüyorum: “Eğer bir gün geri gelirse, bu sefer her şey daha güzel olacak.” Sana söz… Bu sefer her şeyi düzeltmek için elimden gelen her şeyi yaparım. Yeter ki bana son geldiğin zamanki istekle gel. Bana güven. Gerçekten güven. Çünkü ben bu sefer seni mutlu edebilmek için elimden gelen her şeyi yapacağıma yemin ederim. Yeter ki bir kez daha gel… Ama bu sefer gitme.Senin yanında olacağıma, seni destekleyeceğime, seni mutlu etmek için uğraşacağıma söz veriyorum. Çünkü sana gerçekten çok ihtiyacım var. Belki senin de bana vardır… Umarım vardır. Biz bazen birbirimize kötü geldik, evet. Ama çoğu zaman da birbirimizin en güzel yeri olduk. Ben hâlâ inanıyorum; biz o hayalleri gerçekleştirebilirdik. Belki hâlâ gerçekleştirebiliriz. Çünkü ben artık sensiz bir gelecek düşünemiyorum. Sesin, gülüşün, gözlerin, bana bakışın, o tatlı gülümsemen… Hiçbiri aklımdan çıkmıyor. Bir gün bana tekrar “Sana ihtiyacım var” desen… Sana bir daha asla zarar vermemek için elimden gelen her şeyi yaparım. Güzel bir ilişki yaşayacağımıza söz veriyorum. Yeter ki bana bir adım gel. Ben geri kalan bütün yolları sana koşarım. Seni çok özledim. Bazen düşünüyorum da… İnsan birini hiç bu kadar tanımadan nasıl bu kadar sevebilir? Nasıl bir insan, hayatına bu kadar derinden dokunabilir? Sen benim için tam olarak böyle oldun. Hiç beklemediğim bir anda girdin hayatıma ve fark etmeden en hassas yerime yerleştin. İlk konuşmaya başladığımız zamanlarda bunun sıradan bir tanışma olduğunu sanmıştım. Gün gelip seni düşünmeden bir gün bile geçiremeyeceğim aklıma gelmezdi. Ama şimdi dönüp bakınca, son bir yılda hissettiğim en gerçek duyguların çoğunda sen varsın. Sen bana sadece güzel hisler yaşatmadın; bana sevgiyi öğrettin. Birini gerçekten önemsemenin ne olduğunu öğrettin. Gün içinde yaşadığım küçücük şeyleri bile sana anlatmak istemeyi, biriyle hayal kurmayı, biriyle geleceği düşünmeyi seninle öğrendim. Aramızda kötü şeyler de oldu, kırıldığımız zamanlar da oldu. Ama işin garibi, seni düşündüğümde aklıma kötü şeyler gelmiyor. Ne kadar uğraşsam da içimde sana karşı kötü bir his tutamıyorum. Çünkü iyi olan şeyler her defasında daha ağır basıyor. Bazen kendi kendime “Neden hâlâ böyle hissediyorum?” diye soruyorum. Çünkü üzerinden zaman geçmesine rağmen içimdeki hiçbir şey eksilmedi. Hâlâ seni düşünmeden uyuyamıyorum bazen. Hâlâ konuşmalarımızı düşünüyorum. Hâlâ seninle kurduğumuz hayalleri aklımdan çıkaramıyorum. Aslında en çok da yarım kalan şeyler acıtıyor beni. Seninle yaşayabileceğimiz ihtimaller… Belki bir gün gerçekleşecek sandığım şeyler… Çünkü ben seni hayatımın içine koymuştum. Seni geçici biri gibi hiç görmedim. Belki sana tam anlatamadım ama ben seninle gerçekten bir gelecek düşünmüştüm. Beraber sakin, huzurlu, güzel bir hayat hayal etmiştim. Ve uzun zaman sonra ilk defa biriyle ilgili kurduğum hayaller bana bu kadar gerçek gelmişti. Seninle ilgili en unutamadığım şeylerden biri bana hissettirdiğin değer duygusu oldu. Sevildiğimi hissettim. Birinin gerçekten beni önemsediğini hissettim. Evet, bazen beni çok kırdın. Ama iyi olduğumuz zamanlarda bana o kadar iyi geliyordun ki, bunu hiçbir şeye değişemiyorum. Şimdi sadece büyük bir özlem kaldı içimde. Her gün biraz daha büyüyen bir özlem… Ve seni unutmaya çalışmak bile bana yanlış geliyor. Çünkü seni unutursam sanki yaşadığımız her şey de yok olacakmış gibi hissediyorum. Belki zaman yanlıştı. Belki biz bazı şeylere geç kaldık. Belki de hiçbir şey bitmedi, bilmiyorum. Ama bildiğim tek şey şu: Ben seni gerçekten çok sevdim. Hem de bütün kırgınlıklara rağmen. Ve olur da bir gün yeniden bana dönersen… Bu sefer seni daha dikkatli severim. Daha çok anlamaya çalışırım. Daha çok emek veririm. Çünkü insan bazı sevgilerin değerini kaybetme ihtimaliyle karşılaşınca daha iyi anlıyor. Sana hâlâ içten içe bir yer bırakıyorum. Çünkü ne kadar zaman geçerse geçsin, içimde seninle ilgili küçücük de olsa bir umut hâlâ yaşıyor. Ve belki bilmen gereken en önemli şey şu: Ben seni sevmeyi hiç bırakmadım. Birbirimizi bu kadar severken aynı zamanda bu kadar uzak kalmamız bazen bana çok acı geliyor. Sanki her şey birbirine zıttı bizim hikâyemizde. Kalplerimiz birbirine bu kadar yakınken aramızda hep kilometreler vardı. Ama ne olursa olsun, ben hep seni kendime çok ait hissettim. Sanki birbirimize gerçekten uygunduk. Yanlış zamanda karşılaşmış iki doğru insan gibiydik. Ben seni bekledim. Hem de gerçekten bekledim. Bir gün geleceğine, bir gün her şeyin düzeleceğine inanarak bekledim. Bir sene boyunca içimdeki umudu hiç tamamen kaybetmeden bekledim seni. Çünkü sen bana umut verdin. Defalarca verdin. Her seferinde “belki bu kez” dedim. Her seferinde yeniden inandım. Ama hiç gelmedin. En sonunda geldiğinde ise bu sefer de giderken beni tamamen kırdın. Belki bunu bilerek yapmadın ama geldiğin anda gitmen, beni yarım bırakman içimde çok derin bir yere dokundu. Uzun süre bunu düşündüm. “Nasıl böyle oldu?” diye düşündüm. Çünkü insan en çok da kavuşacağını sandığı yerde kaybedince yoruluyor. Ama yine de bütün bunlara rağmen içimde sana karşı sevgiden başka bir şey büyümedi. Kırgınlığım oldu, evet. Özlemim oldu. Ama sevgim hiç eksilmedi. Şimdi düşündükçe daha da garip geliyor bana… Bir zamanlar aramızda kilometreler vardı ve ben yine de sana bu kadar yakındım. Şimdi ise aynı şehirde olacağız belki ama sana ulaşamıyorum. Bu düşünce içimi çok acıtıyor. Çünkü sana söylemek istediğim şeyler var. İçimde tuttuğum, sana ulaşması gereken şeyler var. Seni çok merak ediyorum. Nasıl olduğunu, iyi olup olmadığını, hayatının nasıl geçtiğini bilmek istiyorum. Ve bunları bilmemek beni çaresiz hissettiriyor. Belki yanına kadar geleceğim ama yine de sana ulaşamayacağım. İşte en çok bu canımı yakıyor. Bu kadar yakın olup bu kadar uzak kalmak… İnsan bazen sadece bir ses duymak istiyor. “İyiyim” dediğini bilmek bile yetiyor bazen. Ama sana ulaşamamak, içimdeki bütün duygularla tek başıma kalmak beni gerçekten çok yoruyor. Yine de bilmiyorum… İçimde hâlâ sana doğru yürüyen bir taraf var. Ne kadar kırılmış olsa da, ne kadar yorulmuş olsa da sana ulaşmak isteyen bir taraf. Çünkü bazı insanlar ne kadar uzaklaşırsa uzaklaşsın, insanın kalbinde hep en yakın yerde kalıyor.