“Dünyada ne kadar güzel şey görsem elbette senin bir yerine benzetirim. Sonra gördüğüm şeyin her tarafında bir kusur bulurum. O da gözümden düşer, yine yalnız sen kalırsın.”
Aşk böyle kalpleri, böyle vücutları aradığı gibi, Mecnun Leylasını, aç gıdasını nasıl ararsa böyle kalpler de sevdasını öyle arar güzelimi Evet, bu kalpterin asıl aradığı sevdasıdır. Filan sevgili, filan sevilen değildir.
Film başta Türkiye’de geçiyor diye merak edip izlemek istemiştim. Beni ilk başta cezbetti diyemem çünkü yavaş bi filmdi ama izledikçe beni tatmin etti. Üzgün ve melankolik filmler beni daha çok çekiyor bu aralar. Filmde adamın depresyonda olması ve bununla yaşama…devamıFilm başta Türkiye’de geçiyor diye merak edip izlemek istemiştim. Beni ilk başta cezbetti diyemem çünkü yavaş bi filmdi ama izledikçe beni tatmin etti.
Üzgün ve melankolik filmler beni daha çok çekiyor bu aralar. Filmde adamın depresyonda olması ve bununla yaşama biçimi beni düşündürdü. Kendime benzettim biraz. Gündüzler bahar geceler kış.
Bu yüzden karakter bana oldukça karmaşık ve gerçekçi geldi.
Film genel olarak bende garip bir his bıraktı ama izlerken hiç sıkılmadım. Hatta izlemesi oldukça keyifliydi. Sonuç olarak filmi sevdim.
Okuması çok zordu. Gözyaşlarıyla bitirdim, bir de gerçek bi hikaye olduğunu gördüm bi kere daha mahvoldum. Çok kızdım. Çok üzüldüm. Şöyle söyliyim bitirdikten sonra bikaç gün sadece bu kitabı düşündüm. Hassas kalpler dikkatli olsun. Beni baya etkiledi.
“Ama yaşamıyordum, çünkü gerçekleştirmeyi mantıklı bulabileceğim hiçbir arzum yoktu.” “Ne istediğimi kendim de bilmiyordum; hayattan korkuyordum, hayattan kaçıp uzaklaşmak istiyordum, ama gene de hayattan bir şeyler bekliyordum”
Çok ters köşeli biraz da gerici bi kitaptı. Konusu beni çok sardı. Okurken bi yandan sürekli tablolalara bakıp inceledim falan keyifliydi. Akıcı bi dili vardı. Ben sevdim
Çocukluğunu yalnız geçiren bi insan istediği kadar kalabalık olsun atamıyor içindeki yanlnızlık hissini. Kapanmaz bi boşluk bırakıyor insanın içinde. Zezeye üzüldüm. Bazı sahnelerde kendi çocukluğumu getirdi aklıma. Kendime daha çok üzüldüm. Çocukluk en problemsiz olduğumuz yaşlar sanıyoruz ama bütün problemlerimiz…devamıÇocukluğunu yalnız geçiren bi insan istediği kadar kalabalık olsun atamıyor içindeki yanlnızlık hissini. Kapanmaz bi boşluk bırakıyor insanın içinde.
Zezeye üzüldüm. Bazı sahnelerde kendi çocukluğumu getirdi aklıma. Kendime daha çok üzüldüm.
Çocukluk en problemsiz olduğumuz yaşlar sanıyoruz ama bütün problemlerimiz bize çocukluğumuzdan kalma şeyler.
Hayatımızın uzun bi kısmını diğer yarımızı aramakla geçiriyoruz. Ki bazen bulamıyoruz. Bazılarımız bulduklarıyla yetinmeyi seçiyor. Ama hep arıyoruz. Keşke doğarken bi işaret olsa herkes birbiriyle eşleşse ve bu zaman kaybını yaşamasak. Ya da açıkta kalanlarımız olmasa. Hayat bi ekip oyunu.…devamıHayatımızın uzun bi kısmını diğer yarımızı aramakla geçiriyoruz. Ki bazen bulamıyoruz. Bazılarımız bulduklarıyla yetinmeyi seçiyor. Ama hep arıyoruz.
Keşke doğarken bi işaret olsa herkes birbiriyle eşleşse ve bu zaman kaybını yaşamasak. Ya da açıkta kalanlarımız olmasa.
Hayat bi ekip oyunu. Bu yüzden evleniyoruz veya çocuk yapıyoruz. Yalnızken zevk almak çok zor. İnsan insanlarlayken insan olduğunu hissediyor.