Zeynep Aydın (@zeynepaydin)

zeynepaydin 1 year ago

Pera Palas'ta Gece Yarısı

Emre Şahin

194 Gönderi

İnsan, kalbinin attığı yere ait değilse nereye aittir ki?

zeynepaydin 1 year ago

İnsan yumuşak ve esnek doğar, ölünce kaskatı ve serttir, Bitkiler yumuşak ve bükülebilir doğar, ölünce kırılgan ve kurudurlar. Yani her kim sert ve katı ise ölümün mürididir. Her kim yumuşak ve uysal ise yaşamın mürididir. Sert ve katı olan kırılır.…devamı

zeynepaydin 3 years ago

Şahmaran

Umur Turagay

113 Gönderi

Bu dünya kurulalı beri insanoğlu sevdigi her şeye ihanet etti. Biz sadece izledik, anlamanı bekledik. Çünkü dünya senin değil insan. Dünya yalnız sana ait değil. Bundan binlerce yıl evvel böyle söyledi yılanların şahı. Ey insan sen sakın sevme beni. Ama…devamı

zeynepaydin 3 years ago

Zeytin Ağacı

Nergis Akoglu

86 Gönderi

Geçmişimiz biz hatırlasak da hatırlamasak da bir yerlerde kayıtlıdır. Nasıl ki bir kara kutu ne kadar darbe alırsa alsın içindeki bilgiler kaybolmaz, geçmişimiz de öyledir. Tatlar, kokular, anlar bir gün tekrar hatırlanmak üzere en doğru zamanı bekler. Ve geçmiş biz…devamıGeçmişimiz biz hatırlasak da hatırlamasak da bir yerlerde kayıtlıdır. Nasıl ki bir kara kutu ne kadar darbe alırsa alsın içindeki bilgiler kaybolmaz, geçmişimiz de öyledir. Tatlar, kokular, anlar bir gün tekrar hatırlanmak üzere en doğru zamanı bekler. Ve geçmiş biz unutsak bile bizi etkilemeye devam eder. Geçmişin bizi ne kadar etkilediğini bilseydik onunla yüzleşmekten yine de kaçar mıydık? Ya da biz kaçsak bile o bizim peşimizi bırakır mıydı? Kabul edilmeyen geçmiş, kendini başka nesillerde başka suretlerde tekrar eder. Aslında bu sanıldığının aksine olumsuz değil, yaşamı sürdürebilmemiz için son derece gerekli bir mekanizmadır. Çünkü bizden önce karanlığın içinden geçenler bize ordan çıkmanın yolunu da gösterirler. Geçmişi kabul etmek bugünkü tercihlerimizi değiştirir. Peki tercihlerimiz değişirse geleceğimiz de değişir mi? Yıllar önce yakılmış bir ateşin bugüne kadar yandığına inanmak zor dimi? Peki ya vaktinden önce sönmüşse o ateş. Geriye sadece koyu bi duman kalmışsa. Mümkün müdür o küllerden yeniden doğmak? Büyüklerimizden biri haksızlığa uğradığında bazen kendimizi onun olduğu duruma düşürürüz. Bak ben de senin gibiyim, tıpkı senin gibi mahkumum, senin gibi evladımdan ayrıyım, senin gibi kurbanım, tıpkı senin gibi kayıplarım var diyerek onu onurlandırmak isteriz. Tabii ki farkına bile varmayız öyle davrandığımızın. Oysa bu döngüden çıkmamız mümkündür, çünkü bu onların yasam planıydı, bizim değil. Anne ve babalarımızın biz doğmadan önce bir hayatları olduğunu unutup tanıştıklarını, aşık olduklarını, seviştiklerini, onlar seviştiği için hayatta olduğumuzu unuturuz. Ama hiç unutmadığımız şeyler de vardır. Mesela onlara duyduğumuz öfke. En güçlü bağlar doğmamızı sağlayan insanlarla aramızdaki bağlardır. Kaç yıl geçerse geçsin, kaç ihanet yaşanırsa yaşansın, ailede ne kadar mutsuzluk olursa olsun, önemli değil. Kendi irademiz pahasına bile olsa onlarla bağımız devam eder. Geçmişle bağımızda kitlenip kalmış her şey, bugünkü hayatımızda bir şekilde görünür olur. Belki de şans ya da şanssızlık dediğimiz her şey geçmişte atılmış ya da atılmamış adımların sonucudur. Dünyaya gelmek bir seçim mi? ve dünyaya gelirken ailemizi seçmiş olabilir miyiz? Genlerimiz, atalarımız, sorunlarımızın hem kaynağı hem de çözümü olabilir mi? Bütün bu soruları cevaplamak yıllarımı alacaktı ama o anda emin olduğum tek şey bir yerden başlamam gerektiğiydi. ~Alıntı

zeynepaydin 4 years ago

Arada sallanacağız, arada düşeceğiz ve bu olduğunda şükredeceğiz. Yaşam bizi bir hikayemizle daha yüzleştirdiği için, o her ne ise onunla göz göze gelip, temizleyip biraz daha gerçekte yaşayabilme fırsatını yakaladığımız için şükredeceğiz.

zeynepaydin 4 years ago

Aşk

Elif Şafak

22 Gönderi

Bundan uzun zaman önceydi. Bir roman düştü gönlüme. Aşk Şeriatı. Yazmaya cesaret edemedim. Dilim lal oldu, kalemimin ucu kör. Kırk fırın ekmek yemeye yolladım kendimi. Dünyayı dolaştım. İnsanlar tanıdım, hikayeler topladım. Üzerinden çok bahar geçti. Fırınlarda ekmek kalmadı; ben hâlâ…devamı

zeynepaydin 5 years ago

Ekim Düşü

Joe Johnston

54 Gönderi

~Sineraf grubumuzun filmi~ Benim açımdan güzel bir motivasyon filmiydi. Kimse ailesinin veya çevresinin sunduğu bir hayatı yaşamak zorunda değil. Herkesin küçük veya büyük istediği bir şeyler mutlaka vardır. Her birey kendine özgüdür. Toplumun bizi baskılamasına izin vermeyelim, baskılayıcı toplumun bir…devamı

zeynepaydin 5 years ago

Kimi der ki kadın; Uzun kış gecelerinde, Serip bir döşek gibi Yatmak içindir. Kimi der ki kadın; Yeşil bir harman yerinde, Dokuz zilli bir köçek gibi Oynatmak içindir. Kimi der ki, hamur yoğurur. Kimi der ki, çocuk doğurur. Her ağızdan…devamı

zeynepaydin 5 years ago

The Queen's Gambit

Scott Frank

367 Gönderi

Toplam yedi bölümden oluşan dizinin en iyi bölümü kesinlikle son bölümdü benim için. Âdeta Beth Harmon'un ailesinden biriymişim gibi gururlandım. En güzel turnuva sahneleri Moskova'da olanlardı bence. Özellikle Borgov ile olan oyunu çok heyecanlı ve gurur vericiydi. Döneme göre sadece…devamı

zeynepaydin 5 years ago

Düşman

Denis Villeneuve

64 Gönderi

~Sineraf grubumuzun filmi~ İkiz değil, aynı kişiler! Derste anlattığı konuların 'kaos ve diktatörlük' üzerine olması Adam'ın baskı altında olduğunun bir göstergesi sanırım. İzlediği filmde, baskın bir kadın karakterinin bavullarını taşıyor ve onun altında ezilen bir tiplemeyi oynuyor. Kadına kur yapmaya…devamı