(@) - Raf

Spoiler içeriyor Başlarda sürükleyici, merak uyandırıcı bir film iken yarısından sonra yani o ters köşe denilen kısımlarda yanıt bulmayan bir çok soru çıkıyor: 1- Sentetikler (robotlar) insanları alt etmeyi nasıl başardı? 2- İnsanlar Mars’a gitmeyi neden seçti; işgal mi, Dünya’nın yaşanamazlığı tehlikesi…devamıBaşlarda sürükleyici, merak uyandırıcı bir film iken yarısından sonra yani o ters köşe denilen kısımlarda yanıt bulmayan bir çok soru çıkıyor: 1- Sentetikler (robotlar) insanları alt etmeyi nasıl başardı? 2- İnsanlar Mars’a gitmeyi neden seçti; işgal mi, Dünya’nın yaşanamazlığı tehlikesi mi? 3- İnsanlar Dünya’ya neden döndü; yeniden dünyayı inşa etmek için mi, intikam uğruna mı? 4- Sentetiklerin insanların dönüşüne karşın yaptığı hazırlık sadece bir tren dolusu kalanları kurtarmak için miydi? Şu haliyle film, üzerinde derin tartışmalar yapacak ciddiyette elbette değil. Yine de bir şeyler söyleme isteği uyandırıyor. Anlıyorum, bu yapay zeka meselesi komplo teorilerine oldukça açık. Merakımız, deneyimlerimiz ve de içinde bulunduğumuz teknoloji furyasında şu tür senaryolar kurgulayacak hayal gücüne sahip olmakta yeni normalimiz sanırsam. Lakin bu film bize tam olarak ne söylüyor? “İnsanlar uyanın yapay zeka her şeyinizi elinizden alacak” mı, “Yapay zeka ile entegre olabiliriz, onlarla dengeli yaşam mümkün” mü yü mü? Sonuç olarak filmin usturuplu bir mesaj verdiğini zannetmiyorum. Hatta yapay zeka konulu bir çok yapımda bu tür bir mana kıtlığı var; insanların mı tarafında, yapay zekaya mı hak vermekte, anlaması güç. O yüzden güzel başlayan izleme keyfim son dakikalara kadar yetişmiyor. Sonuç olarak izlenmese bir şey kaybedilmez bence. Filmin bir sahnesinde kendisini öldürmeye çalışan sentetikler ailesine yine de yardım etmeyi seçen bir insan, bu meyilini robot olan çocukları öldürmeye kıyamadığıyla izah ediyor. Bu sahneye binaen sorasım geliyor: İnsan davranışlarını neredeyse kusursuzca taklit eden ve gerçekçiliği arttıkça duygularımızı manipüle etme potansiyeli taşıyan bu robotlara karşı hissettiğimiz sempati, acıma ve üzüntü gibi duygular; zamanla karar mekanizmamızı pek daha önemlisi irademizi elimizden mi alacak? Peki ya biz şimdiden yapay zekaya kaybetmeye başladıysak hem de yapay bir tene, sahici bir görünüme sahip değillerken.. Unutmayalım ki yapay zeka asla gerçek sorunumuz olmayacak. Asıl mesele kuklayı değil kuklacıyı görmekte. Kullanılan değil, kullanan kalabilmekte.

beyruha 1 month ago

Kur'an-ı Kerim

Anonim

17 Gönderi

KUR’ÂN’I KERÎM’İ NASIL OKUMALIYIZ? ◆ Allah, Kur’ân-ı Kerîm’i kullarına hem bir ibadet vesilesi hem de bir hayat nizamı olarak lütfetmiştir. O, bir yönüyle Müslümana nasıl yaşayacağını ve istikametini nasıl tayin edeceğini gösteren bir rehber; diğer yönüyle de her harfiyle ecir…devamıKUR’ÂN’I KERÎM’İ NASIL OKUMALIYIZ? ◆ Allah, Kur’ân-ı Kerîm’i kullarına hem bir ibadet vesilesi hem de bir hayat nizamı olarak lütfetmiştir. O, bir yönüyle Müslümana nasıl yaşayacağını ve istikametini nasıl tayin edeceğini gösteren bir rehber; diğer yönüyle de her harfiyle ecir kazandıran bir ibadet kaynağıdır. Müslüman, Kur’ân’ı tilavet ettiğinde bu okuyuşundan sevap kazandığı gibi, öğrendiklerini hayata tatbik ettiğinde de ayrı bir mükafata nail olur. Neticede kul, her iki halde de Allah’ın rızasına muvafık bir iş yapmıştır. ◆ Müslüman için Kur’ân okumak; tıpkı namaz kılmak veya zekat vermek gibi bir kulluk vazifesidir. Herhangi bir surenin okunması başlı başına bir ibadetken, hükümlerinin uygulanması ise Allah’ın iradesini hayata taşımaktır. Her iki hal de aynı İslam ilkesinin farklı tezahürleridir. ◆ Müslümanlar, Allah’ın kitabını hem yaşamak hem de usulünce tilavet etmekle mükelleftirler. Bu okuma eylemi, öncelikle Kur’ân-ı Kerîm’in kendi lisanı olan Arapça üzerinden ve bu dile mahsus tecvid kaidelerine bağlı kalarak icra edilmelidir. Zira Kur’ân, ibadet maksadıyla kendi dili dışındaki bir lisanla okunamaz. Bunun temel sebebi; başka bir dile tercüme edildiğinde, Kur’ân’ın kendine has lafız ve mana bütünlüğünün kaybolması, dolayısıyla ortaya çıkan metnin 'Kur’ân tilaveti' vasfını ve sevabını karşılayamayacak kadar aslından uzaklaşmasıdır. ◆ Kur’ân-ı Kerîm’in mealine nasıl bakmalıyız? Meal okumak; sadece bir metni anlamlandırma çabası değil, kulun Rabbi ile kurduğu iletişimi şuur zeminine taşıma gayretidir. Meal okumak, bir Müslüman için "anlama" yolculuğunun başlangıcıdır ancak nihayeti değildir. İmam Gazali’nin vurguladığı gibi, kalbin Kur’ân nuruyla cilalanması ve gerçek bir huşunun oluşması için okunanın manasına nüfuz etmek zaruridir; zira anlamadan okumak, mesajın kalbe ulaşmaması riski taşır. Ancak bu anlama çabası, mezhep alimlerinin çizdiği o "usul" sınırlarını ihlal etmemelidir. Meal, asla Kur’ân’ın kendisi olarak görülmemeli; tercümenin, ilahi kelamın mucizevi derinliğini ve hukuki katmanlarını tam olarak kuşatamayacağı bilinmelidir. Dolayısıyla, meale bakarak dini hüküm çıkarmaya çalışmak, ehil olmadan cerrahlığa soyunmak gibidir. Sonuç olarak; Mümin için meal, entelektüel bir meraktan ziyade "Rabbim benden ne istiyor?" sorusuna cevap aranan bir ilk basamaktır. Kur’ân’ın evrensel mesajını duymak ve hayatı o mesaja göre tanzim etmek için kıymetli bir anahtardır. Ancak yanlış anlaşılmaları önlemek adına bu süreç, mutlaka muteber tefsirler ve hoca rehberliğiyle desteklenmelidir. Aslolan, lafzı dilde, manayı zihinde, ahlakı ise hayatta birleştirmektir. ◆ Kur’ân okumak için zaman veya mekan sınırı yoktur; günün yirmi dört saati tilavet mümkündür. Ezberden okumalar için abdest veya kıbleye dönme zorunluluğu bulunmaz. Setr-i avret kuralına riayet edilmesi -yani avret mahalli örtülmüşse- yeterlidir. Abdest şartı, yalnızca mushafı eline alarak okuyacak olanlar için geçerlidir. Netice itibarıyla, cünüplük durumu haricinde Müslüman her vakit ezberinden Kur’ân okuyabilir zira abdest okumanın şartı değil, faziletidir. ◆ Bir mümin ne kadar Kur’ân okumalıdır? Aslında Allah’ın kelamı için belirli bir sınır çizmek ya da rakam telaffuz etmek doğru olmaz. Zira mümin, Rabbinin kelamına doyabilir mi? Elbette hayır. Bu yüzden kişi, imkan bulabildiği her fırsatta Kur’ân’la hemhal olmalıdır. Ancak burada asıl mesele miktardan ziyade sürekliliktir. Bir oturuşta Kur’ân’ı hatmedip haftalarca yüzüne bakmamaktansa, her gün düzenli olarak beş sayfa okumak çok daha kıymetlidir. Unutmamalıdır ki devamlı olan küçük bir amel, düzensiz olan büyük bir amelden daha üstündür. | İktibas Resûlullah’ın izinde adeta ‘yürüyen Kur’ân’ olmak ümidiyle…🌿

beyruha 1 month ago

Gelin Müslüman Olalım

Ebu'l A'lâ el-Mevdudi

1 Gönderi

Müslümanlara hitap eden bir eser olsa da İsimdeki ironi ve vurgu; "İsminiz Müslüman olabilir ama gelin, mahiyetiniz de Müslüman olsun" fikrine dayanır. Bu eser bizlere anlamını yitirmiş ya da gerçek anlamından uzaklaşmış olan pek çok hususu yeniden izahlandırmış. Yazar, “İman…devamı

beyruha 1 month ago

Medine’nin yakıcı güneşi altında, Mescid-i Nebevi’nin hemen yanı başında serinliğiyle meşhur, yemyeşil bir bahçe vardı: Beyruha. Burası Ebu Talha’nın (radıyallâhu anh) en gözde mülküydü; içindeki tatlı suyu ve gölgeli ağaçlarıyla Peygamber Efendimiz’in de ﷺ sık sık uğrayıp dinlendiği huzurlu bir…devamı

beyruha 1 month ago

Katmandu'ya Yol Arkadaşı Aranıyor

Abdullah Kibritçi

1 Gönderi

Kitabı henüz okurken kesinlikle dedim, kesinlikle bir gezi kültürü olmalı insanın. Başka coğrafyalara mümkün mertebede planlanmış rotası bulunmalı. Lakin seyahatler öylesine değil bir başka memleket ve insanların hayatının renklerine karışarak fikir dünyasını zenginleştirmek, biçimlendirmek için muazzam bir fırsat olarak okunmalı.…devamıKitabı henüz okurken kesinlikle dedim, kesinlikle bir gezi kültürü olmalı insanın. Başka coğrafyalara mümkün mertebede planlanmış rotası bulunmalı. Lakin seyahatler öylesine değil bir başka memleket ve insanların hayatının renklerine karışarak fikir dünyasını zenginleştirmek, biçimlendirmek için muazzam bir fırsat olarak okunmalı. Kitap, İHH İnsani Yardım Vakfı bünyesinde çeşitli sosyolojik, ekonomik, siyasi krizleri kritik düzeyde yaşayan belkide adını hiç duymadığınız ülkelerdeki fena hayat hikayelerini belgeselleme ve insani yardım ulaştırma gayretiyle yollara düşmüş yazarın ekip arkadaşlarıyla yaşadığı zorlu serüvenleri boyunca aldığı bireysel notlardan oluşmakta. Öyleki yazar, uçurumun kıyısını izleyen bir yolda, tek odalı bir okulda, bomba seslerinin doldurduğu gri gökyüzün altında, geceye boğulmuş çölde, yetim bırakılmış bir yetimhanede, köhne evlerde, çocukların seslerine karışan çadır kentlerde dinlediği yaşanmışlıklarda kendini düşlerken ben de onun anlattığı anılara taşınıyordum. Onun tanıştığı insanlar ile tanışıyor yeni bir sosyal kimlik kazanıyordum adeta. Kimi yerlerde sıcak bir tebessüm ederken kimisinde de çaresiz bir hüzün titretiyordu kalbimi. Ve lügatımdaki “mazlum” kelimesi hiç bu kadar mana bulmamıştı. Kitabın sonlarına doğru seyahatlerin aslen topraklara değil bilakis keşfedilmemiş insan ruh ve düşlerine yapıldığını yakinen farkettim. Hatta yazarın TRT Belgesel’de metin yazarlığını yaptığı Aile Olmak serili belgeseli bu çalışmanın en başarılı ürünlerinden biri diyebilirim. Aslında kitap, bir çok sayfasında küçük işlere sığdırılmış büyük mutluluklar sahnelese de benim üzerimde bıraktığı tesir buruk bir hüzün oldu. İlginçtir, hayatın genelde bu iki duygunun arasında git gellerle deveran ettiğini kabullenmemiz hep zaman almıştır. Ne çok acı var. Pek azı içimizdeyse de fazlasıyla dışımızda. Şayet hisli bir yürek sahibiysek dışımızda kalanlar da içimize firar etmekte çoğunlukla. Ne çok keder dolu dünya halleri…İnsanı kahreden, zihninde bir yerlere oturtamadığı bencilce fiiliyatların acı faturası kitlenmiş bi çare insan kitleleri… Daha, daha, çok daha iyi, hatta ultra lüks hayatı olsun diye insan hayallerini, hayatlarını katleden para babalarının ancak Mahkeme-i Kübra’daki o zavallı hallerini göreceğimiz günün telkini ile teskin olabileceğimiz kadar büyük bu acılar. Velhasıl okuyucuya özellikle tecrübesel ayrıcalıkla politik açıdan dinamik bilgiler kazandırmasının yanında çok daha değerli bulduğum insan olarak varlığımızın anlamlandığı noktaları, duyguların ışık yılı ötesine değin uzantılarını yakalama yeteneği kazandıracağı kanaatiyle okunmasını önereceğim. Ve yazarın ağzından buruk bir paragraf: “Bizler kahraman değildik. Acı çekiyorduk sadece; çaresizce, utanç içinde, ölesiye… Anlatmazdım bunları. Ama bilinmesi gerekiyor; birileri ‘Ne işleri var burada?’ derken, ‘Evlerine dönsünler’ derken, bu insanları İstanbul sokaklarında horlayıp dururken, onların hangi şartlarda evlerini terk ettiklerinin bilinmesi gerekiyor. Yaklaşık bir ay boyunca Suriye beldelerinde dolaştım. Patlama görmeden, bomba sesleri duymadan bir günüm dahi geçmedi. Yaşama dair, insana dair düşüncelerim tarumar oldu, kafam çok karıştı. Anlatmazdım bunları…”

beyruha 1 month ago

Elveda Dost

Behzad Behzadpour

4 Gönderi

“Gönlüm tutuldu Murtaza... O kadar ışık bu şehirde ama hiçbiri gözümü aydınlatmıyor! Bu kadar göz bu şehirde ama hiçbiri gönlümü ısıtmıyor! Burda herkes canlı kalmak için koşuyor, kimse yaşamak için koşmuyor! Bu şehrin hepsi yeryüzü olmuş artık göğü yok bu…devamı

beyruha 1 month ago

Kalbe Düşen Sızı

Elif Veske Çetintaş

3 Gönderi

Değerli bir arkadaşımın pek övdüğü ve hediye ettiği bu romanı dönem okumalarımdan farklı olması açısından elime aldım. Konusu, fani aşktan baki aşka taşınışı anlatan bir hidayet öyküsü. Normal şartlarda bir kitapçıda görsem pek ilgilenmezdim. Giriş kısmı biraz klişeydi hatta sonu…devamı

beyruha 2 months ago

Düzeltilmesi Gereken Kavramlar

Muhammed Kutub

1 Gönderi

Yazar, 1919 yılı Mısır doğumlu çeşitli İslam coğrafyalarında öğretim üyeliği yapmış değerli bir akademisyendir. Aynı zamanda kendisine nispeten daha çok tanınan düşünür, yazar Seyyid Kutub’un küçük kardeşidir. Psikoloji, İngiliz Filolojisi üzerine eğitimler almış, İslami araştırma ve incemelerde bulunmuştur. Nasır yönetimine…devamıYazar, 1919 yılı Mısır doğumlu çeşitli İslam coğrafyalarında öğretim üyeliği yapmış değerli bir akademisyendir. Aynı zamanda kendisine nispeten daha çok tanınan düşünür, yazar Seyyid Kutub’un küçük kardeşidir. Psikoloji, İngiliz Filolojisi üzerine eğitimler almış, İslami araştırma ve incemelerde bulunmuştur. Nasır yönetimine karşı verdiği mücadelelerden dolayı yıllarca hapis hayatı yaşamıştır. Bu eseri ise İslam dünyası için oldukça mühim bir çalışmadır. Zira Müslümanların güncel krizler ve tekrarlayan hezimetler ile çoğu kez karşı karşıya kalma nedenlerinden en önemlisinin, temel dini kavramların düşünce ve eylemde deformasyona uğraması sebebiyle olduğunu safi biçimde açıklamaktadır. “Bu ümmetin sonu, ancak başının düzeldiği ile düzelir. Önce kavramlar düzeltilecek. Sonra da İslam’ın doğru anlaşılan kavramları üzerine yeni bir yapı oluşturulacak.” düşüncesiyle, kelime-i tevhid, ibadet, kaza ve kader, dünya ve ahiret gibi inancımızın ana başlıklarını Kur’an-ı Kerim rehberliğinde tüm yönüyle ele almakta; saadet asrındanki görkemine kavuşturmak için reçete sunmaktadır. Her Müslümanın bu kavramlar üzerinde yeniden düşünmesi ve gereğince anlamayabilmesi için okunması gerektiği kanaatindeyim. Ve yazarın açıklamalarına çoğunlukla ayetlerden delil getirmesi ile konuya tam isabet etmesi sanırım bu eserde beni en çok etkileyen kısım oldu. Bir noktada satırlardan sıyrıldım. Farklı, bağımsız perspektiflere taşındım. Kur’an’ın evrenselliği mucizesi, İslam’ın her zerrede muhakkak bir söz hakkı bulunması ve Yaratanın hayatımıza elbette bizden daha vakıf durması… Sarsılmaz bir emniyet, tesirli bir sakinlik getirdi bünyeme. Kader kalemi bize bırakılsaydı kim bilir hayatımız nasıl bir fiyasko olurdu. Yazılmış olan kaderim en güzel kaderdir benim için. Okuduklarımı alemler ötesinde tefekkür ettiren ve kaderimi bana sevdiren Rabbime hamd olsun.

beyruha 2 months ago

Dönüşüm

Franz Kafka

14 Gönderi

Kitabı çok önceleri okumuştum. Hasarlı bir psikolojiyi yansıtması için seçilen karekterin böcek olmasından olsa gerek betimlemeleri halen aklımdadır. Zira Kafka bu hikayesini bir çeşit bunalımdayken yazmış. Karakter zaman zaman hepimizin uğrayıp ayrıldığı istasyon misalindeki depresyona girmiş ama çıkmayı başaramayınca olanlar…devamıKitabı çok önceleri okumuştum. Hasarlı bir psikolojiyi yansıtması için seçilen karekterin böcek olmasından olsa gerek betimlemeleri halen aklımdadır. Zira Kafka bu hikayesini bir çeşit bunalımdayken yazmış. Karakter zaman zaman hepimizin uğrayıp ayrıldığı istasyon misalindeki depresyona girmiş ama çıkmayı başaramayınca olanlar olmuş. Kendi elleriyle hazırlanan dramatik bir son. Sistemin çarkında ezilmek için bir böceğe dönüşmeye gerek yok, böcek gibi davranmakta kafi. Hayatını yapay kalıplara göre dizayn eden, başkalarına takılıp kendini aşamayan, yaşamın bir mücadele sahası olduğunu unutan hep yorgun ve umutsuz bir tipleme için yalnızca sistemi suçlamak kolaydır. Bu durumda çarkların ya da içinde onun bir diğer parçası kimselerin arasında sıkışıp kalmak ise bir seçim. Hikayede, insanların menfaat ilişkileriyle sınanan karakterin düşüncelerini okurken bir ayet anımsadım: “Ey insanlar! Sizin bir kısmınızı diğer bir kısmınıza imtihan vesilesi kıldık; bakalım sabredecek misiniz?… (Furkan/20)” Evet insan, çevresindekilerle hatta en yakını ailesiyle de sınanabileceği bir gerçek. Peki sabrın bu işteki sırrı, manası nedir? Mehmet Akif Ersoy bir makalesinde bu konuyu çok güzel aydınlatıyor: “Aman ya Rabbi! Kur’an ne söylüyor, biz ne anlıyoruz! Sabır katlanmak değil, göğüs germek demektir. Neye göğüs germek? Evet, sonunda katlanılmayacak acılara katlanmak ızdırabına mahkûm olmamak için, önceden her türlü şiddete her türlü zahmete mertçesine, insancasına göğüs germek.” Velhasıl imtihanlara ancak evvelden, mertçe göğüs gerenler zahmetin ardındaki rahmeti görebilecekler. Son olarak söylemeliyim ki, şu dârıdünyada varlığımızı yetersiz, değersiz hissetmeye götüren yüzlerce sayılabilir sebeplerin arasından sıyrılarak ayakta kalmak için sağlam bir inancın, makul bir amacın ipine sarılmanın ne kadar ehemmiyetli olduğunu bir kez daha anladım. Yazarın anlatmaya çabaladığı bu olmasada.

beyruha 2 months ago

Paralel Evren

James Ward Byrkit

94 Gönderi

Bir filmi izlerken veya izledikten sonra hakkında araştırmaya değer bir şeyler bulmaktan gerçekten keyif alıyorum. Ve bu film işlediği konudan ziyade kurgusu ile bana bu enerjiyi verdi. Filmi bitirdikten sonra filmin gizemi üzerine yapılmış sağlam bir kritik okudum. En az…devamı