Beyruha 🌸 (@beyruha)

Yakın zamanda şahit olduğum evlilik hakkındaki bir dizi konuşma beni hayrete düşürdü. Öyle bir düğün planından bahsediliyordu ki sanırsınız kraliyet ailesinin taç giyme töreni. Evlilik gibi değerli bir müessesenin düğün adı altında istismar edilmesi üzücü doğrusu. Teşhircilik, gösteriş, israf.. Düğün…devamıYakın zamanda şahit olduğum evlilik hakkındaki bir dizi konuşma beni hayrete düşürdü. Öyle bir düğün planından bahsediliyordu ki sanırsınız kraliyet ailesinin taç giyme töreni. Evlilik gibi değerli bir müessesenin düğün adı altında istismar edilmesi üzücü doğrusu. Teşhircilik, gösteriş, israf.. Düğün organizasyonlarının ana teması haline gelmiş durumda. Sahi amaç neydi? İki insanın hayatlarını birleştirmesi. Peki konuşulan ne, “Düğünüm harika olmalı!”. Cennette Resulullah sallahu aleyhi ve selleme en yakın olacaklar, hayatın her alanında O’na en çok benzemeye çalışanlardır. O halde gelin, bir de Efendimiz’in ﷺ düğünler ve eğlence anlayışı karşısında nasıl bir tutum sergilediğine birlikte bakalım: Allah Resulü, henüz kendisine peygamberlik vazifesi verilmeden önce, cahiliye döneminde farklı zamanlarda iki kez çalgılı ve kadın-erkek karışık düğün eğlencelerine katılmak istemiş; fakat ikisinde de Allah tarafından korunarak uyutulmuştur. Ali radıyallahu anhtan rivayetle ulaşan bir hadiste, Efendimiz ﷺ bu hadiseyi bizzat şöyle anlatmaktadır: "Cahiliyye ehli gençlerinin yaptığı hiçbir şeyi yapmadım. Ancak iki defa yapmak istedim, Allah beni onlardan korudu. Ailemin koyunlarına baktığım bir gece arkadaşıma, Mekkeli gençlerle eğlenmek için Mekke’ye gitmek istediğimi ve koyunlarıma da bakmasını söyledim. Arkadaşım kabul etti ve Mekke’ye gittim. Mekke’nin girişinde çalgı sesleri kulağıma geldi. Oraya doğru gittim ve sordum bu nedir. Bana, falanca kişi şununla evleniyor dediler. Oturup onları izlemek istedim. O esnada uykuya daldım ve güneş doğana kadar uyanmadım, bu nedenle çalgı seslerini duymadım. Sabah arkadaşımın yanına döndüm. Bana ne yaptığımı sordu. Ben de bir şey yapmadığımı söyledim. Mekke’de gördüklerimi ve uyuya kaldığımı anlattım." Efendimiz ﷺ başka bir zaman yine aynı durumu ikinci kez yaşadığını belirttikten sonra sözlerini şöyle tamamlamıştır: "Yemin ederim ki Allah bana nübüvveti ikram edene kadar bir daha asla içimden böyle bir eğlenceye katılma isteği geçmedi." (Beyhaki, Delailü'n-Nübüvvet, 2/33-34) Yüce Rabbimiz sevgili Resulü’nü risalet görevine tertemiz, nezih ve örnek bir şahsiyet olarak hazırlamak adına, onu henüz peygamberlik gelmeden önce bile cahiliye döneminin kadın-erkek bir arada icra edilen çalgılı düğünlerinden, yozlaşmış adetlerinden ve ahlaki aşırılıklarından bizzat muhafaza buyurmuştur. Zahirde ise bu muhafazanın hikmeti, çalgının ve karma ortamların harama kapı aralayan yapısıyla, evlilik gibi Allah katında aziz olan bir mukaveleye gölge düşürmemek olabilir. Bu durum, kötülüğe giden yolları erkenden kapatan ince bir edep kuralıdır. Nihayetinde kulak ve gözden giren her şey, kalbe bir damla gibi sızar. İki yaşamın birleşmesinden maddi/manevi bir bereket umulurken, temele nefsani yönelimleri koyup oradan hayır devşirmeyi beklemek oldukça güçtür. Allahu teala, Peygamberini daha nübüvvet öncesinde bile esirgediği bu ortamlardan, bizler de O’na olan sevgimiz ve cennette O’na yakın olma arzumuz adına uzak durmalıyız. Çünkü O'na benzemek, sadece ibadetlerimizde değil, en mutlu günümüz olan düğünlerimizde ve hayatın her alanında O'nun hassasiyetini kuşanmaktır. Peki İslam’a uygun bir düğün nasıl yapılmalıdır? 1- İslami bir düğünde kadınların ve erkeklerin birbirini göremeyeceği, birbirine karışmayacağı bir oturma düzeni olmalıdır. 2- Aileleri borca sokan şatafat, lüks salonlar ve gösterişli çeyizler yerine mütevazı ve bütçeye uygun bir organizasyon yapılmalıdır. Peygamber Efendimiz’in ﷺ "En bereketli nikâh, külfeti en az olanıdır" hadisinden yola çıkarak, sade ve mütevazı bir düğün planlanmalı. 3- Çalgı ve oyun dahil edilmemeli. Onun yerine kulağı yormayan, kalbi kirletmeyen, misafirleri nezaketle karşılayıp uğurlayan, manevi bir arka plan neşesi olarak küçük dinletiler tercih edilebilir. 4- Yemek vermek Sünnet'tendir. Herkes kendi takatına uygun bir yemek ikram edebilir. 5- Takı töreni yerine bir hediyeleşme kutusu tercih edilebilir. Bu sayede destekler, kişileri ve miktarları ön plana çıkarmadan, tamamen anlamlı birer katkı olarak kabul edilir. 6- Düğünlerde cuma vaazı gibi vaazların yapılması gerekmez. Önemli olan tebrikleşmek ve evliliği ilan etmiş olmaktır. Neşeli ve tatlı bir gün geçirmek önemlidir. 🌸 Birçoğunun sadece evlenebilmeyi konuştuğu bu çağda, evliliğin sürdürülebilirliğini de dert edinenlerdensek, daha en baştan bilinçli adımlar atmamız kıymetlidir. Çünkü geçici heveslerin uzağında, köklü bir aidiyet kurmak ancak bu sayede mümkündür. "Ruhların birbirine muhabbet duyması ve helal bir akitle (nikahla) birleşmesi, kalpteki tüm kederleri giderir. Düğün, bu dünyada cennet hayatının ufak bir provasıdır; çünkü orada da sadece selam, barış ve huzur vardır." (İbn Kayyim el-Cevziyye)

beyruha 2 days ago

İçtimai düzenin, ferdi bir hayalin ertelenen aksiyonu için gitmelere, kalmalara hep bir bahaneye sarılanlara, zamanı mekanı sanrılar ile boğanlara kısacası düşlenen hedefleri gerçekleştirmenin mümkünlüğünü yalnız bulunduğu coğrafi sınırların ötesinde sananlara, arayanlara kısa bir kelam: Buralar hiç birimize göre değil. Gitmek…devamı

beyruha 3 days ago

Allah'a Hüsnüzan Beslemek

İyad Kunaybi

1 Gönderi

Allah’a hüsnüzan beslemek… Allah hakkında her zaman iyi, olumlu ve ümitvar bir düşünceye sahip olmak; O’nun rahmetinden, adaletinden ve yardımından asla şüphe etmemek… Hani bazı kişilere ve kitaplara karşı o kadar yoğun bir his taşırsınız ki kelimelerle, satırlarla tarifi müthiş…devamı

beyruha 1 week ago

Hayatınızda ilk kez karşılaştığınız birine karşı aniden güçlü bir sevgi veya ilgi duyduğunuz oldu mu? Sanki çok önceden tanıyormuşsunuz hissi.. Aranızda muazzam bir bağ kurma potansiyeli gördüğünüz kuvvetli bir sezgi... Bu durumun aslında çok gerçekçi bir sebebi olduğunu söylesem? “Hiç…devamıHayatınızda ilk kez karşılaştığınız birine karşı aniden güçlü bir sevgi veya ilgi duyduğunuz oldu mu? Sanki çok önceden tanıyormuşsunuz hissi.. Aranızda muazzam bir bağ kurma potansiyeli gördüğünüz kuvvetli bir sezgi... Bu durumun aslında çok gerçekçi bir sebebi olduğunu söylesem? “Hiç şüphesiz bedenler birbiriyle tanışıp kaynaştığı gibi, ruhlar da Allah sevgisiyle birbirlerini tanırlar ve severler. Zâhiren hiç karşılaşmamış, tanışmamış olsalar ve oturdukları yerler birbirinden çok uzak da olsa bu böyledir.” (Târihu Dımeşk; Siyeru Â’lâmin-Nubelâ; Hilye) Alimler ve arifler tarafından dile getirilen bu hikmetli söz, aslında Resulullah’ın ﷺ şu meşhur hadis-i şerifine yapılmış harika bir şerh niteliğindedir: "Ruhlar, bir araya gelmiş topluluklar gibidir. Tanışıp uyuşanlar kaynaşır, tanışıp uyuşamayanlar ise ayrışır." (Buhârî, Müslim) Ruhların birbirini çekmesi ve kaynaşması, bedenlerden önce yaratıldıkları Bezm-i Elest yani Ruhlar Alemi ile doğrudan ilgilidir. Orada ruhlar, kendi aralarında da vakit geçirmiş ve birbirleriyle etkileşime girmiştir. Ruhlar alemi bizim asıl memleketimiz, dünya ise bir gurbettir. İnsan, gurbette kendi memleketinden, birine rastladığında nasıl tarif edilemez bir sevinç ve tanıdıklık hissederse; dünyada ruh dengini bulduğunda da hissettiği şey tam olarak budur. Bu hakikatin yansımaları Batı felsefesinde de kendine yer bulmuştur. Felsefe tarihinde ruh eşi kavramını ilk kez ortaya atan Platon, Symposion diyaloglarında bu durumu; insanların dünyadaki derin bağlarını, kayıp parçalarını bulma ve hatırlama süreci olarak nitelendirir. Goethe ise, ruhların birbirini çekmesi ve o tarifsiz aşinalık hissi üzerine şunları söyler: “İnsanlar da tıpkı kimyasal maddeler gibidir. Bazı ruhlar karşılaştıklarında aralarında kaçınılmaz, önüne geçilemez bir çekim ve akrabalık doğar. Bu iradi bir şey değildir; doğanın ve ruhun gizli bir kanunudur.” Ruhların ezelden gelen bu yakınlığı her ne kadar dostluk kavramı üzerinden de düşünülebilse de, asıl yankısını modern dünyadaki 'ruh eşi' kavramında bulmuştur. Eğer ruh eşini; yanındayken kendinizi tamamen güvende hissettiğiniz, değerlerinizin, ahlakınızın ve dünyaya bakışınızın bütünleştiği bir hayat arkadaşı olarak tanımlarsak; böyle bir birliktelik, evlilik yolculuğu için muazzam bir lütuftur. İbn Hazm’ın dediği gibi; kişi kendisine benzeyende sükunet bulur. Ancak burada kritik bir eşik var: Karşınızdaki kişi ruh eşiniz dahi olsa, onun da bir insan olduğu unutulmamalıdır. İnsan, hatasıyla ve kusuruyla kabul gördüğünde değerlidir. Çünkü ruh eşi olmak dikensiz bir gül bahçesi vadetmez; hayat yolunda düştüğün yerden birlikte kalkabilmeyi ve birbirine omuz verebilmeyi gerektirir. Bu inanışa gönülden katılan biri olarak, sözlerimi bu düşünceyle paralel olan Kur’an-ı Kerim’deki bir dua ile bitirmek istiyorum: “Rabbimiz! Bize göz aydınlığı eşler ve zürriyetler bağışla ve bizi takvâ sahiplerine önder kıl.” (Furkan Suresi, 74)

beyruha 2 weeks ago

Mağaradan Arş'a

Nureddin Yıldız

2 Gönderi

Ashab-ı Kehf kıssasının anlatıldığı Kehf Suresi'nin ilk 28 ayetinin tefsiri niteliğindeki bu kıymetli çalışma, özellikle ahir zaman gençlerini muhatap alan; sıradan bir hayat yaşamaktan sıkılmış, hayata ve yaratılışa dair daha büyük gayeleri olan ve harekete geçmek isteyenler için başucu niteliğinde…devamı

beyruha 2 weeks ago

Beş Parmak

Laurence Malkin

2 Gönderi

Spoiler içeriyor Five Fingers, ABD'nin 11 Eylül saldırıları sonrası Irak ve Afganistan'ı işgal ettiği, sinemada ve dizilerde sürekli olarak Doğulu/Müslüman terörist figürünün bir öcü gibi pompalandığı dönemin tam ortasında çekilmiş. Film, her ne kadar entelektüel bir psikolojik gerilim gibi görünmeye çalışsa da,…devamı

beyruha 3 weeks ago

Müslüman Gençler İçin İrade Terbiyesi

Abdülaziz Kıranşal

2 Gönderi

Hayatına kalıcı bir düzen getirmek, yeni başlangıçlar yapmak isteyen ancak nereden başlayacağını bilemeyen ya da planları hep yarım kalanlar için bu kitap eşsiz bir kılavuz. Zaman yönetimini güçlü bir motivasyonla ele alan eser, ilhamını Kur’an ve sünnetten alarak gündelik hayat…devamı

beyruha 3 weeks ago

Geçenlerde yakın bir dostumdan pek tatlı bir mesaj aldım. Mesaj, bir fotoğraf karesine sıkışmış güzel anıları hatırlatıyordu: Bir kutu, içersinde lavantalar ve bir kaç kağıt ama göze çarpan asıl şey ise düğümlenmiş kalın bir ip; ipin üzerinde ise bir not…devamıGeçenlerde yakın bir dostumdan pek tatlı bir mesaj aldım. Mesaj, bir fotoğraf karesine sıkışmış güzel anıları hatırlatıyordu: Bir kutu, içersinde lavantalar ve bir kaç kağıt ama göze çarpan asıl şey ise düğümlenmiş kalın bir ip; ipin üzerinde ise bir not yazıyor: “Bu ip, o müthiş sahabilerin iki cihandaki yakınlığının, birlikteliğinin, kardeşliğinin ve kurtuluşlarının bizlere hatırlatıcısı olsun; İmtihanlar ile çepeçevre kuşatıldığında bu ipe bak ve sonsuzluğu anımsa. Biz, birlikte Allah’ın ipine sarılırsak kurtuluşa erenlerden olacağız biiznillah! -Karîneyn’in” Oldukça duygulandım. Kendisinden henüz ayrılmadan yıllar önce hediye ettiğim o kutudaki ipi düğümleyişimi ve üzerine yazdığım notu dün gibi hatırladım. Maddi bir değeri olmayan bu şeylerin manidar yanını anımsadım. Bu, sahabeden Ebubekir ve Talha bin Ubeydullah’ın "Karineyn" (İki yoldaş) olma hikayesine çok nahif bir atıftı: Her şey, Hz. Talha'nın genç yaşta Müslüman olmasıyla başladı. Onun Müslüman olmasına vesile olan kişi ise Hz. Ebubekir'di. Kureyşli müşrikler, bu iki ismin Müslüman olmasına çok öfkelendiler. Onları yolundan döndürmek ve diğer insanlara gözdağı vermek için bir plan yaptılar. Mekke’nin azılı müşriklerinden Nevfel bin Huveylid, bir gün adamlarıyla birlikte bu iki dostu yakaladı. İkisini de cezalandırmak istiyordu. Çözümü onları birbirine bağlamakta buldu: Kalın bir ip getirdi; Hz. Ebubekir ve Hz. Talha'yı sırt sırta vererek aynı ipe sıkıca bağladı. Onları bu halde Mekke sokaklarında dolaştırıp işkence ettiler. Mekkeliler de bu manzarayı gördüklerinde onlarla alay etmek için, "Şu birbirine bağlı iki arkadaşa bakın" anlamında onlara "Karineyn" lakabını taktılar. Müşrikler bu acıyla onların teslim olacağını, birbirine düşeceğini sanıyordu. Aksine, o ip onların bedenlerini acıtsa da kalplerini birbirine ve İslam’a daha sıkı bağladı. Sonunda o ip elbet çözüldü ama sahabe nesli bu olayı hiç unutmadı. Müşriklerin alay etmek için taktığı "Karineyn" lakabı, Müslümanlar arasında zor zamanda sırt sırta vermenin ve sarsılmaz bir dostluğun sembolü olarak tarihe geçti. Bu nesim ferahlığındaki kıssadan ilhamla artık yeni adımız Karineyn’di. Evet, ne bir Ebubekir ne bir Talha idik ama sevmek, o asil yoldaşlığa benzemek için değerli bir eşikti. Bu nedenle birbirimize öyle hitap ediyor, bu isme layık bir dostluk inşa etmeye özen gösteriyorduk. Bir zaman sonra yurtdışına taşınan arkadaşımla halen aynı muhabbetle ve inançla bir arada kalmanın değerli bir hatırlatıcı haline gelen bu hitap; mutluluğumuzda da en zor zamanlarımızda da kalbimize bir umut ve bir vefa bildirimi olarak düşmeye devam etmekte.

beyruha 3 weeks ago

Delilim Yok Kalbimden Başka

Serdar Tuncer

2 Gönderi

“Bir başkasına nasihat etmenin müthiş keyfi dururken, kendine söz dinletebilmenin muazzam ıstırabına talip olmak ancak seçkinlerin kârıdır.” Kendinize nahifçe ayna tutabileceğiniz, kalbinizle hasbıhal ettiren; önce dert sahibi edip sonradan o derdin sahiplisi, fedaisi, nihai çözümcüsü haline getiren, her insani meseleden…devamı

beyruha 3 weeks ago

Üniversite dönemimde, tüm fakülte için oldukça kritik olan bir dersten yüksek bir ek puan alabilmenin koşulu olarak TEMA Vakfı’na fidan bağışında bulunmuştuk. O dönem sadece bizim bağışlarımızla bir hatıra ormanı oluşturulacak kadar fidan bağışlanmıştı Allahualem. Hocamızın bu düşüncesi birçoğuna “Ne…devamıÜniversite dönemimde, tüm fakülte için oldukça kritik olan bir dersten yüksek bir ek puan alabilmenin koşulu olarak TEMA Vakfı’na fidan bağışında bulunmuştuk. O dönem sadece bizim bağışlarımızla bir hatıra ormanı oluşturulacak kadar fidan bağışlanmıştı Allahualem. Hocamızın bu düşüncesi birçoğuna “Ne alaka?” gibi gelse de benim için gayet anlamlıydı; bu durum, onun eğitimcilikteki özgün yanının açık bir deliliydi. Ayrıca iyi bir şeye vesile olduğu için mutlu da olmuştum. Bu dünyada ekili bir fidanım, kök salmış bir ağacım olması ne güzel bir amel diye düşünmüştüm. Zira Allah Resulü'nden gelen haberle biliyoruz ki, kişinin ektiği ağacın gölgesinden meyvesine kadar her zerresinden faydalanan mahlukat oldukça, o kişi ölse dahi amel defteri açık kalacak ve Rabbimiz ona ecir yazmaya devam edecekti. Peki sizlere bunun ahiret için de mümkün ve çok daha kolay olduğunu söylesem.. Nasıl mı? Anlatıyorum: Resulullah Aleyhisselam buyurmuştur ki: "Her kim 'Sübhânallahi ve bi-hamdihî' (Allah'a hamd ederek onu noksanlıklardan tenzih ederim) derse, kendisi için cennette bir hurma ağacı dikilir." (Tirmizi / İbn Mâce) Bu hadisi şerifi ilk kez işittiğimdeki heyecanımı hatırlıyorum. Zikirmatik elimde günlerce bu zikri çekmiştim. Arada dikilen ağaçların güzelliğinden ve sayısı arttıkça cennetteki yerimin genişlemesine kadar hareketli hayaller kuruyordum. Bir kaç yıl öncesine göre hiç bir şey değişmedi; aynı hislerle ve hatta daha tefekkürlü okuma gayretindeyim. Peki bu iki kelimeyi özel kılan nedir? İslam alimlerine göre bu zikir, galaksilerden atomlara kadar tüm kainatın ortak ibadeti (evrensel dili) olması, "Sübhânallah" ile Allah'ın büyüklüğünü, "bi-hamdihî" ile O'nun şefkatini hatırlatarak ruhsal dengeyi sağlaması ve namaz dahil tüm ibadetlerin özünü en rafine haliyle barındırması sebebiyle çok önemlidir. Ayrıca Peygamber Efendimiz bu zikrin, günde yüz defa çekildiğinde günahların deniz köpüğü kadar bile olsa temizlendiğini ve Allah katında en sevimli söz olarak kabul edildiğini buyurur. (Buhârî / Müslim) Geçenlerde öğrendim, tasavvuf geleneğinde de camilerdeki zikir halkalarında bu zikir topluca çokça çekilirmiş. Hatta bazı tefekkür okumalarında, bu zikri çeken müminlerin o esnada, kendi cennetlerini ağaçlandıran birer bahçıvan olduklarını hayal etmeleri istenirmiş. İnsanın zikir çekerken yeşeren, hurma ağaçlarıyla dolan bir cennet bahçesini düşünmesi, ibadete ayrı bir odaklanma ve ruhani bir boyut kazandırıyor gerçekten. Hiç ölmeyecekmiş gibi dünyaya kök salanların yanında, cennetteki ağaçlarını ve gür ormanını hayal eden bir müminden daha vizyonlu kim olabilir?