(@) - Raf

“Bizler iyi biliyoruz ki, İsrail ve onu destekleyen Batılı güçler ve bilhassa Amerika bizi bizden daha iyi tanımaktadır… Gerçek şu ki, biz gereği gibi düşmanımızı tanıyamadık. Uzun ömürlü bu düşmana karşı koyabileceğimiz etkili bir mücadele ortaya koyamadık…” İşte bu eser…devamı“Bizler iyi biliyoruz ki, İsrail ve onu destekleyen Batılı güçler ve bilhassa Amerika bizi bizden daha iyi tanımaktadır… Gerçek şu ki, biz gereği gibi düşmanımızı tanıyamadık. Uzun ömürlü bu düşmana karşı koyabileceğimiz etkili bir mücadele ortaya koyamadık…” İşte bu eser tam da şu sorunumuzun yani düşmanı hakkıyla tanıyamamanın bu sebeple temelde Müslümanlarca efektif olamamanın çözümü niteliğinde yazılmış. Sayfa sayısı az olmasına rağmen detaylı ve özenlice hazırlanan dolu dolu bu kitap, yakın ve uzak geçmişten küresel çapta tarihi, siyasi belgeler ile delillendirilmiş, anekdotlar girilmiş; günümüzdeki cahilce söylemlerden izale, etkili bir çalışmadır. Müellifimiz, dünyanın en çalkantılı dönemlerinden birini yaşadığı ve özellikle İslam coğrafyalarının politik çıkmaza girdiği zamanları görmüş, iyi tahlil etmiş bu bağlamda teknik olsun fıkhî olsun muazzam eserler meydana getirmiş Mısırlı bir alim olan Prof. Dr. Yusuf el-Karadâvî’dir. 96 yıllık bereketlice yaşadığı ömrünü Müslümanların global dertlerine vakfetmiş, Kudüs için ayrıca hassas çalışmış, İslam’ın doğru anlaşılması için uluslararası düzeyde bir çok kuruluş ve çalışmaya da imza atmıştır. Bunlardan en bilindiği Dünya Müslüman Alimler Birliğinin kurucusu olmasıdır. Allah ondan razı olsun. Ve esere dönersek, onu okuduğunuzda: 1- Önce Kudüs’ün neden tüm Müslümanların meselesi olduğunu ve bu denli önem taşıdığını her yönüyle anlayacaksınız. 2- İsrail’in temelini oluşturan fikrin yani siyonist hareketin beslendiği sözde kutsal kitapları Tevrat ve binevi toplumsal yasalarının yazılı kaynağı Talmud’un menfaatsel öğretilerini(!) tanıyacak, hayrete düşeceksiniz. 3- İçimizdeki ayrlık ve aykırılıkların nedenlerin biri olan dış ve iç cephemizde sürekli yaptıkları propaganda işgüzarlığını zihninizde bir yerlere oturtmaya başlayacak; ümmetin hakimiyet ipinin nereden incelip kopmaya geldiğini idrak edeceksiniz. 4- Nihayetinde izahı yapılan daha bir çok başlık üzerinden onların düşman diye adlandırılmasının nedenini anlamış olacak, izzet ve şerefin tanımını yeniden gözden geçireceksiniz. 5- Daha da önemlisi Rabbimizin Kur’an-ı Kerim’de “peygamber katilleri” diye tarif ettiği Yahudilerin tüm bu sapkınlıklarını, düşük karakterlerini, zaaflarını zaten ifşa ettiğini, müminlere nasıl yol haritası çıkardığını öğreneceksiniz biiznillah. Muhakkak edinmeli, okumalı. Daha çok bilinçlenmek içinse Filistin özelinde bir kitaplık kurmalı.

beyruha 3 months ago

Bir gün Peygamber Efendimiz ﷺ yanında bulunan ashabına "Din nasihattir (samimiyettir)" buyurdu. Anlıyoruz ki bu durum, sahabenin ruhuna işlemişti. Zira o günden sonra birbirlerine nasihat etmek, sahabe neslinin en zarif hasletlerinden biri oldu. Bu kıymetli kıssadan ilhamla, ben de çok…devamı

beyruha 3 months ago

Bi de Böyle Düşün

Fatih Sultan Semiz

1 Gönderi

Derslerine birebir katılma fırsatı bulduğum ve hitabetini çok sevdiğim değerli hocamızın 15 senedir yaptığı derslerin küçük bir derlemesi olan ilk kitabı. Okura “Eğer içinde bulunduğun durumdan memnun değilsen, bakış açını değiştir" mesajını verirken klasik kişisel gelişim kitaplarının aksine, daha samimi…devamı

beyruha 3 months ago

Dostum... Güneşe bak, toprağa bak, suya bak, buluta bak; fakat, arkana bakma.... Kimin geldiği önemli değil, kimin gelmediği de... Unutma; yolcu değişir, yol değişir ama menzil değişmez. Yolcuya bakıp, yolunu tanıma. Yola bak, yolcuyu tanı, yolcu hakkındaki kıymet hükmünü ona…devamıDostum... Güneşe bak, toprağa bak, suya bak, buluta bak; fakat, arkana bakma.... Kimin geldiği önemli değil, kimin gelmediği de... Unutma; yolcu değişir, yol değişir ama menzil değişmez. Yolcuya bakıp, yolunu tanıma. Yola bak, yolcuyu tanı, yolcu hakkındaki kıymet hükmünü ona göre ver. Vahim olan, yolun yolcusuz olması değil; Asıl vahim olan yolcunun yolsuz olmasıdır; Yolsuz, hedefsiz, amaçsız, şaşkın, hercai ve seyyal... "En doğru yol: en dikensiz yoldur" diyenler seni aldatıyorlar. Onlar, karanlık evlerinde kaybettiklerini, sokak lambasının altında arayan şaşkınlardır. Aldırma... Ayağına batan dikenler, aradığın gülün habercisidir. Dikenine katlanmaktan söz edenler, aşıkmış gibi davrananlardır. Gerçek aşık olanlarsa, dikenini de sever. Dostum, yollar yürümek içindir. Fakat, şu gerçeği de hiç unutma: Yürümekle varılmaz, lakin varanlar yürüyenlerdir. Yol boyunca; yola çıkıp da yürümeyenleri, yola oturup, gelen-geçenin ayağına çelme takanları, yoldan metafizik uyuşturucularla keyif çatanları, tel örgülerle çevirdiği yolu kendisine zindan edip volta atanları, maratona 100 metre koşucusu gibi hızlı gidip, 50.metrede yola yatanları, yürüyüşün uzun ve yolun zahmetli olduğunu görünce, yolculuk üzerine zor atanları, yürümeyi bırakıp, yol-yolcu ve menzil üzerine kalem oynatanları, ayağına batan tek bir dikenin faturasını çıkarıp, ömür boyu tafra satanları, beyaz atlı kurtarıcıyı gözlemek için ufka bakıp bakıp dağıtanları, yanlış kılavuzlara kızıp yolu satanları göreceksin... Göreceksin dostum... Aldırma, yürü. Göğsüne yüreğinden başka muska takma. Vahiy haritan, Nebi kılavuzun, Akıl pusulan, İman sermayen, Amel azığın, Sevgi yakıtın, Ahlâk karakterin, Edep aksesuarın, Merhamet sıfatın, Şeref ve izzet adın olsun. Doğru yol: İnsanların çoğunun gittiği yol değildir, düşünen öz akıl sahiplerinin yoludur. Yolda vereceğin her molayı öz eleştiri durağında vermelisin. Unutma, tevbe özeleştiridir. Her molada yolda olup olmadığını, yürümen gereken menzil istikametinde yürüyüp yürümediğini kontrol etmen, pişman olmaman için elzemdir. Yön tayini sık sık gerekli olabilir. Haritayı saklayabileceğin en güvenilir yerin yüreğindir unutma... | Halil Cibran

beyruha 3 months ago

Kur'an ve Modern Bilim - Uyumlu mu Uyumsuz mu?

Zakir Naik

1 Gönderi

Bu mini eserin temel tezi; Kur'an-ı Kerim ile modern bilimsel keşiflerin birbiriyle çelişmediği, aksine tam bir uyum içinde olduğudur. Zâkir Naik, bu konuyu çeşitli bilimsel disiplinlerden örneklerle destekliyor. Misal: • Astronomi: Evrenin genişlemesi, Bing Bang teorisi ve gök cisimlerinin yörüngeleriyle…devamıBu mini eserin temel tezi; Kur'an-ı Kerim ile modern bilimsel keşiflerin birbiriyle çelişmediği, aksine tam bir uyum içinde olduğudur. Zâkir Naik, bu konuyu çeşitli bilimsel disiplinlerden örneklerle destekliyor. Misal: • Astronomi: Evrenin genişlemesi, Bing Bang teorisi ve gök cisimlerinin yörüngeleriyle ilgili ayetlerin modern kozmoloji ile paralelliği. • Embriyoloji: Anne karnındaki bebeğin gelişim aşamalarının Kur'an'daki tasviri ile modern tıp verilerinin kıyaslanması. • Jeoloji: Dağların yer kabuğundaki sarsıntıları önlemedeki rolü (izostasi) üzerine yapılan yorumlar. • Okyanus Bilimi: Tatlı ve tuzlu suyun birbirine karışmaması (akıntılar arasındaki bariyerler) gibi fenomenlerin anlatımı. • Biyoloji ve Zooloji: Bitkilerin çift yaratılması, arıların ve karıncaların sosyal yapıları gibi detaylar. Hocamız kitabında oldukça rasyonel ve mukayeseli bir dil kullanmış. Modern bilimsel gerçekler ile Kur'an ayetlerini bu metodla kıyaslayarak, bu bilgilerin asırlar öncesinden bilinmesini kitabın ilahi kaynağının kanıtlarından biri olarak sunuyor. Kitabın nihai amacı ise, "bilim ile din çatışır" algısını yıkarak, modern insana Kur'an'ın güncelliğini ve mucizevi yönünü ispat etmek. Özellikle ateist veya agnostik bir bakış açısına sahip olanlara bilimsel veriler üzerinden hitap ederek, onları inancın akılla olan bağını yeniden düşünmeye davet ediyor. Peki kitabın müellifi Dr. Zakir Naik kimdir? Yayınevinin notuyla; Hindistan’da doğmuştur. Aslen tıp doktoru olan yazarımız günümüzde davet çalışmalarında en geniş kitleye ulaşan davetçilerden biri olarak gösterilmektedir. Diğer dinlerin metinleri üzerinde de uzman olduğu gibi güçlü hafızası, birikimi ve ikna kabiliyeti ile ön plana çıkmaktadır. Konferanslarda çok sayıda kişinin Müslüman olmasına vesile de olmuştur. Bu minvalde inanca dair sorulara cevap niteliğinde YouTube’daki videolarına ve yayınlanan diğer eserlerine de göz atabilirsiniz. Keyifli okumalar. 🌱

beyruha 3 months ago

Tükeniş

Ben Young

29 Gönderi

Spoiler içeriyor Başlarda sürükleyici, merak uyandırıcı bir film iken yarısından sonra yani o ters köşe denilen kısımlarda yanıt bulmayan bir çok soru çıkıyor: 1- Sentetikler (robotlar) insanları alt etmeyi nasıl başardı? 2- İnsanlar Mars’a gitmeyi neden seçti; işgal mi, Dünya’nın yaşanamazlığı tehlikesi…devamıBaşlarda sürükleyici, merak uyandırıcı bir film iken yarısından sonra yani o ters köşe denilen kısımlarda yanıt bulmayan bir çok soru çıkıyor: 1- Sentetikler (robotlar) insanları alt etmeyi nasıl başardı? 2- İnsanlar Mars’a gitmeyi neden seçti; işgal mi, Dünya’nın yaşanamazlığı tehlikesi mi? 3- İnsanlar Dünya’ya neden döndü; yeniden dünyayı inşa etmek için mi, intikam uğruna mı? 4- Sentetiklerin insanların dönüşüne karşın yaptığı hazırlık sadece bir tren dolusu kalanları kurtarmak için miydi? Şu haliyle film, üzerinde derin tartışmalar yapacak ciddiyette elbette değil. Yine de bir şeyler söyleme isteği uyandırıyor. Anlıyorum, bu yapay zeka meselesi komplo teorilerine oldukça açık. Merakımız, deneyimlerimiz ve de içinde bulunduğumuz teknoloji furyasında şu tür senaryolar kurgulayacak hayal gücüne sahip olmakta yeni normalimiz sanırsam. Lakin bu film bize tam olarak ne söylüyor? “İnsanlar uyanın yapay zeka her şeyinizi elinizden alacak” mı, “Yapay zeka ile entegre olabiliriz, onlarla dengeli yaşam mümkün” mü yü mü? Sonuç olarak filmin usturuplu bir mesaj verdiğini zannetmiyorum. Hatta yapay zeka konulu bir çok yapımda bu tür bir mana kıtlığı var; insanların mı tarafında, yapay zekaya mı hak vermekte, anlaması güç. O yüzden güzel başlayan izleme keyfim son dakikalara kadar yetişmiyor. Sonuç olarak izlenmese bir şey kaybedilmez bence. Filmin bir sahnesinde kendisini öldürmeye çalışan sentetikler ailesine yine de yardım etmeyi seçen bir insan, bu meyilini robot olan çocukları öldürmeye kıyamadığıyla izah ediyor. Bu sahneye binaen sorasım geliyor: İnsan davranışlarını neredeyse kusursuzca taklit eden ve gerçekçiliği arttıkça duygularımızı manipüle etme potansiyeli taşıyan bu robotlara karşı hissettiğimiz sempati, acıma ve üzüntü gibi duygular; zamanla karar mekanizmamızı pek daha önemlisi irademizi elimizden mi alacak? Peki ya biz şimdiden yapay zekaya kaybetmeye başladıysak hem de yapay bir tene, sahici bir görünüme sahip değillerken.. Unutmayalım ki yapay zeka asla gerçek sorunumuz olmayacak. Asıl mesele kuklayı değil kuklacıyı görmekte. Kullanılan değil, kullanan kalabilmekte.

beyruha 3 months ago

Kur'an-ı Kerim

Anonim

17 Gönderi

KUR’ÂN’I KERÎM’İ NASIL OKUMALIYIZ? ◆ Allah, Kur’ân-ı Kerîm’i kullarına hem bir ibadet vesilesi hem de bir hayat nizamı olarak lütfetmiştir. O, bir yönüyle Müslümana nasıl yaşayacağını ve istikametini nasıl tayin edeceğini gösteren bir rehber; diğer yönüyle de her harfiyle ecir…devamıKUR’ÂN’I KERÎM’İ NASIL OKUMALIYIZ? ◆ Allah, Kur’ân-ı Kerîm’i kullarına hem bir ibadet vesilesi hem de bir hayat nizamı olarak lütfetmiştir. O, bir yönüyle Müslümana nasıl yaşayacağını ve istikametini nasıl tayin edeceğini gösteren bir rehber; diğer yönüyle de her harfiyle ecir kazandıran bir ibadet kaynağıdır. Müslüman, Kur’ân’ı tilavet ettiğinde bu okuyuşundan sevap kazandığı gibi, öğrendiklerini hayata tatbik ettiğinde de ayrı bir mükafata nail olur. Neticede kul, her iki halde de Allah’ın rızasına muvafık bir iş yapmıştır. ◆ Müslüman için Kur’ân okumak; tıpkı namaz kılmak veya zekat vermek gibi bir kulluk vazifesidir. Herhangi bir surenin okunması başlı başına bir ibadetken, hükümlerinin uygulanması ise Allah’ın iradesini hayata taşımaktır. Her iki hal de aynı İslam ilkesinin farklı tezahürleridir. ◆ Müslümanlar, Allah’ın kitabını hem yaşamak hem de usulünce tilavet etmekle mükelleftirler. Bu okuma eylemi, öncelikle Kur’ân-ı Kerîm’in kendi lisanı olan Arapça üzerinden ve bu dile mahsus tecvid kaidelerine bağlı kalarak icra edilmelidir. Zira Kur’ân, ibadet maksadıyla kendi dili dışındaki bir lisanla okunamaz. Bunun temel sebebi; başka bir dile tercüme edildiğinde, Kur’ân’ın kendine has lafız ve mana bütünlüğünün kaybolması, dolayısıyla ortaya çıkan metnin 'Kur’ân tilaveti' vasfını ve sevabını karşılayamayacak kadar aslından uzaklaşmasıdır. ◆ Kur’ân-ı Kerîm’in mealine nasıl bakmalıyız? Meal okumak; sadece bir metni anlamlandırma çabası değil, kulun Rabbi ile kurduğu iletişimi şuur zeminine taşıma gayretidir. Meal okumak, bir Müslüman için "anlama" yolculuğunun başlangıcıdır ancak nihayeti değildir. İmam Gazali’nin vurguladığı gibi, kalbin Kur’ân nuruyla cilalanması ve gerçek bir huşunun oluşması için okunanın manasına nüfuz etmek zaruridir; zira anlamadan okumak, mesajın kalbe ulaşmaması riski taşır. Ancak bu anlama çabası, mezhep alimlerinin çizdiği o "usul" sınırlarını ihlal etmemelidir. Meal, asla Kur’ân’ın kendisi olarak görülmemeli; tercümenin, ilahi kelamın mucizevi derinliğini ve hukuki katmanlarını tam olarak kuşatamayacağı bilinmelidir. Dolayısıyla, meale bakarak dini hüküm çıkarmaya çalışmak, ehil olmadan cerrahlığa soyunmak gibidir. Sonuç olarak; Mümin için meal, entelektüel bir meraktan ziyade "Rabbim benden ne istiyor?" sorusuna cevap aranan bir ilk basamaktır. Kur’ân’ın evrensel mesajını duymak ve hayatı o mesaja göre tanzim etmek için kıymetli bir anahtardır. Ancak yanlış anlaşılmaları önlemek adına bu süreç, mutlaka muteber tefsirler ve hoca rehberliğiyle desteklenmelidir. Aslolan, lafzı dilde, manayı zihinde, ahlakı ise hayatta birleştirmektir. ◆ Kur’ân okumak için zaman veya mekan sınırı yoktur; günün yirmi dört saati tilavet mümkündür. Ezberden okumalar için abdest veya kıbleye dönme zorunluluğu bulunmaz. Setr-i avret kuralına riayet edilmesi -yani avret mahalli örtülmüşse- yeterlidir. Abdest şartı, yalnızca mushafı eline alarak okuyacak olanlar için geçerlidir. Netice itibarıyla, cünüplük durumu haricinde Müslüman her vakit ezberinden Kur’ân okuyabilir zira abdest okumanın şartı değil, faziletidir. ◆ Bir mümin ne kadar Kur’ân okumalıdır? Aslında Allah’ın kelamı için belirli bir sınır çizmek ya da rakam telaffuz etmek doğru olmaz. Zira mümin, Rabbinin kelamına doyabilir mi? Elbette hayır. Bu yüzden kişi, imkan bulabildiği her fırsatta Kur’ân’la hemhal olmalıdır. Ancak burada asıl mesele miktardan ziyade sürekliliktir. Bir oturuşta Kur’ân’ı hatmedip haftalarca yüzüne bakmamaktansa, her gün düzenli olarak beş sayfa okumak çok daha kıymetlidir. Unutmamalıdır ki devamlı olan küçük bir amel, düzensiz olan büyük bir amelden daha üstündür. | İktibas Resûlullah’ın izinde adeta ‘yürüyen Kur’ân’ olmak ümidiyle…🌿

beyruha 3 months ago

Gelin Müslüman Olalım

Ebu'l A'lâ el-Mevdudi

1 Gönderi

Müslümanlara hitap eden bir eser olsa da İsimdeki ironi ve vurgu; "İsminiz Müslüman olabilir ama gelin, mahiyetiniz de Müslüman olsun" fikrine dayanır. Bu eser bizlere anlamını yitirmiş ya da gerçek anlamından uzaklaşmış olan pek çok hususu yeniden izahlandırmış. Yazar, “İman…devamı

beyruha 3 months ago

Medine’nin yakıcı güneşi altında, Mescid-i Nebevi’nin hemen yanı başında serinliğiyle meşhur, yemyeşil bir bahçe vardı: Beyruha. Burası Ebu Talha’nın (radıyallâhu anh) en gözde mülküydü; içindeki tatlı suyu ve gölgeli ağaçlarıyla Peygamber Efendimiz’in de ﷺ sık sık uğrayıp dinlendiği huzurlu bir…devamı

beyruha 3 months ago

Katmandu'ya Yol Arkadaşı Aranıyor

Abdullah Kibritçi

1 Gönderi

Kitabı henüz okurken kesinlikle dedim, kesinlikle bir gezi kültürü olmalı insanın. Başka coğrafyalara mümkün mertebede planlanmış rotası bulunmalı. Lakin seyahatler öylesine değil bir başka memleket ve insanların hayatının renklerine karışarak fikir dünyasını zenginleştirmek, biçimlendirmek için muazzam bir fırsat olarak okunmalı.…devamıKitabı henüz okurken kesinlikle dedim, kesinlikle bir gezi kültürü olmalı insanın. Başka coğrafyalara mümkün mertebede planlanmış rotası bulunmalı. Lakin seyahatler öylesine değil bir başka memleket ve insanların hayatının renklerine karışarak fikir dünyasını zenginleştirmek, biçimlendirmek için muazzam bir fırsat olarak okunmalı. Kitap, İHH İnsani Yardım Vakfı bünyesinde çeşitli sosyolojik, ekonomik, siyasi krizleri kritik düzeyde yaşayan belkide adını hiç duymadığınız ülkelerdeki fena hayat hikayelerini belgeselleme ve insani yardım ulaştırma gayretiyle yollara düşmüş yazarın ekip arkadaşlarıyla yaşadığı zorlu serüvenleri boyunca aldığı bireysel notlardan oluşmakta. Öyleki yazar, uçurumun kıyısını izleyen bir yolda, tek odalı bir okulda, bomba seslerinin doldurduğu gri gökyüzün altında, geceye boğulmuş çölde, yetim bırakılmış bir yetimhanede, köhne evlerde, çocukların seslerine karışan çadır kentlerde dinlediği yaşanmışlıklarda kendini düşlerken ben de onun anlattığı anılara taşınıyordum. Onun tanıştığı insanlar ile tanışıyor yeni bir sosyal kimlik kazanıyordum adeta. Kimi yerlerde sıcak bir tebessüm ederken kimisinde de çaresiz bir hüzün titretiyordu kalbimi. Ve lügatımdaki “mazlum” kelimesi hiç bu kadar mana bulmamıştı. Kitabın sonlarına doğru seyahatlerin aslen topraklara değil bilakis keşfedilmemiş insan ruh ve düşlerine yapıldığını yakinen farkettim. Hatta yazarın TRT Belgesel’de metin yazarlığını yaptığı Aile Olmak serili belgeseli bu çalışmanın en başarılı ürünlerinden biri diyebilirim. Aslında kitap, bir çok sayfasında küçük işlere sığdırılmış büyük mutluluklar sahnelese de benim üzerimde bıraktığı tesir buruk bir hüzün oldu. İlginçtir, hayatın genelde bu iki duygunun arasında git gellerle deveran ettiğini kabullenmemiz hep zaman almıştır. Ne çok acı var. Pek azı içimizdeyse de fazlasıyla dışımızda. Şayet hisli bir yürek sahibiysek dışımızda kalanlar da içimize firar etmekte çoğunlukla. Ne çok keder dolu dünya halleri…İnsanı kahreden, zihninde bir yerlere oturtamadığı bencilce fiiliyatların acı faturası kitlenmiş bi çare insan kitleleri… Daha, daha, çok daha iyi, hatta ultra lüks hayatı olsun diye insan hayallerini, hayatlarını katleden para babalarının ancak Mahkeme-i Kübra’daki o zavallı hallerini göreceğimiz günün telkini ile teskin olabileceğimiz kadar büyük bu acılar. Velhasıl okuyucuya özellikle tecrübesel ayrıcalıkla politik açıdan dinamik bilgiler kazandırmasının yanında çok daha değerli bulduğum insan olarak varlığımızın anlamlandığı noktaları, duyguların ışık yılı ötesine değin uzantılarını yakalama yeteneği kazandıracağı kanaatiyle okunmasını önereceğim. Ve yazarın ağzından buruk bir paragraf: “Bizler kahraman değildik. Acı çekiyorduk sadece; çaresizce, utanç içinde, ölesiye… Anlatmazdım bunları. Ama bilinmesi gerekiyor; birileri ‘Ne işleri var burada?’ derken, ‘Evlerine dönsünler’ derken, bu insanları İstanbul sokaklarında horlayıp dururken, onların hangi şartlarda evlerini terk ettiklerinin bilinmesi gerekiyor. Yaklaşık bir ay boyunca Suriye beldelerinde dolaştım. Patlama görmeden, bomba sesleri duymadan bir günüm dahi geçmedi. Yaşama dair, insana dair düşüncelerim tarumar oldu, kafam çok karıştı. Anlatmazdım bunları…”