buaskfazlasanaa (@buaskfazlasanaa)

8.5/10. "Bahçıvan dizlerine bahçeyi çöktü. Yüzüne çiçekleri döndü. Bir ışık yanmıyordu, yandı, söndü. Elleri gözlerine baktı, gözleri ellerine aktı. Gözleri ellerini gördü. Elleri kördü. Sönen ışık yandı. Yanan ışık söndü. Dün yağmur yağacaktı, gün döndü, yarın yağdı, bugün dindi. Ağlayacaktı.…devamı8.5/10. "Bahçıvan dizlerine bahçeyi çöktü. Yüzüne çiçekleri döndü. Bir ışık yanmıyordu, yandı, söndü. Elleri gözlerine baktı, gözleri ellerine aktı. Gözleri ellerini gördü. Elleri kördü. Sönen ışık yandı. Yanan ışık söndü. Dün yağmur yağacaktı, gün döndü, yarın yağdı, bugün dindi. Ağlayacaktı. Kim anlayacaktı?" "Çizgileri nokta nokta Kesip kesip alıp satar Ayırır kuruyu yaşı Yatar uyur sokaklara Panayır, pazar yerinde Bir deli, birçok kör, şaşı Bağırmak düşer mi, ya da Yetişir mi, uyuyorlar, Paylaşmışlar sonu başı Bir adam, başı elinde Dönüp durup bakıyorlar Bir adam, elinde başı." "Biri gelir sorarsa Sana beni sorarsa Gitti der misin Gittiğimi söyler misin Gidiyorum ben sana Benimle gider misin?" "Sana ben anlatırdım Şarkıların dilini, Sen burada, sen burada olsaydın Gelirdi kulağına Unuttukça mutluyum Mutluyum unuttukça." "Sana yeni ulaşan şimdi, eski bir bakıştan gelmedir. Onun gözü senden öncedir, bir yalnız kalıştan gelmedir. Senin şimdi duyduğun sıcak yaşamını onaran bu ses, Çok ölümlü savaşlar kadar zorlu bir yarıştan gelmedir." "Özleyince anlarımdan çalmaktayım, Düşlerime çalmaktayım anılarımdan... Onlardan bir yakınan yok da, Hırsızlar yakınıyor çaldıklarımdan." "Sanırım görmediniz; Şimdi şuradan geçti. Yazık görmediyseniz, Böcek gibi güzeldi." "Yanılmıyorsam; saygılarla yalnızdım. Saygılar duymasaydım, yanılmazdım. Yaslanacak anılarım olsaydı, Söyleye söyleye, böyle saklamazdım..." "Yüzümde yüzünden gölgeler kaldıysa İçimde örülen duvardan düşmüştür, çatladıysa." "Güler, gülümser bir şakacı, Güldürür, düşündürür, Arada bir durur, gözleri dalar, Neler söyler, neler susar... Yoksa, çok acı bir şakayı Şakadan da olsa, Çok yalın bir karanlığa mı saklar... Oynadığı oyunsa, Yaşamda oynadığı Oyununu mu yaşar Oyunda yaşadığı, Yaşamını mı oynar? Yaşarcasına, oynarcasına. Öyküler anlatır olmuşçasına, Sonunu mutlu bağlar, Gider evinde ağlar." "Şimdi bütün anmalar bir susmanın içinde... Şimdi bütün susmalar bir odanın içinde... Anlatmaya bir sözcük, bir bakış arıyorlar, Önce sakladıkları, bir adamın içinde." "Bir insan topluluğunun nasıl yönetildiğini anlamak isterseniz, onun müziğine bakın." "Olacaksa olmaz da, olmayacaksa olur, Kiminin yazısı o, kimininki de budur. Kimi ardından koşar, yetişir zamanında, Kiminin önündedir birdenbire yok olur. Kimi bir yerdedir der, o gelir oralardan, Kimi bildiği yerde bildiğini unutur. Biri oraya gider, o orada bilerek, Biri hiç anlamadan yoluna çıkar durur. Kimi aradığını yitirir aradıkça. Kimi de arayandır, aranan onu bulur." "Ben korkmuyorum sana yönelmekten, Seni yinelemekten, seni yenilemekten, Bir bağlayan, bir ayıran duyuda, Senden gelmekten, sana gelmekten." "Duydukların hep dağların ardından bitti; Daha çok bağırsam, yakından duyulur mu? Uzaklara, daha uzaklara gitsem, de ki gitti, Bir arayan soran, bir anlayan olur mu?" "Uyku adı altında beni yoklarsa ölüm. Ki ben tüm uykuları hep uyanıkken gördüm. Neden mi ben kendimin sorardım adlarını? Anlasınlar diyedir, ben nasıl, nerde öldüm." "O gider buralardan, sen döndüğün bir günde... Aranırken onu sen başkaları yüzünde. Işık olur tararsın karanlıkları bir bir. O güneş gibi parlar, sen söndüğün bir günde. Yaşamın aramakla olgunlaşıp yitmiştir; Kocaman bir ağacın tek bir yemişi gibi... Karamsar bir öyküdür, bir sence değerlidir; Yalnız masal ulu'su bir dağ ermişi gibi." "Bir oyunla örtülüydü o yalan, Ağlanacak güldürüydü oynanan. Çevresini küçüklerin sardığı Gülmelerin arkasında ağlayan, Aldanmamış aldatılmış bir insan." "Gittikçe çoğalıyor bu doğasal ayrılık. Uygarlık yolunda bundan böyle insanlar. Yollarına döşendikçe bu düzlük ve kısalık, Sanırım ölümde bile buluşamayacaklar." "Suyun içinde bir ateş var, Biliyorsunuz. Ateşin içinde bir su Biliyor musunuz? Bana sormadılar Biliyorsunuz. Sorsalar söylemezdim Söylerdim bilmiyorsunuz." "Unutmayı öğrendim, unutmayı unuttum. Unutmaya giden unutmayı öğrendim. Bir yalan hazırladım, ilk başkasından duydum, Yüzüme susanlardan konuşmayı öğrendim." "O zaman bağırdım durdum onlar Konuştukça benim susuşum kadar. Şimdi durup durup bağırıyorum, Sustuğumca konuşuşum kadar. Yakın uzak açılardan çağırıyorum; Neden böylesine uzaktalar?" "Bizler savaş ölüleriyiz, Bundan böyle karşı karşıya değiliz; Bildiririz." "Ağacı sevecektiniz, Yoldunuz, dal bırakmadınız. Yılına al bırakmadınız, Yemişini yiyecektiniz. Kadını sevecektiniz Aldınız, ver bırakmadınız. Sevi'ye yer bırakmadınız, Ona ben değil, sen diyecektiniz. Büyünürken zamanla, Küçüldünüz zamanla, Arıları kovdunuz dumanla, Kovanda bal bırakmadınız. Sobayı söndürdünüz, Isıyı öldürdünüz, Hava basıp üfürdünüz, Mangalda kül bırakmadınız. Parayla yamalı bohçada, Kapanık, dar bir açıda, O caanım ikili bahçede Bir renk, bir gül bırakmadınız. Bir eliniz vardı, bir cebiniz, Başınıza vurdu keliniz, Alıp sattınız hepiniz, Depoda mal bırakmadınız." "Güzel çirkinliklerle, çirkin güzellikleri Değerlendiremeyen saraylar kuruluyor Değerlileri satıp tüm değersizlikleri Pazara sürmek için pazarlar kuruluyor." "Çarpık çizdiriyorlar, Karanlık yazdırıyorlar, Canından bezdiriyorlar... Kırgınlığımız ondan. Acı acı güldürüyorlar... Hırçınlığımız ondan. Ağlamaca karamsarlık tütüyor Buram buram Konularımızdan... Burukluğumuz ondan." "Sen kocaman çöllerde bir kalabalık gibisin, Kocaman denizlerde ender bir balık gibisin. Bir ısıtır, bir üşütür, bir ağlatır, bir güldürür; Sen hem bir hastalık hem de sağlık gibisin." "Bozguna benziyor, saklasam olmaz, Eskiye yeniden başlasam olmaz, Yakıştırsam olmaz, yazmasam olmaz, Maviye boyadım, baktım mor çıktı. Sapsarı saçlarım vardı, aklaştı, Anılar üstüste bindi yükleşti, Bir büyük oyunun sonu yaklaştı, Tüm yanan ışıklar sönüyor çıktı. Kimler kimler yoktu bizim kervanda, Birer birer indi hepsi bir handa, Savrulduk sap saman biz bu harmanda... Bir gidiş yoluydu, dönüyor çıktı." "Yüreğimdeki aklımda Hep aklımda, hep aklımda... Akıl kesildi yüreğim, Yürek kesildi aklım da." "Mutluluğun mezarları, yalnızlığın heykeli var... Her ikisinin de saksılarında çiçek. Biri hep başka bir renkle solar, Öbürüyse ha açtı, ha açmayacak." "Korkuyu bilmez yürek, Toprak savuran kürek, O hiç uyumaz köpek Uluyor da uluyor." "Söylemek bir başka şeyi saklamak Da değil midir.. Dedim ama gözler de bakarlar da: O ise yüzünde silinirken yüreğinde çizgilenir. Anmak bir acıyı hep yeniden sormaksa, Dinmez burukluğunda bir ağrıyı susmaksa, Bir kırgınlık yanığında öyküleşmektir. Sürekli yaralanmak, ölümle eşitleşmektir. Solmaya karşı hep yeniden açan bir çiçek, Sana kuytularından korkusuz seslenecek. Bütün kapılarını kapatsan ölesiye dek, Yakan bir ışıkçasına yüreğine girecek." "Benim mezarlarımda ölü yok; Hep yaşamış olanlar var... Anılarımda bir yer Dinmeksizin acıyor Günbegün, Bundan. Güldüğümü görenler Bana bakıyor Görüyorum.. Ağlasam geçer, Biliyorum... Ağlayamıyorum." "Korku dağlarının yürekçisi, Ölüm denizlerinin kürekçisi; Öyle suskun oturuyor şişesinin başında. İçtiğinin hem hırsızı, hem bekçisi, Onu kırmış olmalı yaşamında birisi. Dinledikçe susması, düşündükçe susması.. Tek başına iki kişi olmuş kendisiyle gölgesi, Heykelini yontuyor yalnızlığın ustası." "Yaşam öyküleri, sanıldığınca karışımsız değil, karışımlıdır. Her bir yaşam öyküsü, öbür yaşamların parçacıklarıyla tamamlanır." "Okulda, anladıkça başaracaksın. Yaşamda, başardıkça anlayacaksın. Gelecek mutlu-mutsuz, inanmasan da; Gözlerin yaşardıkça anlayacaksın." "Sevin ağlayabiliyorsan Unutmanın kardeşidir ağlamak. Uyur uyanır yatağında duyguların Düşüncenin kucağında hep çocuktur Ağlamak." "Bir kadındıysa gençliği güzelliği çürüdü Bir erkektiyse koş düşündü, felç yürüdü Ve 'ahmak ayaklar' altında ezildi kaldı. Anılarda bir tipi, umutlarda bir sis İkisi de bizsiz, ikisi de isimsiz Şarkıları bitmeden kurşuna dizildi kaldı." "Benim güzel çocukluğumu Almak bir ayak ezdi." "Yalnızlık paylaşılmaz. Paylaşılsa yalnızlık olmaz."

buaskfazlasanaa 2 weeks ago

Dilin Afetleri: Dil Belası

İmam Gazali

5 Gönderi

"Susan kurtulmuştur." "Susmak hikmettir fakat susan azdır." "Kim sükût ederse selamet bulur." "Kim Allah'a ve ahiret gününe iman ediyorsa, ya hayır söylesin ya da sussun." "İnsan söylediği sözün mahkûmu, söylemediği sözün ise hâkimidir." "Seni ilgilendirmeyen bir konuda konuşma, seni ilgilendiren…devamı"Susan kurtulmuştur." "Susmak hikmettir fakat susan azdır." "Kim sükût ederse selamet bulur." "Kim Allah'a ve ahiret gününe iman ediyorsa, ya hayır söylesin ya da sussun." "İnsan söylediği sözün mahkûmu, söylemediği sözün ise hâkimidir." "Seni ilgilendirmeyen bir konuda konuşma, seni ilgilendiren bir konuda da yeri gelmedikçe konuşma. Ne hâlim bir kimseyle ne de ahmakla tartışma." "Batılı konuşmak abdest bozmaktan çok daha kirleticidir." "Dilediğin bir insanla muhabbet et, sonra onu bir defacık tartışmayla kızdır. O sana öyle bir iftira atar ki, o felaket senin hayatını altüst eder." "Husumet göğsü alevlendirir, öfkeyi kabartır. Öfke harekete geçtiği zaman husumet konusu olan şey unutulur. İki hasmın arasında ancak kin ve nefret kalır. Hatta onların her birisi diğerinin kötülüğüne sevinir, sevindiğine de üzülür ve biri diğerinin aleyhinde dilini alabildiğine serbest kullanır. Bu bakımdan kim husumete başlarsa, bütün bu sakıncaları kendisine maruz bırakmış olur." "Sövüşen iki kişi şeytan gibidir. Onlar köpek gibi hırlaşır, yalan söyler ve ayrılırlar." "Bir mümine lanet okuyan onu öldürmüş gibidir." "Kim bir şeyi fazla yaparsa onunla tanınır. Konuşması fazla olanın hatası çoğalır. Hatası çok olanın hayası azalır. Hayası azalanın takvası azalır, takvası azalanın da kalbi ölür." "Eğer benim bildiğimi bilseydiniz, muhakkak çok ağlar az gülerdiniz." "Merhamet etmeyene merhamet edilmez." "Kim kardeşini işlediği günahından tövbe ettiği hâlde o günahtan ötürü ayıplarsa, o kimse ölmeden önce o günahı işlemekle cezalandırılır." "Bazılarınız kendisinin de yaptığı bir işi başkasında gördüğünde neden gülüyor?" "Belki (alay ettikleri kimseler) kendilerinden iyidir." "Her kim kardeşinin kusurlarını araştırırsa, Allah da onun kusurlarını araştırır. Allah kimin kusurlarını araştırırsa, onu evinin içinde bile rezil eder." "Eğer yaratılıştan gelen bir şeyse kişiyi ondan dolayı kötülemek, yaratanı kötülemek demektir. Zira bir sanatı kötüleyen, sanatçıyı kötülemiş olur." "Bir şahıs, Hasan Basri (r.h)'ye 'Filan adam senin gıybetini yaptı." dedi. Bunun üzerine Hasan bir tabak yaş hurma doldurarak o adama gönderdi ve şöyle dedi: 'Kulağıma geldiğine göre sen hasenat ve sevabından bana hediye etmişsin. Ben de o hediyene karşılık sana bu hurmaları hediye etmek istedim. Beni mazur gör, çünkü senin hediyene tam olarak karşılık vermeye kudretim yok.' " "Hz Ömer (r.a) bir kişiyi öven birini dinledi ve 'Sen onunla yolculuğa çıktın mı?' diye sordu. Öven 'Hayır.' dedi. Ömer 'Sen onunla alışveriş ettin mi?' dedi. Öven 'Hayır.' dedi. Ömer 'Sen onun komşusu musun? Sabah ve akşamını biliyor musun?' dedi. Öven 'Hayır.' dedi. Ömer 'Kendisinden başka ilah olmayan Allah'a yemin ederim ki, sen o adamı tanımıyorsun.' dedi." "Bir kimse Hz. Ali (r.a)'yi yüzüne karşı övdü ve aynı zamanda Hz. Ali (r.a)'ın kulağına bu adamın aleyhinde konuştuğu haberi gelmişti. Cevap olarak Hz. Ali (r.a) ona şöyle dedi: 'Senin dile getirdiğinin altında, kalbindekinin de üstündeyim.' "

buaskfazlasanaa 3 weeks ago

Simyacı

Paulo Coelho

338 Gönderi

Öncelikle kitap ortalamaydı bence, overrated olduğunu düşünüyorum. Küçük Prens ve Puslu Kıtalar Atlası karışımıydı, konusu fazla özgün değildi. Yine de okunması kolay ve alınabilecek dersler var ancak alıntıları okumak, kitabın bütününü okumaktan daha keyifli. Ayrıca bazı kısımlar fazlasıyla soyuttu, pek…devamıÖncelikle kitap ortalamaydı bence, overrated olduğunu düşünüyorum. Küçük Prens ve Puslu Kıtalar Atlası karışımıydı, konusu fazla özgün değildi. Yine de okunması kolay ve alınabilecek dersler var ancak alıntıları okumak, kitabın bütününü okumaktan daha keyifli. Ayrıca bazı kısımlar fazlasıyla soyuttu, pek anlayamadım açıkçası. 6.5/10. "Hiçbir zaman bir karar vermek gereksinimi duymuyorlar, diye düşündü. Belki de bu yüzden hep benim yanımda kalıyorlar. Su ve yiyecekten başka bir şeye gereksinim duymuyordu koyunlar. Güneşin doğuşu ile batışı arasında eğleşen, uzun saatlerden oluşan günlerin biri ötekinden farklı olmasa da; kısacık yaşamları boyunca tek bir kitap okumasalar, köylerde olup bitenleri anlatan delikanlının insan dilini anlamasalar da. Yiyecek ve suyla yetiniyorlardı ve bu onlar için yeterliydi. Günün birinde bir canavara dönüşsem ve tek tek hepsini öldürsem, sürünün hepsini boğazladıktan sonra ancak işin farkına varırlardı, diye düşündü delikanlı. Çünkü bana inanıyorlar ve artık kendi içgüdülerine güvenmiyorlar. Bu böyle, çünkü onları otlağa ben götürüyorum." "Bütün günler birbirine benzediği zaman da insanlar, güneş gökyüzünde hareket ettikçe, hayatlarında karşılarına çıkan iyi şeylerin farkına varamaz olurlar." "İnsan her zaman aynı insanları görürse, bunları yaşamının bir parçası saymaya başlar. İyi, ama bu kişiler de bu nedenle, yaşamımızı değiştirmeye kalkışırlar. Bizi görmek istedikleri gibi değilsek hoşnut olmazlar, canları sıkılır. Çünkü, efendim, herkes bizim nasıl yaşamamız gerektiğini elifi elifine bildiğine inanır. Ne var ki, hiç kimse kendisinin kendi hayatını nasıl yaşaması gerektiğini kesinlikle bilmez." "Kişisel Menkıbe, senin her zaman gerçekleştirmek istediğin şeydir. Hepimiz gençken Kişisel Menkıbe'mizin ne olduğunu biliriz. Hayatın bu döneminde, her şey açık seçiktir, her şey mümkündür ve hayal kurmaktan, hayatında gerçekleştirmek istediği şeylerin olmasını istemekten korkmaz. Ama zaman geçtikçe, gizemli bir güç, Kişisel Menkıbe'nin gerçekleştirilmesinin olanaksız olduğunu kanıtlamaya başlar." "Bir düşü gerçekleştirme olasılığı yaşamı ilginçleştiriyor." "Her zaman böyle değil; hiçbir zaman bir şey yapmaktan geri durmadım. Bazen, iyi bir fikir, bir çözüm yolu olarak göründüm. Kimi zaman, çok nazik bir anda, İşleri kolaylaştıracak şekilde davrandım. Böyle şeyler işte, ama çoğu insan hiçbir şeyin farkına varmadı." "Henüz sahip olmadığın bir şeyi vaat ederek gidecek olursan, onu ele geçirme arzusunu yitirirsin." "Değişmek istemiyorum, çünkü nasıl değişeceğimi bilmiyorum. Artık tam anlamıyla kendime alışmış durumdayım. Büyük bir hayal kırıklığına uğramaktan korkuyorum; bu yüzden hayal kurmakla yetinmeye çalışıyorum. Düşümü gerçekleştirmekten korkuyorum, çünkü o zaman yaşamak için bir sebebim olmayacak." "Değeri bilinmeyen her lütuf felakete dönüşüyor. Artık hayattan bir şey beklemiyorum. Ama sen, şimdiye kadar aklıma bile getirmediğim zenginliklere ve ufuklara bakmaya zorluyorsun beni. Oysa, şimdi bunların neler olduğunu bildiğim, önümdeki büyük olanakları gördüğüm için, kendimi eskiden olduğundan daha kötü hissedeceğim. Çünkü her şeye sahip olacağımı biliyorum ve istemiyorum bunu." "Ağladı. Tanrı adil olmadığı için, kendi düşlerine inanan insanları bu şekilde ödüllendirdiği için ağladı. 'Koyunlarımın yanında mutluydum ve mutluluğumu çevremde bulunanlarla paylaşıyordum. Geldiğimi gören insanlar beni iyi karşılıyorlardı. Şimdi kederli ve mutsuzum. Ne yapacağım? Daha katı olacağım ve bir insan bana ihanet ettiği için de artık kimseye güvenmeyeceğim. Kendi hazinemi bulamadığım için gizli hazine bulan herkesten nefret edeceğim. Ve bütün dünyayı kucaklayamayacak kadar küçük biri olduğum için, sahip olduğum az bir şeyi her zaman korumaya çalışacağım.' " "Ben de herkes gibiyim. Dünya gerçeklerine oldukları gibi değil de olmalarını istediğim gibi bakıyorum." "Biliyorum: Her şey boş, bomboş, bomboş!" "+Yüreğim bir hain, dedi delikanlı Simyacı'ya. Devam etmemi istemiyor. -Ne âlâ, diye yanıtladı Simyacı. Bu da yüreğinin diri olduğunu gösteriyor. Şimdiye kadar elde etmeyi başardığın şeyleri bir düşle değiştokuş etmekten korkması kadar doğal ne var? +Öyleyse neden yüreğimi dinlemek zorundayım?' -Çünkü onu susturmayı hiçbir zaman başaramazsın. Hatta onu dinlemiyormuş gibi yapsan da o gene oradadır, göğsündedir; hayat ve dünya hakkında ne düşündüğünü sana tekrarlamayı sürdürecektir. +Bir hain olsa da mı? -İhanet, senin beklemediğin bir darbedir. Ama sen yüreğini tanıyacak olursan, sana baskın yapmayı hiçbir zaman başaramayacaktır. Çünkü onun düşlerini ve arzularını tanıyacaksın ve onları hesaba katacaksın. Hiç kimse kendi yüreğinden kaçamaz. Bu nedenle en iyisi onun söylediklerini dinlemek. Böylece, kendisinden beklemediğin bir darbe indirmeyecektir kesinlikle sana." "İnsanların yürekleri böyle olur. Ulaşmaya layık olmadıklarını ya da ulaşamayacaklarını sandıkları için en büyük düşlerini gerçekleştirmekten korkarlar. Dirilmemek üzere sona ermiş aşklar, olağanüstü olabilecek, ama olamayan anlar, keşfedilmesi gereken, ama sonsuza dek kumların altında kalan hazineler daha aklımıza gelir gelmez bizler, yürekler hemen ölürüz. Çünkü böyle bir durumla karşılaşınca ölümcül acılar çekeriz." "+Yüreğim acı çekmekten korkuyor. -Yüreğine, acı korkusunun, acının kendisinden de kötü bir şey olduğunu söyle. Düşlerinin peşinde olduğu sürece hiçbir yürek kesinlikle acı çekmez." "İnsanların çoğu dünyayı korkutucu bir şey olarak görüyorlar ve yalnızca bu nedenden dolayı da dünya gerçekten korkutucu bir şey oluyor. O zaman biz yürekler, giderek daha alçak sesle konuşmaya başlıyoruz ama asla susmuyoruz. Ve sözlerimizin duyulmaması için dilekte bulunuyoruz: Kendilerine çizmiş olduğumuz yolu izlemedikleri için insanların acı çekmelerini istemiyoruz. 'Peki yürekler, insanlara düşlerinin peşinden gitmek zorunda olduklarını neden söylemiyorlar?' diye sordu delikanlı, Simyacı'ya. Çünkü bu durumda en çok, yürek acı çeker. Ve yürekler acı çekmekten hoşlanmazlar." "Kâhin, deveciye neden bu kadar gelecekle ilgilendiğini sormuştu: Bir şeyler yapabilmek için, diye yanıtlamıştı deveci. Ve olmasını istemediğim şeyleri tersine çevirmek için. O zaman bu senin geleceğin olmaz ki, diye yanıtladı kâhin. 'Ama belki de olacaklara kendimi hazırlamak için geleceği öğrenmek istiyorum.' Bunlar iyi şeylerse hoş bir sürpriz olacak, dedi kâhin. Kötü şeylerse daha gerçekleşmeden acı çekeceksin." "Gizin kökü şimdidedir; şimdiye dikkat edecek olursan. onu iyileştirebilirsin. Ve şimdiyi iyileştirebilirsen, daha sonra gelecek olan da iyi olacaktır. Her gün kendisiyle birlikte ebediyeti getirir." "Yaşıyorum. Ve bir şey yerken yemekten başka bir şey düşünmem. Yürüdüğüm zaman da yürüyeceğim, hepsi bu. Savaşmak zorunda kalırsam, ölüm şu gün ya da bu gün gelmiş vız gelir tırıs gider. Çünkü ben ne geçmişte, ne de gelecekte yaşıyorum. Benim yalnızca şimdim var ve beni sadece o ilgilendirir. Her zaman şimdide yaşamayı başarabilirsen mutlu bir insan olursun. Çölde hayat olduğunu, gökyüzünde yıldızlar olduğunu ve insan hayatının özünde bulunduğu için kabile muhariplerinin savaştıklarını anlayacaksın. O zaman hayat bir bayram bir şenlik olacak; çünkü hayat yaşamakta olduğumuz andan ibarettir ve sadece budur." "Bu sabah, bir gün, bir anıdan başka bir şey olmayacaktı onun için." "Gözümüzün önünde büyük hazineler olduğu zaman asla göremeyiz onları. Peki, neden bilir misin? Çünkü insanlar hazineye inanmazlar." "Belki de Tanrı, çölü, insanlar hurma ağaçlarını görünce sevinsinler diye yarattı." "Kötülük, dedi Simyacı, insanın ağzından giren şeyde değildir. Kötülük oradan çıkandadır." "Parası olan insan hiçbir zaman tamamen yalnız değildir." "Her şey, bir ve tek şeydir." "Bir kere olan bir daha asla tekrarlamaz. Amma velakin iki kere olan mutlaka üçüncü defa da olacaktır."

buaskfazlasanaa 3 weeks ago

Kung Fu Panda

Mark Osborne

54 Gönderi

Spoiler içeriyor 'Seçilmiş kişi' konulu filmleri sevmiyorum. Bebekliğinden beri kemikleri kırılana kadar antrenman yapan karakteri, hantal, şişman bir panda yeniyor. Neden? Çünkü o seçilmiş kişi. Diğerlerine de yıllarca öğrettiği, gece gündüz antrenman yaptırdığı şeyleri sadece 2-3 gün gibi bir sürede öğreniyor. Ejderha…devamı

buaskfazlasanaa 4 weeks ago

Saplantı

Curry Barker

264 Gönderi

Overrated. 6.5/10.

buaskfazlasanaa 1 month ago

Altıncı Koğuş

Anton Çehov

132 Gönderi

Spoiler içeriyor Çehov, döneminin sözde aydınlarına fena giydirmiş. 8.5/10. "Ömrünüz boyunca kimse size parmağını değdirmedi, sizi korkutmadı, dövmedi; bir öküz kadar sağlıklısınız. Babanızın kanatları altında büyüdünüz, onun parasıyla öğrenim gördünüz, çok beklemeden de tasası az kazancı bol işinizi kaptınız. Yirmi yıldan fazla…devamıÇehov, döneminin sözde aydınlarına fena giydirmiş. 8.5/10. "Ömrünüz boyunca kimse size parmağını değdirmedi, sizi korkutmadı, dövmedi; bir öküz kadar sağlıklısınız. Babanızın kanatları altında büyüdünüz, onun parasıyla öğrenim gördünüz, çok beklemeden de tasası az kazancı bol işinizi kaptınız. Yirmi yıldan fazla süredir ısıtması, aydınlatması, hizmetçisi olan bedava bir lojmanda oturuyorsunuz. İşinize geldiği kadar çalışma hakkına sahipsiniz. Üstelik hiç çalışmasanız da olur. Yaradılıştan tembel ve gevşek bir insansınız, bu yüzden hiçbir şeyin sizi rahatsız etmeyeceği ve yerinizden oynatmayacağı biçimde hayatınızı şekillendirmeye çabaladınız. İşleri sağlık memuruna ve diğer güruha devrettiniz; sıcacık ve rahat köşenizde oturup para biriktirdiniz, kitap okudunuz ve türlü yüce saçmalıklar hakkındaki düşüncelerinizle ve içkiyle kendinizi avuttunuz. Kısacası, siz hayatı görmediniz, onu zerrece tanımıyorsunuz. Gerçeklikle tanışıklığınız ise yalnızca teoriden ibaret. Acıyı küçümsemenizin, hiçbir şeye şaşırmamanızın sebebi ise çok basit: İçte ve dışta her şeyin beyhude oluşu, hayatı, acıyı ve ölümü küçümseme, hayatı derinlemesine anlama gayreti, gerçek mutluluk... bütün bunlar Rus tembellerine özgü bir felsefedir. Mesela, bir köylünün karısını nasıl dövdüğünü görüyorsunuz. Neden araya giresiniz ki? Bırakın dövsün, er ya da geç ikisi de ölecek. Döven kişi, dövdüğünü değil, kendini aşağılar. Sarhoş olmak da aptalca, hoş değil; ancak içsek de içmesek de öleceğiz. Hastalarınızdan bir kadın gelip dişlerinin ağrıdığını söylüyor. Ne olmuş? Ağrı, onu düşünmekle oluşur, üstelik hastalıklar olmadan bu dünyada yaşanmaz ki. Bu yüzden, kenara çekil kadın, düşünmeme ve votka içmeme mâni olma! Genç bir adam ne yapması, nasıl yaşaması gerektiğine dair sizden tavsiye istiyor. Başka biri olsa durup düşünürdü, ancak sizde cevap hazır: "Hayatı ya da gerçek mutluluğu derinlemesine anlamaya gayret et." Bu fantastik "gerçek mutluluk" da ne olsa gerek? Bunun bir cevabı yok elbette. Bizi burada parmaklıklar ardında tutuyorlar, işkence ediyorlar, çürümeye terk ediyorlar. Bunlar çok güzel ve mantıklı; çünkü size göre bu parmaklıklarla sıcak, rahat odanız arasında hiçbir fark yok. Hem hiç çalışma, hem vicdanın rahat olsun, hem kendini bilgin say... Ne âlâ felsefe! Hayır efendim, bu ne felsefe, ne düşünüş tarzı, ne de bakış açısı genişliğidir; aksine bu tembellik, Hint fakirliği ve uyku sersemliğidir. Evet! Acıyı küçümsersiniz, ama parmağınızı kapıya sıkıştırdığınız vakit en yüksek perdeden inlersiniz!" "Evet, hastayım. Ancak siz de biliyorsunuz ki onlarca, hatta yüzlerce deli özgürce dışarıda dolaşıyor, çünkü cehaletiniz yüzünden onları sağlıklı olanlardan ayırt edemiyorsunuz. Neden ben ve bu zavallı insanlar, dışarıda dolaşanların yerine burada günah keçisi gibi oturmak zorunda? Siz, sağlık memuru, idare amiri ve bütün hastane güruhunuz; ahlâki bakımdan hepimizden ölçülemeyecek derecede aşağı konumdasınız. Neden burada oturan siz değilsiniz de biziz? Mantık bunun neresinde?" "Zararlı bir işe hizmet ediyorum ve aldattığım insanlar için aylık alıyorum. Namuslu değilim, ama ben tek başıma bir hiçim, kaçınılmaz olan sosyal kötülüğün küçük bir parçasıyım sadece. İlçedeki bütün memurlar da zararlı kişiler ve hepsi havadan para alıyorlar. Demek ki namuslu olmamamın suçlusu ben değilim, zaman. İki yüz yıl sonra doğsaydım bambaşka biri olabilirdim." "Lanet olası hayat! En acı ve kırıcı olan şey, bu hayatın acılara karşılık olarak mükâfatla sonra ermemesi. Operadaki gibi zaferle değil, ölümle son bulacak olması." "Parodisini yaptığınız stoacılar muazzam insanlardı, ama öğretileri daha iki bin yıl önce donmuş, bir damla ileriye gidememişti. Pratik ve geçerli olmadığı için ilerleyemezdi de. Bu öğreti sadece, her türlü öğretinin tadına vararak ve üzerlerinde kafa patlatarak ömür tüketen küçük bir kesimde başarı yakalamıştı. İnsanların büyük bir çoğunluğu bu öğretiyi anlamamıştı bile. Zenginliğe, hayatın sağladığı rahatlıklara kayıtsızlığı, acıyı ve ölümü küçümsemeyi vaaz eden bu öğreti, büyük çoğunluk için tamamen anlaşılmazdı, çünkü bu çoğunluk ne zenginliği ne de hayatın sağladığı rahatlıkları tatmıştı. Acıyı küçümsemek onlar için hayatı küçümsemek anlamına geliyordu. Onlara göre insanın bütün varlığı açlığı, soğuğu, hakareti, yokluğu hissetmek ve ölüm karşısında Hamlet gibi korku duymaktan ibaretti. Bütün bir hayat bu duygulardadır. Hayatın yükü altında ezilebilir, ondan nefret edebilirsiniz, ama onu küçümseyemezsiniz." "Tek bildiğim, Tanrı'nın beni sıcak kandan ve sinirlerden yarattığı. Evet! Bir organik doku eğer canlıysa her türlü uyarıya karşı tepki vermelidir. Benim yaptığım da işte budur! Acıya karşı bağırarak, gözyaşlarımla cevap veririm. Yapılan alçaklıklara öfkeyle, iğrençliklere ise tiksinti duyarak tepki gösteririm. Bana göre bu, hayatın ta kendisidir. Bir canlı ne kadar basitse o kadar az duyarlıdır ve uyarılara karşı daha zayıf karşılık verir. Ne kadar gelişmişse, gerçekliğe karşı daha fazla duyarlıdır ve daha enerjik bir biçimde tepki verir. Bunu nasıl bilmezsiniz? Doktorsunuz ama böyle temel şeylerden haberiniz yok! Acıyı küçümseyebilmek, her daim memnun olmak ve hiçbir şeye şaşırmamak için her türlü duyarlılığı yitirmek için sonuna kadar acıyla yoğrulmak, başka bir deyişle, artık yaşamamak gerekir." "Şunu söyleyebilirim ki akıl, elimizde olan yegâne zevk kaynağıdır. Etrafımızda akla dair hiçbir şey görmüyor, duymuyoruz, bu da zevkten mahrum olduğumuz anlamına geliyor. Gerçi elimizin altında kitaplar var, ama bu canlı bir sohbetin, karşılıklı ilişkinin yerini tutmuyor. Çok da doğru olmayan bir kıyaslama yapmama müsaade edecek olursanız, bence kitaplar notaya, sohbet ise şarkı söylemeye benziyor." "İçimde sanki hiç ölmeyecekmişim gibi bir his var. Bazen kendi kendime 'Ölme vaktin geldi artık, yaşlı herif!' diye düşünürüm. Ama içimden gelen bir ses 'İnanma ona, ölmeyeceksin sen!' der." "Maddenin dönüşümü... Ölümsüzlüğün karşısında bu ucuz bahaneyle teselli olmak ne büyük korkaklık! Yalnızca ölüm karşısında saygıdan çok korku duyan bir korkak, bedeninin zamanla bir otun, taşın ya da kurbağanın içinde yaşayacak olmasıyla teselli olabilir. Maddenin dönüşümünde kendi ölümsüzlüğünü görmek, kırılan ve artık faydasız olan değerli bir kemanın kutusuna parlak bir gelecek öngörmek kadar gariptir." "Hayat can sıkıcı bir tuzaktır. Düşünen bir insan olgunluğa eriştiğinde ve tam bir bilinç kazandığında kendini istençsiz olarak sanki çıkışı olmayan bir tuzağın içindeymiş gibi hisseder. Aslında insan, iradesi dışında birtakım tesadüfler tarafından yokluktan var olmuştur. Peki neden? Varlığının anlamını ve amacını öğrenmek ister, sorularına cevap alamaz ya da saçma sapan cevaplar alır. Kapıyı çalar, ama açan kimse olmaz. Ölüm de aynı şekilde iradesi dışında karşılar insanı. İşte tıpkı bir hapishanede ortak bir felaketle birbirine bağlı olan insanlar bir arada olduklarında kendilerini nasıl daha rahat hissederlerse, hayatta da analiz etmeye ve sentezlemeye yatkın olan insanlar bir araya geldiklerinde, onurlu ve özgür düşüncelerini birbirlerine aktararak vakit geçirdiklerinde bu tuzağın farkına varmazlar. Bu bakımdan akıl yeri doldurulamaz bir zevk kaynağıdır." "Kökeninde pislik barındırmayan iyi bir şey dünya üzerinde bugüne kadar görülmemiştir." "Hayatınız muazzam bir şafak tarafından aydınlatılacak olsa da eninde sonunda sizi de bir tabutun içine çivileyip çukurun içine atacaklar." "Ah dostum, bu evrensel delilikten, yeteneksizlikten, ahmaklıktan nasıl bıktığımı, sizinle her seferinde ne büyük bir keyifle sohbet ettiğimi bir bilseniz! Zeki bir insansınız ve ben bunun tadını çıkarıyorum." "Bu dost nezaretinden daha kötü bir şey yok. Görünüşte iyi yürekli, yüce gönüllü, capcanlı bir adam, ama can sıkıyor işte. Hem de tahammül edilemeyecek derecede. Her zaman yalnızca akıllıca ve güzel sözler söyleyen, ancak aptal olduğunu hissettiğiniz insanlar gibi tıpkı." "Bu melun ve alçak insanlardan çektiği bütün acılara karşılık ödül olarak istediği tek bir şey vardı: Tek başına bir hücreye kapatılmak." "Bir milyon yıl sonra dünyanın etrafındaki boşlukta herhangi bir ruh uçacak olsa, sadece çamur ve çıplak kayalıklardan başka bir şey göremeyecektir. Kültür, ahlâk kuralları, her şey ortadan kalkacak, dulavratotu bile yetişmeyecektir." "Eğer ölüm herkes için olağan ve meşru bir sondan ibaretse insanların ölmelerine engel olmak niye? Bir tüccarın ya da memurun fazladan beş, on yıl yaşamasının kime ne faydası var? Tıbbın gayesini, ilaçların acıları hafifletmesi olarak görürseniz kaçınılmaz olarak ortaya şu soru çıkar: Acıları hafifletmenin amacı nedir? İlk olarak, acıların insana kusursuzluğa götürdüğü söylenir. İkinci olarak ise, eğer insanoğlu acılarını haplarla ve damlalarla hafifletebileceğini öğrenirse, bugüne kadar onları hem her türlü kötülükten koruyan hem de onlara mutluluk bahşeden dini ve felsefeyi tümüyle terk edebilir." "Deli ya da bir suçlu olduğunuzu söylediklerinde ya da kısacası etrafınızdaki insanların ilgisi bir anda üzerinizde yoğunlaşmaya başladığında, bilin ki artık çıkışı olmayan bir kısırdöngünün içine düşmüşsünüz demektir. İçinden çıkmaya çalışsanız da daha fazla kaybolacaksınız. Bu durumda pes edin, zira hiçbir insani çaba sizi bu durumdan kurtaramayacaktır." "Hayır, bizden bir şey olmaz. Güçsüz insanlarız biz, sevgili dostum. Vurdumduymazdım, neşeli ve sağlıklı bir şekilde mantık yürütebiliyordum. Manen güçsüz kalır kalmaz hayatın kaba bir sillesini yemem yetti. Sonrası bezginlik... Güçsüzüz biz, zavallı yaratıklarız. Siz de öylesiniz, sevgili dostum. Zekisiniz, cömertsiniz, annenizin sütünden iyi dürtüler emmişsiniz, ancak hayata adımınızı atar atmaz yorgun ve hasta düşmüşsünüz. Güçsüzüz biz, güçsüz!"

buaskfazlasanaa 1 month ago

Yaz Geçer

Murathan Mungan

13 Gönderi

"Gelip size zamandan söz ederler Yaraları nasıl sardığından ya da her şeye nasıl iyi geldiğinden. Zamanla ilgili bütün atasözleri gündeme gelir yeniden. Hepsini bilirsiniz zaten, bir işe yaramadığını bildiğiniz gibi. Dahası onlar da bilirler. Ama yine de güç verir bazı…devamı

buaskfazlasanaa 1 month ago

Kalk Çalış Başarısız Ol! Hayatta Sana Anlatılmayan Gerçekler

Behçet Yalın Özkara

4 Gönderi

Efsaneydi. 9/10. "Kartal bile olsan, olanakların yoksa tavuk gibi yaşar ve ölürsün." "Neredeyse herkes başarılarını kendi emeklerine yazar, başarısızlıklarını ise şansa yükler. Oysa hayat böyledir. Farkına varamayız ancak bize anlatılan hikayenin arka planında her zaman 'şans' dediğimiz o güç iş…devamıEfsaneydi. 9/10. "Kartal bile olsan, olanakların yoksa tavuk gibi yaşar ve ölürsün." "Neredeyse herkes başarılarını kendi emeklerine yazar, başarısızlıklarını ise şansa yükler. Oysa hayat böyledir. Farkına varamayız ancak bize anlatılan hikayenin arka planında her zaman 'şans' dediğimiz o güç iş başındadır." "Eğer söylediğimiz yalanlar ya da yaptığımız ahlaksızlıklar bize doğrudan bir fayda sağlıyorsa, beynimiz buna hızlı adapte oluyor. İlk yalanları söylerken belki rahatsızlık duyuyoruz ama belli bir süre sonra yalan söylerken duyduğumuz rahatsızlık ortadan kalkıyor ve kendi kendimizi rasyonalize etmeye başlıyoruz." "Size anlatılan tüm muazzam başarı hikayelerinin hemen bir adım arkasında, çamura bulanmış pislik içindeki ahlâksızlık gerçeklikleri yatar. Rockefeller'a atfedilen 'Bana kazandığım ilk 1 milyon doların hesabını sormayın, geri kalan 3 milyar dolarımın her bir sentinin hesabını vereyim.' sözü bu gerçekliğin en güzel özeti." "Büyük başarıya giden merdivenin basamakları, bataklığa gömülen daha az yalancı rakiplerinin üzerinden çıkılır. Eğer yeryüzünde gerçekten bir ahlâk olsaydı, kimse ultra zengin olamazdı." "Tüm bu zorlama mutluluk algısından kurtulup, asıl olan odaklanmamızı sağlayacak yegâne unsur ise gerçeklerle yüzleşmek. Gerçekten herkesi mutlu olmadığını, gerçekten başarılı olma olasılığının sandığınızdan düşük olduğunu ve gerçekten bir gün öleceğiniz gerçeğini kabullenmek... Bu gerçeklerle yüzleşmek, asıl amacınıza yönelmenizi sağlayacak en önemli unsur. Dolayısıyla, hâlâ umut var." "Eğer başarısızlığın ön kabulüne ikna olduysanız, artık ilk kez kendinize 'Gerçekten ben ne istiyorum?' sorusunu sorabilirsiniz." "İşlerin sonunda tamamen başarısız olacağınız ön kabulü ile düşünmeye başlamak, artık sondaki bir hayale değil, sürece yani yolun kendisine odaklanmanızı sağlayacak. Onca emeğin ve yılların sonunda başarısızlıkla yüzleştiğiniz anı hayal edin, geriye dönüp baktığınızda verdiğiniz emekler için pişman olacak mısınız? Eğer içinizde pişmanlığa ilişkin en ufak bir şüphe dahi varsa o yolun sizler için doğru olmadığını söyleyebilirim. Ama cevabınız gitar solonuzu dinlemeyen dinleyicilere rağmen, sarı su takmadınız diye sizi hemen CİMER'e şikayet edecek hastalara rağmen, yani başarısızlığın gerçekliğine rağmen 'yürüdüğüm bu yoldan pişman olmayacağım' şeklindeyse, işte o zaman gerçekten istediğiniz şeyi bulduğunuzu söyleyebilirim." "Dolayısıyla uğruna yıllarınızı harcayacağınız yolun kendisi, inandığınız bir amaç uğruna mücadeleyi içermeli. Çünkü hayat dediğimiz şeye anlam katan unsur temelde zenginlik ve sıfatlar değil, mücadele etmeye değeceğine inandığınız 'o şey'i bulabilmek." "Vazgeçince kaybettiğimiz bu düzende, devam edebilmemizi sağlayan en büyük yakıt ise çaresizliğimiz." "Risk almak zorundayım, zorundayız; çünkü başka çaremiz yok." "Kimse bizim hikâyelerimizi yazmayacak, kimse bizim hikayelerimizden büyük dersler almayacak ve yaşadıklarımız kimsenin umurunda değil. O zaman neden bize dayatılanlar çerçevesinde bir hayat sürmeye çalışıyoruz ki? Neden hâlâ elalem ne der'in korkusuyla kaybedeceğimiz bir yolda koşturuyoruz? Başarısız olacağınızı kabul edin ve bu kabulle birlikte özgürleşin. Gerçekten uğruna hayatınıza adamaya değer şeyi bulun, kişisel özelliklerinizle özgünleşin ve ardından öleceğiniz güne kadar 'o şey' için mücadele edin. Günü geldiğinde şehrin uzak köşesindeki mezarlıkların girişlerine en az 20 dakikalık yürüme mesafesinde olan toprakların altında görüşmek üzere..."

buaskfazlasanaa 1 month ago

Organize İşler

Yılmaz Erdoğan

24 Gönderi

Cidden güldüğüm nadir filmlerden. 8.5/10.

buaskfazlasanaa 1 month ago

Dansa Davet

Jean Teule

46 Gönderi

Spoiler içeriyor Kitap Avrupa'nın karanlık çağında; açlıkla, sefaletle mücadele eden, açlıktan kendi çocuklarını yiyebilecek kadar çaresiz duruma gelmiş insanların toplu bir histeri krizine yani 'dans vebasına' tutulmasını anlatıyor. 105 sayfa olmasına karşın fazlasıyla etkileyici bir kitaptı. Bir yanda sefalet, diğer yanda halkın…devamı