(@) - Raf

KUTSAL “GİBİ” REPLİKLERİ ▪️▪️▪️▪️▪️▪️▪️▪️▪️▪️ Benim zevklerim sizin nezdinizde makul bir zemine oturmak zorunda değil. Hiç mi anlamadın oğlum? İnsan bilir ne yaşadığını ya… İlkkan sadece on liramın olması sıfır liramın olmasından daha çok canımı yakıyor. Yürümek öyle çok da matah…devamı

byfrodo 3 years ago

Pembe Fili Düşünme

Zeynep Selvili Çarmıklı

29 Gönderi

🐘Bu kitapta Zeynep Selvili Çarmıklı , “ Bilinçli Farkındalık” ve “Öz-Şefkat” kavramlarıyla birlikte panik bozukluğa sahip birisi olarak yaşadığı deneyimleri aktarıyor . Kitap aslında gayet akıcı , öğretici ve ilham verici olması yanı sıra oldukça düşündürücüydü . Şimdi öncelikle panik…devamı🐘Bu kitapta Zeynep Selvili Çarmıklı , “ Bilinçli Farkındalık” ve “Öz-Şefkat” kavramlarıyla birlikte panik bozukluğa sahip birisi olarak yaşadığı deneyimleri aktarıyor . Kitap aslında gayet akıcı , öğretici ve ilham verici olması yanı sıra oldukça düşündürücüydü . Şimdi öncelikle panik atak kısmından bahsetmek istiyorum . Kendi deneyimlerini dürüst ve cesur bir şekilde yazmış olması gerçekten takdir edilesi . Açıkçası panik atağı olanlar veya olmayanlar hiç fark etmez , kitabı okurlarken empati duygusunu hissedebilmişlerdir diye düşünüyorum. Bu hayatta en zor şeylerden biri de , insanın ben acı çekiyorum diyebilmesi bence . Bunu paylaşabilmesi , insanlara zayıf noktalarını güvenerek söyleyebilmesi . O yüzden ben , kendiyle barışık ve kafasında bir şeyleri halledebilmiş insanların , deneyimlerini dürüstçe aktarabiliyor olmalarına karşın büyük saygı duyuyorum . Aynı zamanda panik atağı olan ya da kafasının içindeki o acımasız eleştirmen sesini bir türlü bastıramayan insanlar için de ilham niteliğinde bir kitap olduğunu düşünüyorum . Bazı noktalar da , aslında hayatın içinde hep baktığım fakat bir türlü görmek istemediğim şeyleri gösterdi bana . Zaten kitap okurken hep böyle olur . Bazen sadece bir cümle içerisinde insan kendisini bulur . En azından benim için hep böyle oldu diyebilirim . 🌷Kitapta altı çizilen bir konu olan “Öz-Şefkat” konusu için bir şeyler söylemek istiyorum . Temelde , kendimiz dışında herkese karşı şefkatli davranabilen bizlerin , kendimize karşı nasıl şefkatli olabileceğimize dair bir konu diye özetleyebilirim sanırım. Herkes için böyle mi bilmiyorum fakat , birçok insan için durumun böyle olduğuna eminim. Yazarın kendisinin de sahip olduğu ve “Başdenetmen” olarak adlandırdığı bu acımasız eleştirmen , çoğumuzun hatta bence zaman zaman hepimizin içinde bulunuyor . Ama bazılarımızda biraz daha fazla işte . Bu “Başdenetmen” öyle çok konuşuyor ki , bazen kim olduğumuzu özümüzü unutuyoruz . Yeteri kadar başarılı olamamak, yeteri kadar iyi olamamak hatta bence yeteri kadar var olamamak gibi saçma bir silsilenin içine atıyor bizi bu eleştirmen ses . Ve bizler , üzülmüş herhangi bir insan için bile şefkat duygumuzu sanki kan gibi oluk oluk akıtırken , konu kendimiz olunca bu eleştirmen sesin altında eziliyor ve acı çeken ruhumuza hiç merhamet etmiyoruz . Kitapta bunu daha detaylı ve anlamlı bir şekilde okuyacağınıza dair emin olabilirsiniz . 🐘Ve bu konu dışında da özellikle ilgimi çeken diğer bir konu , “Direnç ve Kabul ” konusu oldu. Çünkü gerçekten , olumsuz duygularımıza ya da eksikliklerimize karşı düşman kesiliyor ve vücudumuzdan kesip atmak istiyoruz . İlk başta bu istediğimiz normal görünebilir . Sonuçta kim ister mutsuz , kötü veya eksik hissetmeyi . Yazarın da söylediği gibi , küçüklükten beri bize öğretilmiş şeyler doğrultusunda olumsuz duygularımızın var olduklarını kabul etmek yerine onlardan bir şekilde arınmak ya da arınamazsak son sürat kaçmak dışında seçenek bilmiyoruz aslında . Örneğin korku hissediyorsak , o içimizde yaşayan duyguyu yok edebilmek kafamızı başka yerlere vererek görmezden gelmek ya da kaçabilmek nasıl mümkün olabilir ki. Bu kabul meselesi , pes etmek ve boyun eğmek gibi kavramlarla da karıştırılabiliyor . Ama kitapta , bunun böyle olmadığı gayet güzel açıklanmış . Kendimize karşı içimizde yer açmadığımız şefkat ve anlayışla birlikte , hissetiğimiz olumsuz duygularla savaşmak yerine , görmezden gelmeye çalıştığımız acıyan tarafımıza sarılmayı ve hepsi geçecek demeyi öğreniyoruz . Velhasılıkelam , okurken kendime kulak vermeyi ögrendim . Farkındalıklar ve ilham verici yanlarıyla birlikte hiç sıkıcı bir kitap değildi , gayet akıcıydı . Okumanızı tavsiye ederim . 🍬🍬🍬🍬🍬🍬🍬🍬🍬🍬🍬🍬🍬🍬🍬🍬 Kitapta geçen bir alıntı: “Eğer izin verirseniz insanlar da bir gün batımı kadar harika olabilir. Ben güneşin batışını izlerken kendi kendime 'Şu sağ köşedeki turunculuğu azaltalım' demiyorum. Gözlerimin önüne serilişini hayranlıkla izlemekle yetiniyorum.” Carl Rogers - Kişi Olmaya Dair ✍️

byfrodo 3 years ago

🍂🍁 EYLÜL - EKİM 🍁🍂 🍁Film ◾Tick, Tick...Boom! ◾Bizim Hikaye ◾The Mask ◾The Truman Show ◾Fight Club ◾Marriage Story 🍁Dizi ◾Cobra Kai ( 5. Sezon ) ◾Twenty Five Twenty One ◾Brooklyn Nine Nine ( Tekrar ) ◾Merlin (1-2 Sezon )…devamı

byfrodo 3 years ago

Haberci

Halil Cibran

2 Gönderi

🌄“Gözlerinizi açan tebdili kıyafetimdi; yüreklerinizi uyandıran sahte nefretimdi. Şimdi artık beni seviyorsunuz . Çünkü sizi okşayan kılıçları ve yüreğinizi deşen okları seviyorsunuz. Yaralanmak sizi rahatlatıyor; sadece kendi kanınızla sarhoş oluyorsunuz.” 🌄“Biz gecenin çocukları, şafak tepelerin üstünde doğarken ölmeliyiz. Küllerimizden çok…devamı

byfrodo 3 years ago

Korku

Stefan Zweig

219 Gönderi

🔮“Ama belki de insan , en büyük utancı kendine en yakın hissettiklerine karşı duyar.” “Korku cezadan çok daha kötüdür , çünkü ceza bellidir, ama korku belirsizdir. İster ağır , ister hafif ceza hiçbir zaman belirsizliğin dehşeti kadar , o bitmek…devamı

byfrodo 4 years ago

“Nefretiniz elektriğe dönüştürülebilseydi bütün dünyayı aydınlatmaya yeterdi.” Nikola Tesla ✍🏻

byfrodo 4 years ago

Kum ve Köpük

Halil Cibran

23 Gönderi

⏳“Tavşanı bana av yapmadan önce beni aslana av et , ey Tanrım.” ⏳“Kimimiz mürekkep , kimimiz kağıt gibiyiz . Bazılarımız siyah olmasak , bazılarımız aptal olacaktı; Bazılarımız beyaz olmasak , bazılarımız kör olacaktı.” ⏳“Yalnızlığım , insanlar konuşurken yaptığım hataları yüceltip…devamı

byfrodo 4 years ago

Leylim Leylim

Ahmed Arif

31 Gönderi

🖋️ Okurken Leyla Erbil’e önce kızmak istedim . Ahmed Arif’in ona olan sevgisine karşı davranışları için . Aslında sadece Ahmed Arif’in ona yazdığı mektupları okuyoruz kitapta . Fakat mantıken verdiği cevaplardan anlaşılıyor karşı tarafın ne yazdığı . Neyse işte ,…devamı🖋️ Okurken Leyla Erbil’e önce kızmak istedim . Ahmed Arif’in ona olan sevgisine karşı davranışları için . Aslında sadece Ahmed Arif’in ona yazdığı mektupları okuyoruz kitapta . Fakat mantıken verdiği cevaplardan anlaşılıyor karşı tarafın ne yazdığı . Neyse işte , en nihayetinde Leyla Erbil’e kızamadım çünkü haklıydı . O evli bir kadındı . Ahmed Arif’in ona yazdığı o muhteşem sevgi sözcükleri karşısında verebileceği tepkiler sınırlıydı . Eşi yanlış anlayabilir , insanlar dedikodu çıkartabilir . Bu gibi durumlar söz konusu olabilirdi . Ki okuyanlar anlayacaktır . Eşi bu mektuplardan gayet haklı sebeplerle rahatsız olabilirdi . Başka bir insan olsa bütün ilişkisini kesebilirdi bile . Durum böyle olduğundan her şey daha hüzünlü bir hal aldı . Okurken kalbim kırıla kırıla okuduğum noktalar oldu . Ama tabi bu yaşanmışlıklar için pek fazla şey söylemek haddime değil . Sadece , bizim bu mektupları okumamızı sağlayan Leyla Erbil’e teşekkür etmek isterdim .Bu kitapta asıl önemli olan noktanın “Ahmed Arif Gibi Sevebilmek ” olduğunu düşünüyorum. 🖋️Şimdi bu söylediklerimden Ahmed Arif’in Leyla Erbil’e aşık olduğu anlamı çıkartılabilir . Ama Ahmed Arif’in sevgi mantığı , bir aşk veya bir arkadaşlık sevgisi adı altında küçültülmemeli . Kendisi zaten çok sevdiğim bir şairdi . Fakat bu zamana kadar , bu dünya üzerinde böyle temiz , böyle güzel seven bir insan olabileceğinden haberdar değildim . Her zaman , insanları bencil olmadan , büyük bir incelik ve empati duygusuyla sevebildiğimi savunurdum . Fakat böylesine bir sevgiyi ilk defa görüyorum . Aranızda , ne büyük aşklar yaşanmış bu dünyada diyecekler olabilir . Fakat işte bu aşk bile değil . Leyla Erbil evleniyor , fakat Ahmed Arif kıskanmıyor ya da üzülmüyor bile . Normalde başka bir insan olsa o noktadan sonra bırakırdı . Fakat Ahmed Arif ,Leyla Erbil'in varlığını , sözünü , sesini seviyormuş . Şiir gibi sevmek kavramı bu ilişki için söylenebilecek en ideal söz sanırım . Normalde insanlar dış görünüşe göre severler insanları . Bu her koşulda yanlış bir şeydir zaten . Fakat Ahmed Arif dış görünüşünü de sevse bile , aslolan şey ruhunu sevmesidir . Her şeyine değer vermesidir . Hatta bu sebeplerden dolayı Leyla Erbil’de bu sevginin abartı olduğunu düşünüyor zaman zaman .Duygusal bir eksiklikten kaynaklandığını düşündüğüm zamanlar oldu . Leyla Erbil’in de bu tarzda bir tabiri var . Çünkü normalde , her insanın önceliğinin kendisi olması gereklidir . Öbür türlü insanlar saf sevgimizden yararlanır , bizi yaralarlar . Ama Ahmed Arif sadece ve sadece Leyla Erbil için büyük bir ayrıcalık tanımış hayatında . Sözlerinden de anlaşıldığı gibi Leyla Erbil’i her zaman kendinden üstün tutmuş . Müthiş bir sadakat ve sevgiyle bağlı ona . Ve bu sevgi için evlenmelerini gerektiren bir şey olmamış . Ahmed Arif onu , her koşulda dost olarak , aile olarak , eş olarak sevmiş . Bu müthiş sevgiye okuyarak tanıklık edebildiğim için şanslı hissediyorum kendimi . Ahmed Arif’in harikulade şiirlerinden ayrı olarak böyle bir kişiliğe sahip olduğunu görebilmek büyük bir şans bence . 🖋️Ve Ahmed Arif gibi hapis cezası yiyen , onca dayak işkence , onca acılar çeken şairler , yazarlar için söylenecek çok söz var aslında . Ama adalet diye bir şey olmadığına göre , sözlerde anlamsız kalıyor artık ... 🪷🪷🪷🪷🪷🪷🪷🪷🪷🪷🪷🪷🪷🪷🪷🪷 “Bana kim ne derse desin hatta bir kıza bu kadar ehemmiyet ve kıymet verdim diye bana kızanlar bile olsa , aldırmayacağım ama sen ister dostum ol ister sevgilim , yeter ki hayatımda ol.” “Bana karşı alâkan yalnız dostça bile olsa, bu , bir merhametten doğmasın... En nihayet iki arkadaş olalım amma bana acımana razı olamam .” “Şüphesiz haysiyetle ilgisiz bir dünya bu . Ama galiba mezarımıza sadece haysiyeti götüreceğiz.” “Evleneceksin demek? Herhal çocuğu sevdin! İnşallah mesut olursun canım . Ama müstakbel kocan bana yazdığına kızmayacak cinstendir inşallah. Yoksa seni kaybetmek , sesini duymamaktansa gebereyim daha iyi olur .” “Umut , yaşama sebebi , zulme dayatma yetisi oldun bana . SENSİZ EDEMEM .Bunu bir eksiklik sayanlar olabilir . Takmam kimseyi . Sensiz edemiyorsam bu bana ancak yücelik, haysiyet verir . Dünyaya geldiğime pişman değilem! Seni tanıdım çünkü. ” “Ha geçen mektubunda bir “burjuva kokmayım burnuna” diyorsun . Yanlış o . Ne kokarsan kok . İster sarmısak ister chat noir! Ben sana ölümsüz , ölümlü , değişir , değişmez niteliklerinle mecburum . Ötesi yok bunun . Kambur , cüzzam da olsan (tövbe tövbe!) benim için aynı gül tazeliğindesin .” “Oysa ki budalalar , bu toprağı kimseler benim gibi sevemez!” “Hani milattan önce , sonra diye bir deyim var ya ! Kızmasan , küfretmesen , “Leylâ’dan önce” , “Leylâ’dan sonra” diye başlatıcam takvimimi.” “Bensiz üzülmene dayanamayacak kadar da egoistim.” “Her hâl ve şartta kitabımı sana ithaf ediyorum . Sürprizle karşına çıkmak daha güzel olurdu ama bizler artık hayatın bu çeşit tatlılıklarından faydalanamayacak kadar baltalandık.” “C. Chaplin’in dediği gibi dünyayı anneler , şairler ve öğretmenler yönetseydi , kimseler sızlanmazdı! Ama o da bencileyin hayalci. Nerede o cici anneler , namuslu , bilimci öğretmenler , yiğit şairler ? Belki 2000 yılından sonra... Ah be !” “Hatırladıkça yüreğim cehennem kesilir.” “Tabii kıskandığım onların ne eserleri ne de kendileri! Klasik deyimle ruhlarını kıskanıyorum . Yaşamaya haysiyetli bir anlam kazandıran çabalarını...” “Kaderimiz bir tuhafsa , ömrümüzü dolu bir kadeh gibi sindire sindire içemediysek , günahı boynumuza değil.” “Galiba özdeyişçiliğim tuttu gene . Çoğu zaman saçmalarım oysa . Saçmalamak bir zorunluk . Sevmem o kusursuz , o evliya görünüşlü kişileri . İçlerinde cehennemî uçurumlar olduğuna kalıbımı basarım .Sahtedirler mutlak .” “Seni mektupla da olsa öpmek büyük şey . Daha bir süreli ve can tadında hem . Bütün o büyük yazarlar , biyolojistler aldanmış . Ayrılık ve zaman bende sana ait hiçbir ânı öldüremiyor , silemiyor . Ya da ben acayip bir yaratılıştayım . ” “Ben üşümüyorum bu kış . Kazağın sırtımı , canımı , sevdân evrenimi sarmışken böyle nasıl üşürüm?” 🪷🪷🪷🪷🪷🪷🪷🪷🪷🪷🪷🪷🪷🪷🪷🪷 İçmek , Gözlerinde içmek , ayışığını . Varmak , Gözlerinde varmak , can tılsımına . Gözlerin hani ? 💜💜💜💜💜💜💜💜💜💜💜💜 Seni anlatabilmek seni. İyi çocuklara, kahramanlara. Seni anlatabilmek seni, Namussuza, halden bilmeze, Kahpe yalana. Ard- arda kaç zemheri, Kurt uyur, kuş uyur, zindan uyurdu Dışarda gürül- gürül akan bir dünya... Bir ben uyumadım, Kaç leylim bahar, Hasretinden prangalar eskittim. Saçlarına kan gülleri takayım, Bir o yana Bir bu yana... Seni bağırabilsem seni, Dipsiz kuyulara. Akan yıldıza. Bir kibrit çöpüne varana. Okyanusun en ıssız dalgasına Düşmüş bir kibrit çöpüne. Yitirmiş tılsımını ilk sevmelerin, Yitirmiş öpücükleri, Payı yok, apansız inen akşamdan, Bir kadeh, bir cigara, dalıp gidene, Seni anlatabilsem seni... Yokluğun, Cehennemin öbür adıdır Üşüyorum, kapama gözlerini... 💜💜💜💜💜💜💜💜💜💜💜💜 Dört yanım puşt zulası, Dost yüzlü, Dost gülücüklü Cıgaramdan yanar. Alnım öperler, Suskun, hayın, çıyansı. Dört yanım puşt zulası, Dönerim dönerim çıkmaz. En leylim gecede ölesim tutmuş, Etme gel, Ay karanlık... 💜💜💜💜💜💜💜💜💜💜💜💜 Terketmedi sevdan beni, Aç kaldım, susuz kaldım, Hayın, karanlıktı gece, Can garip, can suskun, Can paramparça... Ve ellerim, kelepçede, Tütünsüz uykusuz kaldım, Terketmedi sevdan beni... AHMED ARİF ✍🏻 🌙🌙🌙🌙🌙🌙🌙🌙🌙🌙🌙🌙🌙🌙🌙🌙

byfrodo 4 years ago

Uncharted

Ruben Fleischer

96 Gönderi

🧭 Ah söze nerden başlasam , canımm Uncharted . Seninle olan bağımız bu filmden çok daha önce başladı 💛 Uncharted bir oyun serisi arkadaşlar , bilmeyenler için söylemiş olayım . Bu oyun serisini inanılmaz seven biri olarak , hep filminin…devamı🧭 Ah söze nerden başlasam , canımm Uncharted . Seninle olan bağımız bu filmden çok daha önce başladı 💛 Uncharted bir oyun serisi arkadaşlar , bilmeyenler için söylemiş olayım . Bu oyun serisini inanılmaz seven biri olarak , hep filminin de çıkmasını istemiştim . Çünkü bir film için gerekli olan her malzeme var içinde . Karakterler , hikaye , atmosfer o harikulade manzaralar her şey ama her şey çok güzeldi . O yüzden filminin yapılacağını ilk öğrendiğimde çok heyecanlanmıştım . Ancak , Nathan Drake gibi bir karakteri Tom Holland canlandıracaktı . Açıkçası kendisini severim , bence iyi bir oyuncu . Fakat Nathan için biraz çocuksu kaçabilir mi acaba diye düşünmüştüm. Oyununu oynayan veya izleyenler bilir , Nathan'ın içinde her zaman yalnız bir çocuk tarafı vardı . Merhametliydi , yetimhanede büyümesi ve abisinden ayrı kalması gibi konular onu yumuşak kalpli biri yapmıştı. Fakat ne olursa olsun , özellikle yetişkin olduğu andan itibaren , kararlı ve sert bir karakter gördük . Tom Holland sevimli bir adam . Nathan Drake’in ciddiyetini biraz fazla bozabilirdi . Fakat filmi izledikten sonra anladım ki , Nathan ve Tom’un bağdaştıkları şeyler vardı . Mesela Tom fiziksel olarakta benzemiyor Nathan’a .Yani özellikle yüzünden bahsediyorum . Fakat filmi izlerken hiç tuhaf gözükmedi gözüme . İlginçti gerçekten . Tom Holland’ın oyunculuğuyla ilgili bir durum mu , yoksa Nathan'ın farklı bir yüze , ses ve mizaca uyum sağlayabilen bir karakter olmasından mıdır bilemiyorum . Ama filmi izleyince bu kaygılarımın yersiz olduğunu gördüm . Bir şekilde , yine aynı alışık olduğum Nathan Drake’i izliyordum . Bu beni apayrı sevindirdi gerçekten. Zaten bir de şöyle bir şey var , Sully ile ilk tanıştıkları zaman işlenmiş filmde, yani daha genç bir görünüme sahip olmalıydı Nathan . O yüzden bence her şey yerli yerindeydi. 🙃 🪙Çoğu kişi , filmin yetersiz ya da çerezlik olduğundan bahsetmiş . Yani çoğu kişi , izlensede olur izlenmesede görüşünde . Yani evet belki doğru olabilir . Ama oyununa hayran olan ben her sahneyi gülümseyerek izledim . Uncharted çok geniş bir skala , seri haline getirip daha büyük bütçeler ve prodüksiyonlarla oyunun ruhunu daha fazla yansıtabilirler . Çünkü hikaye ve görsel şölen bol . Mesela , oyununu izlerken o hayran kaldığımız manzaralar , filmde biraz eksik kalmıştı . Çok daha fazla görsel şölen sunulabilirdi gerçekten . Yani evet geliştirilebilir . Fakat ne olursa olsun , sıkıcı ya da boş değildi . Ayrıca yinede oyundaki sahneleri sunmuştu bize , helikopter sahneleri vs. gayet güzeldi . Bir başlangıç için uygun bir adımdı .Seri haline getirip çok fazla sükse yaratabilecek malzeme var ellerinde . Umarım yaparlar . Çünkü ben bu başlangıcı gerçekten çok beğendim .💛 👑 Oyunculara gelirsek , Chloe karakterini inanılmaz seven biri olarak o asi bakışlı mavi gözlerini görmek isterdim . Fakat filmde , yine oyundaki karaktere benzemeyen birini oynatmışlar . O yüzden yine ve yine tedirgin oldum . Fakat sonra 😁 ona da alıştım ve beğendim . Yani Chloe denildiğinde aklıma çok daha sert ve havalı bir kadın gelir . Filmde Sophia Ali canlandırıyor . O da güzel canlandırmış yalan yok, ama yine de daha da sert bir görünüm bekliyordum. Her neyse , izlerken böyle Chloe mi olur kardeşim ya sorgulamalarına girmedim sonuçta . Gelelim Sully karakterine . Mark Wahlberg gayet iyi oyuncu tabi . Ama oyundaki gibi babacan tavrının artması gerekiyor . Tabi seri haline getirirlerse umarım 🙏 Sonuç olarak oyuncular ve orijinal karakterlerin uyumunu ne olursa olsun beğendim 💛 🏛️ Oyundaki seslendirmeler gerçekten çok güzeldi bilen bilir . Nathan Drake - Okan Yalabık. Victor Sullivan - Ege Aydan. Elena Fisher - Ceyda Düvenci. Chloe Frazer - Dolunay Soysert. Böyle güzel bir liste yani . Sully'nin o babacan tavrı büyük oranda Ege Aydan’ın ses tonuyla ilgili bir durum sanırım . Hele Okan Yalabık’ın sesi Nathan Drake için yaratılmış olmalı . Keşke yeniden onlar seslendirse , o zaman hayatta altyazılı seyretmezdim . Gerçi filmdeki yüzlere uyum sağlayabilir mi sesleri bilmiyorum ama . Bir umuttur yaşamak işte 😁 🗝️ Tabi Elena karakteri bu filmde yoktu mantıken . Ben her zaman Chloe’nin tarafını tutmuştum . Oyununu izleyenler varsa , Elena mı ? Chloe mi ? Diye sorayım o zaman . 🙃 🗽Benim kadar hisli izleyemeyecek olsanız bile , objektif bakıldığında keyifli vakit geçirtecek aksiyonlu bir film . Zaman kaybı olduğunu düşünmüyorum kesinlikle . O yüzden izlemenizi tavsiye ederim. 💎 🗾Ve bu güzel oyun serisi için bir şeyler söylemek istiyorum . Efsanelere merak sarmamı , araştırmamı sağlayan bir oyun serisidir kendisi . Edgar Allan Poe’nun şiirine konu olmuş Eldorado efsanesi ve daha fazlasını konu edinmiş bir macera oyunu . Her hatırladığımda tekrar tekrar izleyebileceğim ve serinin devamını çekmeleri için dua edebileceğim bir oyun . Filmin devamı gelsin zaten ama oyunun devamı keşke gelse , herhalde havalara falan uçarım 😁Aynı zamanda bu oyun , İspanyolca öğrenmek istememe ve kriptoloji öğrenme isteğimin körüklenmesine sebep olmuştur .Daha yazsam bir sürü övgü cümlesine maruz kalacaksınız . O yüzden burada bırakıyorum... Şimdi ve sonsuza dek ... 🇪🇸 ✨ SIC • PARVIS • MAGNA ✨ “Büyük olaylar, küçük başlangıçlardan doğar.” 🧭🪙🧭🪙🧭🪙🧭🧭🪙🧭🪙🧭🪙🧭🪙🧭

byfrodo 4 years ago

Sergüzeşt

Samipaşazade Sezai

47 Gönderi

Spoiler içeriyor 🦉Öncelikle , normalde her şeyiyle güzel sayılabilecek bir kitapken , sonu kötü bittiği için puan kırdım . Yoksa betimlemeler şahaneydi . Konusu da güzeldi . Ama ne olursa olsun , kitap film fark etmez , sonu kötü biten hikayeleri kabullenemiyorum…devamı🦉Öncelikle , normalde her şeyiyle güzel sayılabilecek bir kitapken , sonu kötü bittiği için puan kırdım . Yoksa betimlemeler şahaneydi . Konusu da güzeldi . Ama ne olursa olsun , kitap film fark etmez , sonu kötü biten hikayeleri kabullenemiyorum . Bu tamamen benimle ilgili bir durum . Yoksa kitabın işleyişine bakılırsa , içerdiği realistlik ve dramatize edilmiş finali birbiriyle uyumluydu . Yani acı unsuru öylesine gerçek işlenmişti ki , bir şey demek mantıksız olur . Sadece , Dilber’i gerçekten mutlu görmek istemiştim . 🥹 🦉Şöyle bir itirafım var . Kitabın başlarında bir önyargıya tutuldum maalesef. Çünkü sadece saf acı çeken bir kızın , klişe hikayesini okuyacakmışım gibi gelmişti . Ki öyle kitapları hiç sevmem . Ama sonra , biraz yorumlarına baktım ve öyle olmadığı izlenimine kapıldım . Gerçekten de sadece betimlemeleriyle bile , klişelikten uzak bir içerik yakalamıştı . O koyu dram cümlelerinde masalsı bir yön vardı . Ben okurken ne ağladım ne güldüm . Özellikle sonlara doğru , Celal Bey ile olan aşkı ve sonrasını okurken , büyülenmiş gibiydim . Hayal kırıklığı , sevdiğini kaybetmek bunlar nasılda güzel anlatılmış . O kısımları okurken , sanki çok kalabalık bir yerde kıpırdamadan duruyormuşum gibi , insanlar yanımdan geçip giderken , donuk ama içten içe fazla hisli bir duygu içerisindeydim . Çoğu kişi ağlamış , ben sadece içimin yandığını hissettim . 🦉Kitaba sonradan eklenen ve çok kısa bir bölümde yer alan Cevher karakteri için bir şeyler söylemek istiyorum . Açıkçası tuhaf bir şekilde , bütün hikayede Dilber'in acılarını ve Celal Bey'in çaresizliğini görmüş olsak bile , en çok etkilendiğim karakter Cevher oldu . O nasıl bir kalp öyle . Aklım almıyor gerçekten . Özellikle bu dünyada sevgi , para gibi harcanır bir durumdayken , böylelerinden öğrenmeliyiz sevmeyi . 🦉Kesinlikle önerdiğim bir kitap . Yoğun duygular eşliğinde okunacak şahane bir eser.💜 🪷🪷🪷🪷🪷🪷🪷🪷🪷🪷🪷🪷🪷🪷🪷🪷 “Bu yatağı aşağı indirin de ben sizin esiriniz olayım . Sana su taşırım . Bebeklerini giydiririm . Odanı süpürürüm .Beni bırakma , dedi . ” “Ben burada seni dolaba saklarım . Seni kimse bulup götüremez , diye cevap verdi.” “Zavallı çocuklar! Sizin o mini mini elleriniz birkaç asırdan beri insanlığın altında inlediği esaret zincirlerini kırmak için değil , belki kendiniz gibi küçük kuşları , güzel çiçekleri okşamak içindir.” “Ağlamak, uğradığımız felaketlere karşı vücudumuzda kalan son kuvvetin bir feryadıdır. Ağlayamadığımız zamanlar, bizde o kuvvetin de mahvolduğu vakitlerdir ki, onun yerini alan dokunaklı bir sessizlik en şiddetli acıyla dökülen gözyaşlarından daha yürek sızlatır.” “Heyhat! Esaretin ezdiği , insaniyetin terk ettiği , ümidin ara sıra okşadığı bu zayıf mahluk gecenin unutkan kollarında uyuyordu.” “Bir kalp, sevmek için mutlak servete ve asalete mi muhtaçtır? Bence en hakiki ikbal, ruhun göründüğü iki güzel göz; en büyük servet, kalbin hissini gösteren gül renginde dudaklardan akseden tebessümdür. Güzellikten büyük asalet, temiz kalpten büyük bir servet mi olur?” “Ruhun o çalkantısı, tabiatın o ateşi olmazsa hayattan bir maksat, bir lezzet anlayamam. Kalbe sükûnet gelince insanı yerin altına koyarlar.” “Çekinme! Kimseler işitmez, korkma! Bu ağaçlar, çiçekler ketumdur. İnsan değil ki ihanet etsin!..” “İnsan, hayatının hangi döneminde olursa olsun, annesine karşı hep çocuktur.” “Niçin ağlıyorsun?" diye sordukça :"Hiç! Ağlamak, esaretin en büyük hakkıdır. Biz o özgürlüğe sahibiz!" diyordu. “Hayatımıza arkadaşlık eden geçmiş , unutuşun denizi içinde yok olur.” “Acaba şimdi nerede? Asya’da mı? Afrika’da mı? Eğer Ortaçağ krallarından olsa , Asya’ya , o kanlar içinde büyüyen vahşi ihtiyara , bir kertenkeleyi timsah , bir kediyi kaplan yapan Afrika’ya savaş açardı . ” — Merhametli Cevherciğim! Ah niçin kendini bu hale koydun? Ben sana ne yaptım ki benim yolumda hayatını feda ettin . Cevher , sonsuz bir sessizliğe teslim olmaya başlamış bir sesle : — Çünkü seni seviyordum... Zararı yok... İlk gördüğüm zaman senin gözlerin kalbimde öldürücü yaralar açmıştı... Zaten yaşamazdım... Acaba Nil’in bu ürkütücü , bu öldürücü girdap ve taşkın suları zavallı Dilber’i , bu talihsiz esiri nereye götürüyor? Nihayet Hürriyetine! 🍂