Günaydın! Bugün de hayata karşı dimdik dur... ama istersen önce bir kahveyle destekle, çünkü motivasyon da bir yere kadar kafeinsiz çalışıyor. Unutma, yataktan kalktıysan zaten günün ilk zaferini kazandın. Gerisi çoraplarını bulmak kadar kolay… ya da değil. Ama sen yaparsın,…devamı
Web yapım aşamasındadır.
En iyi deneyim için mobil uygulamamızı indir.
En iyi deneyim için mobil uygulamamızı indir.
Yıkıntılar arasında unuttuğunuz kalbinizi yerden alın; sessizlik büyüdükçe, haykırmak vakti gelmiştir. Çünkü sustukça içimizde biriken kelimeler taş kesilir, ağırlığıyla en derin yerimizi ezer. Her suskunluk bir vazgeçiş değildir belki ama her vazgeçişin ardında duyulmayan çığlıklar vardır. İnsan, en çok unuttuklarını…devamı
Bugün, tesadüfen Instagram’da karşıma çıkan bir haberde bir üniversite öğrencisinin sessiz vedasına tanık oldum; biyografisine düşülmüş bir ölüm tarihi, bir “ölünün hatıra defteri” başlığı… Her ayrıntı, geride bırakılmış bir mektubun satırları gibiydi. Profiline göz gezdirdikçe, kalabalığın ortasında unutulmuş bir yalnızlığa…devamı
Desperate Housewives(2004–2012), Marc Cherry'nin yarattığı ve Wisteria Lane adlı banliyö mahallesinde geçen bu dizi, Amerikan televizyonunun en dikkat çekici kara komedilerinden biridir. Dizi, dört ana kadın karakterin yaşamları üzerinden evlilik, annelik, arkadaşlık ve bireysel kimlik arayışlarını işlerken, aynı zamanda toplumun…devamı
Önceliğim, önceliği olduğum insanlar. Ne garip değil mi, insan bazen bir başkasının hayatında ne kadar "acil" olduğuna göre değerlendiriyor kendi değerini. Oysa acil olmakla önemli olmak aynı şey değil. Yangın da acildir mesela, ama kimse onu sevmez. Ben, artık başkalarının…devamı
“Quasimodo – Notre Dame’ın Kamburu” adlı tiyatro oyunu, Victor Hugo’nun klasik eserini tek kişilik bir performansla sahneye taşıyarak izleyicilere derinlemesine bir deneyim sunuyor. Oyuncu Muharrem Uğurlu’nun, Esmeralda, Kral, Tanrı, Quasimodo ve Peder karakterlerini canlandırdığı bu oyun, karakterlerin iç dünyalarını ve…devamı
Tiyatro oyunundan beğendiğim diğer replikler de şunlardı: 1) Hikayede eksik olan bir şey vardı gerçekler, oysaki asıl önemli olan şeye odaklanmadın seni sen yapan kusurlarındı. 2) Kusurlu bir bedenin, kusursuz bir bedenle yakınlaşması... 3) Krallığının soyut çirkinliğini senin somut çirkinliğinle…devamı
Bu yazı, Victor Hugo’nun romanından uyarlanan Notre Dame’ın Kamburu tiyatro oyununa dair eleştirel bir bakışımla yazdım. Kitaptan farklı olduğunu biliyorum ancak oyun hoşuma gidince ona göre eleştirel bir yazı yazmak istedim. “Ve kalpler de kambur olur bazen; bir beden saklanır,…devamı
Hâlâ hayatımın başlamasını bekliyorum. Oysa günler geçiyor, kararlar veriliyor, insanlar geliyor gidiyor… Ve ben, sanki bir başlangıç düğmesine basılmamış gibi, sahnede rolümü bekleyen bir figüran gibi duruyorum. Belki de en başından beri içindeydim hayatın ama sahneye geç kaldım sandım. Beklemek…devamı
Yetişkinlik, kalabalıkların ortasında bile sessiz bir odaya çekilmek gibidir. İnsan büyüdükçe eşlik edenler azalmaz belki ama eşlik ediş biçimi değişir; kimse içini tam anlayamaz, sen de anlatmazsın zaten. Yalnızlık bir seçim olmaktan çıkar, bir varoluş şekline dönüşür. Bazıları bu sessizlikle…devamı