Gelen bir yorumdan ötürü açıklama ihtiyacı hissettim. Yazdığım o kadar çok kitap varken neden yayınlama cesaretim yok? Bunun en büyük sebebi kitaplarımdan hiçbirini finale erdirememiş olmam. En başında ben böyle düz hiçbir olayı olmayan mutlu mutlu şeyler yazmayı sevmem. Bu…devamıGelen bir yorumdan ötürü açıklama ihtiyacı hissettim. Yazdığım o kadar çok kitap varken neden yayınlama cesaretim yok?
Bunun en büyük sebebi kitaplarımdan hiçbirini finale erdirememiş olmam. En başında ben böyle düz hiçbir olayı olmayan mutlu mutlu şeyler yazmayı sevmem. Bu yüzden illaki iyi veyahut kötü olayları olan kitaplar yazarım. Bu psikolojik bir şey mi siz de yaşıyor musunuz bilmiyorum ama ben yazdığım karakterleri hayatımla özdeşleştiririm.
Mesela benim en son hala aktif olarak yazmaya çalıştığım bir kitabım var. Bu kitabımdaki Kenan adındaki karakter mercimek köftesini çok çok çok sever. 2 Mayıs gününde (doğum günüm) mercimek köftesi yaptım kendim annem beraber küçük bir kutlama yapalım yardım et dediği için. Gerçeği sonra öğrendim onu da eski yazılarımdan okuyabilirsiniz. Her neyse.
Mercimek köftesini yaparken 'Kenan'a da götüreyim' gibi bir laf çıkmış ağzımdan fark etmemiştim. Annemi görmeniz lazım aşırı derecede kızdı yine mi kitap yazmaya başladım diye. Bu umarım size de oluyordur ve normal bir şeydir. Bu bahsettiğim olayı sürekli farklı şekillerde yaşıyorum aktif bir şekilde kitap yazdığımda.
Bunların dışında düşünecek olursak mesela yazdığım kitap akışında bir karakterimin ölmesi gerekiyor ve ben bunu yazıyorum. Sanki çok yakınım ölmüş gibi tüm enerjim birkaç hafta mahvoluyor. Hani gülmeye çalışıyorum kendi yazdığım karakter vs diyerek moralimi düzeltmeye çalışıyorum ama olmuyor. Krize girecek derecede ağladığımı bile hatırlarım. Sadece ölmesi gerekmiyor başına kötü bir şey geldiğinde gerçekten kalbimde sızı hissediyorum.
Sürekli böyle olaylar yaşıyorum kısacası. Dışarı çıkarken de evde yalnız olurken de tedirgin oluyorum mesela. Uygar adında bir karakterim var ve bu karakter bildiğiniz takıntılı pisliğin teki. Dark romance kitabımdan bu karakterim zaten. Takıntılı olduğu kişinin evine kameraları doldurup 7/24 onu izliyor, o kişi dışarı çıktığında gizli gizli takip ediyor vs bu yüzden korkmaya başladım. Karakterin gerçek olmadığını biliyorum ama o korkuyu hissediyorum yani.
Kısacası bu sebeplerden ötürü hiçbir kitabımın finalini getiremiyorum. Devam edip yazmaya cesaretim olmuyor çünkü. Neyse çok boş yaptım sanırım. Kısacası sebeplerim bunlar. Sizde veyahut tanıdığınız yazı yazan birileri varsa merak ediyorum böyle oluyor mu sizde de. Veyahut nasıl geçirebilirim bunları.
Yine çok uzun bir yazı oldu sonuna kadar okuduysanız çok teşekkür ederim.
Web yapım aşamasındadır.
En iyi deneyim için mobil uygulamamızı indir.
En iyi deneyim için mobil uygulamamızı indir.
Ceren Eker
(@ekerayrani)
Aklıma takılan sorular ve aklımdan çıkmayan eserlerle ilgili bir hesap🌚💤
Joined at August 2025
14
Followers
12
Following
57
Post
160
Movie
22
Serie
50
Book
Gelen bir yorumdan ötürü açıklama ihtiyacı hissettim. Yazdığım o kadar çok kitap varken neden yayınlama cesaretim yok? Bunun en büyük sebebi kitaplarımdan hiçbirini finale erdirememiş olmam. En başında ben böyle düz hiçbir olayı olmayan mutlu mutlu şeyler yazmayı sevmem. Bu…devamı
Yine gecenin bir yarısı aklıma gelen bir olayı anlatmaya geldim size. Biliyorum çok boş yapıyorum ve gereksiz şeyler anlatıyorum ama burası benim birnevi sığınma alanım gibi bir yer oldu. Yazdığım paragraf paragraf metni sonuna kadar okuyan birkaç kişi oluyor ya…devamı
"Aile," dedi Emek. "Bir ailem oldun istiyorum. Sevdiğim kadınla ve çocuklarımla birlikte bir sofraya oturmak istiyorum." Gülüşü büyüdü. "Böyle işten gelmişim, ellerim hanımın verdiği siparişlerle dolu. Çalıyorum evimin kapısını, çocuklarımın 'babam geldi,' diye koşarak kapıya gelme sesleri geliyor içeriden. Açıyorlar…devamı
Şu doğum günü konusuna biraz değinmek istiyorum. Bu gece biraz içimi dökmek istedim buraya sabahına pişman olup silerim belki bilemiyorum. Şöyle ki benim babam dört kişilik ailemizden başka bir kişi eklensin o doğum gününü hiç sevmez ve tüm gün surat…devamı
2 Mayıs benim doğum günümdü ve çok büyük medet ummuştum açıkçası herkesten. Çünkü o kadar insanı tanıyorum ki hayatımda bu kadar insan varken küçük bir kutlama dahi olmaması şaşırtıcı olurdu zaten. Bu sabah pek de büyük bir mutlulukla uyanamadım açıkçası.…devamı
Bayadır gönderi paylaşmaya üşeniyordum ama bu güzel animasyona kıyamadım. Yıl olmuş 2026 ve ben bunu daha yeni izledim yine kendime kızdım açıkçası. Tatlı ve güzel bir film çünkü. Bugün de bir sebepten dolayı fazla duygusaldım bunu izleyince yine ağladım. Dişsiz…devamı
Harika ötesi bir filmdi. İşitme engelli birisinin yaşadığı sorunlara da değinmiş olmaları gerçekten harikaydı. Harika bir kurgu, iyi bir aşk.. ne diyeyim bilemedim çok güzeldi izleyin hemen.
Ben bunu Legend filmi ile karıştırmışım. Legend filminin bi editini görmüştüm o anlık dalgınlığıma gelmiş listeme The Notebook olarak kaydetmişim. Neyse olsun bu da harika ötesi bir filmdi. 1940 gibi böyle eski zaman filmlerini izlemeyi çok seviyorum zaten. Bu da…devamı
Açıkçası ilk dakikalarda aşırı saçma kesin dedim ama bi yarım saatten sonra her şey anlamını kazanıyor gerçekten. Çok tatlı bir filmdi. Adını söylemesi de güzel. Words Bubble Up Like Soda Pop.
Yani açıkçası beni aşırı da saramadı. Konusu güzel yani ama bir insanın bu kadar aşık olabilmesinden dolayı şizofreniye bağlamış olması muhtemel. Bunun gibi fantastik animelerde böyle düşünmem normalde ama kızın davranışları vs aşırı kız şizofrene bağlamış diyorum ben. İnandıramadılar beni…devamı