(@) - Raf

Efsane bir film. Avaz avaz bağıran propagandanın altında yatan ırkçılığıyla bir sinema klasiği. İlla iyi yönde olmaların gerekmiyor değil mi? Kötü tarafın, iyi bir eseri bu film. Ben bunu izlediğimde ilkokula gidiyordum, o halimle bile bir propaganda filmi olduğunu anladığımı…devamı

ertugrulerkan 7 years ago

Kafes

Susanne Bier

286 Gönderi

Ben kitaptan bağımsız olarak; sadece film üzerinden bir düşünce deneyi yapmak, filmi günümüz bağlamında okumak istiyorum. Şimdi Amerika ilk defa Trump türünden bir başkanla sınandığı için, önümüzdeki bir 5 yıl daha bu tip filmler göreceğiz. Ben çok da derine inmeden,…devamıBen kitaptan bağımsız olarak; sadece film üzerinden bir düşünce deneyi yapmak, filmi günümüz bağlamında okumak istiyorum. Şimdi Amerika ilk defa Trump türünden bir başkanla sınandığı için, önümüzdeki bir 5 yıl daha bu tip filmler göreceğiz. Ben çok da derine inmeden, bunun konuyla alakası çerçevesinde birkaç yorum yapmak istiyorum. Amerika, modern toplumların neredeyse tamamı gibi oturmuş global ne en önemlisi neo-liberal sınıflara sahip. Bunlar derinine inmeden; kent soylu, entelektüel liberaller; kırsalda yaşayan muhafazarlar, ghetto da yaşayan lümpenler, banliyöde yaşayan orta sınıf gibi gibi. Ekonomi de her 20 yılda bir iflas ettiği için bu sınıflar arasındaki gerilim sürekli artıyor. Biraz da propaganda unsuruyla birlikte genellikle entelektüel liberaller suçlanıp duruyor. Sebebi görece daha rahat yaşamaları; fakat asıl sebep bunu göze sokacak medya organlarını aktif olarak kullanmaları. Trump sürecinde de, muhafazakar bir aday üzerinden, durum sınıf savaşına döndürüldü. Liberaller farkında bile olmadan sınıfsal bir savaşın içine çekildiler... Haaa gel gelelim asıl önemli konuya. Böyle ekonomik ve toplumsal buhran dönemlerinde nostaljiye sevgi, arayış artar. Eskinin hatırada güzel kalması, değişimin korkutucu olması gibi ilkel evrimsel kalıntılar işte. Bir de muhafazakar ruh halinde statükonun sürdürülebilmesi için geçmişe dayanak aranır, nostalji bir nevi inşa edilir. "Make amerika great again!" Hangi again? Geçmişte olan işte! Hah, filmde aslında hiç görmediğimiz bu yaratıklar napıyordu? Onlara çok güzel şeyler gösteriyordu ve intihara sürüklüyordu. İntihar; liberal toplumun kendi yargılarından vazgeçip, Trump a oy vermesi, gösterdikleri şeyler ise eski Amerikanın, güzel zamanları. Yani good old days... Peki bu aslında hiç görünmeyen yaratıklar medyayı temsil edebilir mi? Burada komik bir durum var, Trump çoğunlukla Amerikan medyası tarafından linç yiyen bir başkan. Fakat medya, gündemde tutma mantığı üzerinden yürüdüğü için, bu amaca hizmet etmiş oluyor. Siz de ancak gözünüzü, kulağınızı kapatırsanız bu deliliğe karşı koyabiliyorsunuz. Propagandanın hali hazırda etkilemediği tek bireyler deliler; onlar da bizim ülkemizde de zaman zaman görülebilecek olan, iktidar karmaşası yaşayan meczup insanlar. Bu konuya pek girmek istemiyorum, çünkü uzun ve sıkıntılı bir süreç. Hem de silivri soğuk olabilir. Çocuklar ise geleceği temsil ediyor. Oy kullanamıyor olabilirler; fakat düşünceler ölmez. Doğal olarak bir toplum inşası da mümkün. Finalde ise bir hastahane, görme ve duyma engeli bulunan insanların, kurtarılmış bölgesine geliyor. Bu aslında liberallerin komedisi... Ben şöyle bir mesaj çıkartıyorum; "ancak gerçek bilgi ve donanımla bu propagandaya karşı koyabilirim." Evet haklısın. Entelektüel bilgi senin politik konumunu doğrular ve güçlendirir. Bu görme ve duyma engeli bir nevi doygunluk olarak işlenmiş. Sadece komedisi şu; "senin propagandalarına karşı kör ve sağırım, seni blokluyorum" Haha ülkemizde de her seçim yaşanan süreç bu. Sosyal medyadan seçim yapıp, niye böyle oldu komedisi. Kendimi de eleştiriyorum yanlış anlamayın. Entelektüel liberallerin toplumu umursamama gibi, istemsiz bir huyu var. Film bunu söylemese de, Amerikan seçimleri bunu gösteriyor... Onun haricinde orta kalite Netflix filmi.

ertugrulerkan 7 years ago

The Umbrella Academy

Steve Blackman

135 Gönderi

Atmosfer kurma açısından oldukça beğendim. Zaten bir çizgi roman uyarlaması olduğu için, senaryo da anladığım kadarıyla aslına uygun yazılmış. Bu açıdan başarılı buldum. Haha ben 7 karakter olduğunu gördüğüm anda off kardeşim dedim, 1000 yıldır aynı mekanik yahu bu. Şimdi…devamı

ertugrulerkan 7 years ago

Stranger Things

Ross Duffer

414 Gönderi

Stranger things aslında 80 ler kültürü ve sinematografisi üzerine kurulmuş; döneminde üretilmiş eserlerden beslenen bir bilimkurgu/gerilim dizisi. Dizi çok iyi bir kere. Her ne kadar 2000 ler çocuğu olsam da, kişisel bir meraktan ötürü bildiğim döneme ait referansları çok hoş.…devamı

ertugrulerkan 7 years ago

Turist Ömer Uzay Yolu'nda

Hulki Saner

5 Gönderi

Türkiye de çekilen ilk bilimkurgu filmidir. Dönemin meşhur dizisi Star Trek içerisine Turist Ömer i koysak nolur diye bir soru sorulmuş ve bu parodi işlenmiş. Bahsettiğim gibi önemini ilk bilimkurgu eser olmasından alıyor. Dönemine göre malesef berbat bir sanat yönetmenliği…devamı

ertugrulerkan 7 years ago

House M.D.

David Shore

54 Gönderi

Hep aynı hikayenin sürdüğü bir dizi. Bir hasta geliyor, House teşhis koyuyor, yok öyle değildir, adamı öldürmeyelim falan diye tartışılıyor ve finalde House haklı çıkıyor. Ben bunu 2 sezon sürdürdüm, o da ne ilginç hastalıklar var diyeydi. Yoksa House ve…devamı

ertugrulerkan 7 years ago

Climax

Gaspar Noe

68 Gönderi

Film efsane. Başına oturmam ile kalkmam bir oldu. Nefes kesici bir monoton koşu gibiydi. Beklediğimden çok farklı çıktı; bununla birlikte bulduğum şeyleri -en az beklediğim kadar- müthiş buldum. Spoiler alert! Öncelikle, film olayı değil; durumu anlatıyor. Elimizde bir alay adam…devamıFilm efsane. Başına oturmam ile kalkmam bir oldu. Nefes kesici bir monoton koşu gibiydi. Beklediğimden çok farklı çıktı; bununla birlikte bulduğum şeyleri -en az beklediğim kadar- müthiş buldum. Spoiler alert! Öncelikle, film olayı değil; durumu anlatıyor. Elimizde bir alay adam var; bunlar bir partide, sonra bir trigger yaşanıyor ve artık o durumun içerisindeyiz. Film insanı öyle içine çekiyor ki, kullanılan teknikler öyle başarılı ki, sizde oradasınız. Bir hapishane, dans pisti, labirent. Baba filmlerine yapılan göndermeler (suspiria, salomun 120 günü) falan fark ettiğim anda zevkten 4 köşe oldum. Yaklaşık 20 dakikalık tek plan sayesinde de, artık ordaydım. Bir ustalık eseri resmen. Işık, müzik kullanımı sanki mobilya gibi. Orada yani, resmen nesneleşmiş. Gelgelelim film nedir ne değildir, ne anlatıyordur. Evvela bu bir yeşilay filmi değildir; bir kere ana konu uyuşturucu değil. Film onun üzerinde yoğunlaşmıyor. Ne yerme ne de övme var; uyuşturucu sadece hikaye içerisinde bir nesne. Oradaki masa, sandalye, kapı, pencere kadar odaktaysa, uyuşturucu da o kadar odakta. Bunu bir çözelim hemen. Şimdi bu tip filmler, ki tipten kastım bağımsız, festival filmleridir; vanilla izleyicinin alışık olduğu şekilde değildir. Konvansiyonel üretimde, giriş-gelişme-sonuç olur. Hoş bu filmlerde de var bunlar; fakat alışık olunan filmlerde izleyicinin en düşük yaşına göre asgari müşterek kurulur. Bu da tahmini 10 falan oluyor. Kısaca, izleyici salak yerine konulup, gerekirse anlatıyorlar bak böyle böyle oldu diye. İşte bu tip filmlerde, ama mesajı ne bileyim öyküyü, anlatılmak isteneni falan almaya çalışmak yerine; filmin bize düşündürttüklerine kendimizi bırakmamız lazım. Modern sanatın olayı da bu zaten; insanın kendisiyle yüzleşmesine olanak tanıması. Bu açıdan, filmi daha açar açmaz, metafor aramak yerine sakin sakin izledim. O ne anlatmaya çalışıyor değil, ben ne anlıyorum? Evvela bu kadar çok karakter, tek tek ele alınıyorsa; belli ki onların üzerinden bir metafor kuruluyordur. Bariz olan buydu. Bir de filmde, bir silah varsa keain patlar olayı da vardı; çocuğu kapatmadan evvel trafo özellikle göze sokuldu mesela. O anda, o çocuğun öyle öleceğini anlamış bulundum. Peki, nedir bu metaforlar. Onlar da çok barizdi; bir siyasi eleştiri vardı ortada. Ben bunu şöyle anladım aslında, filmin başında acaba bu karakterler üzerinden soyutlanan kavram nedir diye bir sordum kendime. Sonra da bıraktım bir şeyler aramayı. Ama finalde herkes yerdeyken bir karakterin hala dans ediyor olması bütün tezimi doğruladı. Niye o? Niye bir başkası değil? Çünkü bahsettiğim gibi bir metafor var. Kimse tarafından istenmeyen David, isminin gereğince İsrail. Dayak yedikten sonra alnına svastika çizilmesi tesadüf değil. O ana kadar hiçbir anlamı olmayan bu işaret, bu noktadan sonra anlaşılıyor. Tito ve Emmanuele... Çok bariz; yugoslavya. Tito kapatıldığı odada doğu blokunun yaşadığı ambargo ve demir perdeyi yaşıyor: kapı bir türlü açılamıyor ve en sonunda ölüyor, çöküyorlar. Emmanuele de intihar ediyor. Yani sovyetler dağılıyor... Uzun uzun seks goygoyu yapanlar Afrika. Bir kere direk fransa bayrağını korkunç tanımlıyorlar; rahatsız oluyorlar. Dans sekansında artık bir kabile ritüeline dönen dansları; finalde yerde kendinden geçmiş, kaşıntı ile kendini kanatırken görüyoruz. Bu da sömürgeyi hala söküp atamadıklarını, içlerinden onları yiyip bitiren bir şey yaşadıklarını anlatıyor. Ensest kardeşler ise Arap ülkeleri. Bu aslında bir yan karakter olan Omar ile de alakalı. Omar yani Ömer, başlangıçta kız kardeşle ilişki kurarken, Arap-İslam bağlantısını; daha sonrasında Ömer in ülkeden kovulmasıyla David yani İsrail ile olan yakınlaşmasını simgeliyor. Büyük abi; kadın üzerinde egemenlik kurarak, onu kendi kurallarına göre cezalandırıyor; bu tuhaf, kabile davranışları sabah olunca "babama söyleme" ile tamamlanıyor. Çünkü baba yani tanrı bunu yasaklıyor. Hamile karakter tabi ki meryem. Baba ile ilgili hiçbir fikir yokken aniden ortaya çıkan hamilelik durumu, çevreden alakasız bir tepki çekiyor. Tıpkı meryem in hikayesi gibi fahişelikle suçlanıyor. Dom ise Amerika. Bu en bariz olanlardan birisi. Ömer i kovan, Hristiyanlığı ancak propaganda nesnesi olarak gören ve bunun sonucunda da meryem i tekmeleyen karakter. Daddy bir başka açık metafor. "Tanrı bizimle!" diye bağırıldığı anda, tanrının kendisi olduğunu anlıyoruz. Olaylar sürerken hiçbir şeye karışmıyor; sadece kendine has bir şefkate sahip. İki tane alman karakter var. Ben önce doğrudan almanya olduklarını düşündüm, ki kısmen haklı bir düşünce. Ta ki finale kadar. Finalde hala ayakta kalan ve lsd i karıştıran karakter ingiltere oluyor. Güçlü; kimseyi beğenmiyor ve ilk tetiği de o çekiyor. Brexit karmaşasının bir alegorisi de bu aynı zamanda. Peki neden alman? Film sonrası öğrendim ki ingiltere kraliyet ailesi alman kökenli imiş... Müthiş... Ve Salva. Salva, herkes tarafından istenen ancak sadece onun seçebildiği bir "şey. Yani güç. Film boyunca İsrail, Afrika gibi ülkeler tarafından arzulandı. Çoğu zaman da denge bulmaya çalıştı. Ta ki Almanya onu elde edene kadar. Alkol hepsinin kanına giren bir medya ise; lsd propagandadır. Böylece müthiş bir siyasi film çekilmiş oluyor. Kesinlikle bir kere daha izlenmesi gerek.

ertugrulerkan 7 years ago

Şahsiyet

Onur Saylak

350 Gönderi

Herhalde yerli yapım diye böyle beğeniliyor. Bence biraz overrated bir yapım. Evet, Türkiye de daha önce (en azından internet dizilerinden önce) pek denenmemiş şeyler var, yönetmenlik ve hikaye de gene TR standartlarına göre fena değil; ama bu çağdaşlarına oranla ne…devamıHerhalde yerli yapım diye böyle beğeniliyor. Bence biraz overrated bir yapım. Evet, Türkiye de daha önce (en azından internet dizilerinden önce) pek denenmemiş şeyler var, yönetmenlik ve hikaye de gene TR standartlarına göre fena değil; ama bu çağdaşlarına oranla ne yeni bir şey söylüyor ne de dizinin barındırdığı sorunları affedilir kılar. Evvela hikayede sıkıntılar var. Hafıza ve kimlik konusu ilgi çekici; unutacaksan yani vicdandan azat edileceksen suç işleyebilir misin? Kant mantığına göre evet. Fakat bu konu yeteri kadar iyi kotarılamamış gibi geliyor bana. Agah ın kızı ve torunun görevi nedir? Özellikle torunu ve onun arkadaş çevresi senaryoda neye hizmet etmektedir? Neden sosyal mesaj verelim diye bu ana konudan uzaklaşılır? Asıl olay vicdan ve kimlik. Bence bunun gidip gelmeleri daha çok işlenebilirmiş. Agah ın İstanbul da 5 tane olan bir arabayla bir türlü yakalanmaması, bir tane kirli polisin 20 yere kayıtlı olan dna kaydını yok etmesi falan abartı ve gerçekçiliği öldürüyor. Dizi nedense bir "cool" olma takıntısı içinde. Agah ın torunu, gazeteci eleman falan hepsi çok cool. Ama neye hizmet ediyorlar belli değil. Dediğim gibi sırf sosyal mesaj verme gayreti içinde ve bu bir süre sonra sıkıyor. Nevra nın olayı da ilginç. Belki travma altında unutuluyordur gerçekten bilemiyorum. Gene de bir yok artık dedirtiyor. Ben Nevra nın katil olmayı kabul etmesini tam Hakan Gündayvari buldum. Hafifte underdog bir hareket. Ben Agah ile karşıtlık oluşturmalarını daha doğru buluyorum sanırım. Dizinin ortaya koyduğu felsefenin sağlığı açısından... Madem unutucam diyerek cinayete başladın, demek ki vicdandan korkuyorsun. Ama sonra bir bakıyoruz ki unutma derdi olmayan birisi ölümlere devam ediyor. O zaman Agah niye o kadar sene bekledi. Son olarak dizi sırf 12 bölüm olsun diye gizem katırma ve dediğim gibi sürekli tekrar eden sosyal mesaj verme durumu beni rahatsız etti. Hiçbir yere varmayan yan hikayeler de cabası. Nevra nın amiri ona aşıktı... Ee noldu? Gereksiz bir bilgi sunuluyor izleyiciye... Bunun gibi sürüyle karakter var. Türkiye dizi sektörü için güzel bir gelişme, ama çağdaşlarına göre orta sınıf bir iş. Umarım yavaş yavaş izleyici hak ettiği yapımları görmeye başlar.

ertugrulerkan 7 years ago

Unutursam Fısılda

Çağan Irmak

96 Gönderi

Çağan Irmak ın her filminde aşağı yukarı aynı şeyi çektiğinin kanıtı. Adamın kullandığı bir streotype var, çoğu zaman mekanı bile değiştirmeden hep aynı filmi çekiyor. How to record a movie like Çağan Irmak style? Step 1: Bir ege köyü bul.…devamı

ertugrulerkan 7 years ago

The End of the F***ing World

Charlie Covell

208 Gönderi

Mütemadiyen intihara meyilli bir bünye ile beğendiğim dizi. Şimdi seri üretim ergen dizileri çekip duruyorlar; uzaylısı, vampirlisi, polislisi falan her aromadan var. Hepsi background hikayesi hariç aynı mekaniğe sahip. Halbuse bu dizide, gerçek anlamda bir ergen izliyoruz. Hem işledikleri konu…devamı