"Bütün çocuklar büyür, biri hariç." ✨️ ✨️ ✨️ ✨️ ✨️ ✨️ ✨️ Yıllardır okumak istiyorum Peter Pan'ı. Geçen haftalarda başucu kitabı olarak yanıma koydum. Henüz başlayamadım ama bu ilk cümleyi hatırlatan bir şey yaşadım. Sevdiğim birisi bana "büyü artık" dedi.…devamı"Bütün çocuklar büyür, biri hariç."
✨️
✨️
✨️
✨️
✨️
✨️
✨️
Yıllardır okumak istiyorum Peter Pan'ı. Geçen haftalarda başucu kitabı olarak yanıma koydum. Henüz başlayamadım ama bu ilk cümleyi hatırlatan bir şey yaşadım. Sevdiğim birisi bana "büyü artık" dedi. Tonlarca edilen kötü laftan sadece bunu seçiyor beynim.
Büyü artık.
Büyü artık.
Yıllardır aynadaki yansımam değişse de içimdeki çocuktan kurtulamıyorum. Bunu biliyorum. Yine de birisinin böyle bir şeyi yüzüne vurması kurduğun tüm hayalden hayatı yıkıyor.
Sanırım bir süre daha Peter Pan okuyamayacağım.
2011 yapımı Always isimli kore filminden uyarlanmış. Bu filmi hep biliyordum ama bunu izleyecek moda o anda sahip değildim. Önce orijinal filmi izledim. Film başladığı andan itibaren Türk uyarlamasını merak ettim. Daha önce de kitaptan filme ya da filmden filme…devamı2011 yapımı Always isimli kore filminden uyarlanmış. Bu filmi hep biliyordum ama bunu izleyecek moda o anda sahip değildim. Önce orijinal filmi izledim. Film başladığı andan itibaren Türk uyarlamasını merak ettim. Daha önce de kitaptan filme ya da filmden filme uyarlananlari izlemeyi ve karşılaştırma yapmayı seviyordum. Hangi konular sahneler ayni hangileri farklı duygu aktarılması nasıl ilgimi çekiyordu kıyas yapmak. Kore filmini izledim ve sonunda ters köşe olacakken iyi bitti. Hemen Türk uyarlamasını açtım. Sahneler ve ortam kore filmine baya sadık kalmış. İbrahim çelikkol çok iyi oynamış gerçekten ilk filmde hiç duygulanmayan ben bu filmde duygulandım. Biz Türkler dramı daha iyi yapıyoruz ve duyguyu seyirciye daha iyi geçiriyoruz bence. Açıkçası ben bizim filmimizi daha başarılı daha duygulu ve daha güzel buldum. Konuşmalar sahneler hikaye birebir ayni da olsa oyuncuların bunu sunması , karakterlerin derinliğini yaşaması daha etkileyiciydi. Diğeri de güzeldi ama ben bunu izlerken zaman akıp gitti.
Her gün aynı güne uyandığınızı düşünün. Sonlara doğru ne yapacağını şaşırdı başrolümüz. Bu temada olan filmler hep bir vozyonsuz gelir ama bu filmde adam gidip kendine ugraş buluyor. O yönünü çok beğendim. İzlerken sitcom havası veren bu filmi öneririm, tam…devamıHer gün aynı güne uyandığınızı düşünün. Sonlara doğru ne yapacağını şaşırdı başrolümüz. Bu temada olan filmler hep bir vozyonsuz gelir ama bu filmde adam gidip kendine ugraş buluyor. O yönünü çok beğendim. İzlerken sitcom havası veren bu filmi öneririm, tam kafa dagitmalik film.
Son zamanlarda cektigim en guzel fotografim deneme kabininde oldugu icin cok uzgunum... pp swcerken zorlaniyorrdum en azindan cozum oldu.. o yuzden o gomlegi almaya gidicem yakinda..
Seriden oldukça kopmuştum. İlk filmi de ancak ufak ufak hatırlıyordum. Üç arkadaş “Sinemaya gidelim, en yakın seansta ne var?” diye konuşurken kendimizi bu filmin içinde bulduk. Ben de tamamen sıfır beklentiyle izledim. Ve açıkçası, gayet severek izledim. Gerilim neredeyse hiç…devamıSeriden oldukça kopmuştum. İlk filmi de ancak ufak ufak hatırlıyordum. Üç arkadaş “Sinemaya gidelim, en yakın seansta ne var?” diye konuşurken kendimizi bu filmin içinde bulduk. Ben de tamamen sıfır beklentiyle izledim.
Ve açıkçası, gayet severek izledim. Gerilim neredeyse hiç düşmüyordu. Bolca jump-scare yaşadık; bir filmden etkilenmem için bazen bundan fazlasına ihtiyacım yok. 😅
Filmin serinin önceki bölümlerinden ayrılıp yeni bir aileye odaklanması da iyi olmuş. Gemma’nın Öte’ye yalnızca geçebilen değil, oradan bir şeyleri gerçek dünyaya taşıyabilen biri olması, serinin temel fikrine küçük ama ilginç bir yenilik getiriyor. Öte artık sadece gidilen bir yer değil, gerçek dünyanın içine sızabilen bir tehdit hâline geliyor.
Bu tarafıyla film bana Elm Sokağı’nda Kâbus serisini de hatırlattı. Rüya ve gerçeklik arasındaki geçişler, başka bir dünyaya temas etme fikri ve verilen referanslar hoşuma gitti. Makyaj efektlerini de özellikle başarılı buldum.
Jacob Chase’in gerilim kurma biçimi de filmin güçlü taraflarından. Özellikle ilk bölümde, neyin kadrajın içinde neyin dışında kaldığıyla oynayarak ve sessizlikleri kullanarak iyi bir beklenti yaratıyor. Zaten film üzerine yapılan ilk değerlendirmelerde de atmosferi ve bazı yaratıcı korku anları öne çıkarılırken, hikâyenin ilerleyen bölümde daha tahmin edilebilir hâle geldiği söyleniyor.
Tabii bolca klişe var. Yer yer eksik bırakılan, mantığını tam kuramayan kısımlar da mevcut. Ama bir serinin altıncı filmi olarak hâlâ seyirciyi gerilimde tutmaya çalışmasını ve yeni bir şeyler denemesini de küçümsememek gerekiyor.
Benim için mesele biraz da buydu: Seriye hâkim olmadan, hiçbir beklenti taşımadan gidip salondan eğlenerek çıkmak. Çok büyük bir korku deneyimi vaat etmiyor belki ama gerilimi, atmosferi ve birkaç iyi jump-scare’iyle işini yaptı.
"Bütün labirentleri bitirirsen evine geri döne bilirsin" Hep gördüğümüz labirent aslında filmin metaforu. Herkes çıkış yolu arıyor ama sürekli yanlış yollara sapıyor. Sonunu bizim hayal gücümüze bırakmışlar ucu açık kalacak şekilde.. Ama o düdük sesinin ve Loki'nin fark etmesindende Keyler'in…devamı"Bütün labirentleri bitirirsen evine geri döne bilirsin"
Hep gördüğümüz labirent aslında filmin metaforu. Herkes çıkış yolu arıyor ama sürekli yanlış yollara sapıyor.
Sonunu bizim hayal gücümüze bırakmışlar ucu açık kalacak şekilde.. Ama o düdük sesinin ve Loki'nin fark etmesindende Keyler'in kurtulduğuna dair spoiler verirken aksini hayal edemeyiz.