kim tüm hayatındaki yaptığı hatta gelecekteki yapacağı hataları pişmanlıkları görüp 2.bir şans elde etmek istemezdi ki? kitabımızın konusu tam olarak bu. isminde de geçtiği gibi trenle yolculuk yapıyoruz. ama bu yolculuk biraz farklı; öldükten sonra yaşamış olduğumuz hayatımıza yolculuk yapıyoruz…devamıkim tüm hayatındaki yaptığı hatta gelecekteki yapacağı hataları pişmanlıkları görüp 2.bir şans elde etmek istemezdi ki?
kitabımızın konusu tam olarak bu. isminde de geçtiği gibi trenle yolculuk yapıyoruz. ama bu yolculuk biraz farklı; öldükten sonra yaşamış olduğumuz hayatımıza yolculuk yapıyoruz cünkü…
yazarımız kitabı kısa kısa bölümlere ayırmıs ve dili de asırı sade o nedenle inanılmaz kolay okuyorsunuz kitabı insanı hic yormuyor
ben okurken keyif aldım ancak baslarından ortalarına kadar cok durağan geldi bir seyler olmasını istemsizce bekledim ve oldu da 🥹
hos vakit gecirmek ve kendi hayatımızı, hayattaki adımlarımızı amaclarımızı sorgulamak icin ideal bir kitap. eylül ayına bu kitapla basladığım icin mutluyum🌸
Önüme bir kesiti düştü bunun. Bildiğin mehter marşı çalıyor bir de Hasan Mutlucan mı Korkmazcan mı ne onun sefer yolları. Bir ara bakarım belki. Vareg muhafızları falan işleniyordur herhalde bunda. Bizans İmparatorlarına muhafızlık yapan.
5. sezonunu izledim. Bence diger sezonlar cok daha guzeldi. Ben JJ’ e karsi nötr olsam da eksikligi inanilmaz belli oluyordu, ozledigimi farkettim yani. Bir tik hevessiz bitirdigim bir sezon oldu halbuki cok hevesli baslamistim. Yinede guzeldi, atmosferi bile izlemeye degerdi…devamı5. sezonunu izledim. Bence diger sezonlar cok daha guzeldi. Ben JJ’ e karsi nötr olsam da eksikligi inanilmaz belli oluyordu, ozledigimi farkettim yani. Bir tik hevessiz bitirdigim bir sezon oldu halbuki cok hevesli baslamistim. Yinede guzeldi, atmosferi bile izlemeye degerdi bence. Rafe konusunda da digecek bir seyim yok, yine harikaydi…☺️☺️
Kim demiş kişisel gelişim kurguda olmaz diye? Matt Haig öyle bir roman yazmış ki yaşamınızı sorguluyor, karakterinizi nasıl inşa ettiğinizi düşünürken buluyorsunuz. Şu anki beni oluşturan olaylar nelerdi? Hayatımın bir dönüm noktası var mıydı? En büyük pişmanlığım ne? Neyi yanlış…devamıKim demiş kişisel gelişim kurguda olmaz diye? Matt Haig öyle bir roman yazmış ki yaşamınızı sorguluyor, karakterinizi nasıl inşa ettiğinizi düşünürken buluyorsunuz. Şu anki beni oluşturan olaylar nelerdi? Hayatımın bir dönüm noktası var mıydı? En büyük pişmanlığım ne? Neyi yanlış yaptım, ne yapmalıydım? Gerçekten mutlu olmak için bundan sonra ne yapmalıyım? Öldüğüm zaman hayaletim yaşayan benliğimin başına gelip hangi uyarılarda bulunacak acaba? Umarım bundan sonraki yaşamımı öylesine içimden geldiği gibi yaşayabilirim ki, hayaletim bu anıları değiştirmeye çalışmak yerine sadece keyifle seyretmekle yetinir. Herkesin bu kitabı okuması gerektiğini düşünüyorum. Özellikle de para kazanma hırsına yenik düşüp sevdiği insanlara yeterince zaman ayırmayan ve yaşlandığında bunun pişmanlığıyla içten içe huzursuz ve mutsuz olacağından emin olduğum insanların. Güzel hikayeler elinizi ateşe basmadan size ateşin sıcak olduğunu öğreten kitaplardır. Çok okuyun, bizzat yaşamadan tecrübe edinin. =)
Hayko 2028 martta son konsrrini verecekmiş keşke söylenti olsa ama pek söylenti gibi durmuyo...🥺 konserine gitmek o kadar cok istiyorum ki umarim giderim yoksa cok üzülürüm ya of HAYKOOO BIRAKMA BIZIII
Keman dersleri alan ve bu enstrümana gönül vermiş biri olarak Şeytanın Kemancısı filmini izlediğimde, yapımın genel olarak "idare eder" seviyede kaldığını söyleyebilirim. Film, Niccolò Paganini’nin birebir biyografisini aktarmaktan ziyade, onun etrafında yaratılan o efsanevi ve çalkantılı "rockstar" imajını perdeye taşımayı…devamıKeman dersleri alan ve bu enstrümana gönül vermiş biri olarak Şeytanın Kemancısı filmini izlediğimde, yapımın genel olarak "idare eder" seviyede kaldığını söyleyebilirim. Film, Niccolò Paganini’nin birebir biyografisini aktarmaktan ziyade, onun etrafında yaratılan o efsanevi ve çalkantılı "rockstar" imajını perdeye taşımayı seçmiş.
Bir kemancı gözüyle baktığımda, filmde en çok dikkatimi çeken şey teknik ile efsane arasındaki çizgi oldu. Döneminde halkın, onun o güne kadar görülmemiş tekniğini insani bulmayıp "ruhunu şeytana sattı" dedikodusunu çıkarması filmde Urbani karakteriyle somutlaştırılmış. Tabii ki gerçek hayatta arkasında böyle gizemli bir şeytan-menajer yoktu. Üstelik film bu mucizevi yeteneği tamamen mistik bir dehaya bağlasa da işin enstrüman tekniği boyutunda Paganini'nin o akılalmaz parmak esnekliği ve hızının ardında Marfan sendromu gibi tıbbi bir gerçek yatıyordu. Yine de başrolde David Garrett gibi gerçek bir virtüözün yer alması, en azından keman icra sahnelerindeki o tuşe, yay kullanımı ve tekniğin gücünü hissetmek adına harika bir tercih olmuş; sahnelerin inandırıcılığını kurtarmış.
Filmin tarihsel açıdan tutturduğu doğru damarlar da az değil. Paganini’nin kumarda kendi Stradivarius kemanını kaybedecek kadar ileri giden bağımlılığı, kadınlara düşkünlüğü, ağrıları yüzünden afyon ve cıva kullanması gibi çalkantılı yaşam tarzı gayet doğru yansıtılmış. Londra seyahati ve Charlotte Watson ile yaşadığı yakınlaşma tarihsel olarak doğru olsa da senaryo gereği fazla romantize edilip abartılmış. Katolik Kilisesi ile yaşadığı gerilim ve öldükten sonra cenazesinin dini tören yapılmayarak yıllarca gömülememesi de gerçeklerle birebir örtüşüyor.
Sonuç olarak benim için bu yapım, katı bir biyografi ya da doyurucu bir müzik tarihi filmi olmaktan ziyade, Paganini’nin yarattığı o karanlık ve büyülü aura üzerine kurulmuş, keman sahneleri hatrına izlenebilecek ortalama bir seyirlik.
Masalların epik kısmını görselleştirme konusunda örnek olabilecek başarılı bir film. Renkler, kıyafetler, çekim yapılan alanlar ve bunlar arasındaki geçişler adeta görsel şölen. Masalın bazen çocuğun bazen hastanın bazen her ikisinin de gözünden anlatılması ve anlatırken masalın aynı anda şekillenmesi güzel…devamıMasalların epik kısmını görselleştirme konusunda örnek olabilecek başarılı bir film. Renkler, kıyafetler, çekim yapılan alanlar ve bunlar arasındaki geçişler adeta görsel şölen. Masalın bazen çocuğun bazen hastanın bazen her ikisinin de gözünden anlatılması ve anlatırken masalın aynı anda şekillenmesi güzel bir detay olmuş.