Baya guzeldi bence sinemada izlenebilicek bir filmmis beğendim akışı ne olup bittiğini merak ettiriyo zaten oynayan kişilerde baya iyi o yüzden izlemenizi tavsiye ederim.
🌿 Her Şeyi Bırakıp Gitmek: Into the Wild Hayat bazen o kadar boğucu geliyor ki... Bazen sadece her şeyi bırakıp gitmek, sadece sırt çantanın ağırlığını hissetmek ve yolun seni nereye götüreceğini görmek istiyorum. Tam da bu duyguyu en derinden hissettiren,…devamı🌿 Her Şeyi Bırakıp Gitmek: Into the Wild
Hayat bazen o kadar boğucu geliyor ki... Bazen sadece her şeyi bırakıp gitmek, sadece sırt çantanın ağırlığını hissetmek ve yolun seni nereye götüreceğini görmek istiyorum. Tam da bu duyguyu en derinden hissettiren, kalbimi yerinden oynatan bir film izledim: "Into the Wild".
Christopher McCandless'ın hikayesi, sadece bir kaçış değil, kendini bulma ve doğayla bütünleşme arayışı. Onun cesareti, sade yaşama olan tutkusu ve özgürlük anlayışı beni benden aldı. Alaska'nın o vahşi ve büyüleyici manzaraları, insanın içindeki o bastırılmış özgürlük ateşini yeniden alevlendiriyor.
Bu film, sadece bir yol hikayesi değil, aynı zamanda hayatın anlamını, mutluluğun nerede gizli olduğunu sorgulatan bir başyapıt. Christopher'ın "Gerçek mutluluk, başkalarıyla paylaşıldığında gerçektir" sözü, her izleyişimde içimi sızlatıyor.
Eğer siz de kalbinizde özgürlük rüzgarlarının esmesini istiyorsanız, bu filmi mutlaka izleyin. Hayatın size ne kadar değerli olduğunu ve gerçekten neyin önemli olduğunu hatırlatacak.
#intothewild #özgürlük #doğa #keşif #filmönerisi
Spoiler içeriyor
"Sadece yapabildiğini yaparsan asla şimdiki halinden fazlası olamazsın." * Kung Fu Panda 3, serinin diğer filmleri gibi eğlenceli ve keyifliydi ama bana diğerlerinden biraz daha eğlenceli geldi. Po'nun babasıyla karşılaşması, geçmişini öğrenmesi ve kendi kimliğini keşfetmesi filmi benim için daha…devamı"Sadece yapabildiğini yaparsan asla şimdiki halinden fazlası olamazsın."
* Kung Fu Panda 3, serinin diğer filmleri gibi eğlenceli ve keyifliydi ama bana diğerlerinden biraz daha eğlenceli geldi. Po'nun babasıyla karşılaşması, geçmişini öğrenmesi ve kendi kimliğini keşfetmesi filmi benim için daha da güzel yaptı.
Filmde en sevdiğim mesajlardan biri, insanın kendisini başkalarıyla kıyaslamaması gerektiğiydi. Po, Muhteşem Beşli gibi olmadığı için kendisini eksik görüyor. Oysa herkes kendine özgü ve biricik. İnsan başkaları gibi olmaya çalışmak yerine kendi özelliklerini kabul etmeli..
Çi konusu da bununla bağlantılı. Çi’de ustalaşmak için önce kendini tanımak gerekiyor. Aslında Po’nun bütün serideki yolculuğu da Ben kimim? sorusunun cevabını bulmak üzerine. . Geçmişini, ailesini ve kendisini tanıdıkça kendi gücünü de keşfediyor. Yani insanın kendi gücünü bulmasının yolu, önce kendini gerçekten tanımasından geçiyor...
Filmde ebeveynlik konusu da hem duygusal hem komik bir şekilde işlenmiş. Ping’in Po’yu büyüten kaz bir baba olarak sürekli yanında durması ve onu paylaşmak istememesi çok tatlıydı. Biyolojik babası Li'nin ortaya çıkması da babalığın sadece kan bağıyla ilgili olmadığını gösteriyor...
Kai ise gerçekten serinin en korkutucu kötü karakteriydi. Başkalarının Çi’sini toplayarak güçlenmesi de filmin verdiği mesaja ters bir yerde duruyor. Ve açıkçası o hâliyle rüyama girmesini hiç istemem. 🫣
Genel olarak film, kendini tanımak, kendini kabul etmek, başkalarıyla kıyaslamamak ve kendi içindeki gücü keşfetmek üzerine güzel mesajlar veren, eğlenceli bir devam filmiydi..
- Her can eşit mi yaratılır? Animeye başlar başlamaz bu soru yüzümüze çarpıyor. Cevabını ancak Tanrı bilebilir. - Johan asla dramatize edilecek bir karakter değil. Aynı travmaya Grimmer da sahipti. Ama seçtiği yol ortada. Gerçekten de insanoğlu her renge bürünebilir.…devamı- Her can eşit mi yaratılır? Animeye başlar başlamaz bu soru yüzümüze çarpıyor. Cevabını ancak Tanrı bilebilir.
- Johan asla dramatize edilecek bir karakter değil. Aynı travmaya Grimmer da sahipti. Ama seçtiği yol ortada. Gerçekten de insanoğlu her renge bürünebilir.
Her çocuğun saf iyilikle doğduğunu sanmıyorum. Çevrenin insanı şekillendirdiği onu renklere büründürdüğü doğru olsa da insan bundan ibaret değildir. Özünde belli kalıplarla, belli eğilimlerle doğar. Koşullar bakımından tıpatıp aynı büyütülmüş iki bebek asla birbirinin aynısı değildir.
Özü kötüye yatkın birinin iyi rolü yapması beklenebilir. Bu iyi olduğu, onu seçtiği anlamına gelmez.
-Tenma fazla iyi bir karakter. İnsan çevresine etki ettiği müddetçe vardır. İyi insan hele ki. Tenma iyiliğini her yere bulaştırdı. Johan gibilere inat insana ümit veren bir karakter. İntikam duygusunun insanı nasıl yiyip bitirdiğini bildiğinden bu yolda yürümek isteyenleri vazgeçirmek için elinden geleni yaptı. Tenma'yı sıkıcı bulanlar olsa da yaşamın bazen sıkıcı görülen yanlarının en güzel anlar olduğunu biliyorum.
Öngörülebilir olması onun değerini birazcık bile azaltmaz. Onun insanlara olan etkisinin sürecini izlemek bana aşırı keyif verdi mesela. Sadece hikayesine değinilmesini isterdim. Neden ülkesine hiç dönmedi mesela? Çocukluğu nasıldı? Ailesi var mı? Bunlar hep meçhulde kaldı.
-Yan karakterlere bayıldım.
Grimmer, Martin, Richard favorilerim. Hele Grimmer...
" Bir insan evladı öldüğünde ağlayabilmeli."
Bu lafı çok dokundu bana. Kimliği yetmezmiş gibi duyguları çalınmış bir adamın yaşamının ne denli zor olduğunu tahmin dahi edemiyorum.
Richard'a gelirsek... Olayları hızlı gören zeki bir karakterdi. Bu yüzdendir ki Johan tarafından doğrudan öldürüldü. Zaten Johan'ı bu kadar tehlikeli yapan şey insanı kendi karanlığıyla yüzleştirmesi. Yine de Richard'ın intihar ettiğini düşünmüyorum.Yaşamak, kendini affetmek için sebebi vardı. Kızı...
- Son sahne gibi birçok meçhul şey mevcut.
Johan: Son anı pek çok kez gördüm. Ama bu kez farklı bir son görüyorum.
Yani her şeyi bilen ve hayatta kalan son insan hayalinin yerine kendisinin Tenma tarafından öldürülmesi sonunu yeğledi.
Eğer dedektifin dediği gibi canavarlar iz bırakmıyorsa son sahnede Johan'ın yatağındaki iz onun artık bir canavar olmadığını kanıtlıyor.
- Hikayeyi ve Johan'ı açık ara bu kadar ilginç kılan elbette bu kadar belirsizlik barındırması. Johan anlaşılamadığı için bu kadar etkileyici.
Hasta mıydı yoksa saf kötü mü?
Johan'ın sadece felsefesi olan bir adam düşünmüyorum. Psikolojikmen hasta ve bunu bir felsefenin altında gizliyor.
" Var olmayan birini nasıl vurabilirsin? "
gibi cümleleri, mükemmel intihar düşüncesi her ne kadar onu Nihilistmiş gibi gösterse de geçmişi ve travmaları onu hasta etmiş.
Kişiliksizliği, kendinin kim olduğunu bilmemesi onu Nihilist olmaya itmiş diyebiliriz bence. Johan'a tam olarak duygusuz da diyemem. Nina onun Franz'ın çizdiği resimlere bakarken ağladığını hissetmişti. Demek ki Johan geçmişi hatırladığında, annesinin kimi seçip kimi secmediği konusunda kafası karıştığında gayet de duyguları vardı.
- Franz gibi hastalıklı zihniyetlerin olması kanımı kaynatıyor.
Onun deney dediği şey insanların hayatlarıydı.
Johan'dan eksik kalır hiçbir yanı yok. İkisi de çocukları manipüle etmekten çekinmemiş.
Franz'ın neye mal olduğunu anladığını hiç sanmıyorum. Ömrü boyunca pişmanlıktan ölüp gitse yeridir. Uyuduğu her uyku haram olmalı ona.
Tek bir fikir, bir düşünce tohumu milyonlarca insanı öldürmeye yeter.
- Johan'ın çocuğu manipüle ederken söylediği sözler kendine dair şeylerdi de. Annesinin onu mu kardeşini mi seçtiğini anlayamaması onun travması.
Çocuğa " İstenmiyorsun. " derken kendi yarasına da parmak basıyordu.
Bir çocuk kolayca suçlu hissettirebilir demişti biri. Kolayca istenmeyen varlık olarak da hissettirilebilir. Çocuklar ölümle erken tanışsa dahi kolay kolay intihar düşünceleri yoktur. Yaşamak için sebep aramazlar. Çünkü doğuştan o sebebin var olmak olduğuna inanırlar. Varlardır, bir anne onları doğurmuştur işte bu yaşamak için yeterlidir.
Johan, bir çocuğun aklına intihar düşüncesi sokmaktan dahi çekinmiyor. Ondan daha acımasız biri olabilir mi, bilmiyorum.
* Alttaki sorularımın cevaplarını bilen varsa yazsın lütfen.
- Johan yalnızca bende olan bir anı derken neyi kast ediyordu?
- Franz'ın ziyaret ettiği gece Johan neden koruyucu ailesini öldürdü?
Tamam adsız canavar nasıl girdiği bedenlerin sahibini yok ediyorsa o da koruyucu ailelerini öldürüyordu, anladım. Ama o gece aslında kardeşini mi koruyordu?
- Johan çocukken günlerce yalnız kalmıştı. Anna döndüğünde de anneleri yoktu. Anne kaçmış mıydı?
Film başta bize bir aşk hikayesi vaadetmiyor zaten. Aşk filminden daha çok gerçekçi ve insanlarin tamamen siyah ve beyaz olarak ayrılmadığını gösteren bir film. Hâlâ haklıyı ve haksızı tartışanları görüyorum. Yok tom haklıydı summer onu kendine bağladı sonra terketti, yok…devamıFilm başta bize bir aşk hikayesi vaadetmiyor zaten. Aşk filminden daha çok gerçekçi ve insanlarin tamamen siyah ve beyaz olarak ayrılmadığını gösteren bir film. Hâlâ haklıyı ve haksızı tartışanları görüyorum. Yok tom haklıydı summer onu kendine bağladı sonra terketti, yok summer haklıydı baştan ilişki istemediğini söylemişti falan. Filmi gerçekçi yapan da bu bence. Kimse asıl suçlu değil. İnsan ilişkileri böyle değil mi zaten. İnsanlar olarak üzüldüğümüzde hep bir günah keçisi aramaya meyilliyiz, tom da öyle yapıyor. Ve summerı aşmaya çalışıyor. Ama aşmak dediğimiz şey tak diye bir anda olmaz bence zaten. Tom'a da öyle oluyor. Filmin sonunda dördüncü duvarı yıkıp bize işte şimdi başlıyor der gibi bakınca anlıyoruz. Bu izleyip bayıldığımız romantik filmlerden değil. Tam olarak o tarz filmlerin öncesi. Yani bi romantik filmde geçmişte terk edilmiş erkek ana karakter görürüz ya. Flashback gelir ve karakterin üzüldüğü anları izleriz. Sonra da şimdiki zamana döneriz ve karakterin mutlu oluşunu izleriz. İşte bu bahsettiğim flashback kısmı 500 days of summer'ın ta kendisi.
Özetle bence herkesin hayatının belirli bir noktasında mutlu olacağı zamanlar var. Belki daha o zamanlara gelmemişizdir. O zamanlara gelmek için öncesini yaşamak gerekiyordur. Bu film de "öncesi" dediğimiz kısım. Filmi izleyeli bayağı oldu o yüzden favori alıntımı ve verdiğim puanı söyleyemeyeceğim. Benden bu kadar. İyi izlemelerrr 💕
Eskitilmiş Tom Cruise oynuyor. LA'de bir gecede ortadan kaldırılması gereken insanlar var. Tetikçimiz bir taksiyle geziyor ve insanları vuruyor. Bu kadar.
Absolute cinema. Resim yaparken arkadan ses olsun diye açtım ve buyulendim. Barbie filmlerini tekrar izlemeyi yaygınlaştırmamız lazım bence. Ortamda sinefil agalariniz size film önerdiğinde sessizce kafa sallayın onları dinliyormuş gibi yapın eve gelince bu filmi izleyin. Yalnız şaka bir yana…devamıAbsolute cinema. Resim yaparken arkadan ses olsun diye açtım ve buyulendim. Barbie filmlerini tekrar izlemeyi yaygınlaştırmamız lazım bence. Ortamda sinefil agalariniz size film önerdiğinde sessizce kafa sallayın onları dinliyormuş gibi yapın eve gelince bu filmi izleyin. Yalnız şaka bir yana cidden güzel bir film. Kücüklerinize önerebilirsiniz. Ben rewatch attim kucukken baya begenmistim kendimi prenses gibi hissetmiştim falan. Kötü karakterin sonradan yaptığı yanlışı anlaması ve blaire yardım etmesi de çok doğru bi örnek. Ayrıca küçüklere bile sınıf farkı nefreti aşılayan bir filmdir ki bu iyi bir şey. Neyse yorumum bu kadardi en sevdiğim alıntı da "Her kızın içinde bir prenses vardır." 🥹💗
Ne konuştuğumuza ve hatta ne düşündüğümüze bile dikkat etmemiz gerekiyormuş onu anladım.Tam 1 yıl önce paylaştığım yazı ve izlediğim film hakkındaki düşüncelerim kaderim olup bana döndü:)
Hani bir akşam aşırı sıkılmış bir şekilde oturuyorsunuzdur ve vakit geçsin diye bir film izlemek istersiniz ama çok derinlikli bir film olsun istemezsiniz çünkü üzerine düşünecek ve kafanızı yoracak bir şey istemiyorsunuzdur ya. Bu film benim için o filmdi. Zaten…devamıHani bir akşam aşırı sıkılmış bir şekilde oturuyorsunuzdur ve vakit geçsin diye bir film izlemek istersiniz ama çok derinlikli bir film olsun istemezsiniz çünkü üzerine düşünecek ve kafanızı yoracak bir şey istemiyorsunuzdur ya. Bu film benim için o filmdi. Zaten büyük beklentilerle açmamıştım, hiç birinin bu filmi aşırı derecede övdüğünü de görmedim. Beni bir buçuk iki saat eğlendirse yeterdi, öyle de yaptı zaten.
Konusundan kabaca bahsetmem gerekirse kızımız daha önce 20 kişi ile yatmış ve bu sayının çok fazla olduğuna bir şekilde ikna oluyor. Yattığı kişi sayısı yirmiyi geçen kadınların sonsuza dek yalnız kalacağına falan da. Bu yüzden daha önce yattığı kişileri tekrar denemeye karar veriyor, eğer onlardan biri ile işi yürütebilirse yirmi kişiyi geçmiş olmaz ve evli mutlu çocuklu ideal bir kadın olur diye düşünüyor. Ancak bu yirmi kişi ile kızımızın bir bağlantısı kalmamış ve onlara ulaşmak için de stalker gibi birine ihtiyacı var. İşte tam burada devreye ml şımarık erkeğimiz giriyor. Aynı zamanda kızımızın pek de iyi anlaşamadığı komşusu.
Daha fazla anlatsam spoiler olabilir belki o yüzden bu kadarı ilginizi cektiyse izleyin eğlenceliydi bence. Chris evans hatırına bile izlenebilir, sadece son sahneler biraz oldu bittiye gelmisti ve daha iyilerini izlemistim o yüzden 6/10 diyorum.
"Seni düşünürken Bir çakıl taşı ısınır içimde..." Bir çakıl taşının insanın içinde ısınmasını düşünmüş müydünüz hiç?.. İçimde ne cehennemler yandı, bilirim de...📖