Keşfet - Raf

onurb 2 months ago

Orantısız güldüren kitap. Yalan sonucu caminin yanındaki derneğe girip kitap almaları gerekince imamın oğluyla aralarında geçen konuşma çok güldürür. "kitap alacağız biz!" "özellikle aradığınız bir şey var mı?" "yoo... Allah ne verdiyse artık." "tevrat, zebur, incil, kuran. hepsini Allah verdi.…devamı

fadimelendiniz 2 months ago

Maide'nin Altın Günü

Caner Özyurtlu

33 Gönderi

PUANIM : 5.5 /10 ✅ ✨ Film durağımızda 🪷 Maide'nin Altın Günü'yle 🪷 devam ediyorum. ✨ Zaman geçirmek için izlenebilir bir film. Keyifli kısımları da vardı. Yer yer güldürdü. Kısacası vakit geçirmek için izlenebilir ✨🧚

nillsmith 2 months ago

Muhtemel Aşk

Altan Dönmez

10 Gönderi

Canım inanılmaz yaz dizisi cekti actım bir kaç bölüm izledim. Coookk karizmaydı kadir emindar💗💗💗 tolga iğrençsin👎👎

sessizdeniz 2 months ago

Vahşi Robot

Chris Sanders

64 Gönderi

İzlediğim en duygu dolu animasyonlardan biriydi. + Ayrılmadan önce bir şey söylemeyi unuttum. − Belki yine de duymuştur. Bazen kalpler kendi aralarında konuşur.

haticcy 2 months ago

Fırlama Kızlar

Amy Heckerling

45 Gönderi

pek begenmedim ya boyle cok enerjik eglenceli bisi izlemek istiyordum ismi afis dln daha cok beklentiyle izledim yani ve maalesef cok gğzel bisş yok konusu falan bence cok sacma yani bi konu yok daha dogrusu gereksiz neyse sonu tatlıudı biraz…devamı

konussana1tanem 2 months ago

Kız Kardeşim

Catherine Breillat

9 Gönderi

şimdi bu film ne anlattı allah aşkına tek öğrendiğim şey uykunuz geldiyse araba yolculuğunda, arabayı sakın sağa çekip uyumayın.bunun için de bu filmi izlemeye gerek yoktu. sapkınlık ve sapıklık var filmde başka bir şey göremedim

hanistoteles 2 months ago

Germinal

Emile Zola

12 Gönderi

Spoiler içeriyor Çocukluğumdan bu yana kalbimde derin iz taşıyan bu romanı sonunda tekrar okuma fırsatı buldum. Uzun ve yorucu geçen günlerimin ardından bu romanı okumak beni daha da yorsa bile sonucunda çocukluğumda yakaladığım o Zola hayranlığını yeniden kazandım. Yıllar evvel ergenliğini bir…devamıÇocukluğumdan bu yana kalbimde derin iz taşıyan bu romanı sonunda tekrar okuma fırsatı buldum. Uzun ve yorucu geçen günlerimin ardından bu romanı okumak beni daha da yorsa bile sonucunda çocukluğumda yakaladığım o Zola hayranlığını yeniden kazandım. Yıllar evvel ergenliğini bir "natüralist"(nihilist dönemlerim de oldu, yalan söyleyemeyeceğim.) olarak geçirdiğini iddia etmiş ve şu an bunu utanç verici bulan ben bile bu eseri tekrar okumanın ardından içimdeki natüralizmin bir nebze olsun canlandığını söyleyebilirim. - Öncelikle Germinal, okuyucuyu rahatsız etmek için yazılmış bir eser ve bunu baya iyi başarıyor. Kanımca sayfalarda hissedilen boğuculuk tesadüfi değil, roman kelimenin tam anlamıyla yer altına(maden olarak tasvir edilen[tasvir diyorum çünkü metnimde maden kavramını soyutluğu ile ele alacağım] karanlığa) inip bizi orada kömür tozunun ciğerlere dolduğu bir dünyada bırakıyor. Bence romanın en çarpıcı yanı, sefaleti romantize etmeden anlatabilmesi. Pek çok toplumsal eleştiri edebiyatı, yoksulluğu bir tür asalet zemini haline getirme tuzağına düşer; yoksul ama onurlu, aç ama ahlaklı insanlar çizer. Zola bu kolaycılığa hiç yanaşmıyor. Maheu ailesi de, komşuları da, açlık ve tükenmişlik karşısında zaman zaman birbirlerine karşı sertleşir, bencilleşir, hatta acımasızlaşır. Bu, romanın en dürüst tarafı: Zola, yoksulluğun insanı yücelttiğine değil, çoğu zaman aşındırdığına inanır. Tam da bu yüzden roman, bir ahlak dersi değil, gerçeklik tanıklığı gibi okunuyor. Günlük hayatta emekçiler olarak yaşadığımız durumların örneklendirildiğini görebiliyoruz. Bazen yanımızda olduğunu sandığımız diğer emekçilerin kan açlığını o an okuyamasak da, varlığından haberdarız. Germinal'de de bu meselenin derinliklerine iniliyor. Hissetmek oldukça mümkün. Yine grev sahneleri açıkça kitabın kalbi ve burada Zola'nın kalabalık psikolojisini anlatma becerisi öne çıkıyor. Bireysel öfkelerin nasıl kolektif bir hıncına dönüştüğünü, bu hıncın nasıl kontrolden çıkıp yıkıcı bir güce evrildiğini gösterirken, kalabalık ne kahramanlaştırılır ne de canavarlaştırılır. Örneğin kadınların Maigrat'ın cesedine saldırdığı sahne, romanın en tartışmalı ve en unutulmaz anlarından biri. Burada Zola bastırılmış öfkenin nasıl vahşi bir ritüele dönüşebileceğini, hiçbir ahlaki yargıya sığınmadan gözler önüne seriyor. (bknz. Zola'nın natüralist kişiliği) - Bununla birlikte, romanın gerçek gücü, umutla hayal kırıklığını iç içe örmesindeki dengede yatıyor. bknz. Etienne'in mücadelesi yenilgiyle sonuçlanır; grev kırılır, işçiler açlıkla yüzleşerek yer altına(otoritenin boyunduruğu ve sefalet) geri döner, maden faciası onlarca can alır. Zola burada kolay bir zafer anlatısına sığınmaz. Ancak romanın kapanışındaki o meşhur imge (toprağın altında filizlenen tohumlar) bu yenilgiyi anlamsız kılmaz, aksine ona tarihsel bir boyut kazandırır. Yenilgi, sonun değil, daha büyük bir sürecin bir anının işaretidir/öyle olmalıdır. - Bugünden bakıldığında Germinal'in en güçlü yanı belki de güncelliğini hiç yitirmemiş olması. Emek sömürüsü, iş güvenliğinin göz ardı edilmesi, sermaye ile emek arasındaki asimetrik güç ilişkisi, roman 1885'te yazılmış olsa da bugün hâlâ tanıdık geliyor. Zola'nın kömür madenini bir mikrokozmos(metnin başında dediğim gibi, madenin soyutluğu) olarak kullanması, onu belirli bir çağa hapsetmek yerine evrensel bir çatışmanın (güçlünün zayıfı ezdiği bir düzenin[kapitalizm]) alegorisine dönüşüyor. - Eleştirilebilecek bir yanı olduğunu pek sanmıyorum, Germinal benim çocukluğumda Don Kişot'un ardından okuduğum ilk romandı. Şimdi dönüp baktığımda hakkında söyleyebileceğim tek şey belki de romanın zaman zaman didaktik bir tona kayması, karakterlerin fikirleri temsil eden birer araç gibi konuşması olabilir. Souvarine'in anarşizmi, Rasseneur'ün reformizmi, Etienne'in sosyalizmi neredeyse birer manifesto gibi okunuyor. Ancak bu didaktizm bile romanın samimiyetiyle bağdaştığı için bir sorunum yok. Zola açıkça bir tez savunmakta ve bunu gizlemiyor. Bana kalırsa amacına ulaşıyor yani. - Sonuç olarak Germinal, okurunu rahatlatmayan, otorite algısının yıkıcılığına karşı teselli etmeyen fakat tam da bu yüzden sarsıcı bir etki bırakan bir eser. Bir kahramanlık masalı değil, bir Cioran metni kadar nihilist değil. İnsan onurunun en zorlu koşullarda bile bir direniş biçimi bulabileceğine dair, temkinli ama kalıcı bir inancı taşıyor. Az önce ve başta deasöylediğim gibi, Germinal çocukluğumda en ilgimi çeken toplumsal gerçekçi eserlerden biri olmuştu. Belki de ilgimi çekmesinin asıl sebebi gerçekliğin "gerçekçe" yorumlanması idi. Yorumumu çok yaşa Étienne diyip kapatmak istiyorum. Buraya kadar okuduysanız hepinize teşekkürler ve iyi günler dilerim.

adenn_ 2 months ago

Saka ve Sanrı Cilt 4

Maral Atmaca

2 Gönderi

14 ‘YIPRANAN BAĞLAR’ “Aşk kaybederken bile birini çok sevmekten geçiyormuş. Acının ortasında bile insan nasıl sevebilirdi?”

hekate_12 2 months ago

Yerime Geç

Nathan Greno

27 Gönderi

Farklı hayvanların 🐦‍⬛ insanlarla iç içe yaşadığı bir dünyada, 🌍 sürekli kendini kanıtlamaya çalışan genç bir kuşun 🦅 kimlik arayışını ve eğlenceli macerasını anlatıyor. 🐣✨ İlk başta ilgi çekici 🤩 görünse de senaryosu o kadar basit 📉 ve tahmin edilebilir…devamı

arpeggi 2 months ago

Aşıklar Şehri

Damien Chazelle

238 Gönderi

Mahvoldum ya çok duygulandırdı. Müzikal sevmem çevremde de çok seveni görmedim ama birileri seviyor herhalde ki yapıyorlar bilmiyorum. Sevdiğim tarzda bir film olmasa da görselliği, müzikleri ve oyuncularıyla göz doldurdu güzeldi hepsi