Cok cok cok guzel bir filmdi, hem estetik açısından hem de hikayesini isleyisi. Bu tip hikayeleri gercek/fantezi qrasi gidip gelenleri isleyebilen direktorlere hayranim.
Her bakımdan size bir çok duyguyu derinlemesine yaşatacak bir kitapla birlikteyiz. Bizler gün içinde bir çok duyguyu sırtlıyoruz, yaşıyoruz ve kabul edebiliyoruz ama belki de hepimizin biraz çekindiği pişmanlık duygusuyla o kadar da kolay başa çıkamayabıliyoruz. Geçmiş yaşantılarımız, eski sevgililerimiz,…devamıHer bakımdan size bir çok duyguyu derinlemesine yaşatacak bir kitapla birlikteyiz. Bizler gün içinde bir çok duyguyu sırtlıyoruz, yaşıyoruz ve kabul edebiliyoruz ama belki de hepimizin biraz çekindiği pişmanlık duygusuyla o kadar da kolay başa çıkamayabıliyoruz. Geçmiş yaşantılarımız, eski sevgililerimiz, farklı şehirlere yapılabilecek üniversite tercihleri, sectigimiz en yakın arkadaşımız, reddettigimz bir kahve teklifi, yanlış meslek tercihi...
Hayat Okyanusu'nda yüzen bir dolu pişmanlık kırıntısı... Her şey ne kadar değişebilirdi, çok daha farklı, güzel olabilirdi diye içimizi kemiren her gün biraz daha çürüyen bir hayat. Kitabı okurken içimi saran o karanlık hissi nasıl tarif edebilirim bilmiyorum ama o his sonunda bir nefes gibi içimi rahatlattı. İlginç bir yolculuktu okuması keyifli olmaktan çok kutupları keşfetmek kadar zorlu ve ızdırap vericiydi. Yaşamakla ilgili sorunuz varsa göz gezdirmeniz gereken bir kitap.
Kısa olmasına rağmen tek solukta okuyamadım belki
de sindirmesi zor olduğundandır. Yazım tarzına çok bayılmasam da içeriği ve konu oldukça etkileyiciydi.
Eğer bu tarz kitaplardan hoşlanıyorsanız Yeşim
Türköz'ün "Büyü Dükkanı" isimli kitabını da mutlaka
radarınıza alın.
Keyifli okumalar...
“Peki bütün hayatımız boyunca hissettiğimiz sevgi nereye gider, neye dönüşür?” Belki de Zeytin Ağacı’nın finalde bıraktığı en güzel soru buydu… Çünkü bazı sevgiler ölümle, ayrılıkla, zamanla bitmiyor; sadece başka bir biçimde yaşamaya devam ediyor. Sevgi’nin de söylediği gibi, bazı insanlar…devamı“Peki bütün hayatımız boyunca hissettiğimiz sevgi nereye gider, neye dönüşür?” Belki de Zeytin Ağacı’nın finalde bıraktığı en güzel soru buydu… Çünkü bazı sevgiler ölümle, ayrılıkla, zamanla bitmiyor; sadece başka bir biçimde yaşamaya devam ediyor. Sevgi’nin de söylediği gibi, bazı insanlar hayatımızdan gitse bile onlara duyduğumuz sevgi içimizde hep bir yerlerde kalıyor. Belki sevgi gerçekten de hiç bitmiyor, sadece şekil değiştiriyor… 🌿
Spoiler içeriyor
İnsanların kürkünü elde etmek için öldürmesi ama hayvanların onlara çocuğu getirmesi duygusaldı. Sid ve kızlarla olan diyaloğu komikti
Her şeye rağmen sıcaktı güneş. Her şeye rağmen üstesinden geliyordu insan. Hayat bir şekilde günleri birbiri ardına eklemenin bir yolunu buluyordu, her şeye rağmen. Virginia Woolf
Bir abi ve kardeşin bilime olan ilgisi ile başlıyor film. Bildiği şeyleri anlattığı gerekçesiyle (!) Üniversiteye gitmek istemeyen küçük kardeşi okula özendiren büyük kardeş. Aklı ve gelişimi destekleyen üniversitelerin olmasını elbette hepimiz istiyoruz. Akılla her türlü mesleğin çözülebileceği fikri, kahramanlık…devamıBir abi ve kardeşin bilime olan ilgisi ile başlıyor film. Bildiği şeyleri anlattığı gerekçesiyle (!) Üniversiteye gitmek istemeyen küçük kardeşi okula özendiren büyük kardeş. Aklı ve gelişimi destekleyen üniversitelerin olmasını elbette hepimiz istiyoruz. Akılla her türlü mesleğin çözülebileceği fikri, kahramanlık dahil, mükemmeldi. Eğlenceli ve duygusal bir filmdi. Tavsiye ederim.