Drive&Listen diye bi site var kullanan varmı bilmem, çok hoş bi site rastgele yerlerden araba bisiklet ve yürüyüş secenekleriyle yolculuk yapıyosun hız falanda ayarlanıyo istersen ortam seside aciliyo izmirde bisikletle geziyorum şuan jsksjsksjsjs arkadanda yin yang actim arada hayatı romantize…devamıDrive&Listen diye bi site var kullanan varmı bilmem, çok hoş bi site rastgele yerlerden araba bisiklet ve yürüyüş secenekleriyle yolculuk yapıyosun hız falanda ayarlanıyo istersen ortam seside aciliyo izmirde bisikletle geziyorum şuan jsksjsksjsjs arkadanda yin yang actim arada hayatı romantize etmek lazım
İlk bölümden itibaren gittikçe ağırlaşan ve sıkıcılaşan bir olay örgüsü var. İzlediğim her bölümde gördüğüm her "ciddi" diyalogda yazarın amatörlüğünü gördüm. Bir eseri kaliteli yapan şey hatta bir anlatıcıyı başarılı yapan şey karmaşık konuları basitçe anlatabilmesidir. Burada ise tam tersi…devamıİlk bölümden itibaren gittikçe ağırlaşan ve sıkıcılaşan bir olay örgüsü var. İzlediğim her bölümde gördüğüm her "ciddi" diyalogda yazarın amatörlüğünü gördüm. Bir eseri kaliteli yapan şey hatta bir anlatıcıyı başarılı yapan şey karmaşık konuları basitçe anlatabilmesidir. Burada ise tam tersi tüm olay basit bir aşk üçgeni, asosyal insanları sevmeyen bir ana karakter ve onun sosyalleşmesi (ki bu tamamen gerçek hayattan kopuk şekilde oluyor yazar kendi ergenlik fantezilerini ana karaktere yansıtmış. Ana karakter sanki çok sempatikmiş gibi insanlar onla hep arkadaş olmak istiyor hocası dahil kızlar hep onla flörtleşiyor ya da aşık oluyor.) ve son olarak da bi kızın aile baskısı görmesi. Ama anime bu o kadar da basit olmayan konuları inanılmaz uzatarak ağdalı bir şekilde soyut kavramlarla ve olaylar üzerinden değil konuşmalar üzerinden anlatıyor bu yazarın amatörlüğü dememin asıl sebeplerinden biri. Muhtemelen insanlar bu gereksiz karmaşık diyalogları anlamayınca karakterler derin şeyler konuşuyor sanıyorlar ama alakası bile yok. Karakterler asla oturmuyor değişimleri hikayeye yedirilmeden alelacele oluyor. Hikaye de sonda pek bir yere bağlanmıyor ana karakter esas kızlardan birini seçiyor sözde ama hayatlarında hiçbir şey değişmiyor. Hikayenin yanında renklendirmeyi beğenmedim çoğu zaman çok parlak ekran göz yoruyor renkler tok değil sanki parlaklığı fullemişim gibi bembeyaz ve sönük arkaplan renkleri. Bazı karakterler de çok benziyor özellikle siyah saçlı kız ablasını öğretmeni falan tiplerinden ayırt etmek mümkün değil. Ama yine de hakkını vermek lazım animede klişe yok insanı rahatsız eden romcom anime klişelerinden bahsediyorum. Ben her türlü romcom izler severim diyorsanız tamam ama kaliteli bir şeyler izlemek istiyorum diyorsanız bundan uzak durun.
Film değil ki bu, bildiğin tüketim mekanizmasının içine düşmüş insan müsveddelerinin grotesk bir geçit töreni. Vizyona girdiğinde "en kötü film" ilan edip linç etmişler ama Verhoeven aslında Amerikan Rüyası’nın ve o parıltılı Las Vegas masalının üzerine kocaman, soğuk ve tiksindirici…devamıFilm değil ki bu, bildiğin tüketim mekanizmasının içine düşmüş insan müsveddelerinin grotesk bir geçit töreni. Vizyona girdiğinde "en kötü film" ilan edip linç etmişler ama Verhoeven aslında Amerikan Rüyası’nın ve o parıltılı Las Vegas masalının üzerine kocaman, soğuk ve tiksindirici bir ayna tutmuş. Filmde sanat, estetik ya da gerçek bir duygu aramak boşuna; çünkü her şey, bedenler bile tamamen nesneleşip pazardaki birer etikete dönüşmüş. Nomi’nin yükseliş hikayesi tam bir Machiavellist vahşet: Sırf öne geçmek için en tepedekini merdivenlerden aşağı itecek kadar ahlaktan arınmış, Nietzsche’nin "güç iradesi" kavramının en yozlaşmış halini canlı canlı yaşıyor. Cinsellik bile haz versin diye değil; tamamen mekanik, soğuk ve içi boşaltılmış bir şov, yani tam anlamıyla Baudrillard’ın bahsettiği o yapay simülasyon dünyası. All About Eve mantığıyla işleyen o Köle-Efendi diyalektiğinde, Nomi tahta çıktığı an aslında selefinin hapsolduğu köleliği devralmaktan başka bir şey yapmıyor. Kısacası film sana bolca şov ve ışıltı vaat ediyor ama bunu öyle abartılı, öyle rahatsız edici ve mekanik bir dille yüzüne çarpıyor ki izlerken keyif almanı bilerek engelliyor. Verhoeven pırıltılı Hollywood’un ve kapitalizmin o içi boş, acımasız ve tiksindirici özünü tam olarak bu grotesk dille deşifre etmiş
Herhangibir ulusal kabule karşıyım. Aslında Kürt diye bir şey yok. Tabi Türk diye bir şey de yok. Kısaca uluslar yapay duvarlardır. Sınıfı bölmek için. Adam gidiyor kendisinin seçmediği şeylerle gurur duyuyor. Buna göre bir öteki inşa edip onlara zorbalık yapıyor.…devamıHerhangibir ulusal kabule karşıyım. Aslında Kürt diye bir şey yok. Tabi Türk diye bir şey de yok. Kısaca uluslar yapay duvarlardır. Sınıfı bölmek için. Adam gidiyor kendisinin seçmediği şeylerle gurur duyuyor. Buna göre bir öteki inşa edip onlara zorbalık yapıyor. Bunu yapan diğeriyle aynı hayatı paylaşıyor oysa. Kaderleri de aynı. Tıpkı kapitalizmin dolayısıyla akpnin istediği gibi hareket ediyorlar. Sorduğun zaman da akpli değiliz diyorlar.
Bu film Amerika tarihindeki gerçek olaylara dayanmaktadır. Filmde Leonardo DiCaprio ve Robert De Niro oynamaktadır. Bu film 19. yüzyılda Arkansas, Missouri ve Kansas gibi çeşitli Amerikan eyaletlerinden toplanıp Texas'ın tam kuzeyindeki Oklahoma eyaletindeki Osage ilçesinde bulunan rezervasyon alanına iskân edilen…devamıBu film Amerika tarihindeki gerçek olaylara dayanmaktadır. Filmde Leonardo DiCaprio ve Robert De Niro oynamaktadır. Bu film 19. yüzyılda Arkansas, Missouri ve Kansas gibi çeşitli Amerikan eyaletlerinden toplanıp Texas'ın tam kuzeyindeki Oklahoma eyaletindeki Osage ilçesinde bulunan rezervasyon alanına iskân edilen Kızılderililerin sahip olduğu arazilerde 1900'lü yılların ilk çeyreğinde petrolün bulunmasından ve kendi arazilerinden çıkan petrolle zengin olan Kızılderililerin başlarına gelen entrikalardan bahsediliyor. Bununla birlikte Osage ilçesinde Amerikalı beyazlar zengin olan Kızılderililerin evlerinde hizmetçi olarak çalışmaya başladılar. Beyazlar hayatlarını idame ettirmek için birçok hizmet kolunda çalışırken Kızılderililerin sırf sahip oldukları petrol dolu arazi sayesinde hiç çalışmadan rahat yaşamaları Beyazların Kızılderililere karşı servet kıskançlığı geliştirmesine neden olmuştur. Bu servet kıskançlığı zamanla kanlı eylemlere dönüşür ve bu eylemlerin başını bir zamanlar Texas'ta kovboyluk (sığır çobanlığı) yapan eğitimsiz biriyken daha sonra ticaret ve sigorta dolandırıcılığı ile zengin olan William King Hale çekmiştir. William King Hale aynı zamanda 32. dereceden masondur. Bu film Amerika'da bir zamanlar tam ülke sorunu olan "Vahşi Batı" sorununun çözülüp ülkenin batısının doğu eyaletleri gibi "uygarlaşmasıyla" oluşan sosyolojik iklimi anlamak açısından oldukça faydalı diye düşünüyorum. Bu arada film 3 saat 26 dakika süreye sahip olduğundan çok uzundur. Eğer tarihe merakınız ve bilginiz yoksa eminim ki film size sıkıcı gelecektir ama ben beğendim. Filme puanım 10 üzerinden 7 puan. İyi seyirler dilerim.
Çirkin insanlar çok fazla ilgimi çekmeye başladı. Hayata tutunmak için çok daha kuvvetli dallara ihtiyaçları olmalı. Ne yaparlar, nasıl ederler diye düşürken birden odamda buldum kendimi.
Baytemir adam gibi adamdır. İlyas ergenliğe yeni girmiş bir çocuktur. Asel ilk fırsatı tepmişse de şans ikinci defa bulmuş kendisini. Cantay hala dağlarda kamyon sürüyordur muhtemelen