Ne hasta bekler sabahı, Ne taze ölüyü mezar. Ne de şeytan, bir günahı, Seni beklediğim kadar. Geçti istemem gelmeni, Yokluğunda buldum seni; Bırak vehmimde gölgeni, Gelme, artık neye yarar?
Yine bildiğimiz tarzda, temposu yüksek ve fazla dolandırmadan hikâyesini anlatan bir film. Aksiyon sahneleri fena değil, gerilim tarafı da izlerken kendini takip ettiriyor.
Spoiler içeriyor
Hayatına halası tarafından verilen bir teklif ile tüm düşünceleri ve yaşantısı tepe taklak olan bir adam. Nigar'ın kocası olmak ister misin sorusundan sonra kafasına bir tohum ekilen Vecdi, Nigar'a gerçekten aşık mı oldun, ya da zaten aşıktın da bunu sende…devamıHayatına halası tarafından verilen bir teklif ile tüm düşünceleri ve yaşantısı tepe taklak olan bir adam.
Nigar'ın kocası olmak ister misin sorusundan sonra kafasına bir tohum ekilen Vecdi, Nigar'a gerçekten aşık mı oldun, ya da zaten aşıktın da bunu sende mi bilmiyordun? Yani bence Vecdi Nigar'a aşık değildi, Vecdi aslında aşık olma fikrine aşık oldu. Aşıkmış gibi yaşadı ve öyle sandı. Halasının teklifini yaşam biçimi haline getirdi ve ona göre de oynadı. Ama bu bilinçli bir oyun değildi, o da bunu bilmiyordu. En önemli sıkıntı Nigar ona aşık değil, üstelik en yakın arkadaşı Hüsam'a aşık ve bu aşk karşılıklı. Tabi ki bu durumda aradan çekilmek kadar doğru ve mantıklı bir şey olamaz ama bu çekilişin ardında alınan kararlar, yaşanan çöküş bana biraz garip geldi. Yani bu güne kadar Nigar ile arasında hiçbir şey geçmeyen Vecdi, sanki yıllarca yaşanan bir aşkın mağduru olmuş, terk edilmiş rolü oynadı. Yaşadığı şey elbette çok zordu ama bilmiyorum, sanki çok abarttı. Yani bir insan yıllarca kariyeri için yaşayıp çabalarken tek bir sözle bu muhteşem savaşın sonunda elde ettiği mesleğinden, bu güne kadarki fikirlerinden bu kadar çabuk vazgeçer mi? Ve bu kadar çabuk önemsiz bir çöpmüş gibi basitçe söküp atar mı? Bir anda "yaşasam da artık bir ölüyüm" gibi bir düşünceye katıldı, "madem ölüyüm bari işe yarayan biri ölü olayım" dedi ve vatanı için savaşa gitti. Bu tabi ki çok takdir edilesi bir davranış ve çok cesurca bir karar ama ince bir çizgi var orada Bu kararın altında vatan sevgisinden ziyade çektiği acıdan kurtulma çabası var. Ve gel gelelim bıraktığı hatıra defterine. Vecdi'yi çok eleştirdim burada. Aşık olduğunu söylüyorsun, deli gibi seviyorsun ve arkadaşın da adeta kardeş gibisin. Bu kadar sevdiğin insanların mutlu olmasını istemez misin? Evet, sen ve Nigar arasında bir şey olmadı ve olsa bile mutlu olunmazdı, aradan çekildin. Neden gitmeden bir bomba bırakayım dedin? Belki Hüsam vicdan azabı çeker diye mi, ya da senin yapamadığını gidip o yapar, Nigar'a aşkını ilan eder düşüncesi mi? En iyisini nedenini ben söyleyeyim. İnsan, çektiği acının görünmesini ve başkaları tarafından hissedilmesini ister. Çektiği acıyı başkalarına gösteremeyince, sanki o acı hiç yaşanmamış gibi hisseder. Vecdi de bunu istedi Hüsam da acı çeksin istedi, "Bak Hüsam ben sırf sizin için bukadar acı çektim, siz mutlu olun diye feda edilien bir hayat benimki" demek istedi. Vecdide biliyordu bunca yaşadığı şeyden sonra bile en acı verecek şey, hüsamın bunu bilmeden ölüp gidecek olmasıydı. Bu defter bir çığlıktı. Bilmiyorum, Vecdi'yi çok mu gömdüm. Bir yandan hem annesinin ölümü hem de babasının bir vedaya değer bile görmdeiği oğlunu, terk edip gitmesi onu sevgsiz büyütü. Sevildiğini hiç hissetmedi ve bir anda aşık olduğunu, sevdiğini düşündü. Sonra bu da karşılıksız çıktı. O da artık neden yaşıyorum ki dedi. Yani yaptığı bunca şey yine Nigar aşkı değldi. Hayatı boyunca hissedemediği sevgidi. Belkide vecdiyi anlamk için vecdi olmak lazımdı.
Son olarak acı bir gerçek varki, galiba kim olursa olsun vecdi gibi arkasında bir şey bırkamak isyerdi ya da onun gibi bunu yapardı. Bu da yine insanın gerçekten ne olduğunu gösterdi bana. Ama önemli olan bu isteğe rağmen bunu yapmamak çekilip gitmek. İşte bu da iyiliğin aslında ne demek olduğunu gösterdi.
-Sensiz olacaksa, bu toprak benim olmasın istemiyorum. Bir İngiliz kadın ve bir İrlandalı erkek Amerika'ya toprak sahibi olmaya gidiyor, tabi bu öyle kolay değil. Başlarına bir sürü olay geliyor. Dramatik ve eğlenceli. Hayallere öyle kolay ulaşılmaz, koşacak ve yorulacaksın, aç…devamı-Sensiz olacaksa, bu toprak benim olmasın istemiyorum.
Bir İngiliz kadın ve bir İrlandalı erkek Amerika'ya toprak sahibi olmaya gidiyor, tabi bu öyle kolay değil. Başlarına bir sürü olay geliyor. Dramatik ve eğlenceli. Hayallere öyle kolay ulaşılmaz, koşacak ve yorulacaksın, aç kalacak ve gerekirse dayak yiyeceksin. Bir tutam aşk kokuluydu.
Kızılderililerden gasp edilen toprakların Oklahoma da yarışlar düzenlenerek sahiplerini bulması trajikomikti...
🏞️
Spoiler içeriyor
"Bu hücrede, senin dışarıda olduğundan daha özgürüm." "Hükumet devirmek ayrı şey, hükümet olabilmek ayrı bir şey." AAAA Joe hain çıktı aaaaa diye bağırıyorum şoktan dolayı hdgdyshsj kitabı okumadım ve her şey sürpriz olacak galiba *Çekirge Arnold mı? Arnold ve John…devamı"Bu hücrede, senin dışarıda olduğundan daha özgürüm."
"Hükumet devirmek ayrı şey, hükümet olabilmek ayrı bir şey."
AAAA Joe hain çıktı aaaaa diye bağırıyorum şoktan dolayı hdgdyshsj kitabı okumadım ve her şey sürpriz olacak galiba
*Çekirge Arnold mı? Arnold ve John iş birligi içinde mi aaaaa kafam yandı
*Ed ölüme koşuyor resmen bu kadar iyi ve fedakâr olunmaz tamamen salaklık
*Bay Tagomi'nin ışınlanması (kendisi meditasyon diyor ama bence ışınlanma) Kotomichi orada gülümser gibi mi oldu bana mı öyle geldi?
*Amerikalıların çubuklarla yemek yemesi her defasında tuhafıma gidiyor sahneden koparıp olağan olan olağanüstü bir şey gibi dikkatimi dağıtıyor
*Bay Tagomi ışınlanmalardan birinde kalp krizinden ölürse üzülürüm
*John ve Kido iyi ikili
*Joe bunları hak etmedi, Turdy olayı tamamen saçmalık
*Dünyaya hükmeden nazi imparatorluğunda psikolog seansı, bayağı güvenilir
*O nasıl sihirli bir kayboluştu çok saçma(Turdy kendi evrenine ışınlandı)
*3. sezonda Smith ailesinin evi çok manidar olmuş, şehir hayatı, karmaşa, değişim, bozuluş... İmparatorlukların kaçınılmaz sonu gibi
*Joe böyle ölmemeliydi şoktayım şu an ama tam da Juliana tarafından öldürüleceğini tahmin ediyordum sadece beklemediğim bir anda oldu inşallah diğer Joe da diğer evrenlerden çıkıp gelmez yeter da
*Helal be Tagomi, eski toprak olduğu nasıl da belli tek harekette hakladı suikastçiyi
*Off sıkıldım bu paralel evren muhabbetinden, naziler evrenler arası geçiş makinesi gibi bir şey yapıyor saçma
*3. sezonu zorla izledim ama final bölümünü muhteşem bitirdiler
*Yeni sezon için oyunculardan biriyle anlaşılamamışsa yeni sezonda o karakteri öldürmelerinden nefret ediyorum, kim nasıl öldürdü yok üstü kapalı geçilip gidiliyor. Maalesef en sevdiğim karakter öldü, elveda Tagomi bey
*Hangi evren olursa olsun siyahiler hep ırkçılığa maruz kalıyor, dünya var olduğundan beri süregelen en saçma şey ten rengine göre sınıflamak, noksan akılların işi
* Nazi doktorunun evrenleri tasarladığı maket çok iyiydi, odanın aynalarla kaplı olması muhteşem bir fikir ama doyumsuz insanoğlu nasıl da hep daha fazlasını istiyor tüm evrenleri ele geçireceklermiş hadi oradan düdük
*Yaptınız John, o bin tane güneş gibi olan bombadan yaptınız başardınız ve insanları öldürdünüz senin dünyanda öldürülen taraftayken başka bir dünyada öldüren taraftaydınız ve tüm bunlar bir hiç uğruna yaşandı
Ne güzel demiş Nazım Hikmet; Çok değil.... Bi sesini göresim geldi, Bir de gülüşünden öpesim. Çok değil.... Bi yüzünü sevesim geldi, Bir de seni verene ölesim..
2.sezon haberi alınca izlemek istedim,bitirince de iyi ki izlemişim dedim.Dizi aslında bize ne olursak olalım,hangi kesimden olursak olalım, düşüncelerimiz ne olursa olsun hepimizin hata yapabileceğini çok güzel gösteriyor.Birçok karakterde aslında insanın karanlık tarafını ne kadar bastırmaya çalışırsa çalışsın bir şekilde…devamı2.sezon haberi alınca izlemek istedim,bitirince de iyi ki izlemişim dedim.Dizi aslında bize ne olursak olalım,hangi kesimden olursak olalım, düşüncelerimiz ne olursa olsun hepimizin hata yapabileceğini çok güzel gösteriyor.Birçok karakterde aslında insanın karanlık tarafını ne kadar bastırmaya çalışırsa çalışsın bir şekilde gölgesiyle de yüzleşmesi gerektiğini çok güzel aktarmış.Karakterlerin her birinin kendine özgü hikayeleri var,her karakter belki değişip dönüşmüyor ama her karakterin alt metni 8 bölüme çok güzel sıkıştırılmıştı.Belki de en başta yargıladığımız karakterlerin geçmişlerini, ailelerini,kendi içinde boğuştuğu, bastırdığı şeyleri görmek her karaktere empati duymamı sağladı.Bütün bunların yanı sıra oyunculuklar çok iyiydi, özellikle Fatih Artmana bayıldım diğer tüm oyunculuklar için de keza öyle.Dizi boyunca aslında çekim açıları,kullandıkları renk paletleri ile de bize görsel bir şölen sunmaktan eksik bırakmamışlar.Dizi kusursuz denemez ama izlenmeli mi kesinlikle izlenmeli bence.
"İnsanlar ölümle tamamlanır. Yaşarken,herkes eksiktir." "İnsanlar, en nihayetinde, kendileri hakkındaki yanılsamalarla yaşamıyorlar mı?" "Bizler, ölümden bir kâğıt parçası kadar uzağız, bu yüzden de bizim için ölüm sürpriz olmaktan çıktı artık."