(@) - Raf

Lafcadio Hearn'ın Kwaidan: Stories and Studies of Strange Things isimli farklı hayalet hikayeleri anlattığı kitabından uyarlanan film içinde 4 farklı öykü barındırıyor: Black Hair; eski çağlarda Kyoto'da geçen hikaye, zengin olmak isteyen bir Samurai'nin çok sevdiğini karısını zengin bir kadınla…devamı

hector55 3 years ago

Piyano

Jane Campion

11 Gönderi

Belki de filmleri sinemasal olanlar ve olmayanlar diye ikiye ayırmamız gerekir. Bir film analizi, filmin neyi anlattığını ve anlattığı şeyi neden o şekilde anlattığını çözümleyip; asıl vermek istediği mesajları algılayabilmemizi sağlayan ve çok yönlü düşünülmesi gereken bir kavram. Bir filmin…devamıBelki de filmleri sinemasal olanlar ve olmayanlar diye ikiye ayırmamız gerekir. Bir film analizi, filmin neyi anlattığını ve anlattığı şeyi neden o şekilde anlattığını çözümleyip; asıl vermek istediği mesajları algılayabilmemizi sağlayan ve çok yönlü düşünülmesi gereken bir kavram. Bir filmin okumasını yapmak demek, onu derinlemesine analiz etmek demektir." Ekin Gezer Marmara Üniversitesi Burada semboller ve göstergebilim öğeleri karşımıza çıkıyor. Bilinçli sinema izleyicisi olmak hakikaten zor iş .. 😂 The Piano 1993 yapımı Amerikan dram filmi. Film Jane Campion tarafından yazılıp yönetilmiştir. Oyuncu kadrosunda Holly Hunter, Harvey Keitel, Sam Neill, ve Anna Paquin yer alır. Filmin müzikleri Michael Nyman tarafından bestelenmiştir ve filmin soundtrack albümü çok satanlar listesine girmiştir. Ayrıca Hunter film için kendi piyano parçasını çalmıştır ve Paquin'e çekilmesi gereken üç sahne için işaret dili öğretmenliği yapmıştır. Filmi Avustralyalı Jan Chapman ve fransız yapım şirketi Ciby 2000 birlikte prodükte etmiştir. The Piano eleştirel ve ticari anlamda büyük bir başarı yakalamıştır. 7 milyon dolar bütçeye karşılık 40 milyon dolar hasılat yapmıştır. Holly Hunter ve Anna Paquin filmdeki Ada McGrath ve Flora McGrath rolleri için yüksek ücretler almışlardır. 66. Akademi Ödülleri'nde The Piano üç ödül kazanmıştır; Hunter için En İyi Kadın Oyuncu Akademi Ödülü, Paquin için En İyi Yardımcı Kadın Oyuncu Akademi Ödülü ve En İyi Özgün Senaryo Akademi Ödülü. Böylelikle Paquin 10 yaşında Paper Moon filmiyle En İyi Kadın Oyuncu Akademi Ödülü'nü kazanan Tatum O'Neal'dan sonra Oscar kazanan en genç ikinci oyuncu oldu." Kadın görsel değil işitsel ve dokunsaldır. Erkek'te göz görme daha önce gelir. Filmde Ada dilsizdir ama dokunmayı çok sever ve piyano hayatının her şeyidir bağımlılığıdır varoluşunun temelidir. Ada burada bütün kadınları temsil ediyor kadınların hatalı seçimlerini erkeklerin baskınlığını kadınların ellerinden özgürlüklerini nasıl almak istediklerine odaklanıyor. Ada'nın dilsizliği kadının konuşmasının baskılandığı toplumları betimliyor. Kendine uygun olmayan baskın erkekleri seçtikleri için mutsuz olan o kadar çok kadın var ki. Bir o kadar da varlık mücadelesini veren kadın var kuşkusuz. Ancak onların çoğu da Ada gibi bir şeyle kendini tanımlamaya çalışıyor. Bu işi ya da mesleği parasal gücü olabiliyor. Nihayetinde Ada piyanonun bağımlılığından da kendini kurtarıyor ve tam özgürleşebiliyor. Yaşamanın en öncelikli seçim olduğunun farkına varıyor burada bir bilinç sıçraması izliyoruz. Yönetmen Jane Campion da zaten kadınlara bu yolu öneriyor. Nerede o kadınlar nerede o erkekler diye düşünebilirsiniz ama hayat bu aramaya iyileştirmeye devam etmek lazım. Yakın zamanda vefat eden Hansu İrem ve İlhan İrem'in hayatlarını okudum bu ilişki böyle bir buluşma mesela. Bunun örnekleri yok değil ama hem kendiniz yetkinleşeceksiniz hem de aramaya devam edeceksiniz. Piyano kadının özgürleşme kendini var etme hikayesidir. Eşinizle birlikte izleyebileceğiniz üstlerde yer alan bir film kaçırmayınız.

hector55 3 years ago

RRR (Rise Roar Revolt)

S.S. Rajamouli

12 Gönderi

RRR Yönetmen: S. S. Rajamouli Hindistan /2022 RRR Hindistan’ın İngilizlerden bağımsızlığını kazanma döneminin iki kahramanının hikayesi.. Komaram Bheem ve Alluri Sitarama Raju..bu isimlerde özgürlük için savaşmış kişilerin varlığı bilinse de hikayelerinin ne kadarı filmle örtüşüyor bilinmemekte.. Hikaye Ormanda huzur içinde…devamıRRR Yönetmen: S. S. Rajamouli Hindistan /2022 RRR Hindistan’ın İngilizlerden bağımsızlığını kazanma döneminin iki kahramanının hikayesi.. Komaram Bheem ve Alluri Sitarama Raju..bu isimlerde özgürlük için savaşmış kişilerin varlığı bilinse de hikayelerinin ne kadarı filmle örtüşüyor bilinmemekte.. Hikaye Ormanda huzur içinde yaşayan doğa insanları Gond halkından, güzel sesiyle şarkılar söyleyen ellere güzel kınalar yakan Malli adlı kız çocuğunun İngiliz valinin karısı tarafından kaçırılmasıyla başlıyor. Malli’yi kurtarıp annesine geri getirme görevi ise kabilenin yiğit savaşçısı Bheem’e düşüyor.. Bheem ve Raju, nehirde alevlerin arasında kalan bir çocuğu kurtarmak için giriştikleri aksiyon ortamında tanışıyor..aksiyon derken şaşkınlığınız da başlıyor..köprülerden atlamaktan,yangınlara,ufak çocuğu birlikte kurtaran iki kişinin yolları kesişiyor.. Bu iki gözü pek adam önce dost oluyorlar ama dostluk birinin İngilizlerin emrinde çalışan bir subay olduğunun anlaşılması ile yarım kalıyor.. İngilizler oldukça abartılı şekilde beceriksiz, şımarık, zalim, ırkçılar..adeta karikatürize yaratıklar.. Kahramanlarımız dans da ediyor elbette hele İngilizin siz danstan ne anlarsınız dediği ortamda ne anladıklarını ortaya koydukları Nach nach (Hintçe dans dans) şarkısı koreografisi aksiyon sahnelerini aratmaz enerjide.. İki baş kahraman Bheem ile Raju’nun Marvel kahramanları gibi doğa üstü güçleri yok ama havalarda uçuşuyor, ateşlere düşüyor kurtlar ve kaplanlarla boğuşuyor, yüzlerce İngiliz askerinin hakkından geliyorlar tabii ki Hint tanrılarını yücelten şarkılar eşliğinde yayı tanrı Şiva kadar kuvvetli, büyüsü emsalsiz şekilde dövüşüyor ve ülkelerini özgürlüğe götürüyorlar.. Filmde N.T. Rama Rao Jr. (Bheem) ve Ram Charan (Raju) baş rollerde.. RRR, İngilizce “Rise, Roar, Revolt”tan gelmekte..kalk, kükre ve baş kaldır anlamında. RRR’lerin Telugu dilindeki karşılığı ise “Öfke, Savaş ve Kan”.. 72 milyon dolarlık bütçesiyle Hindistan sinemasının en pahalı blockbuster filmi son yıllarda blockbuster üstüne blockbuster yaratan Telugu dilinin konuşulduğu Hyderabad merkezli Tollywood’dan.. yönetmen S.S. Rajamouli imzalı.. Daha gösterime girdiği hafta rekordan rekora koşan film genel istek üstüne Netflix’te de planlanandan erken gösterime girdi ve bir anda dünyanın her yerinde ilgiyi üstüne çekti.. Önce bu ne şimdi diyerek, sonra hayretle ,sonra ilgiyle derken yok artık diyerek aksiyon dram eğlence mi istiyorsunuz RRR yi kaçırmayın.. Başlarda sizi o kadar çekmese de bir an gelecek bunu nasıl düşünmüşler, nasıl uygulamışlar diye sinematografik hayretinize şimdi ne olacak seyirci merakınız da karışacak..Aşırı enerji yüklü mitolojik aksiyon evreninin ortasına düşünce bir daha da kopamayacaksınız..

hector55 3 years ago

Don't Worry Darling

Olivia Wilde

69 Gönderi

Sansasyonel oyuncuları ve cüretkar seks sahneleri ile özellikle genç seyircinin dikkatini çekiyor, ancak bunun da ötesinde gayet sürükleyici distopik bir gerilim olarak ilgiye değer. Oyuncu Olivia Wilde’ın ilk yönetmenlik denemesi ‘Dert Etme Sevgilim / Don’t Worry Darling’ 50’li yıllarda genç…devamıSansasyonel oyuncuları ve cüretkar seks sahneleri ile özellikle genç seyircinin dikkatini çekiyor, ancak bunun da ötesinde gayet sürükleyici distopik bir gerilim olarak ilgiye değer. Oyuncu Olivia Wilde’ın ilk yönetmenlik denemesi ‘Dert Etme Sevgilim / Don’t Worry Darling’ 50’li yıllarda genç çiftlerin biraz da dağıtmak için toplandığı küçük bir parti sahnesi ile açılıyor. Çölün ortasında inşa edilmiş pilot kasabada yaşayan bu şanslı azınlığın konforlu ortamında herkes neşeli, herkes keyifli gözükmektedir. Bahçeli lüks evlerinden son model arabalarına binmiş mühendis eşlerini ağırlarken birbirlerini süzmeyi ihmal etmeyen ev kadınlarından kendilerine sunulmuş ideal hayat için sadakat beklenmektedir yalnızca. Evlerini temiz tutacak, kocalarına yemek hazırlayacak, çocuk yetiştirecek ve düzen içinde bale çalışmalarını sürdüreceklerdir. Genç aileler Zafer (Victory) projesi için bir araya getirilmiştir. Projenin sahibi Frank genç yeteneklerin dizginlenmemiş potansiyelini, içlerindeki hayal edilmez mücevheri ortaya çıkarmayı hedeflediğini ifade eder toplu konuşmasında. ‘Dünyayı değiştireceğiz’ derken kadehler serbest bırakılmış potansiyelin kutlanması için kalkar. Bu özel aile için en önemli kural gizliliktir. Teknik mühendis kocalar lüks arabalarıyla tozu dumana kattıkları çölün ortasında ne işle uğraşmaktadır? Merkezden gelen gürültüler ve sarsıntılar neden kaynaklanmaktadır? Alışverişe giden kadınlar sitenin troleybüsünün rotasının dışında kalan bölge hakkında bir şey sormayacak, bir nevi hapsoldukları ortamın dışına gözlerini kapatacaklardır. Gerçekte neler olmaktadır? Yakışıklı Jack’in güzel karısı Alice, her anlamıyla yolunda giden hayatının akışını kurcaladığında, şahit olduğu olayları sorgulamaya kalktığında başı derde girer, işler fena halde karışır. Kısa özetten anlaşılacağı üzere özgün isminin yarattığı beklentiden oldukça faklı bir kulvarda gelişen bir deneme bu. İlk uzun metrajını çeken tanınmış oyuncu dinamik kamera tercihi ve yaratıcı kadrajlarıyla distopik gerilim türünde ilgiye değer bir çalışmaya imza atmış. Film, soğuk savaşın tehditkâr ortamında yeşermiş Amerikan usulü banliyö yaşamının ve genç kuşakların koşullandırıldığı Amerikan Rüyası kavramının hınzır bir eleştirisi olarak da okunabilir. Film bir de tabi 50’li yılların erkek egemen ikliminde, her türlü şatafatın gerisinde ikinci sınıf vatandaş muamelesi görmüş olan kadının başkaldırışıyla çağdaş sinemanın ‘Me Too’ hareketine katkısını sürdürüyor. 2016 yapımı ‘Lady Macbeth’ ile tanıyıp sevdiğimiz, ‘Küçük Kadınlar / Little Women’daki Amy March yorumuyla iki yıl önce Oscar adayı olan İngiliz oyuncu Florence Pugh, Alice yorumu ile göz doldururken kendisine Christopher Nolan imzalı ‘Dunkirk’ ile ilk sinema deneyimini yaşayan, daha sonra solo albümleri ve One Direction grubunun üyesi olarak yıldızı parlamış sansasyonel pozları ile ünlü İngiliz pop şarkıcısı Harry Styles eşlik ediyor. Yeni sürüm Uzay Yolu/ Star Trek’in Kaptan Kirk’ü Chris Pine muktedir Frank rolünde parlarken, -hadi biraz magazine kaçalım- Styles’ın gerçek hayattaki partneri yönetmen Wilde ev kadınlarından Bunny karakterini kendisine ayırmış.

hector55 3 years ago

Sınır

Ali Abbasi

12 Gönderi

Tina, bir limanda ülkeye giriş kapısında güvenlik görevlisidir adeta canlı bir X_RAY cihazıdır, suç unsurunu ve suçluyu birkaç metre öteden farkeder. Kaçak içki sokmaya çalışan bir ergeni yakaladığında ergenin " çirkin cadı" tepkisiyle ötekileştirmenin ucunu yakalarız. Film ilerledikçe biz de…devamı

hector55 3 years ago

All Creatures Great and Small

James Herriot

3 Gönderi

Polisiyeydi, gerilimdi derken arada böyle sempatik, şirin, rahatlatıcı dizileri de seyretmek iyi oluyor. Dizibox'da başladım seyre... Harika İngiliz taşrası görüntüleri de içimi açtı. Hasret kalmışız yeşile, ağaca, doğaya.. Neyse uzatmayalım imdb: 8,5. Komedi, drama türü. İlk 2 bölümü seyrettim çok…devamı

hector55 3 years ago

Paris'te Son Tango

Bernardo Bertolucci

6 Gönderi

Marlon Brando’nun baş rolde oynadığı, bir çok açıdan ses getirmiş filmine, hangi açıdan baksam bilemiyorum. Orta yaş bunalımında, yalnızca cinsellik arayan bir adamın karşısına, aşk arayışında gencecik bir kız çıkınca, işler çığrından çıkar ve cinselliği bolca işleyerek, aslında bir sonuca…devamı

hector55 3 years ago

Ölümcül Oyunlar

Michael Haneke

38 Gönderi

Film bir ailenin tatil yolculuğu ile başlar, uzun yolu kısaltmak için karı koca bu şarkıyı bilebilecekmisin bakalım oyunu oynarlar, Handel'den bir parçayı adam bilemez, pamuk şekeri gibi masum ve tatlı hava jeneriğin başlamasıyla tedirginliğe döner ve müzik değişir John Zorn…devamıFilm bir ailenin tatil yolculuğu ile başlar, uzun yolu kısaltmak için karı koca bu şarkıyı bilebilecekmisin bakalım oyunu oynarlar, Handel'den bir parçayı adam bilemez, pamuk şekeri gibi masum ve tatlı hava jeneriğin başlamasıyla tedirginliğe döner ve müzik değişir John Zorn adeta olacakları anlatır. Film hakkında başka birşey yazmayacağım. Bence, Otomatik Portakal, şiddetten yola çıkarken Ölümcül Oyunlar'la benzerlik gösterse de, mutlak özgürlüğün kendini zıddına çeviren bir durum olduğunu, kişisel hak ve özgürlük temelinde savunulduğunda kendisi ile çeliştiğini ele aldığı için, tamamen farklı bir konu işlemiştir. Haneke, gücün ve örgütlü kötülüğün filmini yapmış. Zayıflat, küçük düşür ve yok et. Eeee Otomatik Portakal nerden çıktı diyorsanız filmi izleyin derim .. 😁 Her filmde olduğu gibi bu filmde de iyi insanlarla özdeşleşip empati kurdum, neyse ki sağolsun Haneke de bunun bir film olduğunu hatırlattı da filme devam etme gücünü topladım. Hiç bir neden yokken, sadece gücünü görmek için rastladığı insanlara kötülük yapan iki psikopatla kim özdeşleşmek ister ki. Hayır hayır filmde şiddet pornosu yok merak etmeyin, gerilim pornosu diye bir deyiş var mı bilmiyorum, varsa işte öyle, yaşanmaması gereken bir gerilim. Peki ya kötü adamlarla empati kursam ne olurdu. Şiddetten arınmış mıydım sanki, zararlarını bilmek beni azade mi ederdi. Başkalarının şiddetini görmek ne kadar kolay, ya bendekini? Elime tüfek alıp sokağa çıkmam, çıkamam evet, hakaret etmem ama ya buna mı üzüldün derken, vıcık vıcık yapış yapış gibi sıfatlarla başkalarının duygularını küçümserken, dilimdeki şiddete ne demeli. İnsanlara üstten bakmalar... Daha çok var ama kendimi de o kadar açık edemeyeceğim. Bugün filmi seyrettikten sonra uzun uzun düşündüm ve farkettim ki öfkeli ve şiddete eğilimli olduğum anlar kendimi yetersiz, güçsüz ve en çok zayıf bulduğum anlar. Kontrolü kaybettiğimi düşündüğüm anlar. Kıssadan hisse bir gün bu sayfada içimdeki Darth Vader uyanırsa bana sahip çıkın beni kollayın olur mu, bilin ki korkmuş bir kedi misali kendimi olduğumdan güçlü göstermeye çalışıyorumdur .. 🙃

hector55 3 years ago

Üç Bin Yıllık Bekleyiş

George Miller

58 Gönderi

ÜÇ BİN YILLIK BEKLEYİŞ / THREE THOUSAND YEARS OF LONGİNG (2022) George Miller imzalı 'Üç Bin Yıllık Bekleyiş' Avustralyalı usta sinemacının filmografisinde göz alıcı farklı bir deneme. Önemli bölümü İstanbul'un büyülü mekanlarında çekilmiş olan yapım kadim masallar aracılığıyla çağdaş dünyada…devamıÜÇ BİN YILLIK BEKLEYİŞ / THREE THOUSAND YEARS OF LONGİNG (2022) George Miller imzalı 'Üç Bin Yıllık Bekleyiş' Avustralyalı usta sinemacının filmografisinde göz alıcı farklı bir deneme. Önemli bölümü İstanbul'un büyülü mekanlarında çekilmiş olan yapım kadim masallar aracılığıyla çağdaş dünyada tutku yüklü bir aşk arayışının izini sürüyor. Hepimiz masallarla büyümedik mi. Hayal dünyamızda ufuklar açan ürkütücü peri masalları dünyanın dertleriyle başa çıkmada bizlere yol göstermedi mi. George Miller’ın, dünya prömiyerini geçtiğimiz Mayıs ayında Cannes’da yapmış olan 11. uzun metrajı ‘Üç Bin Yıllık Bekleyiş / Three Thousand Years of Longing’ usta sinemacının kadim masallara olan tutkusunun uzun yıllar gün ışığına çıkmayı beklemiş son ürünü olarak sinema tutkunlarını heyecan verici mitolojik bir yolculuğa çıkarmayı hedefliyor. Avustralyalı sinemacının ana karakteri Dr. Alithea Binnie hikâyelerin insanları birbirine bağladığı iyileştirici gücüne yürekten inananlardan. İngiliz anlatıbilim uzmanı biten evliliğinin ardından yalnızlığı, kendi ifadesiyle özgürlüğü seçmiş. Daha önce Çin aleminin, Pasifik dünyasının ve Doğu Akdeniz’in zamansız ülkelerini ziyaret etmiş olan Alithea, bir konferansa katılmak üzere kadim İstanbul’a geldiğinde şehrin masalsı dokusuna hayran oluyor. Agatha Christie’nin ‘Doğu Ekspresinde Cinayet / Murder On The Orient Express’i kaleme aldığı Pera Palas’ın gizemli odasından kentin büyüleyici havasını çekiyor içine. Havaalanında valizini almaya çalışan kısa boylu, deri ceketli misk kokan tuhaf adam (yoksa cin mi?) İstanbul’da yaşanacakların habercisidir oysa. 62 sokak, 4 bin dükkân ve 3 bin odasıyla gizemine kapıldığı Kapalı Çarşı’dan satın aldığı ve imitasyon olduğunu düşündüğü ‘çeşm-i bülbül’ün kapağı açılıp 3000 yıllık süreçte üç kez uzun mahkûmiyetler yaşamış dev Cin ile karşılaştığında heyecan verici macera başlayacaktır. Alithea filmin açılışında hikâyesinin gerçek olduğunu ancak bir peri masalı kıvamında anlatırsa ona inanmamızın daha mümkün olabileceğini söyler. Öyle ya, başlangıçta bir meçhûl denizinde yüzerken hikâyelere başvurmaktan başka çare yoktur. Mitolojik yaratıklar o zaman bildiklerimizi ifade ederken, bilimin gelişmesiyle anlamlarını yitiriyor görünseler de, özgürlüğüne kavuşan Cinimiz Alithea’nın sevgiden yoksun hayatına geçmişin esrarından damıtılmış bir gül bahçesi vadetmektedir. Dev konumundan Idris Elba’nın cüsseli görünümüne geçiş yapan şişedeki Cin ondan üç dilek tutmasını ister. Ancak bu dilekleri yerine getirirse serbest kalabilecektir çünkü. Bu üçüncü hapisliği, kendi deyimiyle üçüncü aptallığıdır. Binbir Gece Masalları’ndan Şehrazat misali ona sırasıyla üç hikâye anlatır. Üç bin yıl önce ‘güzelliğin ta kendisiydi’ diye tarif ettiği ve kölesi olduğu Saba Melikesi Belkıs’ı, büyülü yaratıkların eşlik ettiği sihirli çalgısıyla kadınların gönlünü fetheden sihirbaz Hazreti Süleyman’a kaptırmış ve bir şişenin içinde Kızıl Deniz’in sularında kaybolmuştur. 16. yüzyıl başlarında İstanbul Boğazı’nın karanlık sularından yolu Topkapı Sarayı’na düşen Cin, korkunç komploların hızla ilerlediği Osmanlı ilinde Hürrem Sultan’ın entrika girdabında ikinci mahkûmiyet evresine girecektir. Boğaz’daki bir yalıda geçen üçüncü anlatı ise, onun 12 yaşında zengin bir tüccara üçüncü eş olarak verilen güzel Zefir’in hem bedenine hem de çevik zihnine tutulması üzerinedir. Dünyada ne kadar güzel faydalı ilim irfan varsa hepsine sahip olmak isteyen genç kıza tarihi, felsefeyi, şiiri, astronomiyi, matematiği öğretir ve geliştiğini gördükçe ona daha fazla tutulur, Zefir’i Belkıs’tan daha çok sever ama yine de unutulur. Her şeye uyum sağladığını ifade eden koca yaratık sevmek için kat etmiştir bunca yolu. Belkıs’a duyduğu özlemin, Zefir’e duyduğu sevginin izinde Alithea ile yalnızlıklarının birleşmesini ister. Ancak aşkı değil mantığı yeğlemiş olan bilim kadını buna nasıl karşılık verecek, kaosla baş edemeyen dünyada büyüyen nefrete ve çağdaş kakofoniye rağmen aşk yeşerebilecek midir. George Miller’ın İngiliz yazar Dame A. S. Byatt’ın 1994 yılında yayımlanan kısa öyküsü ‘Çeşm-i Bülbül’deki Cin / The Djinn in the Nightingale’s Eye’dan uyarladığı ve senaryosunu öz kızı Augusta Gore ile birlikte kaleme aldığı yapıtı, masallarla mitlerle bezediği filmografisinin en seçkin örneklerinden. 1979 yılında ‘Mad Max’ ile sinemaya başlayan yönetmen, serinin 36 yıl sonra gelen dördüncü ve dijital son sürümü ‘Mad Max: Fury Road’ ile muhteşem bir dönüş yapmıştı. Doğal mekânlarda bilgisayar efektlerine pek yüz vermeden çektiği bu aksiyon operasının ardından gelen son filmi doğası gereği hemen her sahnesinde CGI teknolojisinden yararlanan, Mad Max’in sessizliğine karşıt bol bol konuşan, sürekli hikâyeler anlatan yönetmenin kariyerinde ayrıksı bir çalışma. Muhteşem Tilda Swinton (Alithea) ile karizmatik Idris Alba’nın kimyası tutmuş, önemli bölümü ülkemizde çekilmiş olan yapım, Osmanlı sarayında geçen bölümlerde ‘Muhteşem Yüzyıl’ dizisinden esinle ve Türkiyeli oyuncuların katkısıyla başarıyla kotarılmış. Kösem Sultan’da Zerrin Tekindor’u izlerken, 4. Murad’da (İlker Çatak imzalı ‘Söz Senettir’ filminde beğeniyle alkışladığımız) Oğulcan Arman Uslu, Gülten’de Ece Yüksel, Zefir’de Burcu Gölgedar özellikle parlıyor. Filmin müziklerini besteleyen Tom Holkenborg ise ayrı bir alkışı hak ediyor. Final jeneriğinde Miller ve kızının sözleri ile dinlediğimiz ‘Cautionary Tale’ adlı güzelim şarkının Andrea Bocelli’nin oğlu (filmde şehzade Mustafa’yı da oynayan) Matteo Bocelli tarafından seslendirildiğini hatırlatalım. Mad Max serisini özleyenlere ise, serinin bir önceki sürümünün gözü pek kadın savaşçısı Furiosa’nın adını taşıyan yeni maceranın çok yakında beyazperdede olacağı müjdesini verelim.

hector55 3 years ago

Drive My Car

Ryûsuke Hamaguchi

27 Gönderi

Murakami'nin kadınsız Erkekler adlı öykü kitabından uyarlanmış bu filmi daha iyi anlayabilmek için keşke öyküyü ayrıntıları ile hatırlayabilseydim, keşke Çehov'un Vanya Dayı adlı oyununu okusaydım ya da en azından izlemiş olsaydım. Kafuku karısı öldükten bir süre sonra Vanya Dayı'yı sahneye…devamıMurakami'nin kadınsız Erkekler adlı öykü kitabından uyarlanmış bu filmi daha iyi anlayabilmek için keşke öyküyü ayrıntıları ile hatırlayabilseydim, keşke Çehov'un Vanya Dayı adlı oyununu okusaydım ya da en azından izlemiş olsaydım. Kafuku karısı öldükten bir süre sonra Vanya Dayı'yı sahneye koymak için Hiroşima' ya gelir. Kurallar gereği kendisine bir şoförün eşlik edeceği söylenir. Önce reddetse de deneme sürüşünden sonra genç kadın şoför Watari'ye güvenir ve kabul eder. Oyunun seçmelerinde karısı Oto'nun aşığı Takatsuki de vardır. Oto'nun ölmeden önce anlattığı öykü yine aynı kitapta geçen başka bir hikayedir ve benim aralarında en sevdiğimdir. Film işte bu hikayenin etrafında kahramanların içsel sorgulamaları üzerine yaratılmış yeni bir öyküdür. Bence Murakami"nin bütün kitaplarından da beslenir. Bu haliyle yönetmenimiz Murakami'nin gediğini kapatır karanlıkta bıraktığı meseleyi açığa çıkarır. Böyle diyorum çünkü, Murakami'nin bir çok öyküsünde ve romanında evli bir kadınla bekar bir erkeğin ilişkisi vardır. En iyi arkadaşının karısıyla yatan bir erkek, karısı en iyi arkadaşıyla yatan bir koca, evli bir kadınla duygusal bir ilişkisi olmayan, daha doğrusu öyle olduğunu sanan bir erkek, haftada bir sevişmek için evli bir kadının ziyaret ettiği bir erkek... Woody Allen bir filminde aldatılan kadın kahramana "kendimi küçük düşmüş hissediyorum" dedirtir. Ne Murakami'de ne de filmimizde böyle bir duygunun kırıntısına rastlarız. Öykülerinde hep ilişkiyi iki kişi arasında yaşanmış haliyle anlamaya zorlanırız, kocanın durumu öğrenmesi koşulunda kadın ya sevgilisiyle kalır ya da kocasına döner ve konu kapanır. Ryuseke Hamaguchi işi orda bırakmamış Takatsuki'nin ağzından şöyle açıklamış; "Her ne kadar birini iyi tanıdığımızı düşünsek de, o kişiyi derinden sevsek de kalbinin içini tam olarak göremeyiz. Sadece incinmekle kalırız. Ama yeterince çaba harcarsak kendi kalbimizin içini görebiliriz. En nihayetinde yapmamız gereken kalbimize kulak vermek ve onunla uyum içinde yaşamayı bilmektir. Birini gerçekten tanımak için tek seçenek kendimize hakkıyla bakabilme gerçeği. " İncinmiş olmanın sorumluluğunu böyle bir gerçekle alabilmek ne büyük cesaret değil mi, acıları, ıstırapları göze almak kolay mı. Öte yandan incitenin görülmek, sevilmek bilinmek ihtiyacına gösterdiği aşırı talepkarlılık. Ötekine benim kendim için yapamadığımı sen benim için yap talepkarlılığı... Üçüncü kişi pozisyonuna itilenin dışarı atılanın talebini görememek, görmek istememek... Murakami'nin ölülerle de işi olur hep. Bir kitabında 'ölüler anılarımızda yaşar, biz onları hatırladıkca yaşamaya devam eder" der, yani benim anımsadığım böyle bişeydi. Zeki Demirkubuz bir filminde annesi ölen adamın hissiyatsızlığını " rahatladım" repliği ile göstermişti. Ölenle birlikte onunla yaşadığımız mutluluk ve sıkıntılar da gider, peki sıkıntılarımızdan kurtulmak için ölmesine izin vermek suç mudur. Bazı davranış ve tutumlarımız bize rahatsızlık verse de aslında korktuğumuz ya da zorlandığımız bir durumla başetme çabamız olurmuş ya Ryüsuke Hamaguchi bu konuyu da es geçmemiş, nasıl mı izleyin o zaman .. 😊 Filminde gördüğüm sorular bunlar, bulduğum cevaplar bende saklı. Bence şahane bir Murakami yorumu olmuş, bakmadım yazarın da içine sinmiş mi acaba. Haaa nerdeyse unutuyordum kırmızı saab Paul Auster'ın nesnesi değil miydi, olsun varsın filme çok yakışmış. İyi seyirler .. 💙❤️