Kailyn (@kailyn)

Nowhere izlemek, bu film biraz nefessiz kalmak gibi. Gerçekten abartmıyorum; film boyunca sanki sen de o konteynerin içindesin, oksijen azalıyor, zaman daralıyor ve her şey üstüne üstüne geliyor. Hikaye çok basit gibi başlıyor: kaçış, hayatta kalma, yalnızlık. Ama film ilerledikçe…devamı

kailyn 2 weeks ago

Lucifer

Tom Kapinos

231 Gönderi

“Şeytan gerçekten kötü mü, yoksa insanlar mı daha kötü?” Lucifer Morningstar’ı ilk gördüğünde klasik bir şeytan bekliyorsun. Korkutucu, karanlık, mesafeli biri. Ama karşına çıkan adam bildiğin karizma patlaması, aşırı özgüvenli, eğlence bağımlısı ve fazlasıyla umursamaz. Cehennemi bırakıp Los Angeles’ta bar…devamı

kailyn 2 weeks ago

Hakan: Muhafız

Binnur Karaevli

75 Gönderi

yani (The Protector) Muhafız için beklentim yüksekti çünkü İstanbul’da geçen, fantastik + bilim kurgu karışımı bir yerli iş fikri başta baya hype yaratıyor. Ama izledikçe o hype yerle bir oluyor. Öncelikle hikaye ve konsept güzel aslında: seçilmiş kişi, gizemli güçler,…devamı

kailyn 2 weeks ago

The Flash

Andrew Kreisberg

40 Gönderi

cidden bu dizi “hızın gücü” konseptini tam anlamıyla yaşıyor. Ekrana oturduğun anda sürekli bir hareket, enerji ve heyecan hissediyorsun; Barry Allen’in hikayesi başta trajediyle başlıyor; ailesini kaybetmiş, suçla ve suçlularla boğuşan bir karakter var karşında. Caitlin ve Barry, başta inanılmaz…devamı

kailyn 2 weeks ago

Arrow

Greg Berlanti

27 Gönderi

Arrow, açıkçası süper kahraman dizileri arasında ayrı bir yerde duruyor. Çünkü bu dizi sadece “ok atan bir adam” hikayesi değil; bildiğin travma, intikam, kimlik ve dönüşüm hikayesi. Oliver Queen karakteri klasik zengin playboy vibe’ıyla başlayıp, adada yaşadıkları sonrası bambaşka birine…devamıArrow, açıkçası süper kahraman dizileri arasında ayrı bir yerde duruyor. Çünkü bu dizi sadece “ok atan bir adam” hikayesi değil; bildiğin travma, intikam, kimlik ve dönüşüm hikayesi. Oliver Queen karakteri klasik zengin playboy vibe’ıyla başlayıp, adada yaşadıkları sonrası bambaşka birine dönüşüyor. Ve bu dönüşüm öyle 1-2 bölümde olmuyor; sezonlar boyunca adamın içindeki karanlıkla savaşını izliyorsun. Bazen hak veriyorsun, bazen “kanka bu kadar da sert olma” diyorsun. Ama en güzeli şu: karakter gelişimi gerçekten hissediliyor. Dizinin en iyi yaptığı şeylerden biri de flashback kullanımı. Her sezon Oliver’ın geçmişine dönmemiz, onun neden böyle biri olduğunu anlamamızı sağlıyor. Yani adam sadece “ben kötüleri avlıyorum” demiyor, biz de “tamam bu adam bu yüzden böyle olmuş” diyebiliyoruz. Bu da diziyi yüzeysel olmaktan kurtarıyor. Arrow dizisi aslında koca bir evrenin başlangıcı gibi. Diğer dizilerle bağlantılar, crossover bölümler (The Flash, Legends Of Tomorrow, Black Lightning, Supergirl, Batwoman) falan derken olay büyüyor. Özellikle crossover’lar tam fan service. O bölümlerde hype seviyesi direkt tavan. Yan karakterler de boş değil. Diggle ayrı bir kalite, Felicity zaten dizinin kalbi gibi. Laurel, Thea, Roy… hepsinin hikayesi var ve çoğu zaman Oliver kadar ilgi çekici oluyorlar. Villain tarafında da ciddi kalite var. Özellikle bazı sezonlardaki kötü karakterler, Oliver’ı hem fiziksel hem psikolojik olarak baya zorluyor. Ama tabii her şey kusursuz değil. Bazı sezonlarda dizinin akışı düşüyor, gereksiz drama uzuyor veya hikaye biraz kendini tekrar ediyor. Ama yine de genel tabloya bakınca, Arrow seni içine çeken, karakterlerine bağlayan ve evrenini merak ettiren bir dizi. Eğer karanlık tonlu, karakter gelişimi güçlü ve evreni geniş bir süper kahraman hikayesi arıyorsan, Arrow tam senlik. Bu dizi sana sadece aksiyon değil, “bir insan ne kadar değişebilir?” sorusunu da hissettiriyor.