(@) - Raf

Romeo ve Juliet'ten sonra okuduğum 2. tiyatro eseri oldu. Yazarın tabiri caizse ömrü boyunca bu eseri yazmak için uğraştığını öğrenince daha bir şevkle okumaya başlamıştım. Kitap şevkimi kırmadı ve beni son derece tatmin etti. Evet, bayağı uzun ve karmaşık bir…devamı

kalli 1 year ago

Prison Break

Paul Scheuring

302 Gönderi

Prison Break'ı 2-3 sene önce ilk 10 bölümünü izlemiştim. Şuan hatırlayamadığım bir sebepten ötürü bırakmak zorunda kaldım. Yakın bir zamanda aklıma geldi ve izlemeye karar verdim. İşte şimdi buradayım. Dizi hapishaneden kaçma temalı, sadece hapishaneden değil tabii genel olarak kaçış…devamıPrison Break'ı 2-3 sene önce ilk 10 bölümünü izlemiştim. Şuan hatırlayamadığım bir sebepten ötürü bırakmak zorunda kaldım. Yakın bir zamanda aklıma geldi ve izlemeye karar verdim. İşte şimdi buradayım. Dizi hapishaneden kaçma temalı, sadece hapishaneden değil tabii genel olarak kaçış temalı bir yapım. Tabii en heyecanlı ve en detaylı kaçışı da ilk sezonda izliyoruz. Micheal'ın zekaüstü planı, bunu uygulamaya sokması, kişileri seçmesi ve kişilerin ekibe katılması, ana karakterleri tanımamız hepsi bu sezonda gerçekleşiyor. Dizide yoğun bitmek bilmeyen bir aksiyon var. Temposu çok hızlı ve aynı zamanda da yüksek. Şiddeti, suçu, zalimliği ve masumluğu iliklerinizde hissediyorsunuz izlerken. Hele ilk 2 sezonda gösterebileceği tüm heyecanı, aksiyonu, şiddeti ve karmaşayı gösteriyor dizi. Karakterleri de bir şekilde tanıtıyor. Karakterleri tanımak demişken kim düşman kim pişman kim iyi kim kötü peşin hüküm verilecek bir dizi değil bence. Çünkü bir başka sezonda o karakterin değiştiğini izliyorsunuz. Kimin ne yönde değiştiğinden bahsetmeyeyim. Hâlâ izlemeyen varsa sürprizi bozulur. İnsanlar 2. sezondan sonra bozulduğunu düşünmüş. Ben son 3 sezonu da sevdim. Baya da heyecanlı buldum. Tabii ilk 2 sezon bu kadar yüksek olduğu için son 3 sezon o seviyeye çıkamamış ve beklentilerin altında kalmış ama yine de zevkli. Son sezonun heyecanını sevmiş olsam da bence biraz izleyiciyi memnun etmek için yapılmış bir sezon gibiydi. Çünkü 4. sezon final gibi bitti. 5. sezona dair hiçbir mesaj verilmedi. Yani 4. sezondaki final izleyiciyi memnun etmediği için tatmin edecek bir final yapmak adına bu sezonu yazmışlar galiba. Öyle bir enerji aldım, bilemiyorum. Dizinin kilit isminden bahsetmek istiyorum. Thedor'dan nam-ı diğer T-Bag'den. Dizideki en nefret edilesi, en iğrenç karakterlerden biriydi. Tecavüzcü, katil, yalancı, dönek, ispiyoncu... Aklınıza gelebilecek tüm kötü terimler. Fakat bir yandan da dizideki en önemli karakterdi. Hem karakter çok başarılı yazmış hem de aktör T-Bag rolünü fazlasıyla başarılı oynamış. Bu bir suç dizisi ve Thedor gibi bir karakter olmasaydı bir şeyler eksik olurdu. Aksiyona ve suça doymak isteriseniz buyurun Prison Break'a.

kalli 1 year ago

Bir Ömür Nasıl Yaşanır

İlber Ortaylı

97 Gönderi

Kitap hakkında denk geldiğim eleştirilerin çoğunluğu olumsuz ya da orta karardı. Beğendiğini söyleyen pek kişiye rastlamamıştım. İlber Ortaylı olduğu için merak ettiğim olumsuz eleştiriler olduğu için de çekindiğim bir kitaptı. 'En sonunda bu kadar beğenilmeyen ne acaba?' deyip okumaya başladım.…devamıKitap hakkında denk geldiğim eleştirilerin çoğunluğu olumsuz ya da orta karardı. Beğendiğini söyleyen pek kişiye rastlamamıştım. İlber Ortaylı olduğu için merak ettiğim olumsuz eleştiriler olduğu için de çekindiğim bir kitaptı. 'En sonunda bu kadar beğenilmeyen ne acaba?' deyip okumaya başladım. Aslında içinde çok değerli tavsiyeler var. Fakat Türkiye şartlarında, içinde bulunduğumuz ekonomik durumu düşünürsek buradaki tavsiyeler bilhassa gezmeyle ilgili olanlar epey ütopik kaçıyor. Yani şimdi kaçımızın Avrupa'yı Ortadoğu'yu gezecek, gidip İsrail'de ders alacak vakti veya parası vardır ki? Bırakın yurt dışına çıkmayı kendi memleketimizde gezmek bile birçoğumuz için uçuk bir hayal. O yüzden kitaptaki tavsiyeler hitap ettiği Türk gençleri için epey ulaşılmaz hayaller oluyor. Ayrıca İlber Ortaylı'nın bastıra bastıra geç kaldınız geç kaldınız demesi 25 yaşında bu kitabı okumaya karar vermiş biri olarak beni epey rahatsız etti ve kötü hissettirdi. Aslında geç kalmak diye bir şey olmadığını biliyorum. Öğrenmenin, bilmenin yaşı yoktur. Zira Tolstoy bisiklet sürmeyi 65 yaşından sonra öğrenmiş. Yani aslında çabaladıktan sonra öğrenebiliriz. Elbet biraz daha zorlar ama yine de yaparız. Evet kitabın rahatsız edici, insana içinde bulunduğu sosyoekonomik durumu çat çat çarpan bir tarafı var. Okurken rahatsız da oldum ama pişman olmadım. En azından değerli hocalar, tarihçiler, değerli insanlar tanıdım. Farklı farklı ülkelerin kültürleri, coğrafyaları, değerleri hakkında bilgi sahibi oldum. Güzel müzik, kitap, film önerileri aldım. Bu kitapta uygulayabileceğim tek tavsiyeler zaten. Kim bilir belki ileride gezilecek yerler tavsiyelerinin de bazılarını alabilirim. Henüz daha lise çağındaysanız kitabı tavsiye edebilirim. Aslında asıl hitap ettiği kitle zaten lise çağındaki gençler. Fakat onlar için bile biraz hayaller aleminde kalan kitap olabilir. Yine de İlber Ortaylı'dan dişe dokunur birkaç kitap tavsiyesi almak, bazı kültürleri ve tarihleri öğrenmek isterseniz buyurun okuyun. (İlber hocamla tek ortak yönümüzün doğum günlerimizin aynı olmuş olması birazcık üzücü.)

kalli 1 year ago

Entelektüelin Kutsal Kitabı

David S. Kidder, Noah D. Oppenheim

4 Gönderi

Adı gibi entelektüellere ve entelektüel olmak isteyenlere yakışır bir kitap. Kitapta 7 farklı kategoriden (Sıradışı Kişilikler, Edebiyat, Müzik, Sinema, Fikirler ve Trendler, Spor, Eğlence Dünyası) toplamda 365 bilgi yazısı yer alıyor ve bizi bilgiye doyuruyor. Her bir bilgi tek sayfada…devamıAdı gibi entelektüellere ve entelektüel olmak isteyenlere yakışır bir kitap. Kitapta 7 farklı kategoriden (Sıradışı Kişilikler, Edebiyat, Müzik, Sinema, Fikirler ve Trendler, Spor, Eğlence Dünyası) toplamda 365 bilgi yazısı yer alıyor ve bizi bilgiye doyuruyor. Her bir bilgi tek sayfada olabildiğince anlaşılır bir biçimde anlatıldığı için geri dönüp tekrar okuma ihtiyacı hissetmiyorsunuz. Çünkü hemen aklınızda kalıyor. Tabii 365 bilgiyi de akılda tutması pek kolay olmaz ama en azından ilginizi çeken, çekecek olan konularda işe yarar bilgiler edinebilirsiniz. Sıradışı Kişilikler: Dünya tarihine damga vurmuş bir ismi (siyasetçi, din adamı, lider, sanatçı, bilim insanı, filozof, felsefeci...) anlatılıyor. Dünya tarihine damgasını vurmuş, adı hâlâ anılan ya da tarihin tozlu sayfalarına karışan kişileri kısaca tanımak isteyenler için son derece yeterli bilgiler. Edebiyat: Bir yazarın veya bir şairin hayatını anlatıyor. Veyahut bir kitapdan bahsediyor. Eminim ki okumak istediğiniz kitabı ya da çok sevdiğiniz bir yazarı, kitabı veya şairi burada görebilirsiniz. Müzik: Bir şarkıcının, müzisyenin, bestekarın hayatını anlatıyor. Veyahut müzik türleri hakkında bilgi veriyor. Müzik dünyasında başarıları, ilkleri, altın çağları sunuyor. Belki de dinleyecek güzel bir müzik keşfedersiniz. Sinema: Bir yönetmenin, oyuncunun hayatını anlatıyor. Veyahut sinema tarihine damga vurmuş bir filmden söz ediyor. İyi bir sinema takipçisi buradaki çoğu şeye hâkimdir. Sinema hakkında bir sürü şey öğrenip hiç tanımadığı filmleri, yönetmenleri, oyuncuları tanımak isteyenler için yararlı bilgiler. Daha çok eski dönemlerdeki sinema hayatına yoğunlaşmış. Spor: Adını spor dünyasına altın harflerle yazdırmış başarılı bir sporcunun hayatını, bir spor türünü, spordaki başarıları anlatıyor. Amerikan futbolu ve beyzbola baya bi' ağırlık vermiş olsa da diğer branşlar hakkında da hiç yoktan iyidir denecek bilgilere yer vermiş. Fikirler ve Trendler: Bir akımı, trend olmuş bir olayı özetliyor. Popüler Eğlence: Bir radyo veyahut televizyon şovunu, bir oyunu ya da bir oyuncağı anlatıyor. Kitapta bazı kitaplar, diziler ve filmler hakkında spoiler var. Eğer bu konuda takıntılı iseniz birazcık dikkatli olmanızı öneririm.

kalli 1 year ago

Memleketimden İnsan Manzaraları

Nazım Hikmet Ran

7 Gönderi

Böyle memleketi anlatan, hayatın gerçeklerini vurgulayan şiirler tam bana göre. Memleketimden İnsan Manzaraları'nı seçerken de o sebeple seçtim. Çünkü bazı şiirlere ve şairlere karşı olan önyargılarımı yavaş yavaş kırmak istiyorum. Gerçi Nâzım Hikmet'e karşı bir önyargım yok ama olsun. Kitabı…devamı

kalli 1 year ago

Puslu Kıtalar Atlası

İhsan Oktay Anar

112 Gönderi

Ya biz de birilerinin hayal ürünüysek ve o birileri bizi düşündüğü için varsak? Gerçi her birimiz Tanrı'nın hayal ürünü değil miyiz? O bizi düşündüğü için var olduk. Evet garip bir giriş olduğunun farkındayım, ama böyle bir kitaba böyle bir giriş…devamıYa biz de birilerinin hayal ürünüysek ve o birileri bizi düşündüğü için varsak? Gerçi her birimiz Tanrı'nın hayal ürünü değil miyiz? O bizi düşündüğü için var olduk. Evet garip bir giriş olduğunun farkındayım, ama böyle bir kitaba böyle bir giriş yaraşırdı. Puslu Kıtalar Atlası birkaç sefer adı karşıma çıkmıştı. Kitabın fantastik olduğunu bilmediğim için hiç okumaya yeltenmedim. Neden bilmem ama ismi bana ağır bir enerji vermişti. Bu sebeple açıkcası biraz çekindim. Yakın bir zamanda artık yeniden karşıma çıkınca ''ağırsa da ağırdır ne olacak oku artık şunu'' diye kendime emir verdim ve işte buradayım. Evet kitabın kendince bir ağırlığı var fakat oldukça da akıcı bir eser. Öyle ki 3 okumada bitirdim kitabı. Gerçi son zamanlarda gün içinde kitap okumaya daha fazla vakit ayırmaya başladım. Onun da etkisi vardır. Yazar hem dine hem de felsefeye hâkim olduğunu eserinde oldukça net bir şekilde göstermiş. Belli ki yazarken üzerine düşünülmüş, uzun uzun kafa patlatılmış bir kitap. Oktay Anar yazarken çok düşünmüş, yetmemiş okuyucuyu da düşündürmüş, düşündürüyor, düşündürecek. Okuduğum en farklı eserlerden biriydi. Bazı yerlerinde gerildim, evet fazlasıyla gergin kısımları da vardı ve yazar bu kısımları öylesine başarılı bir şekilde betimlemiş ki bu dehşeti zihnimde canlandırmadan edemedim. Bazı kısımlarında güldüm. Bazı kısımlarında da birkaç dakika kitabı bırakıp sorguladım. Ebrehe'nin anlattıklarını, boşluğu, varlığımızı sorguladım. Uzun İhsan Efendi'nin sözlerini sorguladım. Her yeni bölümünde ''farklı bir hikâyeye geçilmiş galiba.'' diye birazcık şaşkınlığa uğrasam da bütün ara hikâyeleri bir şekilde ana hikâyeye bağlaması, daha doğrusu ana düşe bağlaması pek başarılıydı. Kitapta öne çıkan karakterlerin geçmişine yolculuk yapıyor sonra yine ana olaya geliyoruz. Net bir kronolojik sıralama yok. Ne zaman nereye gideceğimiz kimin hikâyesini öğreneceğimiz belli değil. Bu sebeple azıcık kafa karıştırıcı. Fakat bu sizi yıldırmasın çünkü kesinlikle okunmaya değer bir kitap. Bu bir düş dünyası. Karanlık ve aydınlığın, ölüm ve yaşamın, hayal ve gerçeğin çarpışması. Hem din hem de felsefe var. Hepimizin düşler kurmaya ihtiyacı var. Okuyun, okuyun ve de okuyun. Bu arada finali de kitap gibi birazcık anlamdırılması zor olsa da harikaydı. Zaten böyle bir kitaptan alelade, kafa karıştırmayan bir final beklemek anlamsız olurdu.

kalli 1 year ago

Kuşlar Yasına Gider

Hasan Ali Toptaş

17 Gönderi

2 yıl kadar önce Hasan Ali Toptaş'ın Gölgesizler kitabını okumuş, pek beğenmiştim. Beğendim beğenmesine de yazardan bir başka kitap okumadım sonra. Neyse yakın bir zamanda Kuşlar Yasına Gider kitabı karşıma çıktığında yazarının Gölgesizler kitabının yazarı olduğunu görünce hemen okumaya başladım.…devamı2 yıl kadar önce Hasan Ali Toptaş'ın Gölgesizler kitabını okumuş, pek beğenmiştim. Beğendim beğenmesine de yazardan bir başka kitap okumadım sonra. Neyse yakın bir zamanda Kuşlar Yasına Gider kitabı karşıma çıktığında yazarının Gölgesizler kitabının yazarı olduğunu görünce hemen okumaya başladım. ''Babalar alınlarımıza yazılmış yalnızlıklardır.'' sözünü vurgulayan, açan, açıklayan, hissettiren kitapta yazar Hasan Ali Toptaş babasının hastalığını ve bu süreçte yaşananları süslü bir dille anlatmaya çalışmış, kusursuz bir başarı sağlayamasa da ortaya etkileyici, duygularını hissettiren bir eser çıkarmış. Hasan Ali Toptaş Denizli'li olduğu için ve Ankara'da ikamet ettiği için hikâye Ankara ve Denizli arasında sürüyor. Ankara'yı da Denizli'yi de detaylıca anlatmaktan betimlemekten geri kalmamış yazar. Sadece Denizli ve Ankara'yı değil, iki şehir arasında gidip gelirken arada kalan şehirleri de anlatmış, tasvir etmiş. Tabii Denizli'den bilhassa Çivril'den daha detaylı söz etmiş. Özellikle yazar merkeze gelip Devlet Hastanesi'nden, Üniversite Hastanesi'nden bahsettiğinde geçtiğim, orada bulunduğum sokakların, mekanların tasvirini okurken kendimi kitabın içinde hissettim. Beni içine çeken kitaplar elbette olmuştur ama ilk defa bir kitap gerçek anlamda oradaymış gibi hissettirdi. Kim bilir kitabı belediye otobüsünde okuduğum bir vakit bahsi geçen sokaklardan birinden o anda geçmişimdir... Kitaptaki yol hikâyesi, bilhassa at olayı pek güzeldi. İçime bir ürperti kapladı okurken. Gerçek ve gerçekdışını bir arada hissettim. Yazar aslında babasının hastalığıyla ve ölümüyle alakalı bir biyografi yazarken sadece o an yaşanan gerçekleri değil, zihninde yaşanan dalgalanmaları, duygularını da ete kemiğe büründürüp tasvir etmiş. Bu da kitabı basit bir anı romanı olmaktan kurtarmış. Ankara ve Denizli arasındayken yazarın yazım dili de değişiyor. Bunu benden başka farkeden okuyucu olmuş mudur bilmiyorum ama bu detay hoşuma gitti. Yazar Denizli kısımlarında oldukça yöresel bir dil kullanmış. Tabii pek de yöresele girmemiş. Fakat yine de okurken kendimi bir büyüğümden hikâye dinliyor gibi hissettim. Aralara birkaç 'gari' serpiştirseydi fena olmazdı. Yazar duygularını, yolda geçen kısımlarını, babasına karşı olan tutumunu, babasını, annesini, ailesini kendi iç dünyasını çevresinde olan bitenleri güzel güzel anlatmış. Anlatmış anlatmasına da bazı yerleri 'yaptım, yaptı, gittim, gittik.' diye basit basit anlatması da o duyguyu birazcık düşürmüş. Tabii tüm hikâyeyi süslü cümlelerle anlatamazdı elbette. Bu rahatsız edici ve gerçeklikten epey uzak olurdu. Fakat en azından her detaya girmeseydi. Gelen her misafiri tek tek saymasaydı mesela. Aynı kişiler sürekli yazarın ailesinin evinde toplanıyor ve yazarda hep aynı kişilerin geldiğini hemen hemen aynı tasvirlerle anlatıyor. Şahsen bu biraz uzatmak için basite kaçmak olmuş. Oysa kalemi güzel bir yazar. Böyle şeylere ihtiyacı yok. Sanırım ilk defa bana bu kadar yakın bir kitap okuyorum. Gerçeklikle düşlerin ortasında bir hikâye. Okuyun, okutun.

kalli 1 year ago

The OA

Brit Marling

67 Gönderi

7 yıl önce kayıp olan Preire isimli genç kadının 7 yıl sonra bir anda ortaya çıkması sonucu meydana gelen ilginç olayları ve Preire'nin çocukluğunda, gençliğinde, kaybolduğu yıllarda ve geri döndükten sonra yaşadıklarını konu edinen bir dizi. Çoklu evren teorilerini en…devamı7 yıl önce kayıp olan Preire isimli genç kadının 7 yıl sonra bir anda ortaya çıkması sonucu meydana gelen ilginç olayları ve Preire'nin çocukluğunda, gençliğinde, kaybolduğu yıllarda ve geri döndükten sonra yaşadıklarını konu edinen bir dizi. Çoklu evren teorilerini en iyi anlatan dizilerden biri. İptal edilmeseymiş, daha güzel olurmuş. Evet bu da Netflix'in gözünün yaşına bakmadan harcadığı yapımlardan biri. Dizi -galiba- 5 sezon olarak planlanılırken 2. sezondan sonra iptal edilmiş. Neyse ne diyordum. Evet, paralel evrenler. Çoklu evren teorimi her zaman ilgimi çekmiştir. Bu konuyla ilgili bir dizi olduğunu görünce de havada kaptım The OA'yı. Her bir bölümünü de ''neler oluyor?'', ''neler olacak?'' merakıyla izledim. Heyecanını ve gizemini hep korumuş. Hatta o kadar çok korumuş ki net bir finali olmadığı için birçok soruda cevapsız kalıyor. Tabii bu dizinin problemi değil. 2. sezonda farklı karakterler görünce bir an için Preire ve beraberindekilerin hikâyesi bitti yeni bir meseleye geçildi sandım. Neler olduğunu anlamdıramamıştım çünkü. Sonra ilk sezondaki karakterler yavaş yavaş ortaya çıkmaya başlayınca bir rahatlama geldi. İlk sezondaki karakterlerin bir anda ortadan kaybolmasını ve yeni bir konuya geçilmesini hiç mi hiç istemezdim doğrusu. Dizinin hafif karanlık teması hoşuma gitti. Ayrıca dizide kullanılan müzikler de konuya ve gizemli havasına uygundu. Net bir finali olmadığı için cevapsız kalan bir çok sorusu var ama dizide ortadan başlamıyor. Yani Preire dair her detayı, çocukluğunu, gözlerinin nasıl kör olduğunu, daha sonra nasıl açıldığını, nasıl kaybolduğunu, 7 yıl sonra nasıl çıkıp geldiğini her şeyi izliyoruz. Hap'ın ÖYD yaşayan kişileri esir tuttuğu sahnelerin üstünkörü geçilmemesini sevdim. Zaten oralar dizinin kilit noktalarıydı, detaylı anlatıma ihtiyacı vardı. Dizide bunu yapmış. Betty'e televizyon aracılığıyla başka bir evrenden mesaj gönderilmesi olayına bayıldım. Çok zekice düşünülmüş. Tabii ekibin bunu bu kadar hızlı çözmesini beklemiyordum. Şık diye anladılar saniyeler içerisinde. Diziyi çok sevdim, baya bir merakla ve heyecanla izledim. Gizemli dizileri severim. Konu paralel evren gibi dikkatimi çeken bir konuysa daha çok severim. İptal edildiği için daha fazla bir şey yazamıyorum. ÖYD meselesi, şu bahsi geçen oyun, Preire'nin gizemli yaşamı, paralel evrenler... Hepsi harika işlenmişti. İçimdeki gizem ve heyecan isteyen tarafı doyurdu. Dizide çok fazla ''hümayna ve hümaynanla birlikte sağdan sola, üstten alta, önden arka donat.'' eşliğinde transa geçilme sahnesine maruz kalabilirsiniz. Bir noktadan sonra bu hareketleri komik gelmeye bile başladı. Yarım kaldığı için önermiyorum. Fakat çok da beğendiğimi söylemek istiyorum.

kalli 1 year ago

Kim

Rudyard Kipling

1 Gönderi

Farklı yazarları tanımayı seviyorum, Hint öğretilerini, farklı dinleri ve kültürleri tanımayı da seviyorum. Kim'in de bu isteklerimi karşıladığını görünce hemen okumak istedim ve işte buradayım. Kitapta olaylar Kim adındaki bir çocuğun etrafında dönüyor. 'Bütün Dünyanın Dostu' olarak anılan Kim yaşamı…devamıFarklı yazarları tanımayı seviyorum, Hint öğretilerini, farklı dinleri ve kültürleri tanımayı da seviyorum. Kim'in de bu isteklerimi karşıladığını görünce hemen okumak istedim ve işte buradayım. Kitapta olaylar Kim adındaki bir çocuğun etrafında dönüyor. 'Bütün Dünyanın Dostu' olarak anılan Kim yaşamı sorgulamak, hayatın amacını bulmak istemektedir. Bir Lama (Tibet'te ruhani lider) ile tanışır. Onun chelası (yardımcısı) olarak yola çıkar. Bu yolculuk Kim'e çok şey öğretecek onu çok geliştirecektir. Simyacı tadında bir kitap. Okuduğum her sayfada bunu hissettim. Sanki Simyacı'nın daha basitleştirilmiş ve biraz daha farklı versiyonunu okuyor gibi hissettim. Simyacı kitabını çok sevdiğim ve çok anlamlı bulduğum için onun tadında bir kitap okumak beni mutlu etti. Kim Lama'ya yaşam pınarını arama yolculuğunda yardımcılık yaparken biz de o ikisine yoldaşlık yaptık. Bu yoldaşlık hem kitabın baş karakteri olan Kim'e hem de okuyucu olan bizlere pek çok şeyleri sorgulatıyor. Sıradan bir yolculuk değil. Zaten kitaba beni çeken de sadece yaşamın amacını anlatması ya da ruhani öğretiler yapması değil bu yolculuğun kimi zaman tehlikeli, kimi zaman heyecanlı olmasıydı ve yolculukta iyi kötü çeşit çeşit insanları tanımamış olmamızdı. Bu uzun ve zorlu yolculuk sadece chela olan Kim'e değil, bir ruhani lider olan Lama'ya da pek çok şeyi öğretiyor. Aslında burada güzel bir mesaj var. Öğrenmek asla bitmez. En bilge adam bile her zaman yeni şeyler öğrenebilir. Hatta kendi astından bile çok şey öğrenebilir. Anlamlı ve güzel bir mesaj. Kitap çocuk kitleye de hitap ettiği için dili bir hayli sade ve anlatımı, betimlemeleri oldukça basit. Bu sebeple de okuması pek kolay. Basitliği sevmiyorsanız birazcık rahatsız edebilir bu anlatım. Fakat öğretisi güzel olduğu için kesinlikle okunmalı. Nedir bu yaşam pınarı diye merak ediyorsanız Kim ve Lama sizi bu yolculuğa davet ediyor...

kalli 1 year ago

Winx Club

Iginio Straffi

22 Gönderi

Çocukluğunda Winx Club izlemeyen, Bloom ve Stella'dan başka karakteri bilmeyen nadir kız çocuklarındandım. Oyun oynanırken ''sen hangisisin?'' dendiğinde başka birini bilmediğim için 'Bloom' veya 'Stella' derdim. Neyse yakın bir zamanda şöyle bir nostalji yapmak, çocukluğumun çizgi dizileri/dizilerini tanımak isterdim. Tabii…devamı