(@) - Raf

Pek yeraltı edebiyatı okumuş biri değilim. Kitabı da yeraltı kitabı olduğu bilgisiyle bu türü okumak için seçmedim zaten. “Mutlaka okunması gereken Türk edebiyatı kitapları” listemde karşıma çıktı. Ben de okumaya başladım. Kitap herkesin okuyamacağı, kaldıramayacağı, sevemeyeceği bir eser. Fazlasıyla akıcı…devamı

kalli 1 year ago

Gazoz Ağacı

Sabahattin Kudret Aksal

6 Gönderi

Gazoz Ağacı. Ortaöğretim öğrencilerine MEB tarafından önerilen kitaplardan bir tanesi. Ben de bu kitapları okumaya karar verdim. Evet, ortaöğretim hayatım biteli yıllar oldu. Fakat o zamanlar pek de kitap okumayı sevmezdim. O yüzden daha yeni aklıma geldi böyle bir şey…devamı

kalli 2 years ago

Bir Solgun Adam

Selçuk Baran

5 Gönderi

Adını daha önce duymadığım bir yazarı tanımama vesile olan kitaplar benim için o kadar kıymetli ki... Bir Solgun Adam'da bunlardan biri oldu. Selçuk Baran'dan bir başka eseri ne zaman okurum bilmiyorum ama Bir Solgun Adam'ı okuduğum ve kendisini tanıdığım için…devamı

kalli 2 years ago

Sıdıka

Mahinur Ergun

16 Gönderi

''Gir içeri, kır dizini, dön önüne kız Sıdıka. Annen görür, baban duyar, dayak yersin kız Sıdıka'' Bir süredir listemde duran ve jenerik müziği ara ara beynimde dalganan Sıdıka dizisini en sonunda izleme şerefine nail oldum, bitirdim ve geldim. Sıdıka 20'li…devamı''Gir içeri, kır dizini, dön önüne kız Sıdıka. Annen görür, baban duyar, dayak yersin kız Sıdıka'' Bir süredir listemde duran ve jenerik müziği ara ara beynimde dalganan Sıdıka dizisini en sonunda izleme şerefine nail oldum, bitirdim ve geldim. Sıdıka 20'li yaşlarında evden çıkmasına bile çok çok nadir izin verilen, dayakla, hakaretle büyümüş, ailesinin deyimiyle kaçık olan entelektüel bir genç kız. Bize de Sıdıka ve ailesinin kimi zaman kavgalı, dövüşlü kimi zamanda eğlenceli anları izletiliyor. Dönemin tipik bir Türk ailesinin evine bir kamera konulmuş da çekiliyormuş gibi. Öylesine doğal ve öylesine samimi. Tabii bu samimiyet ilk sezon bittikten sonra biraz kendini yitiriyor ama olsun. Ben hataları, kusurlarıyla, yanlışlarıyla Sıdıka'yı severek izledim. Dizi söylediğim gibi tipik bir Türk ailesini yansıtıyor. Kim bilir kaç genç kız vardır, var olmuştur baskıcı ve gerikafalı ailesi yüzünden hayallerine, ideallerine ket vurulan. Pencereden sadece sokağı değil, kocaman bir dünyayı gören... Ataerkil toplum ve getirileri ancak bu kadar iyi yansıtılabilirdi. Tabii diziyi iyi yapan insanların kendilerini görmeleri değil, toplumu açıkça yansıtması da değil. Diziyi iyi yapan ''izahı olmayan şeylerin mizahı olur.'' düsturuyla anlattıklarını kahkahalara boğarak göstermesi. Baskı diyorum, şiddet diyorum falan da herhalde 1-2 sahnesinde anca duygulanmışımdır. Geri kalanları ya düşündürüyor ya da güldürüyor. İlk sezondan sonra samimiyetin kaybolduğunu söyledim. En başta sebebi bölüm sürelerinin uzamış olması. İlk sezon 20 dakikayken 2. ve 3. sezonda 45‐60 dakika arası bölümler izliyoruz. Tabii günümüz Türk televizyon dizileri ile kıyas edersek -şu bakışmaların bile 1 saat sürdüğü- hiç de uzun sayılmaz ama ilk sezondaki o kısa komediye alışınca 2. ve 3. sezondaki uzunluğu yadırgadım bile. Hem kadroda epey genişliyor. Yine Sıdıka ve ailesi etrafında dönen olayları izliyoruz genel olarak tabii ama diğer karakterlere de ara ara değinmeyi unutmuyor. Ev içinde geçen sahneler azalıyor kısacası. İlk sezondaki ev samimiyetine Sıdıka ve annesi Safiye'nin atışmalarına alıştığım için son 2 sezonu yadırgadım ve samimiyetin kaybolduğunu hissettim. Dizide Sıdıka'nın başının belası olan gönlünü Sıdıka'ya kaptırmış Kenar karakteri 3 kez değişiyor. İlk sezon Şafak Sezer canlandırıyor Kenar'ı. 2. sezon Kenar tiplemesiyle hiç alakası olmayan yeni bir Kenar geliyor. Tam yeni tipe alıştım derken 3. sezon ilk 2 Kenar'ın yanından bile geçmeyecek bir Kenar geliyor. Sonra bom! Şafak Sezer tekrardan sahalarda. Şafak Sezer'i gördüğüm için bu kadar sevineceğim aklıma gelmezdi. Neticede Kenar Şafak Sezer'le başladı, onunla bitti. Öyle de olmalıydı. Dizi ara ara o zamanın sorunlarını da yansıtmış sanırım. İşte depremler, artan hırsızlık vakaları, dolandırıcılık vakaları vs vs. O vakitlerde dünyada olmadığım ya da bir şeyleri anlamayacak kadar küçük olduğum için hatırlamıyorum ama diziyi izleyenlerden öyle duydum. Eh topluma ayna olan bir diziden toplumsal sorunları ele almaması beklenemezdi. Finalinde bazıları çoğu şeyin havada kaldığından eksikliğinden söz etmiş ve rahatsızlıklarını dile getirmişler. Bu eksiklikler beni rahatsız etmedi. Neticede bu dizi bizim gerçeğimiz. Tamam dizide alışılmadık tipler var ama hayatımızda da yok mu zaten bu alışılmadık tiplerden? Ölene kadar da hayat devam ediyor. Ve bu hayat toz pembe değil. Kavgalı, gürültülü, hayallere set çekilen bir hayat. Kim bilir Sıdıka'da şimdi evinde kendi çocuklarının derdi ile uğraşıyordur, belki de kitabını yazıyordur. Yazmak demişken günlük olayının rafa kaldırılması üzücü bir hadiseydi. Fakat kamera arkasını sevdim. Alışılmadık karakterler dedim. Onlara şöyle bir değineyim. İsimlerini anayım daha doğrusu. Samim'in -ondan ayrıca bahsetmek istiyorum.- ninja hocası Baturalp, Baturalp'ın üstadı Şon Li hoca, apartman yengesi, Drahşan Gudde, Gonca Gül'ün sakar olmayan(!) kızı Arzum, Sıdıka'nın kanı kaynayan arkadaşı Ezgi Su -ya da Elif Su mu demeliydim?-, kiralık evini kiraya vermek istemeyen kadın... Samim'e ayrı bir pencere açmak istedim. Çünkü dizide en sevdiğim karakter oldu. Konuşmasına bile gerek yok. Jest ve mimikleri bile gülmeme yetti. Hakan Tanfer çok başarılı bir oyuncuymuş. Oyunculuk hayatına son vermeseymiş (söylentilere göre sektörde hakkını yeterince alamadığı için bırakmış oyunculuğu) çok iyi yerlere gelebilirmiş. Dizinin en başarılı ismiydi. Hiç abartısız. Neyse çok konuştum galiba. İzlemek isteyen Refik'lere ve Refika'lara şimdiden iyi seyirler. :)

kalli 2 years ago

Faust

Johann Wolfgang Von Goethe

18 Gönderi

Romeo ve Juliet'ten sonra okuduğum 2. tiyatro eseri oldu. Yazarın tabiri caizse ömrü boyunca bu eseri yazmak için uğraştığını öğrenince daha bir şevkle okumaya başlamıştım. Kitap şevkimi kırmadı ve beni son derece tatmin etti. Evet, bayağı uzun ve karmaşık bir…devamı

kalli 2 years ago

Prison Break

Paul Scheuring

308 Gönderi

Prison Break'ı 2-3 sene önce ilk 10 bölümünü izlemiştim. Şuan hatırlayamadığım bir sebepten ötürü bırakmak zorunda kaldım. Yakın bir zamanda aklıma geldi ve izlemeye karar verdim. İşte şimdi buradayım. Dizi hapishaneden kaçma temalı, sadece hapishaneden değil tabii genel olarak kaçış…devamıPrison Break'ı 2-3 sene önce ilk 10 bölümünü izlemiştim. Şuan hatırlayamadığım bir sebepten ötürü bırakmak zorunda kaldım. Yakın bir zamanda aklıma geldi ve izlemeye karar verdim. İşte şimdi buradayım. Dizi hapishaneden kaçma temalı, sadece hapishaneden değil tabii genel olarak kaçış temalı bir yapım. Tabii en heyecanlı ve en detaylı kaçışı da ilk sezonda izliyoruz. Micheal'ın zekaüstü planı, bunu uygulamaya sokması, kişileri seçmesi ve kişilerin ekibe katılması, ana karakterleri tanımamız hepsi bu sezonda gerçekleşiyor. Dizide yoğun bitmek bilmeyen bir aksiyon var. Temposu çok hızlı ve aynı zamanda da yüksek. Şiddeti, suçu, zalimliği ve masumluğu iliklerinizde hissediyorsunuz izlerken. Hele ilk 2 sezonda gösterebileceği tüm heyecanı, aksiyonu, şiddeti ve karmaşayı gösteriyor dizi. Karakterleri de bir şekilde tanıtıyor. Karakterleri tanımak demişken kim düşman kim pişman kim iyi kim kötü peşin hüküm verilecek bir dizi değil bence. Çünkü bir başka sezonda o karakterin değiştiğini izliyorsunuz. Kimin ne yönde değiştiğinden bahsetmeyeyim. Hâlâ izlemeyen varsa sürprizi bozulur. İnsanlar 2. sezondan sonra bozulduğunu düşünmüş. Ben son 3 sezonu da sevdim. Baya da heyecanlı buldum. Tabii ilk 2 sezon bu kadar yüksek olduğu için son 3 sezon o seviyeye çıkamamış ve beklentilerin altında kalmış ama yine de zevkli. Son sezonun heyecanını sevmiş olsam da bence biraz izleyiciyi memnun etmek için yapılmış bir sezon gibiydi. Çünkü 4. sezon final gibi bitti. 5. sezona dair hiçbir mesaj verilmedi. Yani 4. sezondaki final izleyiciyi memnun etmediği için tatmin edecek bir final yapmak adına bu sezonu yazmışlar galiba. Öyle bir enerji aldım, bilemiyorum. Dizinin kilit isminden bahsetmek istiyorum. Thedor'dan nam-ı diğer T-Bag'den. Dizideki en nefret edilesi, en iğrenç karakterlerden biriydi. Tecavüzcü, katil, yalancı, dönek, ispiyoncu... Aklınıza gelebilecek tüm kötü terimler. Fakat bir yandan da dizideki en önemli karakterdi. Hem karakter çok başarılı yazmış hem de aktör T-Bag rolünü fazlasıyla başarılı oynamış. Bu bir suç dizisi ve Thedor gibi bir karakter olmasaydı bir şeyler eksik olurdu. Aksiyona ve suça doymak isteriseniz buyurun Prison Break'a.

kalli 2 years ago

Bir Ömür Nasıl Yaşanır

İlber Ortaylı

98 Gönderi

Kitap hakkında denk geldiğim eleştirilerin çoğunluğu olumsuz ya da orta karardı. Beğendiğini söyleyen pek kişiye rastlamamıştım. İlber Ortaylı olduğu için merak ettiğim olumsuz eleştiriler olduğu için de çekindiğim bir kitaptı. 'En sonunda bu kadar beğenilmeyen ne acaba?' deyip okumaya başladım.…devamıKitap hakkında denk geldiğim eleştirilerin çoğunluğu olumsuz ya da orta karardı. Beğendiğini söyleyen pek kişiye rastlamamıştım. İlber Ortaylı olduğu için merak ettiğim olumsuz eleştiriler olduğu için de çekindiğim bir kitaptı. 'En sonunda bu kadar beğenilmeyen ne acaba?' deyip okumaya başladım. Aslında içinde çok değerli tavsiyeler var. Fakat Türkiye şartlarında, içinde bulunduğumuz ekonomik durumu düşünürsek buradaki tavsiyeler bilhassa gezmeyle ilgili olanlar epey ütopik kaçıyor. Yani şimdi kaçımızın Avrupa'yı Ortadoğu'yu gezecek, gidip İsrail'de ders alacak vakti veya parası vardır ki? Bırakın yurt dışına çıkmayı kendi memleketimizde gezmek bile birçoğumuz için uçuk bir hayal. O yüzden kitaptaki tavsiyeler hitap ettiği Türk gençleri için epey ulaşılmaz hayaller oluyor. Ayrıca İlber Ortaylı'nın bastıra bastıra geç kaldınız geç kaldınız demesi 25 yaşında bu kitabı okumaya karar vermiş biri olarak beni epey rahatsız etti ve kötü hissettirdi. Aslında geç kalmak diye bir şey olmadığını biliyorum. Öğrenmenin, bilmenin yaşı yoktur. Zira Tolstoy bisiklet sürmeyi 65 yaşından sonra öğrenmiş. Yani aslında çabaladıktan sonra öğrenebiliriz. Elbet biraz daha zorlar ama yine de yaparız. Evet kitabın rahatsız edici, insana içinde bulunduğu sosyoekonomik durumu çat çat çarpan bir tarafı var. Okurken rahatsız da oldum ama pişman olmadım. En azından değerli hocalar, tarihçiler, değerli insanlar tanıdım. Farklı farklı ülkelerin kültürleri, coğrafyaları, değerleri hakkında bilgi sahibi oldum. Güzel müzik, kitap, film önerileri aldım. Bu kitapta uygulayabileceğim tek tavsiyeler zaten. Kim bilir belki ileride gezilecek yerler tavsiyelerinin de bazılarını alabilirim. Henüz daha lise çağındaysanız kitabı tavsiye edebilirim. Aslında asıl hitap ettiği kitle zaten lise çağındaki gençler. Fakat onlar için bile biraz hayaller aleminde kalan kitap olabilir. Yine de İlber Ortaylı'dan dişe dokunur birkaç kitap tavsiyesi almak, bazı kültürleri ve tarihleri öğrenmek isterseniz buyurun okuyun. (İlber hocamla tek ortak yönümüzün doğum günlerimizin aynı olmuş olması birazcık üzücü.)

kalli 2 years ago

Entelektüelin Kutsal Kitabı

David S. Kidder, Noah D. Oppenheim

4 Gönderi

Adı gibi entelektüellere ve entelektüel olmak isteyenlere yakışır bir kitap. Kitapta 7 farklı kategoriden (Sıradışı Kişilikler, Edebiyat, Müzik, Sinema, Fikirler ve Trendler, Spor, Eğlence Dünyası) toplamda 365 bilgi yazısı yer alıyor ve bizi bilgiye doyuruyor. Her bir bilgi tek sayfada…devamıAdı gibi entelektüellere ve entelektüel olmak isteyenlere yakışır bir kitap. Kitapta 7 farklı kategoriden (Sıradışı Kişilikler, Edebiyat, Müzik, Sinema, Fikirler ve Trendler, Spor, Eğlence Dünyası) toplamda 365 bilgi yazısı yer alıyor ve bizi bilgiye doyuruyor. Her bir bilgi tek sayfada olabildiğince anlaşılır bir biçimde anlatıldığı için geri dönüp tekrar okuma ihtiyacı hissetmiyorsunuz. Çünkü hemen aklınızda kalıyor. Tabii 365 bilgiyi de akılda tutması pek kolay olmaz ama en azından ilginizi çeken, çekecek olan konularda işe yarar bilgiler edinebilirsiniz. Sıradışı Kişilikler: Dünya tarihine damga vurmuş bir ismi (siyasetçi, din adamı, lider, sanatçı, bilim insanı, filozof, felsefeci...) anlatılıyor. Dünya tarihine damgasını vurmuş, adı hâlâ anılan ya da tarihin tozlu sayfalarına karışan kişileri kısaca tanımak isteyenler için son derece yeterli bilgiler. Edebiyat: Bir yazarın veya bir şairin hayatını anlatıyor. Veyahut bir kitapdan bahsediyor. Eminim ki okumak istediğiniz kitabı ya da çok sevdiğiniz bir yazarı, kitabı veya şairi burada görebilirsiniz. Müzik: Bir şarkıcının, müzisyenin, bestekarın hayatını anlatıyor. Veyahut müzik türleri hakkında bilgi veriyor. Müzik dünyasında başarıları, ilkleri, altın çağları sunuyor. Belki de dinleyecek güzel bir müzik keşfedersiniz. Sinema: Bir yönetmenin, oyuncunun hayatını anlatıyor. Veyahut sinema tarihine damga vurmuş bir filmden söz ediyor. İyi bir sinema takipçisi buradaki çoğu şeye hâkimdir. Sinema hakkında bir sürü şey öğrenip hiç tanımadığı filmleri, yönetmenleri, oyuncuları tanımak isteyenler için yararlı bilgiler. Daha çok eski dönemlerdeki sinema hayatına yoğunlaşmış. Spor: Adını spor dünyasına altın harflerle yazdırmış başarılı bir sporcunun hayatını, bir spor türünü, spordaki başarıları anlatıyor. Amerikan futbolu ve beyzbola baya bi' ağırlık vermiş olsa da diğer branşlar hakkında da hiç yoktan iyidir denecek bilgilere yer vermiş. Fikirler ve Trendler: Bir akımı, trend olmuş bir olayı özetliyor. Popüler Eğlence: Bir radyo veyahut televizyon şovunu, bir oyunu ya da bir oyuncağı anlatıyor. Kitapta bazı kitaplar, diziler ve filmler hakkında spoiler var. Eğer bu konuda takıntılı iseniz birazcık dikkatli olmanızı öneririm.

kalli 2 years ago

Memleketimden İnsan Manzaraları

Nazım Hikmet Ran

7 Gönderi

Böyle memleketi anlatan, hayatın gerçeklerini vurgulayan şiirler tam bana göre. Memleketimden İnsan Manzaraları'nı seçerken de o sebeple seçtim. Çünkü bazı şiirlere ve şairlere karşı olan önyargılarımı yavaş yavaş kırmak istiyorum. Gerçi Nâzım Hikmet'e karşı bir önyargım yok ama olsun. Kitabı…devamı

kalli 2 years ago

Puslu Kıtalar Atlası

İhsan Oktay Anar

116 Gönderi

Ya biz de birilerinin hayal ürünüysek ve o birileri bizi düşündüğü için varsak? Gerçi her birimiz Tanrı'nın hayal ürünü değil miyiz? O bizi düşündüğü için var olduk. Evet garip bir giriş olduğunun farkındayım, ama böyle bir kitaba böyle bir giriş…devamıYa biz de birilerinin hayal ürünüysek ve o birileri bizi düşündüğü için varsak? Gerçi her birimiz Tanrı'nın hayal ürünü değil miyiz? O bizi düşündüğü için var olduk. Evet garip bir giriş olduğunun farkındayım, ama böyle bir kitaba böyle bir giriş yaraşırdı. Puslu Kıtalar Atlası birkaç sefer adı karşıma çıkmıştı. Kitabın fantastik olduğunu bilmediğim için hiç okumaya yeltenmedim. Neden bilmem ama ismi bana ağır bir enerji vermişti. Bu sebeple açıkcası biraz çekindim. Yakın bir zamanda artık yeniden karşıma çıkınca ''ağırsa da ağırdır ne olacak oku artık şunu'' diye kendime emir verdim ve işte buradayım. Evet kitabın kendince bir ağırlığı var fakat oldukça da akıcı bir eser. Öyle ki 3 okumada bitirdim kitabı. Gerçi son zamanlarda gün içinde kitap okumaya daha fazla vakit ayırmaya başladım. Onun da etkisi vardır. Yazar hem dine hem de felsefeye hâkim olduğunu eserinde oldukça net bir şekilde göstermiş. Belli ki yazarken üzerine düşünülmüş, uzun uzun kafa patlatılmış bir kitap. Oktay Anar yazarken çok düşünmüş, yetmemiş okuyucuyu da düşündürmüş, düşündürüyor, düşündürecek. Okuduğum en farklı eserlerden biriydi. Bazı yerlerinde gerildim, evet fazlasıyla gergin kısımları da vardı ve yazar bu kısımları öylesine başarılı bir şekilde betimlemiş ki bu dehşeti zihnimde canlandırmadan edemedim. Bazı kısımlarında güldüm. Bazı kısımlarında da birkaç dakika kitabı bırakıp sorguladım. Ebrehe'nin anlattıklarını, boşluğu, varlığımızı sorguladım. Uzun İhsan Efendi'nin sözlerini sorguladım. Her yeni bölümünde ''farklı bir hikâyeye geçilmiş galiba.'' diye birazcık şaşkınlığa uğrasam da bütün ara hikâyeleri bir şekilde ana hikâyeye bağlaması, daha doğrusu ana düşe bağlaması pek başarılıydı. Kitapta öne çıkan karakterlerin geçmişine yolculuk yapıyor sonra yine ana olaya geliyoruz. Net bir kronolojik sıralama yok. Ne zaman nereye gideceğimiz kimin hikâyesini öğreneceğimiz belli değil. Bu sebeple azıcık kafa karıştırıcı. Fakat bu sizi yıldırmasın çünkü kesinlikle okunmaya değer bir kitap. Bu bir düş dünyası. Karanlık ve aydınlığın, ölüm ve yaşamın, hayal ve gerçeğin çarpışması. Hem din hem de felsefe var. Hepimizin düşler kurmaya ihtiyacı var. Okuyun, okuyun ve de okuyun. Bu arada finali de kitap gibi birazcık anlamdırılması zor olsa da harikaydı. Zaten böyle bir kitaptan alelade, kafa karıştırmayan bir final beklemek anlamsız olurdu.