(@) - Raf

Lise yıllarımdan beri hep hayalim olmuştur, bir karavan satın alıp şehir şehir gezmek, yeni yerler keşfedip, yeni insanlar tanımak... Oscar ödülü aldığından beri listemde duran fakat bir türlü izlemeye sıra gelmeyen filmi bugün izledim sonunda. Ve bu film karavan hayalimi…devamıLise yıllarımdan beri hep hayalim olmuştur, bir karavan satın alıp şehir şehir gezmek, yeni yerler keşfedip, yeni insanlar tanımak... Oscar ödülü aldığından beri listemde duran fakat bir türlü izlemeye sıra gelmeyen filmi bugün izledim sonunda. Ve bu film karavan hayalimi yeniden gün yüzüne çıkardı. Her neyse kendi hayallerimi şimdilik bir kenara bırakıp filmden söz edeyim. Fazlasıyla yavaş bir filmdi, izlerken bir taraftan haz duyarken bir taraftan da ne zaman bitecek diye süreyi kontrol ettim. Filmin ağırlığı beni o denli rahatsız etti ki bir an önce bitsin istedim. Kötü bir film değil, ama işte bu filmde rahatsız eden şeyler vardı. Belki neredeyse 10 yıldır hayalini kurduğum ama bir türlü ulaşamadığım şeyi izlemek, birilerinin film dahi olsa arzularımı yaşadığını görmek beni rahatsız etti, belki de dediğim gibi ağır ağır ilerlemesi rahatsız etti. Hangisi daha baskın bilemiyorum ama kesinlikle bir şeyler beni rahatsız etti. Yalnızlığı, kaçıp gitmeyi, ait olmama hissini derin bir felsefe ve karakter psikolojisini analiz ederek anlatan bu film aslında içinde her ne kadar şiirsel, akılda kalıcı ve hayat mottosu yapılabilecek düzeyde diyaloglar barındırsa da senaryo olarak öyle çok da özgün ya da kimsenin yazamayacağı kadar zorlu değildi bence. Biraz şiirsel düşünen, biraz yazmaktan anlayan, az çok bu konularda deneyimi olan insanların yazabileceği kadar basit bir senaryoydu. Bir şeyleri küçük düşürmek gibi algınlanmasın ama filmin basitliği bunu bağıra bağıra söylüyor. Beni içine çeken çekim senaryosu oldu. Kameranın açıları, doğayı önümüze sunması, karavanı takip ettiğimiz sahneler. Fern'in giden herkesin arkasından el sallarken yüzünde sakladığı o 'yalnız kalmaktan korkma' hissi. Bir yandan da içinde bulunduğu yalnızlıktan zevk alması. Hayatlarını tümüyle geride bırakan insanların geçmişe duydukları özlem... Fern'in çıplak bedenini seyretmemiz, suyun akışı... Önümüze sunduğu tüm görsellikler filmi film yapan, yönetmenin, senaristin asıl aklından geçenleri ortaya döken şeylerdi. Kusurlu bir senaryo, kusursuz bir görsellikle örtülmüş kısaca.

kalli 4 years ago

Amerikan Gecesi

François Truffaut

1 Gönderi

Orijinal ismi La Nuit Américaine olan Fransız filmi Türkçeye Amerikan Gecesi, Gecenin Ötesi, Güneşte Gece gibi isimlerle çevrilmiştir. Yönetmenin izlemiş olduğum ilk filmi oldu. Filmi Oscar ödüllü filmleri listelediğimde görmüştüm ve bugün izlemek için vakit ayırdım. Film beni yönetmenin diğer…devamı

kalli 4 years ago

Garsoniyer

Billy Wilder

13 Gönderi

Filmden bahsetmeden önce bilmeyenler için kısaca garsoniyerin ne olduğunu kısaca söyleyeceğim. Evli, bir ailesi, düzeni olan erkeklerin sevgilileri ya da arkadaşları ile vakit geçirmek için kiraladıkları özel konutlara denir. Bu evlerde genelde genç erkekler yaşadığı için kelime Fransızcada genç erkek…devamıFilmden bahsetmeden önce bilmeyenler için kısaca garsoniyerin ne olduğunu kısaca söyleyeceğim. Evli, bir ailesi, düzeni olan erkeklerin sevgilileri ya da arkadaşları ile vakit geçirmek için kiraladıkları özel konutlara denir. Bu evlerde genelde genç erkekler yaşadığı için kelime Fransızcada genç erkek olan garcon'dan türetilerek garçonnière kelimesinden Türkçeye geçmiştir. Billy Wilder 60'ların Amerikasının yaşam tarzını gözler önüne sererken bir yandan cinsel ahlaka, rüşvet, alt üst arasındaki çıkar ilişkilerine değiniyor. Filmin baş kahramanı Baxter yaşadığı evi çalıştığı iş yerindeki üstlerine sevgilileri ile vakit geçirebilmeleri için kiralamaktadır. Hem işindeki etkisini etkiler hem de kazanç kapısı sağlar bu durum kendisine. Fakat patronunun sevgilisi Fran'a aşık olması ile işler değişir. Filmde yükselmek adına yapılanlar, ahlaki yozlaşma çok başarılı bir şekilde anlatılmış. Bir romantik dramadan beklediğinizin çok daha üstünde bir senaryoya sahip, ki bu özgünlükte filmi diğer bütün romantik dramalardan farklı kılarak özgün senaryo Oscar'ını kazandırmış. Oldukça sakin bir havası vardı filmin. Kafa yormuyor, ötesini düşündürmüyor. Sadece izliyorsunuz. Dönemin, sahne dekorunun, diyalogların getirdiği sakin akışa bırakıyorsunuz kendinizi. Filmin bu denli ses getirmesinin tek sebebi elbette farklı senaryosu ya da bunu işleme biçimi, rüşveti, cinsel ahlakı, çıkar ilişkilerini eleştirmesi, sorgulaması değil. Baxter rolüne hayat veren Jack Lemmon'un ve Fran rolüne hayat veren Shirley MacLaine'nin etkileri oldukça büyük. Onlar rollerini bu kadar iyi icra etmeselerdi belki de film bu denli yükseklerde olmazdı. Filmi izlemeye başlamadan önce o kadar ödülü olmasına rağmen beklentimi pek yükseltmemiştim, sonucunda 10/10'luk bir filmle karşılaştım. Vakit kaybetmeden izlenilmesi gereken romantik tarzda dramatik komedi filmi.

kalli 4 years ago

Zeytin Ağacı

Nergis Akoglu

104 Gönderi

İlk olarak diziyi Başak Kablan'ın Youtube kanalı için çektiği videoyu izledikten sonra keşfetmiştim. Videoyuyu tamamen izlemesem de onun anlattıkları, bazı forum sitelerinde yazılanlar diziye ilgi duymamı sağladı, hatta listemde hali hazırda izlenmeyi bekleyen dizilerin önüne geçirdim. Çünkü bu tür konular…devamıİlk olarak diziyi Başak Kablan'ın Youtube kanalı için çektiği videoyu izledikten sonra keşfetmiştim. Videoyuyu tamamen izlemesem de onun anlattıkları, bazı forum sitelerinde yazılanlar diziye ilgi duymamı sağladı, hatta listemde hali hazırda izlenmeyi bekleyen dizilerin önüne geçirdim. Çünkü bu tür konular benim oldukça ilgimi çekiyor. Her neyse dizinin ana konusunun, aile kökleri olayının benim açımdan çok ilgi çekici olduğunu söylemek isterim. Ama... Evet bu dizi hakkında çok amalarım, fazlasıyla olumsuz eleştirilerim var. Biraz onlardan söz edeceğim. Öncelikle konu dediğim gibi ilgi çekici olsa da bunu tam olarak işlemeyi başaramamışlar. Senaryoda çok fazla sapma var ve asıl ilgi çeken konudan sürekli başka yönlere sapmışlar. Akıllarındaki şey tam olarak neydi bilmiyorum ama bu olmadığına da emin olabiliyorum. Konu gereğinden hızlı ilerliyor, özellikle 5. bölümden sonra diziyi oldu bittiye getirmişler, hadi çekelim bitsin tarzında çekilmiş. Bu da senaryoda açıklar oluşturmuş. Çok fazla mantık hatası olduğunu da söylemek istiyorum. Onlara değinmeyeceğim spoilere girebilir ama var olduğunu bilin. Oyuncuları da eleştirmeden geçemeyeceğim. En beğendiğim oyuncu Zaman bey rolündeki Fırat Tanış oldu. O bilge tavrı, sakin hali. Zaman bey karakteri için daha iyi bir seçim yapılamazdı sanırım. Fırat Tanış'tan sonra en beğendiğim, karakterine en çok yakıştırdığım oyuncu Seda Bakan oldu. Eğlenceli, enerjik bir karakterin ruhunu yaşamış sanki, çok beğendim. Seda Bakan ve Fırat Tanış kadar olmasa da Boncuk Yılmaz ve Rıza Kocaoğlu'da samimi ve başarılı karakterlerden/oyunculardandı. Lakin Tuba Büyüküstün ve Murat Boz'u asla sevemedim. Ruh desen yok, mimik yok, oyunculuk sıfır. Ada karakterini ciddi oynayacağım derken Tuba kasmış da kasmış, ki kendisinin oyunculuğunu da pek beğenmem ama burada cidden çok kötü oynamış. Murat Boz sadece şarkı söylesin bence. Dolandırıcılara kapı açacak, ana fikir olarak ilgi çekici ama ilgi çekici olduğu kadar da başarısız bir dizi.

kalli 4 years ago

Koca Dünya

Reha Erdem

6 Gönderi

Bu filmi nasıl anlatacağımı bilemiyorum. Beni çok rahatsız etti ve filmi çok beğendim. İlk başlarda filmden rahatsızlık duyup ''Reha Erdem'den çıkan film bu mu? Ne biçim film bu?'' diye düşünürken Ali ve Zuhal ormanda yaşamaya başladıktan sonra ''Nasıl film bu?…devamıBu filmi nasıl anlatacağımı bilemiyorum. Beni çok rahatsız etti ve filmi çok beğendim. İlk başlarda filmden rahatsızlık duyup ''Reha Erdem'den çıkan film bu mu? Ne biçim film bu?'' diye düşünürken Ali ve Zuhal ormanda yaşamaya başladıktan sonra ''Nasıl film bu? Reha Erdem'e yakışan budur.'' diye düşünmeye başladım. Yaklaşık 100 dakikalık filmde düşüncelerimin bir anda filmi gömme isteğinden göklere çıkarma isteğine evrilmesi garip, çok garip. Bunu da başarabilen Reha Erdem olurdu zaten. Filmin senaryosunda bir özgünlük vardı, en azından izlediğim diğer Türk filmlerinden farklıydı. Reha Erdem'in anlatısına yakındı ama kendinin üstüne koymayı başarmış. Hâlâ daha benim için başyapıtı A Ay ama bu filmde ona, Kosmos'a yaklaşabilecek kadar başarılı olmuş. Yazılan senaryo çok etkileyiciliydi. Hem filmin felsefesini hem de karakterlerin psikolojisini filmin anlatısında hissettim, bunu yakalayıp izleyiciye de yansıtmayı başarmışlar. Reha Erdem her ne kadar kendisi için yazılanın değil görselliğin önemli olduğunu söylese de yazmış olduğu senaryo birçok filmden daha etkileyici, daha başarılı. Filmin senaryosu o denli derin ve etkileyici o kadar çok metaforla dolu ki vakit geçsin diye izlenecek bir film değil. Kavrayabilmek için tüm dikkatini almak isteyen bir film. Bu kadar dikkat vermek, bu denli yoğun metaforda kendine hayran bırakırken bir taraftan da rahatsızlık düşüncesini gün yüzüne çıkarıyor. Olaylar biraz yavaş işlenmiş. Lakin bu rahatsızlık verici bir durum değil, çünkü bu kadar felsefik bir yapım metaforların anlaşılması, oyuncuların role girebilmeleri, izleyicilerin de duyguları kavraması açısından yavaş yavaş işlenmesi gerekir. Konusuna değinerek pek de açmadan spoilere girmeden filmi anlatmak istiyorum. Filmin Ali'nin Zuhal'i kaçırma kısmına kadar ki yeri çok basit gelmişti. Ön plana çıkan bir cinsellik vardı ve fazlasıyla küfür. Fakat Ali ve Zuhal kendilerini tabiat ananın kollarına bırakıp kendilerine Mimi (Zuhal) ve Kumkum (Ali) olarak yeni bir hayata başladıktan sonra filmin anlatısı tamamen değişiyor. O basitlik gidiyor, yerini derin bir felsefeye ve de psikolojiye bırakıyor. Kumkum'un şehire para kazanmaya gittiği günlerde kendisini geçici heveslere kaptırırken, Mimi'nin ormanın içerisinde, doğanın kollarında gerçek ve düş arasında kaybolduğunu tabiri caizse aklını yitirdiğine şahit oluyoruz, en net örnekle keçiyi babası sanması. Yorumlamamı bitirmeden önce filmin en önemli detayı, Reha Erdem için önemli olan kısma görsellik ve sese yani filmin sinematografsine değinmek istiyorum. Film doğanın güzelliğini, ormanın o huzurlu yanını, yeşilin verdiği 'yaşıyorum' hissini, güveni, umut ışığını hissettirirken sürekli karşımıza çıkan beyaz keçi de temizliği, Mimi'nin saflığını temsil ediyor. Bir yandan da panayırdaki renk cümbüşü de hayatın karmaşasını dünyavi zevkleri gözümüze gözümüze sokuyor. Görselliği bu denli etkileyici bir biçimde kullanırken doğanın sesini kullanmamak olmaz. Derenin akışında, yaprakların hışırtısında, rüzgarın uğultamasında, ateşin çatırtısında, kuşların ötüşünde ve panayırdaki o kalabalığın çıkardığı cümbüşte hep filmin hislerini bize anlatmak istediklerini yakalıyoruz. Filmlerde doğallığı kullanmak doğayı kullanmak o kadar özel ve güzel ki... Oyuncularda sadece Ecem Uzun ve Berke Karaer ön planda. Diğerleri hep yardımcı oldukları için aslında nasıl oynadıklarının pek bir önemi yok. Berke Karaer'i bilmem ama Ecem Uzun o kadar iyi oynamış ki hayran kalmamak elde değil. Sanatsal bir film beklentisi içerisindeyseniz bu yaşam ve ölüm arasında bir yerde konumlanan bu filmi izleyin.

kalli 4 years ago

The Victims' Game

Shih-Keng Chien

1 Gönderi

Asperger sendromuna sahip bir dedektif işlenen gizemli cinayetlerle yıllardır görüşmediği kızının bağlantısı olduğunu öğrenince nasıl bir yol izler? Dizi hakkında konuşmadan önce Asperger sendromu nedir ondan kısaca bahsetmek istiyorum. Asperger sendromu için Otizm'in bir kolu diyebiliriz. Bu rahatsızlığa sahip olan…devamıAsperger sendromuna sahip bir dedektif işlenen gizemli cinayetlerle yıllardır görüşmediği kızının bağlantısı olduğunu öğrenince nasıl bir yol izler? Dizi hakkında konuşmadan önce Asperger sendromu nedir ondan kısaca bahsetmek istiyorum. Asperger sendromu için Otizm'in bir kolu diyebiliriz. Bu rahatsızlığa sahip olan insanlar başka insanların duygularını anlamakta, onlarla empati kurmakta ve iletişime geçmekte zorluk çeker. Dizinin başrolü Fang Yi-Jen'de bu rahatsızlığa sahip ve biz de onun zincirleme cinayetleri çözme çabalarını izlerken bir yandan duyguları tanıma az da olsa empati yeteneği kazanma sürecini izliyoruz. Gerilim temalı olan bu suç dizisi ele aldığı konuyu başarılı bir şekilde işlemiş. Bazı sahneleri ve bölümleri gereksiz uzatıyor gibi görünse de her olayın bir başka olayla bağlantısının olduğunu anlıyoruz ve aslında uzatılmış olarak görünen sahneler yerinde gelmeye başlıyor. Bu bağlamda sürenin yaklaşık 50 dakika olmasını yeterli sayabiliriz. Son 10 dakika ise gelecek bölümün fragmanı ve dizinin nasıl çekildiğine dair yapım ekibi ve oyuncularla yapılan röportaja ayrılmış. Özellikle asitle çözünmüş ceset ve yanmış ceset görüntülerinde başarılı bir ekip işi var. Gerçekçi şekilde hazırlanmış bunlar, hazırlanma süreci de sanırım 2. bölümün sonunda anlatılıyor. Dizinin böyle bir kısma yer vermesi bence çok iyi düşünülmüş. Hem sarf edilen emeği gösteriyor hem de özellikle hassas olan insanları psikolojik olarak rahatsız edici bu dizinin sokacağı hayal dünyasından uzaklaştırıyor. Anlatılmak istenen konu ağır ağır işlenmiş, birbiri ile bağlı vakaların her birinin hikayesine değiniliyor ve bu görmek isteyebileceğimiz bir şey. Çünkü bunların üstü kapanıp sadece baba-kız ilişkisine odaklansaydı suç draması olmaktan çıkar suçu sadece basit bir adım aracı olarak kullanan aile dramı olurdu ve bu da dizinin yükselttiği beklentiyi düşürürdü. Oyunculura da kısaca değinmek istiyorum. Bölüm sonlarındaki röportajlarda da söylendiği gibi oyuncular bazı yerlerde doğaçlama olarak takılmışlar bu dizinin gidişatını bozmamış aksine oyuncunun karakterinin ruhuna bürünmesini bile sağlamış. Özellikle ön plana çıkan oyuncular başta olmak üzere kötü ya da rolüne uymamış diyebileceğim biri yoktu, hepsi de kendi karakterlerini ve onların ruh halini içlerinden geldikleri gibi en uygun haliyle canlandırmışlar. Dizinin son olarak finalinden söz edeceğim. Güzel bir finaldi, bekler miydim? Belki. Lakin güzeldi, finalini beğendim. Fakat, fakat finaldi işte. 2. sezonu gelecek diziden her şey bitmiş havasını vermesini istemezdim. 2. sezona dair heyecanlandıracak bir detay beklerdim. Fakat bu finalde hiçbir heyecanlı yön göremedim. Final olsaydı hoş olabilirdi, ama sezon finali olduğu için uygunsuz kaçmış.

kalli 4 years ago

Toprak Ana

Cengiz Aytmatov

94 Gönderi

Cengiz Aytmatov ile tanıştığım ilk eser oldu, daha önce herhangi bir eserini okumamış olmanın pişmanlığı var içimde. Şuan tüm eserlerini edinip okumak, sindirmek istiyorum. Neyse efendim geç olsun, güç olmasın. Kitap savaş dönemini konu edindiği için tahmin edebileceğiniz üzere fazlasıyla…devamı

kalli 4 years ago

Bir Kadın Bir Erkek

Claude Lelouch

3 Gönderi

Yine, yeniden ödüllü bir filmle geldim. Bu sefer 1966'nın Fransa'sına gidiyoruz ve kendimizi sakin, romantik bir yapımın kollarına bırakıyoruz. Film, 1967 yılında yabancı dilde en iyi film Oscar'ını kazanmış, aynı dalda Altın Küre ödülünü de almış yine aynı yılda. Kısaca…devamıYine, yeniden ödüllü bir filmle geldim. Bu sefer 1966'nın Fransa'sına gidiyoruz ve kendimizi sakin, romantik bir yapımın kollarına bırakıyoruz. Film, 1967 yılında yabancı dilde en iyi film Oscar'ını kazanmış, aynı dalda Altın Küre ödülünü de almış yine aynı yılda. Kısaca konusuna değinip, filmi ve bana hissettirdiklerini anlatacağım. Daha çok hissettirdiklerine değinmeye çalışacağım, zira böyle bir filmde filmin tekniğinden çok hissettirdikleri önemlidir bence. Kocasını kazada kaybeden bekar bir annenin ve karısı intihar eden bekar bir babanın yolu çocuklarını götürdükleri yatılı okulun yolunda kesişir. Aralarında başlayan samimi dostluk zamanla yerini sevgiye, aşka bırakır. Fakat geçmiş acıları hâlâ bir taraflarında dururken bir ilişki kurmak ne kadar kolay olabilir ki? Filmin Özgün Senaryo Oscar'ını aldığını görünce biraz şaşırmıştım. 'Romantik, dram bir film ne kadar özgün olabilir ki?' diye düşünerek. Fakat bu düşüncemin tamamen boş bir yargı olduğunu filmi izleyince anladım. İzlediğim birçok romantik dramadan farklı bir havası vardı. Karakterlerin kendi hayatlarının dışına çıkıp tamamen karşı tarafa odaklandığı bir ilişkiyi değil, ya da bencilce duygulara karşı tarafı empoze etmeye çalıştıkları bencilce bir ilişkiyi de değil, geçmiş acılarla dolu bir akarsuyun içinde çırpınırken tutunacak bir dal arayan, birbirine birçok yönden benzeyen, iki karakterin kendi yaşamlarından da pek kopmadan birbirleriyle bütünleşme çabalarını izliyoruz. Kendi yaşamlarından da pek kopmadan diyorum ama şunu da belirtmek isterim, film daha çok Jean-Louis'e karakterini ön plana çıkarıyor. Kendisi bir yarış pilotu ve filmin ana konusundan sapmadan o anları da bize izletiyor. Bir yandan da Anne karakterinin ölen kocası Pierre ile olan anılarını izliyor, onun yoğun sevgisini ve acısını hissediyoruz. O sahneler dahi Anouk Aimée'nin oyunculuğunu takdir etmek için yeterlidir. Diğer bir yandan da çocuklarıyla olan ilişkilerini kısa da olsa görme şansımız oluyor. Bu da bize ne denli iyi anne ve baba olduklarını gösteriyor. Filmin süresi çok uzun olmasa da aralarındaki aşkı yavaş yavaş vermiş film. Tadını çıkara çıkara. Merdiven basamaklarını ikişer üçer çıkmaya çalışmadan. Yaşlı bir adamın tırmanışı gibi ağır ağır işlemiş. Finaline yakın ise tutkunun pençelerinde buluyoruz kendimizi. Filmde en çok aradığım sahne idi. Olmamasından korktuğum... Zira böylesine romantiklik dolu, aşkı bambaşka pencereden baktığımız filmde tutku ve şehvet dolu bir sahne olmasaydı bir şeyler eksik kalırdı sanırım. En azından romantik drama sevenleri bir filmle daha buluşturabildiysem mutlu olurum. İzleyin ve hem müziklerinin hem de romantizmin keyfini çıkarın.

kalli 4 years ago

Fanny ve Alexander

Ingmar Bergman

3 Gönderi

Yine bir ödüllü filmle geldim. 1982 yılında yapılan film 1984 yılında yabancı dilde en iyi film Oscar'ını ve yine aynı dalda Altın Küre ödülünü alırken ayrıca 3 tane daha Oscar ödülünü bünyesine katmayı başarmıştır. Filmi benim için anlamlı kılan aldığı…devamıYine bir ödüllü filmle geldim. 1982 yılında yapılan film 1984 yılında yabancı dilde en iyi film Oscar'ını ve yine aynı dalda Altın Küre ödülünü alırken ayrıca 3 tane daha Oscar ödülünü bünyesine katmayı başarmıştır. Filmi benim için anlamlı kılan aldığı ödüller, anlattığı konu vs. olmadı. Hayranı olduğum Ingmar Bergman'ın son sinema filmi olması oldu. Dikkatinizi çekmek isterim son sinema filmi. Bundan sonraki filmlerini sinema için değil televizyon için yapmıştır. O yüzden bu film Bergman için bir zirvedir. En azından ben öyle nitelendirmek istiyorum. Tabii bu zirve muazzam bir film, çektiği en iyi film bu anlamında değil, sadece güzel zirveye yaraşır bir kapanış yapmış anlamında. Neyse bahsedeceğim, hepsinden bahsedeceğim. Kelimelerimi yetirebildiğim kadarıyla filmin bana hissettirdiklerini ve filmi anlatacağım. Film ilk olarak televizyon dizisi olarak tasarlanmış daha sonra yaklaşık 3 buçuk saatlik bir sinema filmine dönüştürülmüş. İlk olarak 5 saat olarak tasarlanan film yaklaşık 3 buçuk saate indirgenmiş. 3 buçuk saat olduğu halde bitmeyecek gibi geldi bana, 5 saat olsaydı vereceği huzursuzluğu tahmin dahi edemiyorum. Fakat verdiği bu huzursuzluk yanında kendi içine de çekmeyi başardı. Rahatsız edici bir anlatım, bir o kadar da etkileyici... Film ilk olarak bize Ekdahl ailesinin hayatını, İsveç'i, dönemi gösteriyor. Filmin içine yavaş yavaş çekmeye başlıyor, o sanatsal havaya, filmin verdiği ağırlığa ve huzursuzluğa alıştırdıktan sonra Fanny ve Alexander'a odaklanıyor, onların bakış açısından izletiyor bize. İsveç'i, İsveç kültürünü fazlasıyla başarılı bir şekilde yansıtmış. Bunun yanında Hristiyanlık ve Yahudilik öğretileri de ince ayrıntıları ile işlenmiş. Bergman filmlerinde dini ön plana koyar. Bu filmde de din oldukça ön plandaydı, felsefe ve psikolojyle beraber. Film derin metaforlarla donatılmıştı, bu bağlamda anlatım görsel olarak fazlasıyla güçlendirilmiş. Beni en çok kuklaların olduğu sahne ve İsmail ile olan sahne gerdi. Filmin derin felsefesini orada yaşadım, huzursuzluğu en çok orada tattım. Filmin uzunluğu size bahsettiğim gibi bir huzursuzluk verilebilir, sanatsal hava içine çekerken aynı anda rahatsız edebilir. Bütün bunlara dayanabilecekseniz, derin bir sanatsal anlatımı tadıp ödüllü bir filme doymak, Bergman'ın sinemaya nasıl veda ettiğine kendi gözlerinizle şahit olmak istiyorsanız izlemelisiniz. ''Her şey olabilir, her şey mümkün ve olanaklıdır. Uzay ve zaman yoktur. Gerçekliğin zayıf çerçevesinde hayal gücü kontrolden çıkarak yeni örüntüler oluşturur.''

kalli 4 years ago

Dunkirk

Christopher Nolan

68 Gönderi

Christopher Nolan'dan 3 Oscar ödüllü, alışılagelmişin dışında bir savaş filmi. Bu sıralar ödüllü filmlere sardım ve bugünün filmi bu oldu. Konusuna kısaca değinmem gerekirse 2. Dünya Savaşı sırasında Almanlar tarafından kuşatılan ve bombardımana tutulan 400 bine yakın müttefik askerin tahliyesini…devamı