(@) - Raf

Yine, yeniden ödüllü bir filmle geldim. Bu sefer 1966'nın Fransa'sına gidiyoruz ve kendimizi sakin, romantik bir yapımın kollarına bırakıyoruz. Film, 1967 yılında yabancı dilde en iyi film Oscar'ını kazanmış, aynı dalda Altın Küre ödülünü de almış yine aynı yılda. Kısaca…devamıYine, yeniden ödüllü bir filmle geldim. Bu sefer 1966'nın Fransa'sına gidiyoruz ve kendimizi sakin, romantik bir yapımın kollarına bırakıyoruz. Film, 1967 yılında yabancı dilde en iyi film Oscar'ını kazanmış, aynı dalda Altın Küre ödülünü de almış yine aynı yılda. Kısaca konusuna değinip, filmi ve bana hissettirdiklerini anlatacağım. Daha çok hissettirdiklerine değinmeye çalışacağım, zira böyle bir filmde filmin tekniğinden çok hissettirdikleri önemlidir bence. Kocasını kazada kaybeden bekar bir annenin ve karısı intihar eden bekar bir babanın yolu çocuklarını götürdükleri yatılı okulun yolunda kesişir. Aralarında başlayan samimi dostluk zamanla yerini sevgiye, aşka bırakır. Fakat geçmiş acıları hâlâ bir taraflarında dururken bir ilişki kurmak ne kadar kolay olabilir ki? Filmin Özgün Senaryo Oscar'ını aldığını görünce biraz şaşırmıştım. 'Romantik, dram bir film ne kadar özgün olabilir ki?' diye düşünerek. Fakat bu düşüncemin tamamen boş bir yargı olduğunu filmi izleyince anladım. İzlediğim birçok romantik dramadan farklı bir havası vardı. Karakterlerin kendi hayatlarının dışına çıkıp tamamen karşı tarafa odaklandığı bir ilişkiyi değil, ya da bencilce duygulara karşı tarafı empoze etmeye çalıştıkları bencilce bir ilişkiyi de değil, geçmiş acılarla dolu bir akarsuyun içinde çırpınırken tutunacak bir dal arayan, birbirine birçok yönden benzeyen, iki karakterin kendi yaşamlarından da pek kopmadan birbirleriyle bütünleşme çabalarını izliyoruz. Kendi yaşamlarından da pek kopmadan diyorum ama şunu da belirtmek isterim, film daha çok Jean-Louis'e karakterini ön plana çıkarıyor. Kendisi bir yarış pilotu ve filmin ana konusundan sapmadan o anları da bize izletiyor. Bir yandan da Anne karakterinin ölen kocası Pierre ile olan anılarını izliyor, onun yoğun sevgisini ve acısını hissediyoruz. O sahneler dahi Anouk Aimée'nin oyunculuğunu takdir etmek için yeterlidir. Diğer bir yandan da çocuklarıyla olan ilişkilerini kısa da olsa görme şansımız oluyor. Bu da bize ne denli iyi anne ve baba olduklarını gösteriyor. Filmin süresi çok uzun olmasa da aralarındaki aşkı yavaş yavaş vermiş film. Tadını çıkara çıkara. Merdiven basamaklarını ikişer üçer çıkmaya çalışmadan. Yaşlı bir adamın tırmanışı gibi ağır ağır işlemiş. Finaline yakın ise tutkunun pençelerinde buluyoruz kendimizi. Filmde en çok aradığım sahne idi. Olmamasından korktuğum... Zira böylesine romantiklik dolu, aşkı bambaşka pencereden baktığımız filmde tutku ve şehvet dolu bir sahne olmasaydı bir şeyler eksik kalırdı sanırım. En azından romantik drama sevenleri bir filmle daha buluşturabildiysem mutlu olurum. İzleyin ve hem müziklerinin hem de romantizmin keyfini çıkarın.

kalli 3 years ago

Fanny ve Alexander

Ingmar Bergman

3 Gönderi

Yine bir ödüllü filmle geldim. 1982 yılında yapılan film 1984 yılında yabancı dilde en iyi film Oscar'ını ve yine aynı dalda Altın Küre ödülünü alırken ayrıca 3 tane daha Oscar ödülünü bünyesine katmayı başarmıştır. Filmi benim için anlamlı kılan aldığı…devamıYine bir ödüllü filmle geldim. 1982 yılında yapılan film 1984 yılında yabancı dilde en iyi film Oscar'ını ve yine aynı dalda Altın Küre ödülünü alırken ayrıca 3 tane daha Oscar ödülünü bünyesine katmayı başarmıştır. Filmi benim için anlamlı kılan aldığı ödüller, anlattığı konu vs. olmadı. Hayranı olduğum Ingmar Bergman'ın son sinema filmi olması oldu. Dikkatinizi çekmek isterim son sinema filmi. Bundan sonraki filmlerini sinema için değil televizyon için yapmıştır. O yüzden bu film Bergman için bir zirvedir. En azından ben öyle nitelendirmek istiyorum. Tabii bu zirve muazzam bir film, çektiği en iyi film bu anlamında değil, sadece güzel zirveye yaraşır bir kapanış yapmış anlamında. Neyse bahsedeceğim, hepsinden bahsedeceğim. Kelimelerimi yetirebildiğim kadarıyla filmin bana hissettirdiklerini ve filmi anlatacağım. Film ilk olarak televizyon dizisi olarak tasarlanmış daha sonra yaklaşık 3 buçuk saatlik bir sinema filmine dönüştürülmüş. İlk olarak 5 saat olarak tasarlanan film yaklaşık 3 buçuk saate indirgenmiş. 3 buçuk saat olduğu halde bitmeyecek gibi geldi bana, 5 saat olsaydı vereceği huzursuzluğu tahmin dahi edemiyorum. Fakat verdiği bu huzursuzluk yanında kendi içine de çekmeyi başardı. Rahatsız edici bir anlatım, bir o kadar da etkileyici... Film ilk olarak bize Ekdahl ailesinin hayatını, İsveç'i, dönemi gösteriyor. Filmin içine yavaş yavaş çekmeye başlıyor, o sanatsal havaya, filmin verdiği ağırlığa ve huzursuzluğa alıştırdıktan sonra Fanny ve Alexander'a odaklanıyor, onların bakış açısından izletiyor bize. İsveç'i, İsveç kültürünü fazlasıyla başarılı bir şekilde yansıtmış. Bunun yanında Hristiyanlık ve Yahudilik öğretileri de ince ayrıntıları ile işlenmiş. Bergman filmlerinde dini ön plana koyar. Bu filmde de din oldukça ön plandaydı, felsefe ve psikolojyle beraber. Film derin metaforlarla donatılmıştı, bu bağlamda anlatım görsel olarak fazlasıyla güçlendirilmiş. Beni en çok kuklaların olduğu sahne ve İsmail ile olan sahne gerdi. Filmin derin felsefesini orada yaşadım, huzursuzluğu en çok orada tattım. Filmin uzunluğu size bahsettiğim gibi bir huzursuzluk verilebilir, sanatsal hava içine çekerken aynı anda rahatsız edebilir. Bütün bunlara dayanabilecekseniz, derin bir sanatsal anlatımı tadıp ödüllü bir filme doymak, Bergman'ın sinemaya nasıl veda ettiğine kendi gözlerinizle şahit olmak istiyorsanız izlemelisiniz. ''Her şey olabilir, her şey mümkün ve olanaklıdır. Uzay ve zaman yoktur. Gerçekliğin zayıf çerçevesinde hayal gücü kontrolden çıkarak yeni örüntüler oluşturur.''

kalli 3 years ago

Dunkirk

Christopher Nolan

66 Gönderi

Christopher Nolan'dan 3 Oscar ödüllü, alışılagelmişin dışında bir savaş filmi. Bu sıralar ödüllü filmlere sardım ve bugünün filmi bu oldu. Konusuna kısaca değinmem gerekirse 2. Dünya Savaşı sırasında Almanlar tarafından kuşatılan ve bombardımana tutulan 400 bine yakın müttefik askerin tahliyesini…devamı

kalli 3 years ago

46 Yok Olan

Serdar Akar

23 Gönderi

Sevdiğim dizileri sonunu merak ettiğim için hızlı izlerim ki bir an önce merak ettiğim finale ulaşayım diye. Çok sevdiklerimi ise yavaş izlerim, kolay kolay bitmesin diye. Bu dizi o yavaş yavaş, sindire sindire izlediklerimden oldu. The Act dizisiyle aynı zamanlarda…devamıSevdiğim dizileri sonunu merak ettiğim için hızlı izlerim ki bir an önce merak ettiğim finale ulaşayım diye. Çok sevdiklerimi ise yavaş izlerim, kolay kolay bitmesin diye. Bu dizi o yavaş yavaş, sindire sindire izlediklerimden oldu. The Act dizisiyle aynı zamanlarda izleyince hangisine gerileceğimi şaşırdım, o diziyi de merak ederseniz profilimde bir yorumu mevcut. Neyse gelelim dizimizin konusuna, ardından düşüncelerimi paylaşacağım. Murat Günay başarılı bir bilim insanı, Günay hastanelerinin sahibidir. Hayattaki en sevdiği kişi, kardeşi Ezo yıllardır komadadır. Murat kardeşini komadan uyandırmak için şaman ayinlerinde kullanılan bir otu keşfeder ve bu ottan kendi imkanlarıyla bir ilaç üretir. İlacı da kendi üzerinde dener. İlacı yaptığı anlarda içinden 2. bir kişi çıkan Murat kendisiyle beraber amcası Ferit'i ve yıllardır yanında yaşayan Salim'i bir dizi felakete sürükler. Daha konusunu okuduğum anda dizi ilgimi çekmişti ama bu kadarını beklemiyordum. Hikaye olarak hem sürükleyici, hem gerilimli, hem de fazlasıyla merak uyandırıcıydı. Türk dizileriyle karşılaştıracak olursak oldukça özgün bir senaryoya sahip, bu da diziyi olduğundan yukarı taşımış. Ne kadar sindir sindire günlere yayarak izlemiş ve araya başka dizi sıkıştırmış olsam da çabuk bitirdim gibi geldi. Bölüm süreleri uzun olsa da olay akışı hızlıydı, ama tabii takip etmem zor olmadı. Dizinin neredeyse her detayına hakimim diyebilirim. Dizinin tüm bölümleri fazlasıyla ilgimi çekse de özellikle 10. bölümden sonra gerilimi, heyecanı, gizemi, merak yönü artıyordu. Tabii 10. bölümden sonra heyecanın arttığını söylemem içinizde olumsuz düşünceler oluşturmasın, ilk 9 bölümde oldukça heyecan verici ve merak uyandırıcıydı. Ben 10. bölümden itibaren diziye daha fazla yükseldim. Dizi özellikle gerilim yönünden beni bir hayli etkilemeyi başardı. Yükses sesli bir yapımdı, izlerken birçok duyguyu yaşadım. Enerjisi hiç düşmedi. Oyunculukları çok beğendim, bu neden dizide dediğim karakterler olsa da ön plana çıkanlar fazlasıyla iyiydi. Özellikle Erdal Beşikçioğlu'nun oyunculuğu muazzamdı. Birçok kişi finalden tatmin olmadığını söylemiş, kısmen katılıyorum. Eksik kalan yönleri vardı, bazı kısımlarında aklımda soru işaretleri oluştu. Fakat kötü bir final değildi, devam etmesini çok isterdim. Bir diziyi uzatma şansım olsa bu diziyi seçerdim. Konu bir yönden bitmiş gibi görünse de diğer yönden eksik kalan yönleri vardı. Bunların tamamlanmasını isterdim. Genel hatlarıyla fazlasıyla ilgi çekici mükemmel bir diziydi. Finali de tam olsa 10/10'luk bir dizi olabilirmiş.

kalli 3 years ago

1917

Sam Mendes

95 Gönderi

Sam Mendes sinemasından izlediğim ikinci film oldu. İlk izlediğim filmi Amerikan Güzeli beni sanatsal havası, konuyu aktarım biçimiyle mest ederken bu film sekanslarıyla mutlu etti. İlk başta konusundan kısaca bahsedip film hakkında düşüncelerimi söyleyeceğim. 1. Dünya savaşı sırasında iki askere…devamıSam Mendes sinemasından izlediğim ikinci film oldu. İlk izlediğim filmi Amerikan Güzeli beni sanatsal havası, konuyu aktarım biçimiyle mest ederken bu film sekanslarıyla mutlu etti. İlk başta konusundan kısaca bahsedip film hakkında düşüncelerimi söyleyeceğim. 1. Dünya savaşı sırasında iki askere verilen önemli bir konuyu ekranlara taşıyor. Bir tuzağa doğru gitmekte olan bir tabur askerin hayatını kurtaracak mektubu tabura ulaştırmak için canlarıyla verdikleri mücadele anlatılıyor. Fazlasıyla etkileyici bir konusu vardı ve bunu her sahnesinde hissettirmişler. Konuyu hızlı hızlı işlemek yerine ağır ağır, uzun bir yolculuk gibi ele almışlar. Bu yavaşlık hoşuma gitti. Eğer yol hikayesi kısa sürseydi bir hayli hayal kırıklığına uğrardım. O an ki savaş yolculuğunda verilmesi gereken her şey vermiş film. Bunu yazılan etkileyici senaryosunun yanında akılda kalıcı kamera açıları ve kurgusuyla başarmış. Film size hitap etmeyebilir, bu sebeple beğenmeyebilirsiniz lakin yine de beğenmeseniz bile sizi etkileyecek, aklınızda kalacak 1-2 sahne mutlaka olacaktır. Filmin görselliği, ufak tefek olan çatışmalardaki ses efektleri mükemmeldi. Oradaymışım hissini yaşattı. Bir savaş filminde de beklediğim bu olur. Oradaymışım gibi hissetmek. Uzun uzadıya aksiyonun hiç düşmediği, sürekli bir çatışmanın olduğu savaş filmi bekleyenler hayal kırıklığına uğrayabilir. Küçük küçük çatışmalar olsa da uzun uzu savaş sahneleri izletmiyor film bize. Savaşın psikolojisini, dramını, öfkesini anlatan bir plan sekans izletiyor. Evet plan sekans. Sam Mendes askerin yolculuğunu kesme yapmadan göstermeyi tercih etmiş. Bu da izleyiciye askeri takip ediyorum hissini yaşatıyor, en azından ben yaşadım. Muazzam bir yolculuktu, kaybetme acısını, ölüm korkusunu, görev aşkını, merhameti, dramı, öfkeyi tattık. Finalinde de tatmin edici bir sona ulaştık. Film 2020'de yapılan en iyi film Oscar'ı ödülüne aday olarak gösterilmiş, fakat ödülü alamamıştır. Üç tane Oscar ödülünü bünyesine katmayı başarmıştır. 2020 Altın Küre ödüllerinde ise en iyi drama filmi dalında ve en iyi yönetmen dalında bir ödül kazanmıştır. Filmi izleyin ve en azından görsel efekt Oscar'ını nasıl kazandığını, o muhteşemli kendi gözlerinizle görün.

kalli 3 years ago

The Act

Nick Antosca

30 Gönderi

Gypsy Rose Blanchard. Daha önce bu ismi duydunuz mu duymadınız mı bilmiyorum ama şimdi duyacaksınız ve diziyi izlemeye karar verirseniz, daha ayrıntılı tanıyacaksınız. Öncesinde ufak bir uyarı yapmak istiyorum, diziyi izlemeye karar verirseniz öncesinde Gypsy'nin hayatını araştırmayın, bu size çok…devamıGypsy Rose Blanchard. Daha önce bu ismi duydunuz mu duymadınız mı bilmiyorum ama şimdi duyacaksınız ve diziyi izlemeye karar verirseniz, daha ayrıntılı tanıyacaksınız. Öncesinde ufak bir uyarı yapmak istiyorum, diziyi izlemeye karar verirseniz öncesinde Gypsy'nin hayatını araştırmayın, bu size çok büyük bir spoiler olur ve diziyi izlerken duyacağınız heyecan bir hayli düşer. Dizi hakkında düşüncelerime geçmeden önce kısaca Gypsy Rose'den bahsedeyim. Gypsy yıllarca annesi tarafından istismar edilmiş bir kız. Fakat aklınıza gelebilecek tüm istismarları unutun. Şiddet vs yok. Bir anne düşünün ki yıllarca hasta kızını gözünden sakınmış, yakınları tarafından takdir görmüş. Lakin olay ya görünenden çok farklıysa? İşte Gypsy'nin hikayesi de buna dayanıyor. Annesi tarafından hasta olduğuna inandırılmış, yürüyebildiği halde yıllarca tekerlekli sandalyeye mahkum kalmış, yemek yiyebildiği halde tüp ile beslenmeye zorlanmış, hiç ihtiyacı olmadığı halde onlarca ilaç kullanmaya teslim olmuş bir kız. Çalınan 20 kusür senelik bir yaşam. İşte dizimiz Gypsy Rose'nin bu acı dolu hayatını konu ediniyor. Çok fazla gerilim dizisi izledim, bu dizi gerilm olmamasına rağmen beni izlediğim tüm gerilim dizilerinden bambaşka türde bir etki bıraktı üzerimde. Belki gerçek hayata dayandığı içindi, belki de o karanlık havası yüzünden... Olayın hikayesini daha önce okumak gibi bir hataya düştüğüm için hiçbir sahne bana sürpriz olmadı, bildiğim olayların gelmesini bekleyerek izledim sadece. Fakat bilmeseydim de pek heyecan dolu olmazdı aslında, çünkü sonu tahmin etmeye pek açık. Diziyi her ne kadar sevmiş olsam da Gypsy karakterinden bir hayli rahatsız oldum. Gerçek hayatta da bu kadar cringe biri miydi yoksa dizide mi bu kadar abartıldı bilmiyorum ama çok sahnesinde utançtan kıpkırmızı oldum. Dizinin havası çok karanlıktı bu beni rahatsız etti. Korku/gerilim türünde bir dizi olsaydı normal karşılanabilirdi ama Suç/dram dizisi için özellikle 5. bölümden itibaren başlayan karanlık hava fazla geldi. Bazı yerlerinde rahatsız olurken çok yerinde cringe olsam da Gypsy Rose'nin hayatını izlemek pişmanlık vermedi. İzlemeye değer bir dizi.

kalli 3 years ago

A Ay

Reha Erdem

6 Gönderi

Reha Erdem sinemasıyla ilk kez üniversitede, Türk sineması dersini işlerken tanışmıştım. İlk yaptığım şey Kosmos filmini izlemek olmuştu, o andan itibaren Reha Erdem'in anlatısına, çekim tarzına hayran kalmıştım, tıpkı Bergman'ın anlatısına hayran olduğum gibi. Benim için dünya sinemasında Bergman neyse…devamıReha Erdem sinemasıyla ilk kez üniversitede, Türk sineması dersini işlerken tanışmıştım. İlk yaptığım şey Kosmos filmini izlemek olmuştu, o andan itibaren Reha Erdem'in anlatısına, çekim tarzına hayran kalmıştım, tıpkı Bergman'ın anlatısına hayran olduğum gibi. Benim için dünya sinemasında Bergman neyse Türk sinemasında Reha Erdem odur. Her iki yönetmenin de anlatısına tabiricaizse aşığım. Filmin ilk olarak senaryosunu değerlendirmek istiyorum. Reha Erdem senaryoya pek önem vermeyip önemli olan anlatı dese de filmlerinde muazzam senaryolara imza atıyor, yer veriyor. A Ay filmi de bunlardan biri işte, hatta benim gözümde birincisi. Şiirsel diyaloglar, bazı diyalogların seyircinin içine işlemek istercesine tekrarlanması... Biraz felsefe, biraz psikoloji anlatısını yakalamak. En başında kurduğun o dengeyi hiç kaybetmemek... Reha Erdem A Ay filminde bunu fazlasıyla başarmış. Ortaya da fazlasıyla derin bir senaryo çıkmış, tam bir sanat filmi havasını buram buram hissetiren bir senaryo. Elbette ki sadece senaryo değildi sanat filmi havası veren. Çekim açıları, filmin başında ve aralarında gösterilen görsel detaylar, siyah-beyaz olması, kurgu tekniği... Hepsi de bir sanat filmine yaraşır şeylerdi. Bu filmi tüm detayları ile dünya sinemasından bir yönetmen çekecek olsaydı bu isim kesinlikle Bergman olurdu. Bana Bergman filmi izliyormuşum havasını verdi. Zira bildiğim kadarıyla Reha Erdem filmlerini tasarlarken Bergman'dan esinlenmiştir. Filmin siyah beyaz olduğunu söylemiştim. İyi ki de siyan beyaz çekilmiş bu film. Yoksa dikkat dağıtıcı renklerle görselliğindeki o sanatsal havayı, derin felsefeyi yakalayabilir miydi bilmiyorum... Filmin oyuncu kadrosu çok az olduğu için oyuncular ellerinden gelenin fazlasını vererek oynamışlar. Lakin Yekta karakterini canlandıran Yeşim Tozan'a ayrı bir pencere açmak istiyorum. Sanırım kendisinin ilk deneyimi. Buna rağmen böylesine felsefik bir filmde başrol olmanın hakkından gelmiş, övülesi bir oyunculuk sergilemiş, tıpkı o duyguları gerçekten yaşıyor, anlattığı düşleri gerçekten görüyor gibi. Filmi izledikçe izleyesim geldi, uzun zamandır böyle bir film izlemediğim için hiç bitmesin istedim. Reha Erdem filmin açılışını kendi tarzıyla yaparken kapanışını Bergman tarzıyla yapıyor, akabinde de sanatsal havadan uzaklaştırmamak istercesine kapanış jeneriğinde Vivaldi'nin RV 531 isimli konçertosuyla uğurluyor bizleri. Bir şey itiraf etmek gerekirse Reha Erdem'in ilk filmi olduğu için önyargılıydım, fakat daha ilk dakikalarından itibaren film tüm önyargılarımı yıkıp attı. Artık en sevdiğim Reha Erdem filmi bu. Daha iyisini izleyene kadar en sevdiğim Türk filmi de bu hatta. Flmden hoşuma giden iki kesiti paylaşıp gidiyorum. Felsefe sevenler, sanatsal film sevenler, derin anlatım arayanlar izleyin bu filmi. Daha övülecek çok şey var ama daha fazla yazıp büyüsünü kaçırmak istemiyorum. ''Makine göremese de sen gördün. Sen gördün! Göresin diye çağırdım seni. Ne diye bunca zahmet? Göstermek daha mı önemli? Her gördüğünü gösterebiliyor musun? Söylesene gösterebiliyor musun? Rüyalarının fotoğrafını çekebiliyor musun? Işığın yetiyor mu? Netliğini ayarlayabiliyor musun? Görmeyi, sadece görmeyi biliyor musun? Hem ne göstereceksin ki? Haberleşmek için mi? Kimlerle? Kendinle habersiz kaldın mı hiç? Gösterilmeyen şeyler görüyorum hep. Gör, sadece gör. N'olursun o fotoğraflara görmek için bak. Görüyor musun, görüyor musun? Annemi görüyor musun?'' ''Sırrı bey, Çocukların duası kabul olur derler. Artık benim dualarım da kabul olmayacak.''

kalli 3 years ago

Çifte Tazminat

Billy Wilder

12 Gönderi

Çifte Tazminat... Orijinal adıyla Double Indemnity filmi izlemiş olduğum 3. Billy Wilder filmi oldu. Daha önce Sunset Bulvarı ve Beklenmeyen Şahit filmlerini izlemiştim. Her biri kendisine IMDB listesinde yer bulmuş, fazlasıyla kaliteli yapımlardır. Bugün ise ele alacağım film Çifte Tazminat…devamı

kalli 3 years ago

İnekler,Domuzlar,Savaşlar Ve Cadılar

Marvin Harris

2 Gönderi

Kitapla karşılaştığım anda ismi ile beni cezbetmişti, vakit kaybetmeden okumak istedim. İmgeler, tarihsel yorumlamalar, yazarın teorileri ve bilimsel bilgiler içeren, din, savaş, kültür, çeşitli inanışlarla dolu bir kitap. Okurken asla sıkılmadım, bir sonraki sayfayı merakla bekleyerek okudum kitabı. İçindeki her…devamıKitapla karşılaştığım anda ismi ile beni cezbetmişti, vakit kaybetmeden okumak istedim. İmgeler, tarihsel yorumlamalar, yazarın teorileri ve bilimsel bilgiler içeren, din, savaş, kültür, çeşitli inanışlarla dolu bir kitap. Okurken asla sıkılmadım, bir sonraki sayfayı merakla bekleyerek okudum kitabı. İçindeki her bir bilgi, her bir yorum oldukça dikkat çekici yazılardı. Kitabın ilk iki bölümünde islam dininde kurban edilebilen kategorisinde olan ineğe Hinduların neden taptıklarını, eski dönemlerde Hrstiyanlar için geçim kaynağı olan domuzların, İslamiyette ve Yahudilikte neden haram olarak kabul edildiğini anlatıyor. İnek Hindularda ana kavramına eş değer. Dünyadaki her şey inekten var olmul gibi bir inanca sahipler diyebiliriz. Domuzun haram olma durumuna gelirsekte pislikle alakalı bir durum. Domuz dünyadaki en pis hayvan sayılır ve bu sebeple haram kılınmıştır. Tek neden bunlar değil tabii ki. Kitabı okursanız konular hakkında daha detaylı bilgilere sahip olurken bir yandan da Hristiyan ailelerinde domuzun nasıl geçim kaynağı olduğunu, çiftliklerini nasıl kurduklarını ve bu çftliklerle hangi şartlar altında ilgilendiklerini de öğrenebilirsiniz. Son bölümünde ise ortaçağda yargılanıp yakılan cadılara yer veriyor. Benim en çok ilgimi çeken bölüm bu oldu. Birçok kadının şeytan aşığı, cadı sıfatlarıyla engizisyon mahkemelerinde yargılanıp yakılması, insanların cadılara bu denli inanması bir hayli ilgimi çekti. Bu gerçekten şeytana karşı bir savaş mıydı? Yoksa kadın düşmanlığı mıydı? Bu sorunun cevabını da kitaptan alabilirsiniz. Oldukça yalın, açık, tarafsız bir anlatıma sahip olan kitap insanların aklındaki birçok soruya tarihten hikayelerle ve yazarın kendi yorumlarıyla yanıt veriyor. Kitabın açıklamasında sorulan soruların cevabını merak ediyorsanız ya da daha detaylı öğrenmek istiyorsanızbtüm olup biteni bir de Marvin Harris'in kaleminden okuyun.

kalli 3 years ago

Belalılar

George Roy Hill

8 Gönderi

1974 yılında 7 dalda Oscar ödülü almış muazzam bir film. Filmi izlemeden önce hakkında yapılan yorumlara bir göz atmıştım, Oscar ödüllü olduğunu da göz önüne alırsak çok iyi bir film izleyeceğimin farkındaydım ve bu düşüncem konusunda hayal kırıklığına uğramadım. Film…devamı1974 yılında 7 dalda Oscar ödülü almış muazzam bir film. Filmi izlemeden önce hakkında yapılan yorumlara bir göz atmıştım, Oscar ödüllü olduğunu da göz önüne alırsak çok iyi bir film izleyeceğimin farkındaydım ve bu düşüncem konusunda hayal kırıklığına uğramadım. Film gerçekten çok iyiydi. En nihayetinde döneminin en iyi filmi Oscar'ını almış. Aldığı Oscarları benim nezzimde hakettiğini gönül rahatlığıyla söyleyebilirim. GodFather'in gölgesinde kalmış, akabinde GodFather'dan ufak ufak esintiler hissettiğim bir film oldu. Aynı döneme denk gelmeselerdi, izleyiciler bakımından hakettiğinden daha fazla değer görebilirdi belki. Oldukça özgün bir senaryoya sahip film bu dalda bir Oscar'da almıştır. Şu ana dek izlediğim en iyi dolandırıcılık temalı film diyemesem de ters köşe, intikam vs. gibi ögeleri birleştitirsek oldukça etkileyici bir senaryoya sahip olduğunu söyleyebilirim. Filmin olay akışı beklediğimden daha iyiydi. Filmin havası ilk başlarda olayları yavaş işletiyor hissi verse de sonrasında bu konuda yanıldığımı farkettim. Olaylar ne çok hızlı işlemişti ne de çok yavaş, tam tadındaydı. Akılda planlanan konu senaryoya tüm açılardan başarılı şekilde yansıtılmıştı. Yönetmen film kusursuz olsun diye her detayı ince ince planlamış sanki. Akabinde de en iyi yönetmen Oscar'ını haketmiş George Roy Hill. Filmde oyunculuklarda hafif bir kasıntı hissetsem de ön plana çıkan oyuncular özellikle Robert Redford rolünde son derece başarılıydı. Ennihayetinde başrol başarılı olmazsa senaryonun, kurgunun ya da filmdeki iyi olarak nitelendirilen üzerinde fazlasıyla durulan detayların pek bir önemi kalmaz. Filmde kostümler dönemin nezih halkını en iyi yansıtan şekildeydi. O zengin havayı bana dibine kadar hissettirdi. Kostüm tasarımı konusunda aldığı Oscar'ı ne derece hakettiği tartışılır, çünkü o dönemde yapılmış birçok filmde aynı kostüm tasarımlarını görüyoruz, fakat yine de dönemin şartlarını, o nezihliği hissettirdiği için kostümler konusunda başarılı bir işe imza atılmış. Filmin mekansal dekorları da senaryoya katkı sağlayacak kadar iyiydi. Tasarım konusunda beklediğimden daha başarılıydı. Bu başarı da filmi en iyi yapım tasarım Oscar'ına layık hâle getirmiş. Filmin müzikleri hem etkiyi arttırmış, hem de filme sakin bir hava katmış. Müziklerini tekrar tekrar dinlemek istedim. Çok hoşuma gitti. Sahnenin olan etkisini arttıran o hissi müziklerde aldım, diğer yandan da filmin ağırlığı ve yoruculuğundan uzaklaştım. Yanlış anlaşılmasın yorucu demek kötü bir eleştiri anlamında değil, o dönemde yapılmış bu tür filmlerin hepsinde bir yoruculuk vardır ve ben kullanılan müziklerde o yorgunluğu alan bir tını sezdim. Kısacası müzikleri açısından da oldukça başarılıydı, ki bu başarı sonucunda en iyi uyarlama müzik Oscar'ına layık olmuş Belalılar filmi. Finali ise tahmin ettiğimden çok daha iyiydi, filmde bir sonraki senaryo tahmin edilmeye açık olsa da final başarılı bir ters köşe yaptı, eğer böyle bir filmin finalinde ters köşe göremeseydim hayal kırıklığına uğrardım sanırım. Son olarak film en iyi kurgu Oscar'ını kazanmıştır. Birçok konuda birçok filmi geride bırakmış gibi görünse de en başında dediğim gibi GodFather gibi o dönemlerde çekilmiş, hâlâ daha IMDB'deki baş sıralardaki yerini koruyan bir serinin gölgesinde kalmıştır. Bu sebepten dolayı film her ne kadar 7 dalda Oscar almış olsa da anladığım kadarıyla hakettiğinden daha az izlenmiş. Bu kült yapımın daha fazla kişinin izlenme listesinde olmasını isterim. Zevkler ve renkler tartışılmaz. Elbette beğenmeyenler çıkacaktır. Lakin özellikle 70'lerin o suç temalı filmlerini seven kişiler gidip izlesin ve aldığı Oscar'ları ne denli hakettiğini kendileri değerlendirsin.